บทที่ 1 องค์หญิงที่กลายร่างเป็นมังกรน้อยถูกมังกรร้ายพาตัวไป

"พ่ะย่ะค่ะ ด้านนอกวังเวลานี้เต็มไปด้วยอัศวินที่จงรักภักดีต่อองค์หญิงรอง เวลาให้พระองค์ตัดสินพระทัยมีไม่มากแล้ว โปรดรีบตัดสินพระทัยด้วยเพคะ"

พ่ายแพ้เสียแล้ว ในศึกชิงบัลลังก์ครั้งนี้ องค์หญิงลูเซียก็พ่ายแพ้ให้แก่องค์หญิงอาซีน่าจนได้

ผลลัพธ์นี้เป็นสิ่งที่คาดการณ์ได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกลยุทธ์ ความสามารถ เล่ห์เหลี่ยม หรือการบริหารอำนาจ องค์หญิงลูเซียล้วนสู้องค์หญิงรองอาซีน่าไม่ได้

ที่นางมีสิทธิ์ร่วมชิงบัลลังก์กับองค์หญิงรองได้นั้น ก็เพราะจักรพรรดิผู้เป็นบิดาทรงรักและเอ็นดูนางมาก

"อีวา ไม่มี...ไม่มีทางเลือกที่สองจริงๆ หรือ? การจะออกจากเมืองหลวงนอกจากต้องยอมรับคำสาปของเจ้าให้กลายเป็นมังกรในตำนาน ไม่มีทางเลือกอื่นเลยหรือ?"

จอมเวทมืดอีวาที่ซ่อนใบหน้าอยู่ใต้ชุดคลุมดำหลวมถอนหายใจเบาๆ ก่อนส่ายหน้าให้องค์หญิงลูเซียที่ยืนอยู่ตรงหน้า

"พระองค์ ไม่มีแท่นวาร์ป ไม่มีม้วนกระดาษวาร์ป แถมยังต้องรับประกันว่าหลังจากพระองค์หนีรอดไปแล้วจะต้องมีพลังป้องกันตัวเองได้ระดับหนึ่ง การรับคำสาปของข้าให้กลายเป็นมังกร...คือตัวเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้"

ลูเซียผู้มีเส้นผมสีม่วงเป็นลอนเบาๆ ขบริมฝีปากเล็กน้อย ดวงตาสีม่วงทองฉายแววลังเลต่อสู้

การสาปให้นางงอกปีกไม่ได้หรือ? การสาปให้นางกลายเป็นมังกร...

หลังจากลังเลและต่อสู้กับความรู้สึกครู่หนึ่ง ลูเซียก็พยักหน้าตกลง อีวาพูดถูก หลังจากหนีออกจากเมืองหลวงแล้ว นางยังต้องมีพลังที่จะปกป้องตัวเองได้

รูปลักษณ์ที่น่าเกรงขามของมังกร รวมถึงร่างกายอันทรงพลัง มีพลังข่มขวัญในตัว สามารถหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็นได้มากมาย

"องค์หญิงลูเซีย ข้าขอสาปพระองค์..."

จอมเวทมืดอีวาไม่ลังเลอีกต่อไป เมื่อเห็นว่าองค์หญิงที่ตนติดตามตกลง นางก็ยกคทาคำสาปขึ้นชี้ไปที่ลูเซียและเริ่มท่องคาถาทันที

พร้อมกับเสียง "โครม!" วังที่ประทับขององค์หญิงลูเซีย องค์หญิงองค์ที่สามแห่งจักรวรรดิฟาโรแลนด์ก็พังครืนลงมา

มังกรอัญมณีม่วงปรากฏกายขึ้นกลางซากปรักหักพังของวัง อัศวินแห่งจักรวรรดิที่กำลังล้อมองค์หญิงลูเซียอยู่ เมื่อเห็นภาพนี้ก็ยกอาวุธในมือขึ้นชี้ไปที่มังกรอัญมณีม่วงที่ปรากฏขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ

"พระองค์ รีบเถอะ บินไปตอนนี้เลย!"

เมื่อได้ยินเสียงของอีวา ลูเซียก็กระพือปีกมังกรโดยสัญชาตญาณ บินโซเซขึ้นสู่ท้องฟ้า

"อีวา รีบกลายร่างเป็นมังกรแล้วออกจากเมืองหลวงไปพร้อมข้าสิ"

อีวายิ้มพลางส่ายหน้าให้กับลูเซียที่กลายเป็นมังกรอัญมณีม่วง ก่อนหันไปมององค์หญิงองค์ที่สองของจักรวรรดิที่มีอัศวินห้อมล้อมอยู่ไม่ไกล

"องค์หญิงอาซีน่า ข้าขอยอมแพ้"

"หะ...หา!?"

ลูเซียที่กลายเป็นมังกรอัญมณีม่วงเมื่อได้ยินคำพูดของอีวา แทบจะร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า

ผู้ติดตามที่จงรักภักดีที่สุดของนาง...ยอมแพ้แล้ว...

"มังกรอัญมณีม่วงบนท้องฟ้านั่นคือน้องสาวผู้น่ารักที่แพ้ของข้าสินะ?"

"ใช่แล้ว คือองค์หญิงลูเซีย พ่ะย่ะค่ะ"

"เหตุใดนางถึงกลายเป็นมังกรได้?"

"ข้าสาปนางเอง"

"...จัดการเตรียมทางหนีทีไล่ให้น้องสาวผู้น่ารักที่แพ้ของข้าเรียบร้อยแล้วค่อยมายอมแพ้ต่อข้า ดีมาก แต่น่าเสียดายที่นางก็ยังหนีไม่พ้นอยู่ดี กริฟฟินที่ดุร้ายและชอบต่อสู้ย่อมไม่กลัวมังกรน้อย ยิ่งไปกว่านั้นมังกรน้อยตัวนี้ยังเป็นมนุษย์ที่ถูกเสกให้กลายร่างด้วย"

พูดจบ กองอัศวินกริฟฟินก็บินพุ่งขึ้นไปไล่ตามลูเซียที่กลายร่างเป็นมังกรอัญมณีม่วง

"อีวา ข้าอนุญาตให้เจ้าสวามิภักดิ์ต่ออาซีน่า"

"อาซีน่าจอมร้าย ข้าจะต้องกลับมา ข้าจะต้องกลับมาแน่!"

หลังจากทิ้งคำขู่สองประโยค ในตอนที่ลูเซียกำลังจะออกจากน่านฟ้าเมืองหลวง เงามืดก็ทาบทับร่างนางกะทันหัน

ก่อนที่นางจะทันได้ตอบสนอง ก็รู้สึกมึนงงและตาพร่า

ผ่านไปสักพัก นางถึงได้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น มีสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาที่น่าสะพรึงกลัวจับหางมังกรของนาง แล้วยกนางลอยขึ้นกลางอากาศ

นั่นคือ...มังกรดำ!

ช่วยด้วย!!!

ทำไมถึงมีมังกรดำปรากฏตัวบนท้องฟ้าเมืองหลวงกะทันหันแบบนี้?!!!

หากไม่ได้เห็นกับตา แลนซ์คงไม่อยากเชื่อว่ามังกรน้อยสมัยนี้กล้าขนาดนี้ กล้าที่จะบินมาลักพาองค์หญิงกลางวันแสกๆ ในเมืองหลวงของจักรวรรดิมนุษย์

ที่ยิ่งกว่านั้นคือ มังกรอัญมณีม่วงตัวนี้เมื่อเผชิญหน้ากับการล้อมโจมตีของอัศวินกริฟฟินแห่งจักรวรรดิมนุษย์ ไม่เพียงไม่หนี ยังกล้าพูดจาโอหังอีก

หากไม่ใช่เพราะเขากำลังเดินทางกลับบ้านและบังเอิญผ่านมาทางนี้พอดี มังกรอัญมณีม่วงตัวนี้คงต้องจบชีวิตลงที่นี่แล้ว

เพื่อเห็นแก่ที่เป็นเผ่าพันธุ์มังกรเหมือนกัน เขาตั้งใจจะช่วยมังกรอัญมณีม่วงที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำตัวนี้

เขาคือมังกรดำ มังกรดำโตเต็มวัย

การช่วยมังกรน้อยที่กำลังถูกล้อมโจมตีจากอัศวินกริฟฟินของมนุษย์ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

ไม่จำเป็นต้องทำอะไรมาก เพียงดิ่งพสุธาลงมาจากท้องฟ้า ใช้กรงเล็บมังกรจับหางของมังกรอัญมณีม่วงแล้วพาไปก็พอ

ส่วนพวกอัศวินกริฟฟินนั่น...

เอาเป็นว่าเห็นแก่ที่ชาติก่อนเขาเคยเป็นมนุษย์ก็แล้วกัน จะไม่ทำอะไรให้ลำบาก

พลังของมังกรโตเต็มวัยนั้นแข็งแกร่งนัก เพียงสะบัดหางเบาๆ ก็สามารถฟาดกริฟฟินตายได้...

เสียงคำรามของมังกรร้ายเพียงครั้งเดียวก็ทำให้พวกกริฟฟินกลัวจนตัวสั่น

"มังกรร้าย! มังกรร้ายจับองค์หญิงได้แล้ว!"

จอมเวทมืดอีวาที่จงรักภักดีต่อลูเซียไม่คิดว่าจะมีมังกรดำปรากฏตัวบนท้องฟ้าเมืองหลวงกะทันหัน และจับตัวองค์หญิงลูเซียที่กลายร่างเป็นมังกรอัญมณีม่วงไป

มันเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป กว่านางจะรู้ตัว มังกรร้ายก็กำลังจะพาองค์หญิงลูเซียที่กลายเป็นมังกรน้อยไปแล้ว

"อัศวินกริฟฟิน จงหยุดมังกรร้ายนั่นไว้!"

หลังจากตกตะลึงไปชั่วครู่ องค์หญิงรองอาซีน่าก็รีบออกคำสั่งให้อัศวินกริฟฟิน แม้น้องสาวที่แพ้ของนางจะโง่ไปหน่อย

แต่นางก็ไม่อาจนิ่งดูดายปล่อยให้มังกรร้ายพาน้องสาวที่แพ้ของนางไปได้

อัศวินกริฟฟินบินขึ้นมาเพิ่มมากขึ้น คราวนี้ไม่ใช่เพื่อล้อมจับลูเซีย แต่เพื่อหยุดมังกรร้ายที่ปรากฏตัวขึ้นและจับตัวองค์หญิงลูเซียไป

เมื่อเห็นอัศวินกริฟฟินมากันมากขึ้นเรื่อยๆ แลนซ์ก็ปล่อยเสียงคำรามมังกรร้ายออกมาทันที

เสียงคำรามของมังกรทำให้กริฟฟินที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดียังเสียการควบคุมไปชั่วขณะ บางตัวถึงกับตกใจจนเสียทิศทาง

องค์หญิงรองอาซีน่าและจอมเวทมืดอีวาได้แต่มองดูลูเซียถูกมังกรร้ายพาตัวไป

มังกรร้ายปรากฏตัวกะทันหันเกินไป พวกเขาไม่ทันได้เตรียมตัว แม้อัศวินกริฟฟินจะแข็งแกร่ง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับมังกรแท้ กริฟฟินก็ยังรู้สึกหวาดกลัว

รวมถึงอัศวินด้วย...

"นั่นคือมังกรแท้ มังกรดำตัวนั้นคือมังกรแท้ ไม่ใช่มังกรเทียม!"

"มังกรแท้? เจ้าหมายความว่ามังกรดำตัวนั้นคือ...มังกรดำเลือดบริสุทธิ์?"

"ใช่"

"ถ้าอย่างนั้นก็จบกัน น้องสาวที่แพ้ของข้าคงกลับมาไม่ได้แล้ว"

"..."

ลูเซียแทบจะกลัวจนสลบ นางไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าจะมีวันที่ตัวเองถูกมังกรร้ายจับตัวไป

ที่ร้ายยิ่งกว่านั้นคือ มังกรร้ายพานางมาที่เกาะกลางทะเล นางแทบไม่มีโอกาสหนีเลย

ฮือๆๆ

ชะตากรรมของนางช่างโหดร้ายเหลือเกิน

การที่บัลลังก์ถูกพี่สาวจอมเลวคนนั้นแย่งไปก็แย่พออยู่แล้ว ทำไมตอนหนีออกจากเมืองหลวง ถึงต้องถูกมังกรร้ายในตำนานจับตัวไปด้วยล่ะ...

ฮือๆๆ มีใครมาช่วยองค์หญิงอย่างนางไหม?

วีรบุรุษอยู่ที่ไหน?

ผู้กล้าอยู่ที่ไหน?

ที่นี่มีองค์หญิงที่อ่อนแอและไร้ที่พึ่งต้องการความช่วยเหลือจากท่าน

กลัวจังเลย

ตามตำนานว่ามังกรร้ายกินคนได้

เอ๊ะ?

ตอนนี้นางไม่ใช่มนุษย์นี่ เป็นมังกร

มังกรร้ายคงไม่กินมังกรด้วยกันหรอกนะ?

แต่เดี๋ยวก่อน...

ตามตำนานว่ามังกรร้ายก็กินมังกรที่เลือดไม่บริสุทธิ์ด้วย

แย่แล้ว นางเป็นมนุษย์ที่ถูกเสกให้กลายเป็นมังกร เลือดคงไม่บริสุทธิ์แน่ๆ มังกรร้ายจะเอานางไปเป็นอาหารหรือเปล่านะ?

ไม่นะ! นางอายุเพียงสิบห้าปีเท่านั้น ยังไม่เคยมีความรัก ยังไม่มีอัศวินมาสวามิภักดิ์ แม้แต่หนุ่มขุนนางหน้าตาดีๆ ก็ยังไม่เคยเห็น...

นางไม่อยากเป็นอาหารของมังกรร้ายจริงๆ นะ!!!

"กิน..."

"อย่ากินข้านะ อย่ากินข้า เนื้อข้าเปรี้ยว ไม่อร่อยเลย จริงๆ นะ ไม่อร่อยเลยสักนิด ฮือๆๆๆ...ข้ายังไม่เคยมีความรักเลย ยังไม่อยากตาย ยิ่งไม่อยากถูกกิน ฮือๆๆ..."

"หะ...หา???"

(จบบท)