บทที่ 1761 (883) ชะตากรรมของชาวจีน (ตอนฟรี)

บทที่ 1761 (883) ชะตากรรมของชาวจีน

“เพราะคิดว่าแก๊งเหลียนจูกับแก๊งยามากุจิเป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน พวกคุณถึงได้รู้ข่าวอย่างรวดเร็วว่าคนของแก๊งยามากุจิแฝงตัวเข้ามาในถิ่นของพวกคุณงั้นเหรอครับ?” จี้เฟิงเอ่ยถาม

“ใช่ค่ะ!” จี้ยูเหวินพยักหน้าพลางเอ่ยต่อ “เป็นเพราะพวกเราเปิดศึกกับแก๊งยามากุจิมานานหลายปี สายตาของพวกเราจึงจับจ้องไปที่พวกเขาเป็นพิเศษ ไม่ว่าพวกเขาจะขยับตัวทำอะไร พวกเราจะคอยจับตาดูอยู่ตลอด ครั้งนี้ก็เพราะรู้ว่าคนของพวกเขาแฝงตัวเข้ามาในถิ่นของพวกเรา ฉันถึงได้พากำลังคนรีบตามไป แต่ก็คาดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องขึ้นจนได้”

เมื่อพูดถึงตรงนี้จี้ยูเหวิน ก็คลี่ยิ้มบางๆอีกครั้ง “โชคดีนะคะที่คุณจี้และเพื่อนๆไม่เป็นอะไร ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่รู้ว่าจะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไรดี”

จี้เฟิงโบกมือปฏิเสธไม่ว่าคำพูดของจี้ยูเหวิน จะเป็นเพียงมารยาทหรือมาจากใจจริงจี้เฟิงก็ไม่ได้ใส่ใจ

สิ่งที่เขาให้ความสนใจมากที่สุดในเวลานี้ ยังคงเป็นเรื่องของแก๊งยามากุจิ

จี้เฟิงเอ่ยถาม “ประธานจี้...”

จี้ยูเหวินเอ่ยขัดจังหวะพลางคลี่ยิ้มหวาน “คุณจี้คะ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเราได้ติดต่อกันนะคะ ยิ่งไปกว่านั้นธุรกิจของพวกเราทั้งสองฝ่ายก็ยังมีการไปมาหาสู่กันอยู่ ไม่จำเป็นต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอกค่ะ เรียกฉันว่ายูเหวินเถอะค่ะ ตอนที่อยู่เมืองหางโจวในมณฑลเจียงซูเมื่อก่อน คุณก็เรียกฉันแบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ?”

จี้เฟิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้ายิ้มๆ “เอาอย่างนั้นก็ได้ งั้นคุณก็เรียกชื่อผมตรงๆว่าจี้เฟิงเถอะครับ”

จี้ยูเหวินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “แบบนี้ถึงจะถูกค่ะ พวกเราเป็นเพื่อนกันอยู่แล้ว ไม่ควรจะห่างเหินกันขนาดนั้น จี้เฟิงมีเรื่องอะไรคุณพูดมาได้เต็มที่เลยนะ”

จี้เฟิงยิ้มพลางพยักหน้ารับ “เรื่องเป็นแบบนี้ครับ ยังคงเป็นคำถามเดิม ผมอยากรู้รายละเอียดเกี่ยวกับสถานการณ์ของแก๊งยามากุจิ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้กำลังคนของแก๊งยามากุจิในนิวยอร์กส่วนใหญ่ปักหลักกันอยู่ที่ไหน ใครเป็นผู้รับผิดชอบที่นี่ และสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ไหน สถานการณ์พวกนี้ผมอยากรู้ทั้งหมดครับ”

จี้ยูเหวินขมวดคิ้วเรียวเล็กน้อย “จี้เฟิงคุณคงไม่ได้คิดจะ... บุกเดี่ยวไปถล่มรังของแก๊งยามากุจิหรอกใช่ไหมคะ?”

เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจกับความคิดของตัวเอง แต่ด้วยฝีมือระดับจี้เฟิงแล้ว ไม่แน่ว่าเขาอาจจะกล้าบุกไปจริงๆก็ได้ ยอดฝีมือย่อมใจกล้าเป็นธรรมดาไม่ใช่หรือ?

จี้เฟิงเอ่ยตอบ “ผมแค่ต้องการทำความเข้าใจกับสถานการณ์ไว้ก่อน ส่วนเรื่องจะบุกไปถล่มหรือไม่นั่น เอาไว้เป็นเรื่องของอนาคตครับ”

จี้ยูเหวินได้ยินดังนั้นจึงลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ “แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อยค่ะ ฉันกังวลจริงๆว่าคุณจะบันดาลโทสะแล้วบุกไปที่รังของแก๊งยามากุจิทันที ถ้าเป็นแบบนั้นเรื่องใหญ่แน่ค่ะ”

จี้เฟิงเอ่ยถาม “ทำไมเหรอครับ รังของแก๊งยามากุจิมันเป็นถ้ำเสือแดนมังกรที่บุกเข้าไปไม่ได้เลยเหรอ? หรือว่าพวกเขามีเส้นสายเบื้องบนที่แข็งแกร่งคอยหนุนหลังอยู่ จนแตะต้องไม่ได้?”

จี้ยูเหวินส่ายหน้าเบาๆ “แก๊งยามากุจิ ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่คุณคิดหรอกค่ะ”

จี้เฟิงเลิกคิ้วขึ้น “หมายความว่ายังไงครับ?”

จี้ยูเหวินเอ่ย “แก๊งยามากุจิมีต้นกำเนิดมาจากเพื่อนบ้านตัวร้ายของพวกเราในเอเชียอย่างญี่ปุ่น คุณก็รู้อยู่แล้วว่าคนพวกนี้มีความทะเยอทะยานมากแค่ไหน เพราะฉะนั้นเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน แก๊งยามากุจิจึงเริ่มขยายอิทธิพลไปยังต่างแดน อเมริกาที่เป็นสถานที่มั่งคั่งขนาดนี้ มีหรือที่พวกเขาจะยอมปล่อยไป? ด้วยเหตุนี้เมื่อหลายปีก่อน จึงมีคนของแก๊งยามากุจิกลุ่มหนึ่งเดินทางออกจากประเทศญี่ปุ่นเพื่อมุ่งหน้ามายังอเมริกา”

จี้เฟิงรับฟังอย่างสงบ

จี้ยูเหวินเอ่ยต่อ “ว่ากันว่าตอนที่แก๊งยามากุจิเดินทางมาถึงอเมริกาใหม่ๆ ได้เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรงกับแก๊งมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดในอเมริกาอย่างแก๊งมามือขาว ช่วงแรกๆพวกคนญี่ปุ่นเสียเปรียบอย่างหนัก แต่คนพวกนั้นมีความทรหดอดทนสูงมากแถมยังไม่กลัวตาย ยิ่งไปกว่านั้นยังมีรัฐบาลญี่ปุ่นคอยให้การสนับสนุนอยู่เบื้องหลังอย่างลับๆ แก๊งยามากุจิจึงค่อยๆปักหลักที่นี่ได้อย่างมั่นคง”

“แน่นอนว่าส่วนหนึ่งเป็นเพราะธุรกิจที่แก๊งยามากุจิทำนั้นแตกต่างจากแก๊งมือขาว และพวกเขาก็ไม่ได้เก็บค่าคุ้มครองในพื้นที่แถบนี้ การปะทะกันของทั้งสองฝ่ายจึงลดน้อยลงไปมากค่ะ”

จี้ยูเหวินเอ่ยอีกว่า “หลังจากผ่านการพัฒนามาสิบกว่าปี อิทธิพลของแก๊งยามากุจิก็ขยายใหญ่โตขึ้นมาก พวกเขาแผ่ขยายอำนาจอย่างรวดเร็ว จนตอนนี้กลายเป็นขุมกำลังมาเฟียที่ยิ่งใหญ่รองจากแก๊งมือขาวไปแล้วค่ะ”

จี้เฟิงพยักหน้ารับรู้ดีว่าญี่ปุ่นเป็นประเทศเดียวในโลก ที่กฎหมายบัญญัติให้แก๊งมาเฟียเป็นสิ่งถูกกฎหมาย แก๊งยามากุจิจึงเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างยิ่ง แม้กระทั่งในทุกสาขาอาชีพของญี่ปุ่นก็มีเงาของแก๊งยามากุจิแฝงอยู่ รวมถึงในรัฐบาลเองก็มีคนของแก๊งยามากุจิปะปนอยู่ด้วยเช่นกัน

จี้ยูเหวินเอ่ยต่อ “ตอนนี้นอกจากธุรกิจเดิมอย่างการลักลอบค้าของเถื่อนพวกรถยนต์แล้ว อาณาเขตของแก๊งยามากุจิยังแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว เวลานี้ควบคุมถนนในนิวยอร์กไปแล้วสิบกว่าสายค่ะ”

จี้เฟิงเอ่ยถามขึ้นมาทันที “แล้วแก๊งเหลียนจูของพวกคุณล่ะครับ?”

“พวกเราเหรอคะ?”

จี้ยูเหวินส่ายหน้าพลางเอ่ย “พวกเราควบคุมพื้นที่ได้เพียงแค่ถนนไม่กี่สายเท่านั้นเองค่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะมีธุรกิจส่วนอื่นคอยค้ำจุนอยู่ ก็คงยืนหยัดต่อไปไม่ไหวเหมือนกัน”

จี้เฟิงเข้าใจได้ทันทีแก๊งเหลียนจูย่อมเป็นผู้มาทีหลัง หากคิดจะแข่งขันกับแก๊งยามากุจิที่พัฒนามานานร่วมสิบยี่สิบปี ในระยะเวลาอันสั้นย่อมไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายได้อยู่แล้ว และยิ่งไม่ต้องพูดถึงแก๊งมาเฟียมือขาว ที่หยั่งรากลึกอยู่ที่นี่มาอย่างยาวนานเลย

จี้เฟิงผายมือ “เชิญพูดต่อครับ”

จี้ยูเหวินพยักหน้า “ช่วงหนึ่งถึงสองปีมานี้ดูเหมือนแก๊งยามากุจิ จะจับมือร่วมมือกับแก๊งมือขาวในบางเรื่อง ทำให้อิทธิพลของพวกเขาขยายตัวได้รวดเร็วยิ่งขึ้น และพฤติกรรมของพวกเขาก็ยิ่งไร้ศีลธรรมมากขึ้นเรื่อยๆ อาจเป็นเพราะได้รับผลกระทบจากความสัมพันธ์ ระหว่างประเทศจีนและประเทศญี่ปุ่น แก๊งยามากุจิ จึงมีท่าทีที่เลวร้ายและไม่เป็นมิตรต่อชาวจีนในอเมริกาเป็นอย่างยิ่งค่ะ”

จี้เฟิงขมวดคิ้วมุ่น “ไม่เป็นมิตรขนาดไหนครับ?”

จี้ยูเหวินบอก “ชาวจีนที่อยู่ในเขตอิทธิพลของแก๊งยามากุจิ ความปลอดภัยในชีวิตย่อมไม่ได้รับการคุ้มครองเลยแม้แต่น้อย ในตอนกลางวันยังพอว่าแต่พอตกกลางคืน พวกมันสามารถทำเรื่องสารเลวได้ทุกอย่าง เท่าที่ฉันรู้มามีคดีล่วงละเมิดทางเพศหญิงสาวชาวจีน อย่างน้อยสิบกว่าคดีที่มีความเกี่ยวข้องกับแก๊งยามากุจิค่ะ”

จี้ช่าวเหลยโพล่งขัดจังหวะขึ้นมาทันที เขาขมวดคิ้วถามอย่างเดือดดาล “แล้วตำรวจไม่สนใจเลยเหรอ? รัฐบาลอเมริกานั่งดูดายปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไงกัน?”

จี้ยูเหวินแบมือพลางเอ่ย “อเมริกาไม่มีโทษประหารชีวิต ต่อให้จับกุมคนร้ายได้แล้วจะทำอะไรได้ล่ะคะ? อย่างมากก็แค่ติดคุกแต่ในคุกก็มีคนของแก๊งยามากุจิอยู่ด้วย คนร้ายพวกนั้นเข้าไปอยู่ข้างในก็มีข้าวน้ำอุดมสมบูรณ์ หักวันหยุดราชการออกไป พวกเขาก็อยู่ในคุกได้ไม่นานเท่าไหร่หรอกค่ะ พอปล่อยตัวออกมาก็ยิ่งกลับมาสร้างความเดือดร้อน ให้ชาวจีนหนักกว่าเดิม เพราะฉะนั้นพอเวลาผ่านไปนานเข้า ชาวจีนที่นี่จึงไม่กล้าแจ้งความอีกเลย ต่อให้ตำรวจมาพบเข้าก็ไม่กล้าชี้ตัวคนร้ายที่เป็นคนญี่ปุ่นพวกนั้นอยู่ดีค่ะ”

จี้เฟิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ผมว่าตำรวจอเมริกาเองก็คงตั้งใจปล่อยปละละเลยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นมากกว่า! คนที่ไม่เป็นมิตรกับประเทศจีนไม่ได้มีแค่ญี่ปุ่นหรอก อเมริกาเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่ เพียงแต่วิธีการของอเมริกาจะซ่อนเร้นมากกว่า ส่วนญี่ปุ่นนั้นจะหน้าด้านไร้ยางอายและไม่รักศักดิ์ศรีมากกว่าก็เท่านั้น”

หากจะพูดถึงประเทศที่เคียดแค้นชิงชังประเทศจีนมากที่สุดย่อมเป็นญี่ปุ่นแน่นอน สิ่งที่เรียกว่าความสัมพันธ์อันดีระหว่างสองประเทศนั้น ล้วนเป็นเรื่องเหลวไหลทั้งสิ้น

ระหว่างจีนและญี่ปุ่นไม่มีวันที่จะมีความสัมพันธ์อันดีต่อกันได้ และไม่ต้องพูดถึงเรื่องการลืมอดีตเพื่อมองไปยังอนาคตอะไรนั่นหรอก ทั้งหมดเป็นแค่คำพูดเพ้อเจ้อ

พวกญี่ปุ่นมีสันดานหมาป่า เรื่องนี้ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงได้

และตั้งแต่โบราณกาลมาข้อเท็จจริงนับครั้งไม่ถ้วนได้พิสูจน์แล้วว่า คนญี่ปุ่นไม่เพียงแต่มีความทะเยอทะยานสูงส่ง แต่พวกมันยังหน้าด้านไร้ยางอาย และไม่มีแม้แต่สามัญสำนึกขั้นต่ำ!

ระหว่างสองชนชาติมีความแค้นฝังลึกร่วมสายเลือด ไม่มีคนจีนคนไหนลืมเลือนความผิดบาปที่คนญี่ปุ่น เคยทำไว้กับแผ่นดินจีนเมื่อครึ่งศตวรรษก่อนได้หรอก

ประเทศจีนจะไปสานสัมพันธ์อันดี กับประเทศแบบนั้นได้อย่างไร?

คนญี่ปุ่นน่ะเคียดแค้นชิงชังประเทศจีน แต่ถ้าพูดถึงอเมริกาแล้ว พวกเขาขยาดประเทศจีนเข้าไส้จริงๆ

สิ่งที่พวกเขากลัวไม่ใช่ความแข็งแกร่งของจีนในปัจจุบัน แต่เป็นความเร็วในการพัฒนาและความเร็วในการผงาดขึ้นมาต่างหาก นี่คือสิ่งที่ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัว

ด้วยความเร็วในการพัฒนาของจีนในเวลานี้ คาดว่าหลังจากผ่านไปอีกไม่กี่สิบปี ตำแหน่งพี่ใหญ่ของโลกอย่างอเมริกาก็คงต้องยอมหลีกทางให้แต่โดยดี

แล้วอเมริกาจะไม่กลัวได้อย่างไร?

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ อเมริกาจึงคอยประโคมข่าวเรื่องภัยคุกคามจากจีนอยู่ตลอดเวลา ปลุกปั่นทุกขุมกำลังเพื่อยับยั้งการผงาดขึ้นของจีน ดังนั้นสำหรับเรื่องที่แก๊งยามากุจิเพ่งเล็งเล่นงานคนจีน อเมริกาจึงยินดีที่จะเห็นมันเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

พวกเขาไม่เพียงแต่จะไม่ห้ามปราม ดีไม่ดีอาจจะคอยช่วยกระพือไฟอยู่ลับๆด้วยซ้ำ

จี้ยูเหวินบอก “แต่ถ้าไม่มีหลักฐานอเมริกาก็ไม่มีวัน ยอมรับหรอกค่ะ”

จี้ช่าวเหลยได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ ที่จะแค่นหัวเราะอย่างเย็นชา “พวกอเมริกันพวกนี้ แม่งก็ไม่ได้ดีเด่ไปกว่ากันเลย”

จี้เฟิงพยักหน้าเห็นด้วยอย่างเลี่ยงไม่ได้ พวกเราต้องมองเห็นช่องว่างระหว่างจีนและอเมริกาให้ชัดเจน พวกเราสามารถอิจฉาความเร็วในการพัฒนาของเขา อิจฉาสภาพแวดล้อมของเขาได้ แต่จงอย่าลืมว่าในสายตาของพวกเขา พวกเราคือหนามยอกอกและเป็นเสี้ยนหนามชิ้นโต!

“แม่งเอ๊ย!”

จี้ช่าวเหลยอดไม่ได้ที่จะสบถคำหยาบออกมา “แค้นใจนักที่ประเทศจีนยังไม่แข็งแกร่งเท่าพวกมัน!”

จี้เฟิงส่ายหน้าการที่ประเทศจีนจะแข็งแกร่งขึ้นมาได้นั้น ไม่ใช่เรื่องที่จะสำเร็จได้ในวันสองวัน ตอนนี้ทำได้เพียงแค่เคียดแค้นอยู่ในใจเท่านั้น อาศัยเพียงกำลังของบุคคลย่อมไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้

มีเพียงแค่ประเทศชาติแข็งแกร่งขึ้นมาอย่างแท้จริง ชาวจีนที่อยู่ภายนอกถึงจะไม่ถูกรังแกอย่างแท้จริง!

“แม่งเอ๊ย...” จี้ช่าวเหลยเป็นคนอารมณ์ร้อน เขาพูดอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน “ถ้าไม่มีอเมริกาคอยให้ท้าย แก๊งยามากุจิก็คงไม่กล้าทำเกินไปขนาดนี้ คิดถึงพวกคนจีนที่ถูกแก๊งยามากุจิย่ำยีแล้ว...”

“ไอ้พวกนรกส่งมาเกิดเอ๊ย!”

จี้ช่าวเหลยหยิบบุหรี่ออกมาตามสัญชาตญาณ ก่อนจะเอ่ยถาม “ประธานจี้ใช่ไหมครับ ผมขอสูบบุหรี่หน่อยได้ไหม?”

จี้ยูเหวินคลี่ยิ้มบางๆ “ดูท่าทางสุภาพบุรุษท่านนี้จะเป็นคนมีเลือดรักชาติเต็มเปี่ยมนะคะ แน่นอนว่าสูบได้ค่ะ อยู่ที่นี่คุณสามารถทำอะไรตามสบายได้ทุกอย่างเลยค่ะ”

จี้ช่าวเหลยจุดบุหรี่พลางสูบเข้าไปสองคำโต สีหน้าดูย่ำแย่เป็นอย่างยิ่ง

เมื่อคิดถึงคนจีนเหล่านั้นที่ถูกพวกเดรัจฉานแก๊งยามากุจิย่ำยี จี้ช่าวเหลยก็แทบอยากจะไปเหยียบรังของแก๊งยามากุจิให้ราบคาบเสียตอนนี้ ประเทศเกาะเล็กๆพรรค์นั้นมีแต่พวกเดรัจฉาน ช่างรังแกกันเกินไปแล้ว!

สีหน้าของจี้เฟิงเองก็ดูไม่สู้ดีนัก สถานการณ์เหล่านี้เขาเพิ่งจะเคยได้ยินเป็นครั้งแรก ในใจจึงรู้สึกสะเทือนใจและเจ็บปวดอย่างมาก

ตอนที่อยู่ในประเทศพอนักธุรกิจญี่ปุ่นเดินทางมาถึง บรรดาข้าราชการเหล่านั้นก็พากันลืมเลือนความทุกข์ยากทั้งหมด ที่ญี่ปุ่นเคยสร้างไว้ให้กับประเทศจีนทันที เพียงเพื่อมุ่งหวังในผลงานของตัวเองและอ้างว่าจะพัฒนาเศรษฐกิจ ผลสุดท้ายก็คอยพยักหน้าค้อมหัวให้พวกคนญี่ปุ่น ทำให้คนญี่ปุ่นกลับมาขี่คอประชาชนคนธรรมดาได้อีกครั้ง

พอมาอยู่ต่างประเทศกลับต้องมาเจอสถานการณ์แบบนี้อีก!

แม่งเอ๊ย...

จี้เฟิงยกมือขึ้นข่มกลั้นอารมณ์อย่างสุดความสามารถ ไม่ให้กำปั้นทุบลงบนโต๊ะชา

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ยูเหวินคุณรู้ไหมว่าทำไมแก๊งยามากุจิ ถึงต้องลงมือกับเว่ยต้ากรุ๊ปด้วย?”

การที่จะต้องมานั่งโกรธตอนนี้มันไม่ได้ช่วยอะไร

จี้เฟิงจำเป็นต้องสืบหาต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวทั้งหมดให้กระจ่างชัดเจน จึงจะสามารถตัดสินใจได้ว่าจะลงมือทำอย่างไรต่อไป ในจุดนี้เขารู้ดีที่สุดดังนั้นเขาจึงต้องรักษาความเยือกเย็นเอาไว้ตลอดเวลา

…จบบทที่ 1761~❤️