บทที่ 2 หนึ่งดาบสะท้าน 30,000 ลี้ สู่หนทางแห่งความเป็นนิรันดร์!

บทที่ 2 หนึ่งดาบสะท้าน 30,000 ลี้ สู่หนทางแห่งความเป็นนิรันดร์!

เผชิญหน้ากับการโจมตีของฉือหลง เฉินชางอันก้าวออกไปข้างหน้าเพียงหนึ่งก้าว พร้อมกล่าวในใจว่า “ปลดผนึก”

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของเขา:

“ขอเตือน! ระดับพลังในตัวท่านสูงเกินกว่าที่ร่างกายของท่านจะรองรับได้ หากฝืนใช้งาน อาจทำให้อายุขัยลดลง ขอแนะนำให้ท่านฝึกฝนเพิ่มพูนขอบเขตร่างกายก่อน เพื่อใช้งานพลังอันไร้เทียมทานได้อย่างสมบูรณ์แบบ!”

ทันทีที่เสียงระบบเงียบลง พลังอันน่ากลัวที่ไม่อาจหยั่งถึงก็พลุ่งพล่านจากภายในร่างของเฉินชางอันดุจภูเขาไฟนับล้านลูกระเบิดออกพร้อมกัน!

เพียงชั่วพริบตา ฟ้าดินก็เปลี่ยนสี ท้องนภากลายเป็นหมอกมืดแห่งพายุ

เฉินชางอันเพียงแค่ขยับความคิดในหัว พลังอันไร้เทียมทานนั้นก็สะกดศิหลงที่พุ่งเข้ามาไว้ในที่เดิมอย่างง่ายดาย ราวกับสิ่งมีชีวิตตรงหน้านั้นเป็นเพียงตุ๊กตาไร้ชีวิต

สีหน้าของศิหลงพลันเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

เขารู้สึกถึงภัยคุกคามอันยิ่งใหญ่ที่มาเยือน หัวใจสั่นสะท้านด้วยความกลัวจนถึงขั้ววิญญาณ ร่างกายของเขาสั่นสะท้านไม่อาจควบคุมได้!

“นี่…นี่มันเกิดอะไรขึ้น???”

“เจ้า…เจ้า…เจ้าได้ทำอะไรกับข้า???”

แม้แต่ฉินเฉาเหยียน ซึ่งล้มลงอยู่บนพื้นก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก เธอเบิกตากว้างจ้องมองเฉินชางอัน

“ชายหนุ่มคนนี้ที่เมื่อครู่ยังดูธรรมดาเหมือนคนทั่วไป…แต่ทำไม…ทำไมเขาถึงปลดปล่อยแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวออกมาได้ขนาดนี้???”

เฉินชางอันยิ้มบางขณะดึงดาบเหล็กธรรมดาที่แขวนอยู่ตรงเอวออกมา

ดาบเล่มนี้เป็นเพียงดาบเหล็กธรรมดา ที่เขาใช้สำหรับตัดเปิดทางบนภูเขาในชีวิตประจำวัน แต่เพียงเขาหยิบมันขึ้นมา บรรยากาศรอบตัวกลับกลายเป็นอันตราย

ฉือหลงที่มองออกว่านี่เป็นแค่ดาบธรรมดา แต่จู่ๆ ความรู้สึกไม่สบายใจก็พลุ่งพล่านขึ้นมาภายในใจ เขาพยายามสะกดความกลัว เปิดปากพูดด้วยเสียงสั่น

“ข้าเปิดแหล่งพลังชีวิตสามจุดในร่างกายแล้ว! ร่างกายข้าแข็งแกร่งดุจเพชร ไม่มีสิ่งใดทำลายข้าได้! เจ้าคิดว่าแค่ดาบเหล็กเก่าๆ นั่นจะทำอะไรข้าได้อย่างนั้นหรือ???”

“งั้นหรือ?” เฉินชางอันเอ่ยตอบเบาๆ

เขาเพียงแกว่งด้ามดาบในมือเพียงเล็กน้อย ยังไม่ทันที่ดาบจะฟันลง แสงดาบเจิดจ้าราวกับแสงสวรรค์ก็ปะทุออกมาจากคมดาบ

แสงดาบนั้นซ่อนพลังดาบอันไร้สิ้นสุด ฟาดฟันเข้าสู่ร่างของศิหลง

ในพริบตาเดียว ฉือหลงก็ถูกฟันจนสลายกลายเป็นความว่างเปล่า

ยิ่งน่าตกตะลึงไปกว่านั้น

พลังคมดาบที่ฟาดฟันร่างของฉือหลงจนสิ้นชีพนั้น ไม่ได้ลดทอนพลังลงเลยแม้แต่น้อย แต่กลับพุ่งทะยานไปยังภูเขาต้าหลงที่อยู่เบื้องหลัง!

โครมคราม—

เสียงระเบิดสะเทือนฟ้าสะท้านดินดังก้องไปทั่ว คมดาบที่เจิดจ้าเสมือนแสงแห่งการพิพากษา ฟาดฟันภูเขาต้าหลงที่ทอดตัวยาวถึงสามหมื่นลี้ให้ขาดเป็นสองส่วนในพริบตา!

รอยแยกของคมดาบที่ลึกเสมือนหุบเหวใหม่ตัดผ่านผืนแผ่นดินจนสุดสายตา ทำให้ผู้คนแทบมองไม่เห็นปลายทาง!

เมื่อมองภาพอันน่าอัศจรรย์ที่อยู่ตรงหน้า ฉินเฉาเหยียนถึงกับชาวาบไปทั้งร่าง!

เธอไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าต้องมีพลังบ่มเพาะขอบเขตไหน ถึงจะสามารถสร้างความหายนะที่ยิ่งใหญ่ราวฟ้าถล่มดินทลายได้เพียงแค่การลงดาบครั้งเดียวเช่นนี้!

ในขณะเดียวกัน เฉินชางอันที่จ้องมองผลลัพธ์ของการสะบัดดาบเมื่อครู่ แม้ใบหน้าจะดูสงบนิ่งไม่แยแส แต่ในใจกลับปั่นป่วนราวคลื่นพายุโหมกระหน่ำ!

“นี่หรือคือพลังบ่มเพาะอันไร้เทียมทาน 999 หมื่นล้านปี!”

“ข้าเพียงใช้พลังเล็กน้อย ก็สร้างผลลัพธ์ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้ง่ายดายถึงเพียงนี้ ฟาดฟันภูเขาที่ทอดยาวถึงสามหมื่นลี้ให้ขาดเป็นสองส่วนได้ในพริบตา… หากข้าทุ่มเต็มกำลัง เกรงว่าโลกใบนี้อาจถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนได้จริง ๆ!”

ทันใดนั้น เสียงระบบดังขึ้นในใจเขาอีกครั้ง

“ติ๊ง! ท่านถือครองพลังที่เกินขีดจำกัดของร่างกาย ช่วงชีวิตปัจจุบันลดลง 3 ปี ขอแนะนำให้ท่านผู้ถือครองพลังเร่งพัฒนาความแข็งแกร่งของร่างกายโดยเร็วที่สุด”

เมื่อ เฉินชางอัน เปิดหน้าต่างตรวจสอบอายุขัยอีกครั้ง ก็พบว่าช่วงชีวิตของเขาลดลงจาก 66 ปี เหลือเพียง 63 ปี

ชื่อ: เฉินชางอัน

อายุขัย: 63 ปี

ขอบเขต: ขั้นหล่อเลี้ยงโลหิต ระยะแรก(เริ่มต้น)

พลังบ่มเพาะ: 999 หมื่นล้านปี (พลังไร้เทียมทาน ถูกผนึกไว้ ท่านผู้ถือครองพลังสามารถปลดผนึกได้ทุกเมื่อ)

[คำเตือน] หากปลดผนึกพลังบ่มเพาะโดยที่ร่างกายยังอยู่ในระดับต่ำ การใช้พลังเกินขีดจำกัดจะทำให้อายุขัยลดลง

หลังจากนั้น เฉินชางอันจึงเริ่มเข้าใจคำเตือนของระบบได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

พูดง่าย ๆ ก็คือ ร่างกายของเขาอ่อนแอเกินไป!

เพียงแค่ใช้พลังในระดับสูงไปแค่ไม่กี่วินาที ก็ต้องแลกมาด้วยการสูญเสียช่วงชีวิตถึง 3 ปี!

แม้ว่าการสัมผัสความรู้สึกไร้เทียมทานนั้นจะหอมหวานและน่าตื่นเต้นเพียงใด แต่ดูเหมือนว่าในอนาคต การลงมือทุกครั้งต้องระมัดระวังมากกว่านี้!

เมื่อเข่นฆ่าศัตรูแล้วตัวเองต้องดับสูญตามไปด้วย ย่อมไม่คุ้มค่าแน่!

ดูเหมือนหลังจากนี้ ข้าคงต้องคิดหาวิธีเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกายและยืดอายุขัยของตนเสียแล้ว

มิฉะนั้น การฝึกฝนบำเพ็ญเพียรที่ผ่านมาก็คงไร้ความหมาย

เขาเคยได้ยินผู้อาวุโสกล่าวถึงเรื่องราวในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรว่า

นอกจากการฝึกฝนทะลวงขอบเขตเพื่อเพิ่มอายุขัยและเสริมร่างกายแล้ว

ยังมีสมบัติล้ำค่าของสวรรค์และปฐพี รวมถึงเคล็ดวิชาเฉพาะ ที่ช่วยเพิ่มพูนพลังชีวิตและความแข็งแกร่ง

มีเรื่องเล่าว่า บุคคลธรรมดาผู้ไม่มีพรสวรรค์ในเส้นทางบำเพ็ญเพียร แต่โชคดีได้สมุนไพรล้ำค่าเพิ่มอายุขัย ก็สามารถมีชีวิตยืนยาวนับพันปีได้!

อีกทั้งยังมีตำนานของผู้ฝึกฝนร่างกาย ซึ่งสามารถอาศัยร่างเนื้อก้าวสู่การเป็นเซียน

ต้องรู้ไว้ว่า ลำดับขั้นแห่งการบำเพ็ญเพียรนั้น เริ่มต้นจาก ขั้นหล่อเลี้ยงโลหิต แล้วจึงก้าวสู่ ขอบเขตหลุดพ้นความเป็นปุถุชน, ขอบเขตบ่อน้ำชีวิต, ขอบเขตล้อแห่งอายุขัย, ขอบเขตลิขิตสวรรค์, ขอบเขตแปลงเทพ, ขอบเขตไม่สูญสลาย, ขอบเขตมหาปราชญ์แห่งสรรพสิ่ง, และขอเขตบรรลุการเป็นเซียน

ส่วนขอบเขตที่สูงกว่านี้ เฉินชางอันเองก็ไม่อาจรู้ได้

แม้จะไม่ทราบว่าการเป็นเซียนนั้นทรงพลังเพียงใด แต่คาดว่าย่อมไม่เทียบเท่ากับพลังที่เขาสะสมมาเป็นล้านปีแน่

ประกายในดวงตาของเฉินชางอันสะท้อนแสงวูบไหวเล็กน้อย ก่อนเขาจะตั้งเป้าหมายเล็กๆ ในใจ

จะเพิ่มอายุขัยอีกพันปี พร้อมกับบรรลุการเป็นเซียนด้วยร่างกาย

“การฝึกฝนร่างกายนั้นไม่อาจสำเร็จในชั่วข้ามคืน สิ่งสำคัญในตอนนี้คือการยืดอายุขัยของตนให้มากขึ้นก่อน”

เฉินชางอันพาดดาบเหล็กกลับไว้ที่เอว ก่อนจะหันไปมอง ฉินเฉาเหยียน

“บาดแผลของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”

ฉินเฉาเหยียนหลุดออกจากอาการตกตะลึง

สายตาของนางเต็มไปด้วยความนับถือและความรู้สึกซาบซึ้งใจ แต่ยังแฝงไปด้วยความหวาดกลัวที่ไม่อาจปิดบัง

ในใจของนางคิดไปว่า เฉินชางอันผู้นี้คงเป็นยอดฝีมือผู้สูงส่งที่พลังฝีมือไร้ขอบเขต

ไอสังหารที่แผ่ออกมาเพียงขั้นหล่อเลี้ยงโลหิตนั้น ย่อมเป็นเพียงสิ่งลวงตาแน่นอน!

บุคคลที่ใช้แค่ดาบธรรมดาฟันภูเขาต้าหลงที่ยาวถึงสามหมื่นลี้ให้แยกออกเป็นสองส่วนได้

คงมีเพียงบุคคลระดับผู้ยิ่งใหญ่ขอบเขตแปลงเทพที่ได้รับพรจากสวรรค์เท่านั้น

หรือไม่ก็ต้องเป็น ท่านผู้สูงส่งขอบเขตไม่สูญสลาย ที่ทรงพลังยิ่งกว่า!

“ขะ…ขอบคุณท่านผู้อาวุโสที่ช่วยชีวิต ข้า…ข้าไม่เป็นอะไรมากนัก”

เฉินชางอันหัวเราะเบาๆ “ข้าดูแก่ขนาดนั้นเลยหรือ?”

ฉินเฉาเหยียนคิดว่าเฉินชางอันกำลังโกรธ นางจึงเผยสีหน้าตื่นตระหนก รีบกล่าวตอบด้วยความประหม่า

“ก่อนหน้านี้…เอ่อคุณชาย ข้าขออภัย เป็นเพราะข้าพูดผิดไปชั่วขณะ”

“ไม่จำเป็นต้องกลัวข้า ข้ามิใช่ผู้ที่จะกินเจ้าหรอก”

หลังจากครอบครองพลังปราณไร้ผู้ต่อต้านมานานถึง 999 ล้านปี ทุกสิ่งทุกอย่างจึงอยู่ภายใต้การควบคุมของเขาโดยสิ้นเชิง

ความเปลี่ยนแปลงในจิตใจ ทำให้เฉินชางอันดูสงบนิ่งและมั่นคงยิ่งขึ้น

ทั้งร่างของเขาเปี่ยมไปด้วยราศีที่ทำให้ผู้คนไม่อาจกล่าวออกมาได้อย่างชัดเจนว่ามันคืออะไร

ฉินเฉาเหยียนค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนด้วยอาการอ่อนแรง นางแสดงความเคารพอย่างสุดซึ้ง

“หากมิใช่เพราะคุณชายยื่นมือเข้าช่วยเหลือ วันนี้เฉาเหยียนคงต้องตายอย่างน่าอนาถด้วยเงื้อมมือของฉือหลงเป็นแน่!”

“ขอบคุณคุณชายอย่างสุดซึ้งที่ช่วยชีวิตข้าไว้…เฉาเหยียนไม่รู้เลยว่าควรตอบแทนพระคุณนี้เช่นไร…”

เมื่อคิดถึงความแข็งแกร่งที่อยู่เบื้องหน้าตน นางกัดฟันแน่น ก่อนหยิบของล้ำค่าที่ได้มาจากส่วนลึกของ เขาต้าหลงออกมา

“คุณชาย…สิ่งนี้คือเหตุผลที่ฉือหลงตามล่าข้า วันนี้ข้าขอมอบสิ่งนี้ให้แด่คุณชาย!”

นางหยิบดาบยาวสีทองออกมา

ดาบทั้งเล่มเปล่งแสงสีทองอร่าม ปลายดาบคมกริบและทรงพลัง ตัวดาบให้ความรู้สึกโบราณและสง่างาม

รอยอักขระลึกลับบนตัวดาบเคลื่อนไหวดุจมีชีวิต เปลี่ยนแปลงเป็นดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว ภูเขา และพืชพรรณป่าไม้ สื่อถึงความล้ำลึกไร้ขอบเขต!

ฉินเฉาเหยียนสัมผัสถึงความแข็งแกร่งอันลึกล้ำของเฉินชางอันและตระหนักว่า…การสร้างสายสัมพันธ์กับผู้แข็งแกร่งผู้นี้ มีค่ายิ่งกว่าการครอบครอง “ดาบแห่งความเมตตา” นี้

แต่สิ่งที่นางไม่คาดคิดก็คือ

เฉินชางอันเพียงมองดาบในมือนางด้วยสายตาเรียบเฉย ก่อนละสายตาออกไป

เขามองออกถึงความพยายามของฉินเฉาเหยียนที่ต้องการประจบตน

แต่ในความจริงแล้ว มันไม่จำเป็นเลย

หญิงผู้นี้ยังเสี่ยงชีวิตช่วยเขาในช่วงวิกฤตที่ผ่านมา เพียงแค่นั้นก็เพียงพอที่เขาจะคุ้มครองนางแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ดาบแห่งความเมตตานี้แม้จะดูทรงพลังและล้ำค่า

แต่เมื่อเทียบกับพลังของ “มีดทำครัว” ที่เขาใช้อยู่เมื่อครู่นี้ มันช่างห่างชั้นกันอย่างเห็นได้ชัด

“ดาบนี้ เจ้าควรเก็บไว้ใช้เองเถิด”

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น…ทั้งร่างของ ฉินเฉาเหยียน ถึงกับชะงักไป

นางฟังผิดไปหรือไม่?

สิ่งล้ำค่าที่นางรักษาไว้ด้วยชีวิตกลับดูเหมือนเป็นของไร้ค่าในสายตาของผู้นี้… มิหนำซ้ำยังแฝงแววรำคาญในดวงตาของเขาอีกด้วย?!

…