(✓) EP 23: ร้านค้าลึกลับซ่อนความประหลาดใจ

(✓) EP 23: ร้านค้าลึกลับซ่อนความประหลาดใจ

ท้ายที่สุด สายตาของเขาก็หยุดลงที่ร้านค้าลึกลับ เขาอดไม่ได้ที่จะเข้าไปสอดส่องดู

เมื่อพิจารณาคุณสมบัติของมันอย่างถี่ถ้วน รูม่านตาของหลี่สวินก็หดเล็กลง ความปีติยินดีพลุ่งพล่านขึ้นในใจ

เป็นสิ่งนี้นี่เอง!

ร้านค้าทั่วไปมีข้อจำกัดมากมาย ซ้ำยังต้องรอปลดล็อกสิ่งของ ทว่าร้านค้าลึกลับแห่งนี้ไร้ซึ่งข้อจำกัดเหล่านั้น ดีไม่ดีอาจจะสุ่มได้ของล้ำค่าระดับเทพก็เป็นได้

เขาตั้งจิตอธิษฐาน เปิดใช้งานร้านค้าลึกลับขึ้นมาทันที เครื่องหมายคำถามขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

รีเฟรช!

หลังจากกดรีเฟรช สิ่งของเหนือความคาดหมายก็ปรากฏขึ้นในร้านค้าลึกลับ

✦ ชื่อไอเท็ม: โอสถเสริมกายา

✦ คุณสมบัติ: เป็นโอสถสกัดเข้มข้นระดับสูง สามารถแก้ไขจุดบกพร่องทางสายเลือดในร่างกายมนุษย์ ปรับปรุงและเสริมสร้างโครงสร้างทางกายภาพ ยกระดับพละกำลัง และบรรลุผลสัมฤทธิ์ในการเสริมสร้างร่างกายอย่างสมบูรณ์แบบ

✦ วิธีใช้: รับประทานสองเม็ดต่อหนึ่งรอบการรักษา เม็ดหนึ่งสำหรับเสริมความแข็งแกร่ง เม็ดหนึ่งสำหรับบำรุงกาย เมื่อใช้ร่วมกันจึงจะเกิดประสิทธิภาพสูงสุด

✦ จำนวน: 10 เม็ด

✦ ราคา: 100,000 ตำลึงเงิน (หนึ่งแสนตำลึงเงิน)

เมื่อได้เห็นรางวัลชิ้นนี้ นัยน์ตาของหลี่สวินก็ทอประกายแห่งความหวัง คิดไม่ถึงว่าร้านค้าลึกลับจะสุ่มได้ของล้ำค่าถึงเพียงนี้ สิ่งนี้มีความหมายต่อเขายิ่งนัก

ดั่งคำกล่าวที่ว่า เงินทองหมื่นตำลึงก็มิอาจแลกกับสุขภาพที่แข็งแรง โอสถเสริมกายานี้สามารถแก้ไขจุดบกพร่องทางสายเลือดได้ มันคือสมบัติล้ำค่าที่ประเมินค่ามิได้อย่างแท้จริง

แม้กายาเทพอสูรที่เขาครอบครองอยู่จะแข็งแกร่งไร้เทียมทาน ทว่าก็อาจจะมีจุดบกพร่องเล็กๆ น้อยๆ หรืออาการบาดเจ็บแฝงอยู่ หากได้รับประทานโอสถเสริมกายานี้ กายาเทพอสูรของเขาก็จะบรรลุสู่ความสมบูรณ์แบบ วันหน้าคงยากที่จะเจ็บไข้ได้ป่วย

ทว่าข้อเสียเพียงอย่างเดียวก็คือ จำเป็นต้องรับประทานสองเม็ดควบคู่กันจึงจะครบหนึ่งรอบการรักษา หากรับประทานเพียงเม็ดเดียว ประสิทธิภาพจะลดทอนลงไปกว่าครึ่ง ซึ่งน่าเสียดายยิ่งนัก

ทว่ายามนี้เขามีถึงสิบเม็ด เท่ากับห้ารอบการรักษา ย่อมเพียงพอต่อความต้องการอย่างแน่นอน!

อย่างไรเสียมันก็คือโอสถระดับเทพ หากหาได้ง่ายดายเกลื่อนกลาด ย่อมสูญเสียคุณค่าและความศักดิ์สิทธิ์ไป

ซื้อ!

ของล้ำค่าเช่นนี้ จำต้องซื้อเก็บไว้

ทว่าปัญหาใหญ่ก็มาเยือน โอสถนี้มีราคาถึงหนึ่งแสนตำลึงเงิน ทว่าเงินทองทั้งหมดที่เขามี ได้นำไปซื้อเสบียงอาหารจนหมดสิ้นแล้ว ยามนี้เขาแทบจะไร้ซึ่งเงินตราติดตัว

หลี่สวินขมวดคิ้วแน่น พลางรำพึงในใจ 'เงินเพียงอีแปะเดียวก็ทำเอาวีรบุรุษถึงกับอับจนหนทาง หรือว่าข้าจะต้องถูกบีบให้นำเสบียงไปขายเพื่อหาเงินกัน'

ช้าก่อน

เขาคล้ายจะหลงลืมสิ่งใดไป เขาเพิ่งจะโค่นล้มพยัคฆ์ร้ายตัวเป้งไปมิใช่หรือ หม่าต้าหยวนวางอำนาจในอำเภอจวี้ลู่มานับสิบปี ทรัพย์สินที่มันกอบโกยมา ย่อมต้องมีมากกว่าหนึ่งแสนตำลึงเป็นแน่

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็สั่งให้คนไปนำตัวเกาอีเจ๋อ พรรคพวกของหม่าต้าหยวนมาเข้าพบ

ทันทีที่มาถึง เกาอีเจ๋อก็ทรุดตัวลงคุกเข่า โขกศีรษะขอความเมตตาอย่างเอาเป็นเอาตาย

“องค์ชายโปรดไว้ชีวิตกระหม่อมด้วย กระหม่อมบริสุทธิ์ใจนะพ่ะย่ะค่ะ”

เขารู้ดีว่า หากตนเองต้องเข้าไปพัวพันกับข้อหากบฏแผ่นดินของหม่าต้าหยวน ชีวิตของเขาย่อมพินาศย่อยยับ

หม่าต้าหยวนยังมีผู้หนุนหลัง ทว่าเขาไม่มีผู้ใดคอยคุ้มครองเลย

หลี่สวินปรายตามมองเขา พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดัน “ยามนี้เปิ่นหวางจะมอบภารกิจให้เจ้า จงนำกำลังไปยึดทรัพย์สินของหม่าต้าหยวนมาให้หมด ถือเป็นการไถ่โทษ หากเจ้าทำผลงานได้ดี เปิ่นหวางอาจจะพิจารณาละเว้นโทษตายให้เจ้า”

เจ้านี่ร่วมมือกับหม่าต้าหยวนกระทำความชั่วมานานปี ย่อมต้องรู้แหล่งซุกซ่อนทรัพย์สินของอีกฝ่ายเป็นอย่างดี การมอบหมายให้เขานำทีมไปตรวจค้น ย่อมได้ผลลัพธ์ที่น่าพอใจ

ไถ่โทษอย่างนั้นหรือ?

เมื่อได้ยินวาจานี้ เกาอีเจ๋อก็ขมวดคิ้วมุ่น นี่องค์ชายกำลังสั่งให้เขาหักหลังหม่าต้าหยวนอย่างนั้นหรือ

เขาสะกดกลั้นความลังเลในใจ ก่อนจะตัดสินใจอย่างเด็ดขาด เอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและแสร้งทำเป็นผู้ผดุงคุณธรรม “องค์ชายโปรดวางพระทัย กระหม่อมจะตามหาทรัพย์สินที่หม่าต้าหยวนยักยอกมาให้พบ กระหม่อมรู้แจ้งถึงแผนการและค่ายกลที่มันวางไว้เป็นอย่างดีพ่ะย่ะค่ะ”

“ความจริงแล้วกระหม่อมก็ชิงชังความโลภโมโทสันของมันมานาน ทว่าด้วยอำนาจบาตรใหญ่ของมัน กระหม่อมจึงจำต้องปิดปากเงียบ”

“ยามนี้เมื่อองค์ชายเสด็จมาโปรด กระหม่อมก็พร้อมจะยืนหยัดเพื่อความถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ยามนี้เขาไม่สนเรื่องความภักดีอันใดอีกแล้ว การรักษาชีวิตรอดต่างหากคือสิ่งสำคัญที่สุด หากยังมีโอกาสได้รับราชการต่อไป ต่อให้ต้องลงมือสังหารหม่าต้าหยวนด้วยตนเอง เขาก็ยินดีกระทำ

“ไอ้คนสารเลว!”

เมื่อได้ยินวาจานี้ เหล่านางระบำที่อยู่รอบๆ ต่างพากันส่งสายตาดูแคลน

บนโลกใบนี้มีคนไร้ยางอายถึงเพียงนี้อยู่จริงหรือ เมื่อครู่ยังร่วมเรียงเคียงหมอน ชมการแสดงและเสพสุขอยู่ด้วยกันแท้ๆ ยามนี้กลับทำตัวเป็นผู้ทรงธรรม ช่างหน้าหนาเกินมนุษย์มนาจริงๆ

หลี่สวินแย้มยิ้มบาง ทว่าไม่ได้เอ่ยปากเปิดโปงความตลบตะแลงของอีกฝ่าย

แม้เจ้านี่จะไร้ยางอาย ทว่าภารกิจนี้ก็จำต้องพึ่งพามัน เขาโบกมือเป็นเชิงสั่งการให้หลินจงนำกำลังติดตามไป

ไม่นานนัก ปฏิบัติการกวาดล้างครั้งใหญ่ในอำเภอจวี้ลู่ก็เริ่มต้นขึ้น

องครักษ์เสื้อแพรทั้งห้าร้อยนายออกปฏิบัติการอย่างพร้อมเพรียง บุกเข้าจับกุมผู้ที่เกี่ยวข้องกับหม่าต้าหยวนทั้งหมดมาคุมขังไว้ในคุก พร้อมทั้งตรวจยึดทรัพย์สมบัติจำนวนมหาศาลกลับมายังจวนเป่ยเหลียงอ๋อง

ล่วงเลยจนถึงยามดึกดื่น เกาอีเจ๋อจึงกลับมาด้วยสภาพอิดโรย ทว่าเบื้องหลังของเขากลับเต็มไปด้วยรถม้าบรรทุกทรัพย์สินจำนวนมหาศาล เขาหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ทว่าก็ต้องพยายามทำผลงานให้ดีที่สุด เพื่อรักษาชีวิตน้อยๆ ของตนเองไว้

เขารีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหาหลี่สวิน พลางรายงานเสียงหอบ “องค์ชายพ่ะย่ะค่ะ พวกเราตรวจค้นคฤหาสน์ลับของหม่าต้าหยวนทุกแห่ง พบเงินแท่งรวมกว่าสามล้านห้าแสนตำลึง และทองคำแท่งอีกหนึ่งแสนตำลึงพ่ะย่ะค่ะ”

“นอกจากนี้ยังมีไข่มุกเม็ดงามกว่าห้าร้อยเม็ด สมบัติล้ำค่าอีกกว่าสองร้อยชิ้น หญิงงามสามสิบกว่านาง และยังมีข้ารับใช้กับทาสอีกจำนวนหนึ่งพ่ะย่ะค่ะ”

สวรรค์ช่วย!

รูม่านตาของหลี่สวินหดเล็กลงอย่างรุนแรง นายอำเภอบ้านนอกผู้หนึ่ง กลับกอบโกยทรัพย์สินไปได้ถึงสามล้านห้าแสนตำลึงเงิน และอีกหนึ่งแสนตำลึงทองคำ หากประเมินมูลค่ารวมกัน ย่อมไม่ต่ำกว่าสี่ล้านห้าแสนตำลึงเงิน

นี่มันยังใช่ขุนนางอยู่หรือ ช่างเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อเสียนี่กระไร

เขาทอดสายตามองเกาอีเจ๋อ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงแฝงความนัย “เสี่ยวเกา หม่าต้าหยวนเป็นเพียงนายอำเภอต่ำต้อย จะมีปัญญากอบโกยเงินทองได้ถึงสี่ล้านกว่าตำลึงเชียวหรือ พวกเจ้าคำนวณผิดพลาดไปหรือไม่”

“องค์ชายพ่ะย่ะค่ะ เป็นไปไม่ได้ที่จะ...” เกาอีเจ๋อเตรียมจะเอ่ยปฏิเสธโดยสัญชาตญาณ ทว่าพริบตาต่อมาเขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้

เป่ยเหลียงอ๋องย่อมไม่ตรัสวาจาเลื่อนลอย ย่อมต้องมีความนัยแอบแฝงเป็นแน่

เมื่อเงยหน้าขึ้นสบพระเนตร เขาก็พบกับแววตาที่เต็มไปด้วยเลศนัยของหลี่สวิน ทำให้เขากระจ่างแจ้งในทันที

บัดซบเอ๊ย เกือบจะทำลายหนทางรอดของตนเองเสียแล้ว

ต้องรู้ไว้ว่า ทรัพย์สินที่ถูกยึดมาเหล่านี้ล้วนต้องส่งเข้าท้องพระคลัง เมื่อถึงเวลานั้นก็ย่อมหลุดมือไปหมด ดูจากท่าทีขององค์ชายหกแล้ว พระองค์คงตั้งใจจะเก็บทรัพย์สินเหล่านี้ไว้เป็นของตนเองเป็นแน่

เขาลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ พลางเอ่ยเสียงกระซิบ “องค์ชายทรงมีสายพระเนตรแหลมคมยิ่งนักพ่ะย่ะค่ะ ต้องเป็นไอ้พวกนั้นคำนวณผิดพลาดเป็นแน่ กระหม่อมจำได้คลับคล้ายคลับคลาว่า น่าจะมีเพียงหนึ่งล้านห้าแสนตำลึงเงินเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ”

“อันใดนะ มีมากมายถึงเพียงนั้นเชียวหรือ ให้พวกมันกลับไปคำนวณให้ดีอีกครั้งเถิด เศษเหล็กเศษทองแดงพวกนี้ จะมีมูลค่ามหาศาลถึงเพียงนั้นได้อย่างไร เกรงว่าคงต้องตัดศูนย์ออกสักตัวกระมัง” หลี่สวินขมวดคิ้วแน่น แสร้งทำเป็นประหลาดใจ

เอ๊ะ!

สีหน้าของเกาอีเจ๋อแข็งค้าง ของล้ำค่าประเมินราคามิได้เหล่านี้ กลับกลายเป็นเศษเหล็กเศษทองแดงในสายตาขององค์ชายหกไปเสียได้

ดูเหมือนความทะเยอทะยานของเป่ยเหลียงอ๋องจะยิ่งใหญ่กว่าที่เขาคิดไว้มาก

ตัดศูนย์ก็ตัดศูนย์สิ!

เขากัดฟันตอบ “ต้องเป็นพวกมันที่คำนวณผิดพลาดอย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ น่าจะมีเพียงห้าแสนตำลึงเงินเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ”

อืม!

หลี่สวินพยักหน้าเบาๆ ท่าทางดูพึงพอใจกับตัวเลขนี้ไม่น้อย

ทว่าเขากลับทำหน้าเสียดาย พลางถอนหายใจ “ตามหลักแล้ว หม่าต้าหยวนตั้งตนเป็นใหญ่ที่นี่มาหลายสิบปี ย่อมไม่มีทางมีทรัพย์สินเพียงแค่นี้เป็นแน่ ที่แท้มันก็นำเงินไปซื้อยุทโธปกรณ์เตรียมก่อกบฏนี่เอง”

เขาสะบัดมือสั่งการ ทันใดนั้นเศษเหล็กเศษทองแดงกองโตก็ถูกองครักษ์เสื้อแพรโยนลงบนพื้น ปะปนไปกับหีบสมบัติที่ยึดมาได้