บทที่ 24 น้ำค้างสามพิสุทธิ์

“การทำอาหารเมื่อกี้ทำได้ก็ต่อเมื่อมีวัตถุดิบอุดมสมบูรณ์เท่านั้น สมมติว่าอยู่ในป่า แล้วไม่มีวัตถุดิบมากมายขนาดนั้นอยู่รอบตัว เราจะทำอาหารที่ช่วยฟื้นฟูพละกำลังและพลังรบอย่างรวดเร็ว แถมยังรับประกันสารอาหารที่ได้รับได้ยังไง?

ยังมีเวลาเหลืออีกครึ่งชั่วโมง ห้ามใช้วัตถุดิบในห้องเรียนนะจ๊ะ

เด็ก ๆ ลองคิดกันดูสิว่า พวกเราจะสามารถใช้ของที่หาได้ทั่วไปในป่า มาทำเป็นน้ำยาอาหารที่ทำให้อยู่ท้องได้ไหม

ใครที่มั่นใจ สามารถลงมือทำได้เลยจ้ะ”

ภารกิจที่เจียงอวี่ซีมอบหมายให้แบบสบาย ๆ ทำให้ห้องไลฟ์สดเงียบกริบไปชั่วขณะ

[คอมเมนต์] เพศเมียตัวน้อยเอาจริงดิ?

[คอมเมนต์] ให้พวกลูกสัตว์คิดกันเองดื้อ ๆ แบบนี้เลยเหรอ?

[คอมเมนต์] คำถามนี้ ต่อให้เป็นมนุษย์สัตว์ที่โตเต็มวัยหลายคนก็คิดไม่ออกหรอก

[คอมเมนต์] เพศเมียตัวน้อยก็เอาแต่สอนลูกสัตว์มั่วซั่วไปเรื่อย

[คอมเมนต์] คาบเรียนการเอาชีวิตรอดในป่าแบบนี้ ควรจะเป็นหน้าที่ของมนุษย์สัตว์เพศผู้ที่โตเต็มวัยมาสอนไม่ใช่เหรอ? ทำไมโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ถึงปล่อยให้เพศเมียตัวน้อยที่บอบบางมาสอนล่ะ?

[คอมเมนต์] ครอบครัวเราดูไลฟ์สดกันอยู่ทั้งบ้าน ไม่มีมนุษย์สัตว์ตัวไหนตอบได้สักคน ตอนนี้ส่งข้อความไปถามญาติที่คลุกคลีอยู่ในป่าเป็นประจำแล้ว

[คอมเมนต์] พวกนายเลิกเถียงกันได้แล้ว พวกลูกสัตว์กำลังพยายามคิดกันอย่างจริงจังเลยนะ น้ำตาจะไหล ลูกสัตว์ที่รู้ความขนาดนี้ มนุษย์สัตว์บ้านไหนเป็นคนเลี้ยงกันเนี่ย

ถึงจะบอกว่าแค่ให้ลองปรึกษากันดู และใครที่มั่นใจก็ลงมือทำได้เลยก็ตาม

แต่เด็ก ๆ เหล่านี้เพียงแค่ใช้เวลาคิดครู่เดียว ก็ตั้งหม้อขึ้นมาทันที

ไม่แบ่งกลุ่มกันแล้ว เด็กทั้งแปดคนล้อมวงกันเป็นวงกลมโดยมีจู๋เซี่ยเป็นศูนย์กลาง

[คอมเมนต์] ให้ตายสิ นี่คิดออกกันจริง ๆ เหรอเนี่ย?

[คอมเมนต์] พวกลูกสัตว์คิดออกเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ญาติฉันยังไม่ตอบข้อความกลับมาเลยนะ

“พ้มคิดว่าใช้น้ำค้างที่เก็บมาทุกเช้าได้ฮะ” ดอริสล้วงเอาน้ำค้างวิญญาณที่บรรจุอยู่ในหลอดน้ำยาเสริมการเจริญเติบโตที่ดื่มหมดแล้วออกมาจากกระเป๋าใบเล็ก

กว่าจะรวบรวมน้ำค้างวิญญาณขวดนี้มาได้ ต้องใช้เวลาตั้งนาน

ต้นไม้สองสามต้นที่หน้าบ้าน เป็นผลพวงหลังจากได้เรียนวิชารวบรวมน้ำค้างวิญญาณ คุณพ่อทั้งสามคนก็ไปแบกกลับมาจากเขตเมืองรอบนอกกลางดึก แล้วเอามาปลูกไว้ที่หน้าบ้าน

เพื่อให้สามารถรวบรวมน้ำค้างวิญญาณบริสุทธิ์ได้ในทุก ๆ เช้า พวกคุณพ่อต้องเช็ดใบไม้จนสะอาดเอี่ยมอ่องทุกคืน แล้วพอรุ่งสางของอีกวันถึงจะเอาหลอดเปล่าไปรองรับน้ำค้าง

ฟีลหยิบหญ้าสีเขียวขจีต้นหนึ่งออกมาจากเสื้อ “เจ้านี่ พ่อของพ้มบอกว่าในป่ามีอยู่เต็มไปหมด รสชาติมันจะหวานนิด ๆ เอาใส่ลงไปได้ไหมฮะ?” เสียก็แต่กากมันเยอะไปหน่อย เวลากินแล้วบาดปาก

“แล้วก็มี...”

หลังจากปรึกษาหารือกันจบ สุดท้ายทุกคนก็ตัดสินใจว่าจะใช้น้ำค้างวิญญาณ น้ำเปล่า ใบและเมล็ดของต้นลู่ชิงมาทำ

ขั้นตอนสุดท้ายค่อยเติมน้ำคั้นจากหญ้าหวานที่หาได้ทั่วไปซึ่งฟีลเพิ่งหยิบออกมาเมื่อกี้ลงไป เพื่อเพิ่มรสหวาน

นี่คือสิ่งที่เจ้าหนูจอมตะกละอย่างจู๋เซี่ยเรียกร้องอย่างหนักแน่น

และยังเป็นความดื้อรั้นหยดสุดท้ายของเขาที่มีต่อรสชาติ ต่อให้จะทำแบบลวก ๆ แค่ไหน ก็ละทิ้งเรื่องรสชาติไปไม่ได้เด็ดขาด

[คอมเมนต์] จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นพวกหัวขี้เลื่อยเลย ตอนที่เพศเมียตัวน้อยถามเมื่อกี้ ฉันยังนึกว่าถามเล่น ๆ อยู่เลย

เจียงอวี่ซีแอบกดไลก์ให้เจ้าตัวเล็กทั้งหลายอยู่ในใจ

น้ำค้างวิญญาณแฝงไปด้วยพลังปราณ สามารถช่วยฟื้นฟูพลังวิญญาณได้อย่างรวดเร็ว

ใบของต้นลู่ชิง ถึงรสชาติจะออกเปรี้ยวฝาดไปบ้าง แต่อุดมไปด้วยสารอาหาร

ส่วนเมล็ดของมัน เมื่อนำไปต้มในน้ำเดือดจัดจะขยายตัวอย่างรวดเร็ว สามารถตอบโจทย์เรื่องการทำให้อยู่ท้องได้

น้ำคั้นจากหญ้าหวาน ก็ช่วยเจือจางความเปรี้ยวฝาดของใบไม้ได้พอดี

ดูเหมือนว่าตำราไม้ไผ่ที่เธอวางไว้บนชั้นหนังสือในห้องเรียน เจ้าตัวเล็กพวกนี้จะตั้งใจอ่านกันทุกคนเลยสินะ

พอเห็นว่าเด็ก ๆ เตรียมตัวจะลงมือทำแล้ว เจียงอวี่ซีก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากเตือน “เด็กดีทุกคน สามารถลงมือทำไปพร้อมกับอธิบายแนวคิดและวิธีทำของตัวเองให้พี่ชายพี่สาวในห้องไลฟ์สดฟังไปด้วยได้นะจ๊ะ”

เป็นเพราะความจนแท้ ๆ ที่ก่อเรื่อง เพียงเพราะเป็นการไลฟ์สดแบบภาพเคลื่อนไหว ไม่มีระบบโฮโลแกรม ผู้ชมจึงไม่สามารถรับรู้ถึงกลิ่นและรสชาติได้

เธอเกรงว่าผู้ชมในห้องไลฟ์สดจะรู้สึกเบื่อ ก็เลยทำได้แค่ใช้วิธีนี้มาแบ่งปันกับพวกเขา

[คอมเมนต์] จะว่าไปก็แอบซึ้งนิด ๆ นะเนี่ย เพศเมียตัวน้อยปิดฟังก์ชันคอมเมนต์ไปแล้ว แต่ก็ยังไม่ลืมพวกเราในห้องไลฟ์สด

[คอมเมนต์] ไม่มีใครพูดถึงเลยเหรอ? เพศเมียตัวน้อยคนนี้หน้าตาสวยมากนะ! ดูทั้งนุ่มนิ่มทั้งหวานละมุน น้ำเสียงที่พูดก็ออดอ้อนน่าฟัง อยากจะจับกลับบ้านไป...

[คอมเมนต์] เมนต์บน นี่มันห้องไลฟ์สดของโรงเรียนอนุบาลนะ ขืนนายพูดมากไปกว่านี้อีกนิดเดียว โดนห้องไลฟ์สดแบนห้ามพิมพ์แน่

[คอมเมนต์] มนุษย์สัตว์เมนต์บนคงเพิ่งเคยดูการแข่งไลฟ์สดแบบนี้เป็นครั้งแรกสินะ ระวังโดนแบนไอดีล่ะ

[คอมเมนต์] ถ้านายเป็นเพศเมีย ก็ถือซะว่าฉันไม่ได้พูดอะไรก็แล้วกัน แต่ถ้านายเป็นเพศผู้ล่ะก็ ขืนมโนถึงเพศเมียตัวน้อยอีกแค่ประโยคเดียว ก็เตรียมตัวโดนแบนไอดีได้เลย

พวกลูกสัตว์ปรึกษากันครู่หนึ่ง ก็ตกลงให้หัวหน้าห้องเป็นคนอธิบายด้วยวาจา รองหัวหน้าห้องคอยเสริมเหตุผล จู๋เซี่ยรับหน้าที่เป็นพิธีกรดำเนินรายการพร้อมลงมือทำ ส่วนเพื่อนตัวน้อยคนอื่น ๆ คอยเป็นลูกมือช่วยเหลืออยู่ข้าง ๆ

“ต้นลู่ชิง เป็นพืชที่หาได้ทั่วไปในป่าฮะ พี่ชายพี่สาวลองดูนะฮะ ใบของมันจะกว้าง ๆ ใหญ่ ๆ แบบนี้ฮะ” ตอนที่เฮยม่ออธิบาย ไลโอก็หยิบใบของต้นลู่ชิงออกมาโชว์ให้ดู

ดอริสยังสาธิตวิธีตัดขอบสีขาวทิ้งอย่างละเอียดให้ดูรอบหนึ่งด้วย

กาซิโอพูดเสริมว่า “ตอนที่พวกเราหยิบใบไม้ ต้องระวังตัดไอ้ของสีขาว ๆ ตรงขอบทิ้งไปด้วยนะฮะ ขอบสีขาวพวกนี้เป็นของไม่ดี กินเข้าไปแล้วจะป่วย พวกลูกสัตว์อย่างพวกเราห้ามแอบเล่นเองตอนที่ไม่มีผู้ใหญ่อยู่ด้วยนะฮะ”

“ต้องเอาผลของมันไปแช่ในน้ำสะอาดสิบห้านาที แล้วเสื้อมันก็จะหลุดลอกออกมาเองฮะ จากนั้นก็เอาเมล็ดที่อยู่ข้างในออกมา ใส่ลงไปแช่ในน้ำเมื่อกี้ต่ออีกสิบนาทีฮะ” นี่คือคำอธิบายของเฮยม่อ

กาซิโอวิเคราะห์เหตุผลต่อ “ต้นไม้ต้นนี้ มันมีพิษฮะ ผลมีพิษ เมล็ดก็มีพิษ น้ำที่เอาผลไปอาบน้ำ ถ้าเอาเมล็ดไปแช่ พิษก็จะหายไปฮะ แถมยังจะกลายเป็นของที่อร่อยม้ากมากด้วยฮะ”

“เพราะว่าพวกเราใกล้จะหมดคาบแล้ว เวลาไม่พอฮะ ก็เลยแอบใช้เครื่องพลังงานเร่งเวลาปรุงอาหารในห้องเรียนนิดหน่อย แช่ผลกับเมล็ดแค่แป๊บเดียวก็เสร็จแล้วฮะ พี่ชายพี่สาวในห้องไลฟ์สด ต้องทำเป็นมองไม่เห็นนะฮะ” ตอนที่พูดประโยคนี้ เฮยม่อทำหน้าจริงจัง ขึงขังเอามาก ๆ

เห็นได้ชัดเลยว่า อยากให้พี่ชายพี่สาวในห้องไลฟ์สดทำเป็นมองไม่เห็นจริง ๆ

ท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูนั้น ทำเอาผู้ชมในห้องไลฟ์สดใจเหลวเป๋วไปตาม ๆ กัน

เครื่องพลังงานเร่งเวลาปรุงอาหาร เป็นหนึ่งในเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวที่นิยมใช้ในยุคดวงดาวที่มียอดขายย่ำแย่ที่สุด

แต่เจียงอวี่ซีกลับรู้สึกว่ามันใช้งานได้จริงมาก ๆ

เนื้อแห้งของเฮยม่อเมื่อกี้ ก็ใช้เครื่องพลังงานนี้แหละ

หมักแค่ 3 นาที แต่ได้ผลลัพธ์เท่ากับการหมักครึ่งวันตามปกติ เอาไปตากลมข้างนอกหลายวัน แต่ใช้เครื่องพลังงานนี้ก็ใช้เวลาแค่ 10 นาทีเท่านั้น

[คอมเมนต์] ได้ๆๆ พวกเรามองไม่เห็นกันหรอก

[คอมเมนต์] ใช่ๆๆ เปลือกผลไม้แช่ไปสิบห้านาที เมล็ดก็แช่ไปสิบนาทีแล้ว นายทั้งน่ารักทั้งนุ่มฟูขนาดนี้ นายพูดอะไรก็ถูกหมดแหละ!

พร้อมกับคอมเมนต์เหล่านั้น ก็มีเอฟเฟกต์การโดเนทของขวัญหลากสีสันปรากฏขึ้นในห้องไลฟ์สด

[บ้านฉันมีลูกสัตว์ ฮือๆ] โดเนท ‘ตุ๊กตาหมีสีชมพู’ ให้สตรีมเมอร์ x1 x2 x3 x4 x5

[หว่านซิงซูอิ่ง] โดเนท ‘ผืนทะเลดาว’ ให้สตรีมเมอร์ x1 x2 x3 x4 x5

[บัญชีทางการกลุ่มธุรกิจเออร์วิน] โดเนท ‘ผืนทะเลดาว’ ให้สตรีมเมอร์ x1 x2 x3 x4 x5 x6... x10

……

“จากนั้น พวกเราก็ต้องเอาใบไม้กับหญ้าหวานไปล้างให้สะอาด ตัดเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วเอาไปตำด้วยหินให้กลายเป็นน้ำในหม้อที่สะอาดฮะ ถ้าอยู่ในป่า พวกพี่สามารถขุดเจาะตรงกลางหินก้อนใหญ่ ๆ ให้เป็นรู แล้วใช้กรงเล็บฝนให้เรียบได้นะฮะ พ่อของพ้มบอกว่า เรื่องแค่นี้สำหรับมนุษย์สัตว์ที่โตเต็มวัยแล้ว ถือเป็นเรื่องที่ง่ายมาก ๆ เลยฮะ” เห็นได้ชัดว่าเฮยม่อไปพิสูจน์ความจริงเรื่องนี้มาแล้ว ถึงได้พูดจาเป็นตุเป็นตะขนาดนี้

จู๋เซี่ยทำท่าล้างใบไม้อย่างทะมัดทะแมง เบอร์นีคอยเปลี่ยนน้ำ ส่วนเบิร์ลก็ส่งค้อนหินอันเล็กให้

[คอมเมนต์] ใช่แล้ว การคว้านเจาะด้านในของก้อนหิน สำหรับมนุษย์สัตว์ที่โตเต็มวัยแล้ว ก็เป็นแค่เรื่องฝนกรงเล็บเล่น ๆ เท่านั้นแหละ

[คอมเมนต์] ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก ตอนนี้ฉันจะไปหาก้อนหินใหญ่ ๆ มาฝนกรงเล็บสักหน่อยแล้ว

กาซิโอพูดเสริมต่อ “ถ้ามีเงื่อนไขอำนวย ก็กรองสักหน่อยนะฮะ แต่ถ้าไม่มีก็ช่างมันเถอะ แอบบอกพี่ชายพี่สาวในห้องไลฟ์สดนะฮะว่า หลังจากกรองแล้วรสสัมผัสจะดีกว่าเดิมฮะ”

ไลโอแอบส่งผ้าขาวบางสำหรับกรองให้ตามสัญญาณของจู๋เซี่ย

เจียงอวี่ซีแกล้งหันหน้าไปทางอื่น ทำเป็นมองไม่เห็น

ก็ในเมื่อกาซิโอก็บอกเองแล้วนี่นาว่า ถ้ามีเงื่อนไขอำนวยก็ให้กรองได้

อีกอย่าง ตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่ในป่าจริง ๆ เสียหน่อย ของที่ทำออกมาตอนนี้ เดี๋ยวก็ต้องให้พวกลูกสัตว์ชิมกันอยู่ดี ทำให้อร่อยขึ้นสักหน่อยก็เป็นเรื่องสมควรแล้ว

“พอกรองเสร็จก็เอาขึ้นตั้งไฟต้มได้เลยฮะ ใส่น้ำค้างวิญญาณกับเมล็ดลงไป พอมีฟองปุด ๆ ก้อนใหญ่ ๆ ขึ้นมาก็แปลว่าเสร็จแล้วฮะ”

[คอมเมนต์] โสดมานาน แค่มองดูการคั้นใบไม้ต้มน้ำก็ยังรู้สึกว่าน่าดูเลย สงสัยต้องพยายามเลื่อนระดับพลัง แล้วหาภรรยาสักคนซะแล้ว

[คอมเมนต์] สีแบบนี้ ไม่อร่อยชัวร์

[คอมเมนต์] ไอ้ของสีเขียวอี๋เนี่ย รสชาติขมฝาดจะตายชัก

เครื่องดื่มที่ทำเสร็จแล้ว ถูกวางทิ้งไว้ในชามกระเบื้องเคลือบสีขาวสะอาดตา ดูราวกับหยกสีเขียวจักรพรรดิเนื้อดีก็ไม่ปาน

พอเขย่าชามกระเบื้องเบา ๆ ผิวน้ำก็เกิดระลอกคลื่นเป็นวงซ้อนกันวงแล้ววงเล่า

ที่ก้นชามมีเมล็ดสีดำทะมึนจมอยู่ รสสัมผัสคล้ายกับไข่มุกในชานมของดาวโลกสีน้ำเงิน ที่เคี้ยวหนึบหนับสู้ฟัน

[คอมเมนต์] ห้องไลฟ์สดนี้ต้องโดนวางยาแน่ ๆ ทำไมฉันถึงมองเห็นอะไรก็น่ากินไปหมด เห็นอะไรก็อยากกินไปซะทุกอย่างเลยเนี่ย

เจียงอวี่ซีลองชิมดูคำหนึ่ง

สัมผัสแรกคือความอุ่นร้อน รสชาติออกไปทางขมฝาดค่อนข้างมาก

แต่เมื่อของเหลวไหลลงสู่ช่องปาก กลิ่นหอมสดชื่นก็ลอยตามมา

ในความขมฝาดนั้นแฝงไว้ด้วยรสหวานอ่อน ๆ ให้ความรู้สึกอร่อยไปอีกแบบ

เมื่อกิน ‘ไข่มุกเม็ดเล็ก’ เข้าไปหนึ่งเม็ด พอเคี้ยวเปลือกนอกที่หนึบสู้ฟันแตกออก ด้านในกลับเป็นรสสัมผัสที่กรุบกรอบและหวานฉ่ำ

นี่มัน ‘ไข่มุก’ ไส้ ‘แห้ว’ ชัด ๆ

นอกจากรสชาติจะดีแล้ว ‘น้ำยาอาหาร’ ถ้วยนี้ยังช่วยฟื้นฟูพลังวิญญาณได้ดีมากอีกด้วย

เธอจึงรีบส่งสัญญาณให้เจ้าตัวเล็กทุกคนลองชิมดู

“เด็กดีของครูทำไมเก่งกันขนาดนี้เนี่ย ทำออกมาได้จริง ๆ ด้วย ดูเหมือนว่าทุกคนจะตั้งใจซึมซับความรู้กันอย่างเต็มที่เลยนะ คาบนี้ครูจะให้ดอกไม้แดงเพิ่มคนละหนึ่งดอกเป็นรางวัลจ้ะ”

“งั้นเรามาตั้งชื่อให้น้ำยาอาหารสูตรนี้กันดีกว่า จะให้ชื่อว่าอะไรดีน้า?

นำวัตถุดิบมาจากต้นลู่ชิง ผสมกับหยาดน้ำค้างยามเช้า และผลลัพธ์สุดท้ายที่ได้คือเครื่องดื่มสีเขียวมรกตดูน่าลิ้มลอง

งั้นเครื่องดื่มแก้วนี้ ให้ชื่อว่าน้ำค้างสามพิสุทธิ์ก็แล้วกันจ้ะ”

ชื่อที่ไพเราะน่าฟังนี้ได้รับความเห็นชอบจากพวกลูกสัตว์อย่างเป็นเอกฉันท์

“คาบเรียนวันนี้ก็จบลงแค่นี้แหละจ้ะ อาหารในชั้นเรียนวันนี้ เด็ก ๆ แบ่งกันแล้วเอากลับไปให้ผู้ปกครองชิมที่บ้านคืนนี้นะจ๊ะ

อีกอย่าง กลับบ้านไปแล้วก็อย่าลืมทำการบ้าน แล้วก็อ่านทบทวนบทเรียนใหม่สำหรับพรุ่งนี้ด้วยนะ พรุ่งนี้เรามีเรียนวิชาศิลปะ วิชาปลูกพืช...”

(จบบท)