บทที่ 23 อาหารดาวโลกสีน้ำเงินยุคเก่า

ในยุคดวงดาว ผ่านการเปลี่ยนแปลงมานับหมื่นปี มนุษย์สัตว์ต่างก็หลงลืมอารยธรรมในอดีตไปจนเกือบหมดสิ้นแล้ว

เพื่อแก้ไขปัญหาทางยีนของมนุษย์สัตว์ ในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา จึงเกิดกระแสการสืบหาต้นตอรากเหง้าของเผ่าพันธุ์ขึ้นมา

พวกเขาต้องการทำความเข้าใจภาพรวมของดาวโลกสีน้ำเงินยุคเก่าในอดีต จากหลากหลายมิติ ทั้งขนบธรรมเนียมประเพณี อาหารการกิน และวิถีชีวิตความเป็นอยู่

ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ สถาบันวิจัยวัฒนธรรมยุคเก่าแห่งดาวโลกสีน้ำเงินของจักรวรรดิ ได้จำลอง ‘สูตรอาหาร’ และวัตถุดิบในอดีตออกมาได้สำเร็จ

[คอมเมนต์] ทุกคน พวกลูกสัตว์เหมือนจะกำลังเรียนคาบทำอาหารกันจริง ๆ นะ

[คอมเมนต์] เกิดอะไรขึ้นเนี่ย นี่มันเนื้อสัตว์อสูรระดับกลางเลยนะ ฉันชักจะอยากกินขึ้นมานิด ๆ แล้วสิ

[คอมเมนต์] อยากกิน +1 ฉันรู้สึกว่าตัวเองชักจะไม่ปกติแล้วแฮะ เหมือนจะแอบน้ำลายสอกับเนื้อนั่นเลย

[คอมเมนต์] ผงเครื่องเทศสิบสามชนิด นั่นมันเอาไว้ชงน้ำดื่มไม่ใช่เหรอ? ทำไมในห้องไลฟ์สดยังเอามาทำเนื้อแห้งได้อีกล่ะ?

[คอมเมนต์] ซีอิ๊วขาว ไม่ใช่ว่าเอาไว้เทลงในน้ำยาอาหารเหลวเพื่อปรุงรสโดยตรงหรอกเหรอ? ต้องใส่ลงไปในอาหารก่อนนำไปปรุงด้วยเหรอ?

[คอมเมนต์] ซอสหอยนางรม ฉันรู้จักเจ้านี่ มันเอาไว้กินคู่กับเนื้อ ได้ยินมาว่าเป็นวิธีกินแบบต้นตำรับที่สถาบันวิจัยวัฒนธรรมยุคเก่าแห่งดาวโลกสีน้ำเงินจำลองขึ้นมาน่ะ แต่ที่พวกนั้นเผยแพร่ออกมาคือการเอาเนื้อไปต้มจนสุก แล้วเอามาจิ้มซอสหอยนางรมกินตรง ๆ เลยนะ

[คอมเมนต์] ฉันมีความคิดอย่างหนึ่ง ไม่รู้ว่าจะเป็นไปได้ไหม เมื่อกี้ฉันอัดหน้าจอไว้แล้วล่ะ ตอนแรกก็กะว่าจะเอาไว้ดูพวกลูกสัตว์น่ารัก ๆ ย้อนหลังนั่นแหละ

[คอมเมนต์] ฉันก็มีความคิดอย่างหนึ่งเหมือนกัน สงสัยจะใจตรงกับเมนต์บน ฉันก็อัดหน้าจอไว้แล้ว พอไลฟ์จบฉันจะไปลองทำดู ตอนนี้ขอสั่งซื้อวัตถุดิบก่อนล่ะ

[คอมเมนต์] ฉันด้วย... สัตว์เผ่ามอๆ สินะ แค่ชั่งละ 10 เหรียญดาวเอง

[คอมเมนต์] บ้าเอ๊ย ลืมอัดหน้าจอ! กว่าจะรอดูรีรันได้ก็ต้องพรุ่งนี้เลย คนที่บอกว่าอัดหน้าจอไว้เมื่อกี้ ขอแอดเฟรนด์ในสตาร์แชตแล้วแชร์มาให้หน่อยสิ

มองดูคอมเมนต์ของชาวเน็ตในห้องไลฟ์สด ผู้หลงใหลในวัฒนธรรมดาวโลกสีน้ำเงินยุคเก่าอย่าง ‘ซื่อยี่หลิวเหนียน’ ก็เปย์ของขวัญ ‘งานเลี้ยงเต็มรูปแบบ’ ไปเงียบ ๆ 100 ชุด พร้อมกับเปิดหน้าจอแบ่งฝั่งเข้าสู่เว็บไซต์ชอปปิงที่ใหญ่ที่สุดในเครือข่ายดวงดาว

เนื้อขาหลังสัตว์เผ่ามอๆ 10,000 ชั่ง

เกลือ ที่บ้านยังมีอีก 1,000 ชั่ง ช่างเถอะยังไม่ต้องซื้อ

น้ำตาล เอามาสัก 500 ชั่ง ที่บ้านเหลือแค่ 600 ชั่งแล้ว

ผงเครื่องเทศสิบสามชนิด ไอ้นี่เอามาชงน้ำกินแล้วรสชาติห่วยแตกสุด ๆ ตอนนี้ที่บ้านเหลือแค่ชั่งเดียว เอามาสัก 500 ชั่งก่อนก็แล้วกัน

ซีอิ๊วขาว ซอสหอยนางรม เหล้าขาว ผงชูรส ฮวาเจียว และพริกแห้งชนิดต่าง ๆ อย่างละ 1,000 ชั่ง

แล้วก็ต้องซื้อหม้อด้วย เอาไว้ใช้นึ่งเนื้อแห้ง

ช่างเถอะ สั่งทำอุปกรณ์บีบอัดมิติแบบทนความร้อนสูงไปเลยดีกว่า ความจุเยอะดี

แล้วที่สำคัญที่สุดก็คือเครื่องพลังงานเร่งเวลาปรุงอาหาร ซื้อรุ่นที่แพงที่สุดไปเลย

ทางด้านห้องไลฟ์สด เนื้อแห้งของเฮยม่อกับกาซิโอทำออกมาได้ดีทีเดียว

"รสเค็มกำลังดี หอมกลิ่นเครื่องเทศ เผ็ดชาอร่อยกลมกล่อม ยิ่งเคี้ยวยิ่งเพลิน"

เจียงอวี่ซีให้คะแนน 90 คะแนน

เพื่อนตัวน้อยคนอื่น ๆ ก็พากันให้คะแนนเช่นกัน

ต่อไปเป็นเค้กนึ่งนมสัตว์ของกลุ่มที่สอง ดูขาวอวบนุ่มนิ่มและฟูละเอียด

เบิร์ลนำเค้กนึ่งนมสัตว์ทั้งหม้อมาตัดเป็นชิ้น ๆ แล้วแจกจ่ายให้ทุกคน

เบอร์นีผู้เป็นแฝดพี่หยิบขึ้นมาหนึ่งชิ้น หันไปทางกล้องไลฟ์สด

มือเล็ก ๆ บีบมันเบา ๆ เนื้อเค้กเด้งดึ๋ง ๆ

[คอมเมนต์] อุ้งเท้านี้ฉันขอแทะสักคำได้ไหม

[คอมเมนต์] อุ้งเท้า เอ้ย ไม่ใช่สิ ฉันอยากลองชิมเค้กอันนี้ดูสักหน่อยน่ะ

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่า ระหว่างเค้กนึ่งหอมหวานฟูนุ่ม กับอุ้งเท้าเล็ก ๆ ของลูกสัตว์ อย่างไหนมันน่าดึงดูดใจมากกว่ากัน

"กลุ่มที่สองของพวกเราทำเค้กนึ่งนมสัตว์ฮะ วัตถุดิบที่ใช้คือ... ทำตามสูตรในตำราเรียนทำอาหารเลยฮะ แต่เติมน้ำตาลเพิ่มไปอีกนิดหน่อย

พี่ชายพี่สาวในห้องไลฟ์สดสามารถลดน้ำตาลลง 100 กรัมนะฮะ ใส่แค่ 200 กรัมจะกำลังดีเลยฮะ จากนั้นก็ใส่...

พอน้ำในหม้อเป็นเหมือนเมื่อกี้ มีฟองปุด ๆ ปุด ๆ ขึ้นมา ก็เอาขึ้นตั้งไฟได้เลยฮะ ใช้ไฟแรงนึ่ง 30 นาที

พอเสร็จแย้ว จะรีบกินไม่ได้นะฮะ ต้องให้เค้กพักอยู่ในนั้นสักแป๊บนึงก่อน ถึงจะเอาออกมาได้

ทุกคนลองทำดูได้นะฮะ เค้กนึ่งอันนี้ทั้งนุ่มฟู ทั้งหอมหวานเลย"

ตอนที่เบอร์นีพูดว่า 30 นาที อุ้งเท้าเล็ก ๆ อีกข้างก็ยังชูขึ้นมาสามนิ้วประกอบด้วย

แต่อุ้งเท้านั้นค่อนข้างอวบอ้วน การชูนิ้วเลยดูยากลำบากไปสักหน่อย

เจียงอวี่ซีได้ยินคำพูดของเบอร์นี ก็เลยลองชิมดูคำหนึ่ง

เป็นไปตามคาด หวานเจี๊ยบจนเลี่ยนเลย

ต่อไปเป็นเค้กเผือกนึ่งของกลุ่มที่สาม

ยังคงเป็นรูปแบบเดิมคือคนหนึ่งอธิบาย อีกคนคอยแจกจ่ายอาหาร

เค้กเผือกนึ่งใช้วิธีนึ่งจนสุก ไม่ได้นำไปทอดซ้ำเป็นรอบที่สอง

แต่ทำแบบนี้กลับยิ่งทำให้ได้รสสัมผัสร่วนซุยของเผือก ความหวานสดของกุ้งแห้ง และความเค็มหอมของกุนเชียง

กุนเชียงนี้เป็นของที่เธอพาพวกเด็ก ๆ หมักไว้เมื่อสัปดาห์ก่อน

ไม่นึกเลยว่าเจ้าตัวเล็กสองคนนี้จะเอามันมาใช้ซะแล้ว

เจียงอวี่ซีเป็นผู้นำในการอธิบายและชิมรสชาติ ก่อนจะให้คะแนน

ไฮไลต์สำคัญที่ผู้ชมจับตามองอย่างเห็นได้ชัดก็คือกลุ่มที่สี่

"ของพวกเราคือ เนื้อหมูเด้งเปรี้ยวหวาน เนื้อตุ๋นน้ำแดงซีอิ๊ว เนื้อพะโล้หอม ๆ ซี่โครงหมูโฮกฮาก ซุปเห็ดสดจี๊ดจ๊าด แล้วก็ดึ๋งดึ๋งนมสดที่ผมชอบกินที่สุดค้าบ..." คนที่รับหน้าที่อธิบายคือจู๋เซี่ย

เจ้าตัวเล็กคนนี้ ตอนเจอกันครั้งแรกยังดูขี้อายอยู่เลย

ที่แท้ก็เป็นเด็กช่างจ้อจอมตะกละ แถมเวลาตื่นเต้นก็จะพ่นคำพูดภาษาเด็กออกมาเป็นชุด

โดยเฉพาะความชอบในการตั้งชื่อเล่นน่ารัก ๆ ให้อาหาร

การนำเสนอของเพื่อนตัวน้อยจู๋เซี่ยทำเอาเจียงอวี่ซีต้องเอ่ยปากแก้ให้ "หมูเด้งมะเขือเทศ หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงสูตรต้นตำรับ หมูพะโล้ห้าเครื่องเทศ พอร์คชอปออร์ลีนส์ ซุปสามสหายเห็ดหอม ส่วนของหวานคือพุดดิ้งนมสัตว์จ้ะ

ส่วนวิธีทำก็ให้อ้างอิงจากการลงมือทำจริงของเด็กดีทั้งสองคนเมื่อสักครู่นี้นะคะ ครูจะไม่ขออธิบายอะไรให้มากความแล้วกัน"

ให้เพื่อนตัวน้อยจู๋เซี่ยทำอาหารน่ะพอได้ แต่ถ้าให้อธิบายล่ะก็ อย่าว่าแต่ผู้ชมเลย ขนาดเธอกับเด็กคนอื่น ๆ ยังฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้างเลย

"คราวหน้าอย่างน้อยต้องทำผักใบเขียวมาสักอย่างหนึ่งนะจ๊ะ" เธออดไม่ได้ที่จะบ่นออกไปประโยคหนึ่ง

ดอริสที่ขี้อายตัวจริงถึงกับหน้าแดงแจ๋ และก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย

ส่วนเจ้าก้อนอ้วนจู๋เซี่ยผู้หน้าหนาเป็นพิเศษเมื่ออยู่ต่อหน้าของอร่อย กลับเงยหน้าขึ้น ใบหน้ากลมป๊อกที่ยิ่งดูกลมขึ้นทุกวันเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา ดวงตากลมโตสุกใสเป็นประกายวิบวับ "เอ๋?"

สีหน้าท่าทางนั้นดูไร้เดียงสาสุด ๆ ชนิดที่ว่าไม่รู้จะไร้เดียงสาไปกว่านี้ได้อย่างไร

[คอมเมนต์] ฮือๆๆ ลูกสัตว์ก็แค่ไม่ชอบกินผักใบเขียวเท่านั้นเอง ผิดตรงไหนอะ

[คอมเมนต์] เกิดปัญหาแบบนี้ขึ้น ผักใบเขียวไม่มีความผิดบ้างเลยเหรอ?

[หวังเฉวียนป้าเยี่ย] โดเนท ‘ผืนทะเลดาว’ ให้สตรีมเมอร์ x1 x2 x3... x10

[หวังเฉวียนป้าเยี่ย]: หาของดี ๆ ให้พวกลูกสัตว์กินหน่อย ลูกสัตว์ในห้องไลฟ์สดนี้เลี้ยงมาดีจริง ๆ แต่ละตัวดูขาวอวบตุ้ยนุ้ยกันทั้งนั้น โดยเฉพาะตัวที่อ้วนที่สุดนั่นน่ะ

[คอมเมนต์] ฮ่าๆ ในบรรดาลูกสัตว์ทั้งหมดของห้องไลฟ์สดนี้ รูปร่างของเจ้าหนูจู๋เซี่ยสะดุดตาที่สุดแล้ว

เจียงอวี่ซีให้คะแนน 93 คะแนน ส่วนเพื่อนตัวน้อยคนอื่น ๆ ล้วนเทคะแนนให้เต็ม 100

"เด็กดีทุกคน การบ้านในคาบเรียนนี้พวกเธอทำออกมาได้ยอดเยี่ยมมากจ้ะ!

อันดับ 1 คือกลุ่มที่สี่ ได้รับรางวัลเป็นดอกไม้แดงคนละ 3 ดอก

อันดับ 2 คือกลุ่มที่หนึ่ง ได้รับรางวัลเป็นดอกไม้แดงคนละ 2 ดอก

อันดับ 3 คือกลุ่มที่สองกับกลุ่มที่สาม ได้รับรางวัลเป็นดอกไม้แดงคนละ 1 ดอก"

ดอกไม้สามมิติที่ตัดเย็บจากกระดาษสีแดง ดูบอบบางน่ารักและมีชีวิตชีวาสมจริง

หลังจากเด็ก ๆ รับดอกไม้แดงไปแล้ว ก็นำบัตรนักเรียนที่ห้อยคออยู่มาแตะใกล้ ๆ ดอกไม้แดง

ดอกไม้แดงหายวับไปในทันที พร้อมกับตัวเลขบนบัตรนักเรียนที่ขยับเปลี่ยนไป

[คอมเมนต์] ดอกไม้แดงนี่ มีลูกเล่นแฮะ

[คอมเมนต์] แอบอยากได้บ้าง ทำไงดี?

[คอมเมนต์] ฉันอายุร้อยกว่าปีแล้ว ยังอยากได้ดอกไม้แดงอยู่เลย แบบนี้ปกติไหมเนี่ย?

[คอมเมนต์] ขอถามเหมือนกัน เด็กดีอายุ 300 ปีพอจะได้ดอกไม้แดงสักดอกไหม?

[คอมเมนต์] ป้ายไม้นั่น คืออุปกรณ์มิติเหรอ? เจ๋งไปเลยนะ เอาอุปกรณ์มิติมาทำเป็นบัตรนักเรียนเนี่ย

[คอมเมนต์] เทียบกับดอกไม้แดงและบัตรนักเรียนแล้ว ฉันสนใจตำราเรียนวิชาทำอาหารของโรงเรียนนี้มากกว่า ไม่มีใครสังเกตเห็นจุดสำคัญนี้เลยเหรอ?

[คอมเมนต์] เด็กดีทั้งสี่กลุ่มพูดคำเดียวกันหมดเลยว่า ‘ตำราเรียนทำอาหาร’ ตำราเรียนทำอาหารของโรงเรียนนี้ใครมีบ้าง? ช่วยแชร์ให้หน่อยได้ไหม? จ่ายเงินก็ได้

[คอมเมนต์] โรงเรียนอนุบาลแสงตะวัน? ชื่อนี้เหมือนเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรกเลย ฉันมั่นใจว่าปีที่แล้วไม่มีโรงเรียนอนุบาลชื่อนี้ลงแข่งแน่นอน

[คอมเมนต์] โรงเรียนอนุบาลนี้มีของว่ะ ทุกคน

[คอมเมนต์] ขอถามหน่อย เบบี๋อายุ 200 ปีไปเข้าเรียนด้วยได้ไหม?

เจียงอวี่ซีมองไปที่กล้องไลฟ์สด คาบเรียนทำอาหารวันนี้ทุกคนทำเสร็จกันค่อนข้างเร็ว ยังเหลือเวลาอีกตั้งครึ่งชั่วโมงกว่าจะหมดคาบ คงต้องจัดหางานอะไรให้เด็ก ๆ ทำเพิ่มสักหน่อยแล้วล่ะ

(จบบท)