บทที่ 5 เยี่ยเฮย: ถุย! เจ้าหมาบ้าลุแก่อำนาจ!
บทที่ 5 เยี่ยเฮย: ถุย! เจ้าหมาบ้าลุแก่อำนาจ!
โลก
ในฐานะคนหนุ่มผู้เพียบพร้อมแห่งยุคสมัยใหม่
เยี่ยฝานถือได้ว่าเป็นบุคคลระดับตำนานคนหนึ่งในรั้วมหาวิทยาลัย
แม้จะเรียนจบมหาวิทยาลัยก้าวเข้าสู่สังคมแล้ว เขาก็ยังคงก้าวหน้าอย่างรุ่งโรจน์ อายุยังน้อยก็สามารถก่อตั้งธุรกิจของตนเองและประสบความสำเร็จไม่น้อย อายุเพียงยี่สิบกว่าปีก็ขับรถเบนซ์ กลายเป็นผู้ชนะในชีวิต...
ทว่า
เยี่ยฝานกลับรู้สึกว่าชีวิตเช่นนี้ค่อนข้างน่าเบื่อหน่ายอยู่บ้าง
เขาเริ่มศึกษาเรื่องราวในยุคโบราณกาล และค่อยๆ เกิดความสนใจในตำนานเล่าขานของยุคดึกดำบรรพ์เหล่านั้น
"ผู้ฝึกปราณยุคก่อนราชวงศ์ฉิน!"
"บนโลกใบนี้มีผู้บำเพ็ญเพียรอยู่จริงๆ หรือ?"
ในมือของเยี่ยฝานประคองคัมภีร์เต้าเต๋อจิงเล่มหนึ่งเอาไว้ พลางอ่านอย่างละเอียดถี่ถ้วน
เขามักจะขบคิดถึงปัญหาข้อนี้อยู่เสมอ
บนโลกใบนี้——
มีเซียนดำรงอยู่จริงๆ หรือ!?
[ติง!]
ในตอนนั้นเอง
ข้างหูพลันมีเสียงดังขึ้นมาเบาๆ
"หืม!?"
เยี่ยฝานชะงักไปเล็กน้อย
เขามองซ้ายมองขวาสำรวจดูรอบหนึ่ง ผลปรากฏว่าไม่เห็นสิ่งใด จึงคิดว่าตนเองหูแว่วไปเอง จากนั้นก็วางคัมภีร์วิถีเต๋าในมือลง เตรียมตัวจะลุกขึ้นจากไป
ทว่า
ในตอนนั้นเอง
เสียงเบาๆ นั้นก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง
[ติง!]
[กลุ่มแชต 'ครอบครัวรักใคร่ปรองดอง' เชิญคุณเข้าร่วมกลุ่ม!]
[ต้องการตอบรับหรือไม่?]
ข้างหูของเยี่ยฝานมีเสียงลึกลับดังขึ้นมา
ตามติดมาด้วย
ภาพมายาเลือนรางภาพหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า
"???"
เยี่ยฝานเหม่อลอยไปเล็กน้อย
เขาขยี้ตาโดยสัญชาตญาณ
ทว่าหน้าต่างสถานะมายาตรงหน้าก็ยังคงลอยเด่นอยู่เช่นเดิม
"กลุ่มแชต?!"
เยี่ยฝานพึมพำออกมาด้วยความตกตะลึงอยู่บ้าง
แน่นอนว่าเขาย่อมรู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร อย่างไรเสียก็เป็นคนหนุ่มผู้เพียบพร้อมแห่งยุคสมัยใหม่ นิยายออนไลน์อะไรเทือกนั้นย่อมต้องเคยอ่านมาไม่น้อยอย่างแน่นอน
"หรือว่า..."
"บนโลกใบนี้มีเซียนอยู่จริงๆ!?"
ภายในใจของเยี่ยฝานอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมา
เขาเอ่ยปากโดยสัญชาตญาณ: "ตอบรับ!"
[ติง!]
[คุณตอบรับการเข้าร่วมกลุ่มแล้ว!]
[กำลังรอการอนุมัติจากผู้ดูแล...]
[อนุมัติสำเร็จ!]
[ผู้ดูแล · จักรพรรดิมนุษย์หลินเจา (ผู้บรรลุมรรคาขั้นสุด) อนุมัติคำขอเข้าร่วมกลุ่มของคุณแล้ว!]
"จักรพรรดิมนุษย์?"
"ผู้บรรลุมรรคาขั้นสุด?"
เยี่ยฝานอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง
วินาทีนี้
เขาราวกับจะลางสังหรณ์ได้แล้ว
ประตูแห่งการบำเพ็ญเพียรเป็นเซียนในตำนานได้เปิดออกต้อนรับเขาแล้ว
[ฟังก์ชันกลุ่มแชต——]
[พื้นที่สนทนาสาธารณะ, แชตส่วนตัวกับสมาชิก, ส่งอั่งเปา... ฟังก์ชันที่เหลือกำลังอยู่ระหว่างการพัฒนา!]
[สมาชิกกลุ่มแชต:]
[หัวหน้ากลุ่ม · หวงเทียนตี้ (จักรพรรดิเซียน)]
[ผู้ดูแล · จักรพรรดิมนุษย์หลินเจา (ผู้บรรลุมรรคาขั้นสุด)]
[สมาชิกกลุ่ม · เยี่ยเฮย (มหาจักรพรรดิเบนซ์)]
"หืม!?"
เยี่ยฝานชะงักไปเล็กน้อย
เหตุใดชื่อของเขาถึงถูกกลุ่มแชตตั้งให้เป็นเยี่ยเฮยไปได้?
แล้วก็...
มหาจักรพรรดิเบนซ์บ้าบออะไรกันเนี่ย?
ดูหัวหน้ากลุ่มกับผู้ดูแลเขาสิ
ถ้าไม่ใช่จักรพรรดิเซียนก็เป็นถึงผู้บรรลุมรรคาขั้นสุด ฟังดูทรงพลังอำนาจขนาดไหน...
มหาจักรพรรดิเบนซ์?
มุมปากของเยี่ยฝานกระตุกเล็กน้อย
แม้จะบอกว่าเขามีรถเบนซ์เป็นยานพาหนะก็เถอะ
แต่ก็ไม่ถึงขั้นต้องเอามาล้อเล่นแบบนี้ไหม?
เยี่ยฝานข่มความรู้สึกอยากจะบ่นในใจเอาไว้
เขาเบนความสนใจไปยังพื้นที่สนทนาตรงหน้า
ทั่วทั้งกลุ่มแชตมีคนเพียงแค่สามคน
ไม่มีใครพูดคุยกันเลยแม้แต่น้อย
เงียบเหงาเป็นอย่างยิ่ง
เยี่ยฝานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
เขาพยายามเป็นฝ่ายเริ่มพูดคุยก่อน
[เยี่ยเฮย (มหาจักรพรรดิเบนซ์): สวัสดีผู้อาวุโสทุกท่าน]
เยี่ยฝานรอคอยอยู่ครู่หนึ่ง
ทว่าคนทั้งสองในกลุ่มแชตกลับไม่มีใครตอบกลับมาเลย
เขาส่งข้อความต่อไป
[เยี่ยเฮย (มหาจักรพรรดิเบนซ์): ขอเรียนถามผู้อาวุโสทุกท่าน กลุ่มแชตนี้มีไว้สำหรับพูดคุยหารือเรื่องเกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรใช่หรือไม่?]
เยี่ยฝานใช้ความฉลาดพลิกแพลงเล็กน้อย
เขาพยายามใช้ศิลปะการพูดเพื่อหลอกถามข้อมูลจากในกลุ่มแชต
กลุ่มแชตนี้มีไว้สำหรับพูดคุยหารือเรื่องการบำเพ็ญเพียรใช่ไหม?
บนโลกใบนี้มีการบำเพ็ญเพียรอยู่จริงๆ หรือ?
นี่คือความสงสัยของเขา
ทว่า
ภายในกลุ่มแชตก็ยังคงไม่มีการตอบสนองใดๆ ส่งกลับมา
เยี่ยฝานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
เขาลองเป็นฝ่ายแท็ก (@) คนในกลุ่ม
[เยี่ยเฮย (มหาจักรพรรดิเบนซ์): @หวงเทียนตี้ (จักรพรรดิเซียน) @จักรพรรดิมนุษย์หลินเจา (ผู้บรรลุมรรคาขั้นสุด)]
[ผู้อาวุโสทั้งสองพอจะคลายความสงสัยให้ได้หรือไม่?]
ส่งข้อความเสร็จสิ้น
เยี่ยฝานก็เฝ้ารอคอยอย่างอดทน
ทว่าผ่านไปไม่นาน สีหน้าของเขาก็พลันแข็งค้าง
[ติง!]
[คุณถูกหัวหน้ากลุ่ม · หวงเทียนตี้ (จักรพรรดิเซียน) ปิดกั้นการสนทนาเป็นเวลาหนึ่งปี]
"???"
เยี่ยฝานชะงักไปเล็กน้อย
ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้
ผู้ดูแลก็เป็นฝ่ายทักแชตส่วนตัวมาหาเขาด้วยตนเองแล้ว
[จักรพรรดิมนุษย์หลินเจา: เอาล่ะ ไม่ต้องไปพูดอะไรในกลุ่มแล้ว หัวหน้ากลุ่มก็แค่เจ้าคนใจแคบ รู้จักแต่การลุแก่อำนาจไปทั่ว]
[เยี่ยเฮย: ผู้อาวุโส ท่านก็ถูกปิดกั้นการสนทนาด้วยหรือ?]
[จักรพรรดิมนุษย์หลินเจา: อื้ม ถูกปิดกั้นการสนทนาสามร้อยปี]
[เยี่ยเฮย: ...เจ้าหมาบ้าลุแก่อำนาจ!]
[จักรพรรดิมนุษย์หลินเจา: ด่าได้ดี!]
เยี่ยฝานมีเจตนาอยากจะผูกมิตรกับผู้ดูแลท่านนี้ ดังนั้นจึงเผลอปากด่าหัวหน้ากลุ่มไปประโยคหนึ่ง
ทว่า
ทันทีที่ประโยค 'เจ้าหมาบ้าลุแก่อำนาจ' ของเขาเพิ่งจะถูกส่งออกไป
เขาก็พลันรู้สึกไม่สบายตัวไปทั้งร่าง
ราวกับว่า
มีใครบางคนกำลังแอบจ้องมองเขาอยู่ในเงามืดอย่างไรอย่างนั้น
"ซี๊ด!"
เยี่ยฝานอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านขึ้นมาด้วยความหนาวเหน็บ เขารีรออยู่ครู่หนึ่ง ก็คิดอยากจะเอ่ยปากสอบถามข้อมูลบางอย่างที่เกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรจากผู้ดูแลท่านนี้
แต่
ข้อความของเขายังไม่ทันได้ส่งออกไป
ข้อความของอีกฝ่ายก็ชิงส่งมาก่อนแล้ว
[จักรพรรดิมนุษย์หลินเจา: เอาล่ะ ไว้ค่อยคุยกัน ช่วงนี้เพิ่งจะบรรลุมรรคา สรรพชีวิตทั่วทั้งจักรวาลเตรียมตัวมาเข้าเฝ้าเพื่อแสดงความเคารพต่อเปิ่นหวงแล้ว]
[เยี่ยเฮย: เชิญผู้อาวุโสไปทำธุระก่อนเถิด]
หลังจากส่งประโยคนี้ออกไป
ลมหายใจของเยี่ยฝานก็ค่อยๆ ถี่กระชั้นขึ้นมา
บรรลุมรรคา!
สรรพชีวิตทั่วทั้งจักรวาล!
เข้าเฝ้าแสดงความเคารพ!
จักรพรรดิ!
ตัวอักษรไม่กี่คำนี้ค่อยๆ ก่อร่างสร้างภาพอันยิ่งใหญ่ตระการตาขึ้นในห้วงคำนึงของเขา เขาราวกับมองเห็นโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรอันกว้างใหญ่ไพศาลได้เปิดประตูสู่โลกใบใหม่ต้อนรับเขาแล้ว
"การบำเพ็ญเพียร!"
"มีชีวิตอมตะไม่แก่ไม่ตาย!"
แววตาของเยี่ยฝานค่อยๆ ทอประกายคลุ้มคลั่งเร่าร้อน
แม้ว่าภายในใจของเขาจะสงสัยใคร่รู้ข้อมูลที่เกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรเป็นอย่างมาก แต่เขาก็เข้าใจดีว่าทุกสรรพสิ่งไม่อาจรีบร้อนจนเกินไป จำเป็นต้องค่อยเป็นค่อยไป...
หัวหน้ากลุ่มและผู้ดูแลที่อยู่ภายในกลุ่มแชต
มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าเป็นบุคคลระดับยิ่งใหญ่
เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง
เพียงแค่ตำแหน่งที่อยู่ต่อท้ายชื่อของหัวหน้ากลุ่ม——
จักรพรรดิเซียน!
อักษรสองคำนี้ก็สามารถบ่งบอกข้อมูลได้มากมายแล้ว
นอกจากนี้ ประโยคก่อนหน้าที่ผู้ดูแลจักรพรรดิมนุษย์หลินเจาส่งแชตส่วนตัวมาหาเขา ก็สามารถบ่งบอกข้อมูลได้มากมายเช่นกัน
จักรพรรดิ!
บรรลุมรรคา!
สรรพชีวิตทั่วทั้งจักรวาลเดินทางมาเข้าเฝ้าแสดงความเคารพต่อเขา!
นี่แม่งมองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าเป็นบุคคลระดับยิ่งใหญ่ชัดๆ!
แน่นอนว่า
ภายในใจของเยี่ยฝานก็ไม่ได้เชื่อจนหมดใจ
แต่ไม่ว่าจะกล่าวเช่นไร... กลุ่มแชตนี้ก็ได้เปิดประตูสู่โลกใบใหม่ให้แก่เขาแล้ว
"จักรพรรดิมนุษย์หลินเจา?"
"ในยุคดึกดำบรรพ์มีบุคคลผู้นี้อยู่ด้วยหรือ?"
เยี่ยฝานคิดในใจ
บนโลกใบนี้มีแนวคิดเกี่ยวกับจักรพรรดิมนุษย์อยู่เช่นกัน
แต่...
เขาไม่เคยได้ยินชื่อของหลินเจาเลยนี่นา
เยี่ยฝานหยุดครุ่นคิดไปชั่วครู่
เขาเริ่มลงมือค้นหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องบางส่วน โดยพยายามค้นหาเรื่องราวเกี่ยวกับจักรพรรดิมนุษย์หลินเจาจากบันทึกในยุคโบราณกาล
น่าเสียดาย
เขาค้นหาบันทึกที่เกี่ยวข้องทั้งหมดจนทั่วแล้ว
ก็ยังคงคว้าน้ำเหลว
"หรือว่า..."
"จักรพรรดิมนุษย์หลินเจาท่านนี้ จะไม่ใช่คนของโลกใบนี้!?"
เยี่ยฝานคิดในใจ
เขาวางหนังสือในมือลง จากนั้นก็เปิดหน้าต่างกลุ่มแชตขึ้นมา ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยังคงไม่กล้าเสียมารยาททักแชตส่วนตัวไปหาจักรพรรดิมนุษย์หลินเจาท่านนั้น
อย่างไรเสีย
เขาก็ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายทำธุระเสร็จแล้วหรือไม่
"ยังไม่ต้องรีบร้อน"
"รอไปอีกสักสองสามวันก็แล้วกัน"
เยี่ยฝานพึมพำเสียงแผ่วเบา
...
...