บทที่ 23: เริ่มต้นแผนการขั้นต่อไป

บทที่ 23: เริ่มต้นแผนการขั้นต่อไป

หลังจากจัดการเรื่องอสังหาริมทรัพย์ทั้งเก้าแห่งในปักกิ่งเรียบร้อยแล้ว หลี่เจ๋อก็นั่งเครื่องบินบินตรงกลับเซี่ยงไฮ้ทันที เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งสัปดาห์ เรื่องสถานที่ทำงานของบริษัท หลินเยว่ได้โทรศัพท์มาแจ้งเขาล่วงหน้าตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อนแล้วว่า จัดการหาเช่าเรียบร้อยแล้ว

แถมยังเป็นสถานที่ที่ตกแต่งเสร็จสรรพ แค่ซื้อเครื่องใช้สำนักงานมาเพิ่มนิดหน่อย แล้วก็เอาป้ายบริษัทไปแขวน ก็สามารถเปิดใช้งานได้เลย ตอนนี้ทั้งหลินเยว่และเจิ้งเฉียงต่างก็เข้าไปนั่งทำงานที่นั่นกันแล้ว

ก่อนหน้านี้ในสายโทรศัพท์ หลินเยว่เคยบอกที่อยู่สถานที่ทำงานให้หลี่เจ๋อฟังแล้ว ดังนั้นพอหลี่เจ๋อกลับมาถึงเซี่ยงไฮ้ หลังจากพักผ่อนครู่หนึ่ง เขาก็เดินทางไปดูด้วยตาตัวเอง

สถานที่ทำงานของบริษัทที่หลินเยว่เช่ามานั้น ไม่ใช่อาคารสำนักงานใหม่เอี่ยมหรูหราอะไร แต่เป็นอาคารสำนักงานที่ค่อนข้างมีอายุระดับหนึ่งแล้ว แต่ทว่า สำหรับบริษัทในตอนนี้ ถือว่าเพียงพอต่อการใช้งานแล้ว

ยังไงซะ ปกติก็มีแค่หลินเยว่กับเจิ้งเฉียงที่ทำงานอยู่ที่นี่เป็นหลัก เผลอ ๆ เวลาส่วนใหญ่ของทั้งสองคนยังต้องหมดไปกับการลงพื้นที่ไปตรวจตรา หรือไปจดบัญชีตรวจสอบบัญชีตามร้านเน็ตสาขาต่าง ๆ ด้วยซ้ำ

เวลาที่จะได้นั่งทำงานอยู่ที่นี่จริง ๆ ก็ไม่ได้เยอะเท่าไหร่นัก

ดังนั้น การมีสถานที่ตั้งบริษัทที่เป็นหลักแหล่ง แค่พอใช้งานได้ก็ถือว่าโอเคแล้ว

รอให้อนาคตรวยจริง ๆ และมีความจำเป็นต้องใช้จริง ๆ ค่อยไปเช่า หรือไม่ก็ซื้ออาคารสำนักงานระดับไฮเอนด์ยกชั้นไปเลยก็ยังได้

"เถ้าแก่มาแล้วเหรอครับ..."

พอมาถึงสำนักงานของบริษัท ก็มีแค่นักบัญชีเจิ้งเฉียงอยู่คนเดียว

เมื่อสองวันก่อน หลินเยว่ในฐานะผู้จัดการ ได้ทำตามคำสั่งที่หลี่เจ๋อมอบหมายไว้ก่อนไปปักกิ่ง โดยเดินทางไปสำรวจที่เมืองหางโจว เพื่อมองหาหน้าร้านที่เหมาะสมสำหรับเตรียมนำร้านเน็ต 'League of Legends' บุกตลาดหางโจว

หลังจากนี้ เธอยังต้องเดินทางต่อไปยังเมืองซูโจว, เมืองฮุยจิง... และเมืองอื่น ๆ อีกหลายเมือง

ไม่ใช่ว่าเขาตั้งใจจะปูพรมเปิดร้านเน็ต 'League of Legends' ในเมืองพวกนี้พร้อมกันรวดเดียวหรอกนะ สถานการณ์ด้านเงินทุนและผลกำไรของบริษัทในปัจจุบันยังไม่อนุญาตให้ก้าวข้ามขั้นก้าวใหญ่ขนาดนั้น

แต่ก็จำเป็นต้องไปดูลาดเลาล่วงหน้า เพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์ให้ถ่องแท้ พอถึงเวลาที่เงินทุนพร้อม ก็จะได้ขยายสาขาร้านเน็ตไปได้ทันที

"อืม นักบัญชีเจิ้ง วันนี้ผมก็แค่แวะมาดูสำนักงานบริษัท แล้วก็มาจำทางไว้ด้วยน่ะ หึ ๆ "

หลี่เจ๋อยิ้ม

จากนั้นก็ถามขึ้นว่า "จริงสิ แล้วผู้ช่วยเสิ่นล่ะ ? "

เจิ้งเฉียงรีบตอบ "ผู้ช่วยเสิ่นเข้ามาตอนเช้าตรู่แป๊บเดียว แล้วก็ออกไปอีกแล้วครับ"

หลี่เจ๋อพยักหน้า คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "นักบัญชีเจิ้ง เอาอย่างนี้นะ ถ้าเดี๋ยวผู้ช่วยเสิ่นกลับมาที่บริษัท คุณช่วยบอกเธอหน่อยว่า ให้หาเวลาว่างไปซื้อโทรศัพท์มือถือสักเครื่อง บอกว่าเป็นสวัสดิการที่บริษัทจัดหาให้"

"งบไม่เกินสี่พันหยวน ให้เธอเลือกซื้อได้ตามใจชอบเลย แล้วคุณก็บอกให้เธอเอาใบเสร็จมาเบิกเงินกับคุณได้เลย การที่เธอไม่มีโทรศัพท์มือถือใช้ มันก็ไม่ค่อยสะดวกเวลาติดต่อเรื่องงานเท่าไหร่น่ะ..."

"ได้ครับเถ้าแก่ ! " เจิ้งเฉียงรีบรับคำ

ราคาโทรศัพท์มือถือในยุคปัจจุบันนี้ยังถือว่าแพงหูฉี่ งบไม่เกินสี่พันหยวน ก็ซื้อได้แค่เครื่องรุ่นล่าง ๆ เท่านั้น

แต่ก็นะ สาเหตุที่หลี่เจ๋อออกเงินซื้อโทรศัพท์มือถือให้เสิ่นเชี่ยนหรูก็เพียงเพื่อความสะดวกในการติดต่อตามหาตัวเธอเท่านั้น เงินของเขาไม่ได้ลอยมากับสายลมซะหน่อย การยอมควักเงินซื้อโทรศัพท์มือถือเครื่องละไม่เกินสี่พันหยวนให้ ก็ถือว่าใจป้ำมากแล้ว

หลังจากออกจากบริษัท หลี่เจ๋อก็ไปเดินตระเวนดูร้านเน็ตในเซี่ยงไฮ้ต่ออีกสองสามสาขา

แม้ว่าปัจจุบันการแข่งขันของร้านเน็ตในเซี่ยงไฮ้จะดุเดือดขึ้นทุกวัน แต่โชคดีที่การตกแต่งและสภาพแวดล้อมของร้านเน็ต League of Legends นั้นเหนือกว่าร้านอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด

บวกกับการนำระบบสมาชิกมาใช้ ทำให้สามารถผูกมัดลูกค้าที่สมัครสมาชิกไว้ได้อย่างเหนียวแน่น ดังนั้นธุรกิจของร้านเน็ตแต่ละสาขาจึงยังคงขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

ตอนที่หลี่เจ๋อไปตรวจตราก็ปาเข้าไปช่วงบ่ายแล้ว แต่อัตราการเข้าใช้บริการของร้านเน็ตแต่ละแห่งก็ยังคงรักษามาตรฐานไว้ได้ที่ราว ๆ เจ็ดถึงแปดส่วนเลยทีเดียว

คืนนั้น จู่ ๆ โทรศัพท์มือถือของหลี่เจ๋อก็มีสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลก

"ฮัลโหล เถ้าแก่คะ ฉันเสิ่นเชี่ยนหรูเองนะคะ นี่เป็นเบอร์จากโทรศัพท์เครื่องใหม่ที่ฉันเพิ่งซื้อมาค่ะ ต้องขอบคุณเถ้าแก่มาก ๆ เลยนะคะที่อุตส่าห์ซื้อโทรศัพท์มือถือให้..." น้ำเสียงของเสิ่นเชี่ยนหรูแฝงไปด้วยความซาบซึ้งใจ

ก็แหงล่ะ เครื่องหนึ่งตั้งหลายพันหยวนเชียวนะ

ตัวเองเพิ่งจะเข้ามาทำงานได้อาทิตย์กว่า ๆ เงินเดือนก็ยังไม่ได้สักเดือน แต่กลับได้รับโทรศัพท์มือถือราคาตั้งสามพันกว่าหยวนเป็นสวัสดิการจากบริษัทซะแล้ว

แบบนี้จะไม่ให้เสิ่นเชี่ยนหรูรู้สึกซาบซึ้งใจได้ยังไงกันล่ะ ?

พอได้ยินว่าเป็นสายจากเสิ่นเชี่ยนหรู หลี่เจ๋อก็ยิ้ม แล้วตอบว่า "ไม่เป็นไรหรอก ก็แค่โทรศัพท์มือถือเครื่องเดียวเอง"

"จริงสิ ตอนนี้คุณสะดวกไหม ? ไม่อย่างนั้นก็แวะมาหาผมหน่อยสิ มาเล่าให้ฟังหน่อยว่าช่วงนี้ที่คุณลงพื้นที่ไปสืบข้อมูลในเซี่ยงไฮ้มา ได้เรื่องว่ายังไงบ้าง ? "

ถึงแม้ตอนนี้จะเลยเวลาเลิกงานมาแล้ว แต่หลี่เจ๋อเพิ่งจะควักกระเป๋าซื้อโทรศัพท์มือถือให้เธอหมาด ๆ มีหรือที่เสิ่นเชี่ยนหรูจะกล้าปฏิเสธ

"สะดวกค่ะ ตอนนี้เถ้าแก่อยู่ที่บริษัทหรือเปล่าคะ ? หรือว่าอยู่ที่ไหน ? เดี๋ยวฉันจะเข้าไปหา เพื่อรายงานข้อมูลที่ฉันสืบมาให้ฟังเดี๋ยวนี้เลยค่ะ" เสิ่นเชี่ยนหรูกล่าว

"ผมอยู่บ้านน่ะ คุณจดที่อยู่ไว้นะ แล้วก็ค่อยมา"

หลี่เจ๋อบอก พร้อมกับบอกที่อยู่ให้เสิ่นเชี่ยนหรูฟัง

รออยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเสิ่นเชี่ยนหรูก็มาถึง

"เถ้าแก่คะ..."

ทันทีที่เสิ่นเชี่ยนหรูเห็นหน้าหลี่เจ๋อ เธอก็รีบเอ่ยทักทายทันที

"อืม นั่งลงก่อนสิ" หลี่เจ๋อผายมือเชิญ

รอจนเสิ่นเชี่ยนหรูนั่งลงเรียบร้อย เขาก็ถามขึ้น "ไหนเล่ามาสิ ช่วงที่ผ่านมาคุณสืบข้อมูลได้ความว่ายังไงบ้าง ? "

"ได้ค่ะเถ้าแก่"

เสิ่นเชี่ยนหรูรับคำ ก่อนจะเริ่มรายงานทันที "เถ้าแก่คะ ช่วงนี้ฉันได้ลงพื้นที่สำรวจร้านเน็ตทั่วทุกเขตในตัวเมืองเซี่ยงไฮ้มาคร่าว ๆ แล้วค่ะ"

"ถ้าไม่นับพวกร้านเน็ตเล็ก ๆ ที่มีคอมพิวเตอร์แค่ยี่สิบสามสิบเครื่อง จากข้อมูลที่ฉันสำรวจมา ปัจจุบันในเซี่ยงไฮ้มีร้านเน็ตที่สเกลค่อนข้างใหญ่ และมีคอมพิวเตอร์ตั้งแต่ห้าสิบเครื่องขึ้นไป อยู่ทั้งหมด 146 แห่งค่ะ..."

เสิ่นเชี่ยนหรูอธิบายฉะฉานไหลลื่น

จากนั้นเธอก็ยื่นแฟ้มข้อมูลในมือให้หลี่เจ๋อ พร้อมกับพูดว่า "เถ้าแก่คะ ในแฟ้มนี้คือข้อมูลที่ฉันรวบรวมตำแหน่งที่ตั้งของร้านเน็ตแต่ละแห่ง รวมถึงจำนวนร้านเน็ตและรายละเอียดการกระจายตัวในแต่ละเขต เถ้าแก่ลองดูได้เลยค่ะ"

หลี่เจ๋อรับมาเปิดดูผ่าน ๆ แบบคร่าว ๆ แล้วพูดต่อว่า "ดีมาก ในเมื่อคุณสืบข้อมูลร้านเน็ตในเซี่ยงไฮ้จนทะลุปรุโปร่งแล้ว แถมยังรู้ตำแหน่งที่ตั้งของร้านเน็ตทุกแห่งอีก หลังจากนี้ผมต้องการให้คุณเดินสายไปหาร้านเน็ตพวกนี้ทีละร้าน ๆ เพื่อไปเสนอขาย..."

"ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือ เอา 'ระบบจัดการร้านเน็ต' ของร้านเน็ต League of Legends ของพวกเรา ไปเสนอให้พวกเขาใช้งานแบบฟรี ๆ ดีที่สุดคือทำให้ร้านเน็ตทุกแห่งในเซี่ยงไฮ้ติดตั้งระบบของเราให้หมด"

พูดจบ หลี่เจ๋อก็เว้นจังหวะไปนิด แล้วพูดต่อ "แน่นอน ผมรู้ดีว่าลำพังแค่คุณคนเดียว คงเป็นไปไม่ได้ที่จะวิ่งรอกไปเสนอให้ครบทุกร้านในเวลาสั้น ๆ ดังนั้น คุณต้องการผู้ช่วยกี่คน ก็ไปเปิดรับสมัครที่ตลาดแรงงานได้เลย"

"หรือจะไปจ้างนักศึกษามาทำงานพาร์ทไทม์ก็ได้เหมือนกัน ถ้าเป็นพนักงานประจำ ผมให้อำนาจคุณในการเสนอเงินเดือนให้สูงกว่าราคาตลาด 20% ได้เลย"

"แต่ถ้าจะจ้างนักศึกษาพาร์ทไทม์ จะจ่ายค่าจ้างเท่าไหร่ คุณก็อิงตามราคาตลาดได้เลย เรื่องนี้ผมมอบหมายให้คุณเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมด ผมขอดูแค่ผลลัพธ์ก็พอ เข้าใจไหม ? "

พอได้ยินงานที่หลี่เจ๋อมอบหมายให้ เสิ่นเชี่ยนหรูก็รู้สึกตกใจ อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นว่า "เถ้าแก่คะ จะเอาระบบจัดการร้านเน็ตของบริษัทเรา ไปให้ร้านเน็ตอื่นใช้งานแบบฟรี ๆ จริง ๆ เหรอคะ ? "

"แบบนี้มันจะไม่..."เสิ่นเชี่ยนหรูรู้สึกลังเล

จากสถานการณ์ร้านเน็ตที่เธอได้ลงพื้นที่ไปสำรวจมาในช่วงที่ผ่านมา ปัจจุบันในเซี่ยงไฮ้มีแค่ร้านเน็ต League of Legends ไม่กี่สาขาของเราเท่านั้นที่มีระบบจัดการแบบเฉพาะทาง

ส่วนร้านเน็ตอื่น ๆ โดยพื้นฐานแล้วยังคงใช้ระบบให้คนจดเวลาเล่นกันด้วยมืออยู่เลย

แล้วตอนนี้หลี่เจ๋อกลับจะเอาระบบนี้ไปประเคนให้ร้านอื่นใช้ฟรี ๆ ก็ไม่แปลกที่เสิ่นเชี่ยนหรูจะรู้สึกไม่เข้าใจในความคิดของเขา

แต่หลี่เจ๋อกลับทำเพียงแค่ยิ้ม แล้วพูดว่า "เรื่องนี้คุณไม่ต้องสนหรอก ขอแค่ทำตามที่ผมบอกก็พอ ผมมีแผนการของผมอยู่แล้ว"

เมื่อเห็นหลี่เจ๋อพูดแบบนั้น เสิ่นเชี่ยนหรูก็ไม่กล้าซักไซ้ไล่เลียงอะไรต่อ พยักหน้ารับแล้วตอบว่า "ได้ค่ะเถ้าแก่ งั้นพรุ่งนี้ฉันจะไปเปิดรับสมัครคนที่ตลาดแรงงานก่อน อืม... น่าจะต้องใช้คนสักห้าหกคนประมาณนี้ล่ะค่ะ"

"ถึงตอนนั้นเราก็แบ่งโซนให้พวกเขารับผิดชอบร้านเน็ตในแต่ละเขตกันไป ส่วนกำลังคนที่เหลือก็สามารถไปจ้างนักศึกษาตามมหาวิทยาลัยมาทำพาร์ทไทม์ได้..."

"จัดไป ! " หลี่เจ๋อรับคำ

จากนั้นก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงพูดกำชับว่า "เรื่องระบบจัดการร้านเน็ตของเรา คุณลองไปถามเฉินควนดูนะ ส่วนขั้นตอนการติดตั้งระบบจริง ๆ ถึงตอนนั้นเขาก็จะเป็นคนรับผิดชอบเอง"

"เดี๋ยวผมจะโทรไปหาเฉินควน เพื่อบอกเรื่องนี้กับเขาเอง"

"ตกลงค่ะ ! "