บทที่ 19: การพัฒนาอย่างรวดเร็ว

บทที่ 19: การพัฒนาอย่างรวดเร็ว

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ธุรกิจร้านเน็ตขายดีเป็นเทน้ำเทท่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีคนมาสมัครสมาชิกเป็นจำนวนมาก ก็แหงล่ะ สภาพแวดล้อมและทุกสิ่งทุกอย่างของร้านเน็ต League of Legends เหนือกว่าร้านเน็ตอื่น ๆ อยู่หลายขุม ต่อให้ราคาค่าบริการโซนวีไอพีจะแพงกว่าร้านอื่นหนึ่งหยวนก็เถอะ

แต่ถ้าสมัครสมาชิกแล้ว ก็ถือว่าราคาพอกันนั่นแหละ

แถมถ้าเติมเงินรวดเดียวหนึ่งพันหยวน ยังถูกกว่าร้านเน็ตทั่วไปอีกต่างหาก

สำหรับคนที่อาศัยอยู่แถวนั้นและค่อนข้างมีฐานะ พวกเขาย่อมเลือกสมัครสมาชิกอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น การที่มีมหาวิทยาลัยสามแห่งตั้งอยู่ใกล้ ๆ ก็ช่วยดึงดูดลูกค้าที่เป็นนักศึกษาเข้ามาได้อีกเพียบ

หลี่เจ๋อยังไม่ได้กลับเจียงโจว เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละวันอยู่ที่ร้านเน็ตเพื่อคอยตรวจตราสถานการณ์

ต่อให้จะพ้นช่วงโปรโมชั่นลดครึ่งราคาในช่วงสามวันแรกไปแล้ว ธุรกิจของร้านก็ไม่ได้ซบเซาลงเลยแถมยังคึกคักอยู่เช่นเดิม ผ่านไปเพียงแค่สามวันแรกที่เปิดร้าน ยอดรวมสมาชิกก็พุ่งไปแตะระดับหนึ่งพันห้าร้อยกว่าคนแล้ว!

เงินจากการเติมเงินสมาชิกที่เก็บกลับมาได้นั้นสูงถึงหนึ่งล้านสองแสนเจ็ดหมื่นหยวนเลยทีเดียว !

บวกกับรายรับบางส่วนที่ไม่ได้มาจากการสมัครสมาชิก ตอนนี้เงินทุนในมือของหลี่เจ๋อก็พุ่งทะลุหนึ่งล้านสามแสนหยวนไปเรียบร้อยแล้ว !

ในเมื่อมีเงินอยู่ในมือ หลี่เจ๋อย่อมไม่ปล่อยให้เงินจมอยู่เฉย ๆ เขารีบไปจัดซื้อคอมพิวเตอร์เพิ่มอีกหนึ่งร้อยเครื่อง เพื่ออัดฉีดให้ร้านเน็ตเต็มไปด้วยอุปกรณ์ที่ครบครัน

"ดูท่าอีกไม่กี่วันก็คงได้หาหน้าร้านเปิดสาขาใหม่เพิ่มอีกแล้วสินะ..." หลี่เจ๋อครุ่นคิดอยู่ในใจ

การอาศัยเงินจากยอดเติมสมาชิกมาใช้ขยายกิจการนั้น รวดเร็วกว่าการรอรายรับรายวันจากธุรกิจร้านเน็ตเพียงอย่างเดียวอยู่มากโข

หลี่เจ๋อตั้งใจจะคัดลอกโมเดลธุรกิจแบบนี้ไปใช้ให้รวดเร็วที่สุด เพื่อเร่งจังหวะการขยายกิจการ โดยมีเป้าหมายว่าในแต่ละเขตของมหานครเซี่ยงไฮ้ จะต้องมีร้านเน็ต League of Legends อย่างน้อยเขตละหนึ่งสาขาให้ได้ !

เพียงแค่หนึ่งสัปดาห์ต่อมา หลี่เจ๋อก็เล็งหน้าร้านขนาดกว่าสี่ร้อยตารางเมตรในเขตผู่โถวของเซี่ยงไฮ้เอาไว้ และเริ่มการตกแต่งทันที

หนึ่งเดือนกว่า ๆ ต่อมา ร้านเน็ตสาขาที่สี่ ซึ่งเป็นสาขาที่สองในเซี่ยงไฮ้ของหลี่เจ๋อ ก็ได้ฤกษ์เปิดกิจการอย่างเป็นทางการ หลังจากสาขาใหม่เปิดให้บริการ ก็ดึงดูดลูกค้าที่เข้ามาสมัครสมาชิกเติมเงินได้อีกระลอกใหญ่

ระดับการใช้จ่ายในเซี่ยงไฮ้นั้นสูงกว่าเมืองเจียงโจวอยู่มากจริง ๆ คนที่มาสมัครสมาชิก ส่วนใหญ่มักจะเติมกันทีละห้าร้อยหรือหนึ่งพันหยวน ซึ่งก็ทำให้หลี่เจ๋อสามารถเก็บเงินทุนกลับมาได้อย่างรวดเร็ว เพื่อนำไปลงทุนต่อให้กับร้านเน็ตสาขาใหม่ ๆ ต่อไป

บวกกับรายได้ที่ไหลกลับเข้ามาจากร้านเน็ตทั้งสี่สาขา... ในช่วงสามเดือนสั้น ๆ หลังจากร้านเน็ตสาขาที่สองในเซี่ยงไฮ้เปิดตัว ร้านเน็ต League of Legends ในเซี่ยงไฮ้ก็มีสาขาเพิ่มขึ้นถึงห้าแห่งแล้ว !

เรียกได้ว่าใช้ความเร็วในการเปิดสาขาใหม่เฉลี่ยเดือนละหนึ่งแห่งเลยทีเดียว

แถมในแต่ละสาขาของเซี่ยงไฮ้ ยังมีคอมพิวเตอร์ไม่ต่ำกว่าสองร้อยเครื่อง ส่วนสาขาที่ใหญ่ที่สุดนั้นมีคอมพิวเตอร์มากถึงสี่ร้อยกว่าเครื่องเลยทีเดียว !

เงินที่ใช้ในการเปิดร้านเน็ตสาขาใหม่ ส่วนใหญ่ล้วนมาจากเงินเติมสมาชิกของร้านเน็ตทั้งหลายทั้งสิ้น

นี่มันเท่ากับเป็นการ 'ยืมเงินมาต่อเงิน' ล้วน ๆ

ในเวลานี้ถ้ารวมสาขาในเซี่ยงไฮ้กับเจียงโจวเข้าด้วยกัน มีทั้งหมดเจ็ดสาขา ถ้าไม่นับเงินจากการเติมสมาชิก แค่รายได้จากการเปิดร้านเน็ตทุกวันนี้ก็ทำเงินให้หลี่เจ๋อได้มากกว่าหนึ่งแสนหยวนแล้ว !

ทว่า ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นที่เซี่ยงไฮ้หรือเจียงโจว ต่างก็มีร้านเน็ตผุดขึ้นมาเหมือนดอกเห็ด

การแข่งขันย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ถึงขั้นมีร้านเน็ตบางร้านเริ่มลดราคาเพื่อดึงดูดลูกค้ากันแล้ว

ด้วยเหตุนี้ หลี่เจ๋อจึงจำต้องปรับลดค่าบริการรวมลง 0.5 หยวนต่อชั่วโมง

แม้จะรู้สึกปวดใจอยู่บ้าง แต่เขาก็รู้ดีว่านี่คือเทรนด์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ปลายเดือนธันวาคม เมื่อเห็นว่าสหัสวรรษใหม่ใกล้จะมาถึง หลี่เจ๋อก็ได้เดินทางกลับไปที่เจียงโจวอีกครั้ง

ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา ส่วนใหญ่เขาจะใช้เวลาอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ จะมีก็แค่นาน ๆ ครั้งที่จะกลับมาเจียงโจวสักสองสามวัน โชคดีที่เขารู้ว่าลูกชายเป็นผู้ย้อนเวลามา เลยไม่ได้กังวลเรื่องที่ต้องทิ้งให้ลูกอยู่บ้านคนเดียว ทำให้หลี่เจ๋อไร้ความกังวลใจไปได้เปลาะหนึ่ง

"เสี่ยวตง ไม่งั้นพอถึงช่วงปิดเทอมฤดูหนาว ลูกไปเซี่ยงไฮ้กับพ่อดีไหม เดี๋ยวพ่อจะหาโรงเรียนที่นั่นให้ แล้วเทอมหน้าลูกก็ไปเรียนที่นู่นเลย เป็นไง ? " หลี่เจ๋อถามลูกชาย

พอหลี่ตงได้ยินดังนั้น ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที "ดีเลยฮะพ่อ"

เขาเว้นจังหวะไปนิด เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ แล้วกรอกตาไปมา ก่อนจะพูดขึ้นว่า "แต่ว่า พ่อฮะ ถ้าพวกเราไปอยู่เซี่ยงไฮ้กัน แล้วพวกเราจะไปอยู่ไหนกันล่ะฮะ ? "

[ตอนนี้มันยังไม่ถึงปี 2000 เลยนี่นา ราคาบ้านในเซี่ยงไฮ้น่าจะอยู่ที่ตารางเมตรละแค่สองสามพันหยวนเองมั้ง เผลอ ๆ ย่านที่ค่อนข้างห่างไกลหน่อย อาจจะไม่ถึงสองพันหยวนด้วยซ้ำ]

[ถ้าตอนนี้สามารถซื้อบ้านเก็บไว้ที่เซี่ยงไฮ้สักสองสามหลัง ต่อให้อนาคตไม่ต้องทำอะไรเลย แค่นอนกินดอกผลไปอีกสักยี่สิบปี มูลค่ามันก็น่าจะพุ่งไปถึงระดับร้อยล้านแล้ว ! ]

[จริงสิ ราคาบ้านในปักกิ่ง จำได้ว่าตอนนี้ดูเหมือนจะถูกกว่าเซี่ยงไฮ้อีกนะ ไม่งั้นลองยุพ่อให้ไปซื้อบ้านทิ้งไว้ที่ปักกิ่งสักสองสามหลังดีไหมนะ ? ]

[อืม... ถ้าซื้อบ้านที่ปักกิ่ง... ที่ดีที่สุดก็คงต้องเป็น 'บ้านตระกูลซื่อเหอย่วน' (เรือนสี่ประสาน) รู้ไหมว่าในยุคหลัง ๆ บ้านซื่อเหอย่วนในปักกิ่งแค่หลังเดียวราคาก็พุ่งไปถึงระดับร้อยล้านแล้ว ถ้าทำเลดี ๆ เผลอ ๆ อาจจะแตะหลายร้อยล้านด้วยซ้ำ แถมมีเงินก็อาจจะซื้อไม่ได้ด้วยซ้ำ...]

หลี่ตงพึมพำครุ่นคิดอยู่ในใจ

เสียงในใจของเขา ย่อมตกไปอยู่ในห้วงความคิดของหลี่เจ๋อทั้งหมด

หลี่เจ๋อเองก็ถึงกับตะลึง บ้านที่เซี่ยงไฮ้สองสามหลังผ่านไปยี่สิบปีจะมีมูลค่าถึงระดับร้อยล้านเลยเหรอ ? บ้านซื่อเหอย่วนที่ปักกิ่งอาจจะแพงถึงหลังละหลายร้อยล้านเชียวเหรอ ? น...นี่มันเกินจริงไปหน่อยแล้วมั้ง !

ต่อให้ตอนนี้หลี่เจ๋อจะถือว่าเป็นมหาเศรษฐีคนหนึ่งแล้ว ร้านเน็ตหลายสาขาหาเงินได้เดือนละสองถึงสามล้านหยวนสบาย ๆ แต่มูลค่าหลักร้อยล้านแบบนี้... มันก็ยังเหนือกว่าจินตนาการของเขาอยู่ดี

ชั่วขณะนั้น ในใจของหลี่เจ๋อก็เริ่มคำนวณวางแผน สำหรับราคาบ้านในเซี่ยงไฮ้ เขาพอจะรู้อะไรมาบ้างอยู่แล้ว ยังไงซะครึ่งปีที่ผ่านมาเขาก็ใช้เวลาอยู่ที่เซี่ยงไฮ้เป็นส่วนใหญ่ จะด้วยความตั้งใจหรือโดนบังคับ เขาก็พอจะได้ยินผ่านหูมาบ้าง

จากที่เขาพอจะรู้มา ตอนนี้ในบางพื้นที่ของเซี่ยงไฮ้ที่เป็นย่านค่อนข้างธรรมดาและบ้านค่อนข้างเก่า ราคาซื้อขายอยู่ที่หนึ่งพันหกร้อยถึงหนึ่งพันเจ็ดร้อยหยวนเท่านั้นเอง ต่อให้เป็นโครงการใหม่ในย่านที่ดีหน่อย ก็ยังไม่ถึงสามพันหยวนต่อตารางเมตรเลย

คำนวณดูแล้ว บ้านขนาดร้อยตารางเมตร จ่ายเงินก้อนเดียวก็แค่ประมาณแสนกว่าไปจนถึงสามแสนกว่าหยวนเท่านั้นเอง เงินแค่นี้สำหรับหลี่เจ๋อในตอนนี้ มันก็แค่รายได้จากร้านเน็ตไม่กี่วันเท่านั้นแหละ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย