บทที่ 13: แล้วถ้าเติมพันนึงล่ะ ?

บทที่ 13: แล้วถ้าเติมพันนึงล่ะ ?

หลี่เจ๋อฟังเสียงในใจของลูกชาย ทว่าภายในใจกลับเกิดคลื่นลูกใหญ่ซัดกระหน่ำ เกมที่ชื่อ 'Legend' อะไรนั่นมันจะทำเงินได้มหาศาลขนาดนั้นเลยเหรอ เดือนนึงกำไรตั้งหลายสิบล้านเนี่ยนะ ?

ปี 01 สินะ... จดไว้ก่อน พอถึงปี 01 เมื่อไหร่ ต้องบินไปประเทศกิมจิสักรอบ ไปคว้าสิทธิ์ตัวแทนจำหน่ายไอ้เกม 'Legend' อะไรนั่นมาให้จงได้ !

หลี่เจ๋อแอบจดจำเรื่องนี้ไว้ในใจอย่างเงียบ ๆ ขณะเดียวกัน เขาก็ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า รอให้เฉินควนทำระบบจัดการร้านเน็ตออกมาเสร็จเมื่อไหร่ จะต้องเอาไปโปรโมทให้ร้านเน็ตอื่น ๆ เอาไปใช้กันแบบฟรี ๆ ซะเลย !

ไม่กี่วันต่อมา เฉินควนก็สามารถทำระบบจัดการร้านเน็ตออกมาได้สำเร็จจริง ๆ

หลี่เจ๋อไม่ได้รู้เรื่องพวกนี้ แถมยังไม่แน่ใจว่าระบบจัดการร้านเน็ตที่เฉินควนทำออกมามันจะเวิร์คแค่ไหน เขาเลยจงใจกระเตงลูกชายหลี่ตงไปช่วยตรวจสอบด้วย อาศัยการแอบฟังเสียงในใจของลูกชาย เพื่อประเมินดูว่าระบบที่เฉินควนทำออกมามันดีหรือแย่ยังไง

หลี่เจ๋อให้เฉินควนสาธิตวิธีใช้งานระบบให้ดูต่อหน้า ขณะเดียวกันก็คอยเงี่ยหูฟังลูกชายวิจารณ์ บ่นด่า หรือบอกจุดที่ควรแก้ไขปรับปรุงอยู่ในใจ แล้วเขาก็แอบจดจำรายละเอียดเหล่านั้นไว้เงียบ ๆ

หลังจากส่งลูกชายกลับบ้านแล้ว หลี่เจ๋อก็กลับมาหาเฉินควนอีกรอบ แล้วเอาเรื่องที่หลี่ตงแอบด่าในใจพวกนั้น มาอธิบายให้เฉินควนฟังเป็นข้อ ๆ เพื่อให้เขากลับไปแก้ไขปรับปรุงต่อ

ตอนแรกเฉินควนยังนึกว่าหลี่เจ๋อเป็นแค่มือใหม่ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ แต่พอได้ยินข้อเสนอแนะให้ปรับปรุงเหล่านั้น เขาก็ต้องประหลาดใจสุด ๆ นึกไม่ถึงเลยว่าเถ้าแก่ของตัวเองจะเซียนขนาดนี้ แถมข้อเสนอแนะแต่ละอย่างก็โคตรจะมีประโยชน์และนำไปใช้งานได้จริง

ดังนั้นเฉินควนจึงลุยแก้ระบบจัดการร้านเน็ตต่อไป ผ่านไปอีกไม่กี่วัน หลี่เจ๋อก็พาหลี่ตงมาตรวจงานที่เฉินควนแก้ไขปรับปรุงแล้วอีกรอบ

รอบนี้หลี่เจ๋อได้ยินเสียงบ่นด่าของหลี่ตงน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด ตามที่หลี่ตงคิดในใจก็คือ ถึงแม้ระบบมันจะยังดูกาก ๆ บ้าน ๆ ไปหน่อย แต่สำหรับในยุคสมัยนี้ ถือว่าสะดวกสบายและใช้งานได้เหลือเฟือแล้ว

เมื่อเป็นเช่นนั้น หลี่เจ๋อจึงไม่ได้สั่งให้เฉินควนแก้ไขอะไรต่อ เขาสั่งให้เฉินควนเอาระบบนี้ไปลงในคอมพิวเตอร์ของร้านเน็ตได้เลย พร้อมกับให้สอนวิธีใช้งานระบบแบบละเอียดให้กับคนคุมร้านเน็ตอีกสองคน รวมถึงลูกพี่ลูกน้องของเขาด้วย

ต่อไปร้านเน็ตของเขาก็ไม่ต้องมานั่งจดเวลาด้วยมืออีกแล้ว แค่แจกไอดีกับพาสเวิร์ดให้ลูกค้า ลูกค้าจ่ายเงินเสร็จก็เอาไปล็อกอินเข้าเล่นที่เครื่องได้เลย พอหมดเวลา ถ้าลูกค้าไม่เติมเงินต่อ เครื่องก็จะตัดระบบล็อกเอาท์ให้เองอัตโนมัติ

ประจวบเหมาะกับที่ร้านเน็ตสาขาถนนคนเดินใจกลางเมืองตกแต่งเสร็จพอดี หลี่เจ๋อจึงไปหาหลินหยวน จ่ายเงินมัดจำไปสามแสนหยวน แล้วขนคอมพิวเตอร์เจ็ดสิบเครื่องมาลงที่ร้านเน็ตใจกลางเมืองเรียบร้อย รอแค่เปิดร้านอย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้เท่านั้น !

ร้านเน็ตสาขาใจกลางเมืองก็ยังคงใช้ชื่อว่าร้านเน็ต 'League of Legends' เหมือนเดิม เพื่อให้แยกออก สาขานู้นก็เลยมีป้ายกำกับว่า 'สาขาใจกลางเมือง' ส่วนร้านเก่าทางนี้ก็เพิ่มป้ายคำว่า 'สาขาถนนอีเหริน' เข้าไป

ขณะเดียวกัน หลี่เจ๋อก็เอาป้ายไปแขวนไว้หน้าร้านเน็ตทั้งสองสาขา เขียนโปรโมทเรื่องการเติมเงินสมัครสมาชิก แถมยังบอกด้วยว่าระบบสมาชิกสามารถใช้ร่วมกันได้ทั้งสองสาขา ขอแค่ในบัตรสมาชิกยังมีเงินเหลือ จะไปเล่นที่ร้านเน็ต League of Legends สาขาใจกลางเมือง หรือสาขาถนนอีเหรินก็สามารถล็อกอินเข้าเล่นได้หมด

ส่วนเรื่องโปรโมชั่นเติมเท่าไหร่แถมเท่าไหร่ หลี่เจ๋อก็ก๊อปปี้ไอเดียจากเสียงในใจของลูกชายมาเป๊ะๆ คือ เติม 100 แถม 10, เติม 200 แถม 30, เติม 500 แถม 100 !

"เถ้าแก่ ไอ้โปรสมัครสมาชิกของเถ้าแก่นี่ เติมห้าร้อยแถมร้อยนึงจริง ๆ ดิ ? "

วันนี้บังเอิญเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์พอดี ตอนเช้าตรู่ที่หลี่เจ๋อเพิ่งจะเอาป้ายที่เขียนเสร็จไปตั้งไว้หน้าร้านสาขาถนนอีเหริน วัยรุ่น 'ติดเน็ต' กลุ่มหนึ่งที่เพิ่งจะเลิกเล่นเหมารอบดึกมาหมาด ๆ พอเห็นป้ายเข้า ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถามทันที

วัยรุ่น 'ติดเน็ต' กลุ่มนี้ หลี่เจ๋อคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี ลูกค้าประจำเชียวนะ ! พวกเขาก็คือวัยรุ่นสามคนที่ทำงานในโรงงานจิวเวลรี่ของเถ้าแก่ชาวฮ่องกง กลุ่มคนที่เคยอ้อนวอนให้หลี่เจ๋อเปิดร้านก่อนกำหนด แล้วก็เหมาโต้รุ่งไปตั้งแต่คืนแรกนั่นแหละ

พอได้ยินพวกเขาถาม หลี่เจ๋อก็ยิ้มแฉ่งตอบไปว่า "แหงสิ บนป้ายก็เขียนไว้ชัดเจนแจ่มแจ้งแล้วนี่ ! "

"ว่าไง พวกนายสนใจจะสมัครบัตรสมาชิกสักใบไหม ? ถ้าเติมรวดเดียวห้าร้อย ได้แถมตั้งร้อยนึงเลยนะเว้ย เท่ากับลดไปตั้ง 20% เลยนะ ! "

พอได้ยินแบบนั้น วัยรุ่นติดเน็ตทั้งสามคนก็ใจสั่นขึ้นมาทันที พวกเขามองหน้ากัน จังหวะนั้นเอง หนึ่งในนั้นก็โพล่งถามขึ้นมา "เถ้าแก่ แล้วถ้าพวกเราเติมรวดเดียวพันนึงเลยล่ะ จะแถมเท่าไหร่ ? "

"พันนึง ? " หลี่เจ๋อชะงักกึก อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองวัยรุ่นคนที่พูดขึ้นมา ในยุคนี้ เงินหนึ่งพันหยวนไม่ใช่ตัวเลขน้อย ๆ เลยนะ ! เท่ากับเงินเดือนสองเดือนของคนธรรมดาทั่วไปเลยทีเดียว

แต่ในเมื่อมีเงินมาประเคนให้ถึงที่ หลี่เจ๋อย่อมไม่มีเหตุผลอะไรที่จะปฏิเสธ จึงยิ้มแป้นตอบกลับไป "ถ้าพวกนายเติมรวดเดียวพันนึงจริง ๆ งั้นฉันแถมให้สามร้อยไปเลย ! "

"จริงดิ ? " วัยรุ่นติดเน็ตทั้งสามดีใจจนเนื้อเต้น

"จริงแท้แน่นอน ! "

"จัดไปเถ้าแก่ เดี๋ยวฉันไปกดเงินก่อน แป๊บนึงเดี๋ยวมาสมัครสมาชิก เติมรวดเดียวพันนึงเลย แต่ตกลงกันแล้วนะ ว่าเถ้าแก่ต้องแถมให้สามร้อยนะเว้ย ! " วัยรุ่นติดเน็ตอีกสองคนก็รีบพยักหน้าเห็นด้วยเป็นพัลวัน

"ได้สิ ได้อยู่แล้ว" หลี่เจ๋อยิ้มกริ่ม ถ้าทั้งสามคนเติมคนละพัน ก็เท่ากับมีเงินสดไหลเข้ากระเป๋าเน้น ๆ สามพันหยวนแล้ว ถ้ามีลูกค้า 'สายเปย์' แบบนี้โผล่มาอีกสักสองสามคน หลี่เจ๋อก็ได้เงินพอไปซื้อคอมมาลงที่สาขาใจกลางเมืองเพิ่มได้อีกเครื่องแล้ว...

ราว ๆ ครึ่งชั่วโมงต่อมา วัยรุ่นติดเน็ตทั้งสามคนก็วิ่งกระหืดกระหอบกลับมา แล้วก็เติมเงินไปคนละพันจริง ๆ ด้วย !

หลี่เจ๋อก็ไม่ได้บ่ายเบี่ยง จัดการแถมโบนัสให้คนละสามร้อยหยวน พร้อมกับกดทำรายการให้ดูต่อหน้า เพื่อให้พวกเขาได้เห็นยอดเงินคงเหลือในบัญชีของตัวเอง แล้วพูดต่อว่า "ต่อไปร้านเน็ตของฉันจะเปลี่ยนมาใช้ระบบล็อกอินด้วยบัญชีและรหัสผ่านหมดแล้วนะ พอพวกนายมาถึง ก็แค่กรอกบัญชีสมาชิกกับรหัสผ่านในหน้าล็อกอินบนคอมพิวเตอร์ก็ใช้งานได้เลย"

"แถมยังสามารถเช็คยอดเงินคงเหลือของตัวเองบนคอมได้ตลอดเวลาด้วย..."

"อีกอย่าง ฉันเพิ่งไปเปิดร้านเน็ตอีกสาขาตรงถนนคนเดินใจกลางเมือง ชื่อร้านเดียวกันนี่แหละ ถ้าเกิดพวกนายไปแถวนั้นแล้วอยากเล่นคอม ก็แวะไปเล่นที่สาขานู้นได้เหมือนกัน บัญชีกับรหัสผ่านสมาชิกนี้เอาไปใช้ร่วมกันได้เลย"

"จริงดิ ! โคตรแจ๋วเลย งั้นต่อไปเวลาไปเดินเล่นแถวนั้น ถ้าอยากเล่นเกมคอมก็ไม่ต้องถ่อกลับมาถึงที่นี่แล้วสิ..."

"ใช่ ๆ แถมสมาชิกร้านยังใช้ร่วมกันได้อีก เช็คยอดเงินเองก็ได้ สะดวกกว่าเดิมตั้งเยอะ" วัยรุ่นติดเน็ตทั้งสามคนทำหน้าดีใจสุด ๆ