ตอนที่ 26 กวาดล้างเมืองวันสิ้นโลก

.

.

[ขอแสดงความยินดี คุณผ่านด่านเกม เมืองวันสิ้นโลก สำเร็จ]

[จำนวนผู้ผ่านด่าน: 2 คน]

[ระดับการผ่านด่าน: SSS]

[รางวัลผ่านด่าน: สิทธิ์สุ่มรางวัล 3 ครั้ง]

[ได้รับคะแนนเกม: 100 คะแนน]

[ลบล้างผลกระทบด้านลบทั้งหมด]

[สิ่งของที่ไม่ใช่ไอเทมเกมไม่สามารถนำออกจากโลกนี้ได้ ระบบซ่อนให้โดยอัตโนมัติ]

 

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับความโปรดปรานจากโลกใบนี้]

 

[พรสวรรค์ [สรรสร้าง]: เวลารอดชีวิตของผู้เล่นในโลกจริงจะไม่สะสมเป็นแต้มสรรสร้าง พรสวรรค์ [พยากรณ์]: เวลารอดชีวิตของผู้เล่นในโลกจริงจะไม่สะสมเป็นค่าประสบการณ์]

เย่เจากดเข้าสู่หน้าสุ่มรางวัล

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับพื้นที่ส่วนตัวขนาด 1 ลูกบาศก์เมตร (รวมเข้ากับพื้นที่ส่วนตัวเดิมขนาด 1 ลูกบาศก์เมตรเรียบร้อยแล้ว)]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ เคลื่อนย้ายพริบตา ×1 (สามารถเคลื่อนย้ายไปยังพื้นที่ภายในรัศมี 1 เมตรได้ทันที โดยไม่สนสิ่งกีดขวาง ใช้งานได้สูงสุดวันละ 10 ครั้ง)]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ การ์ดธาตุน้ำ (ใช้แล้วจะได้รับความสามารถควบคุมธาตุน้ำ หมายเหตุ: ผู้เล่นแต่ละคนสามารถครอบครองธาตุได้เพียงหนึ่งชนิด โปรดเลือกอย่างระมัดระวัง)]

[สแกนสำเร็จ: สร้าง เคลื่อนย้ายพริบตา ×1 ต้องใช้แต้มสรรสร้าง 100 แต้ม]

[สแกนสำเร็จ: สร้างการ์ดพลังธาตุน้ำ 1 ใบ ต้องใช้แต้มสรรสร้าง 100 แต้ม]

[ระดับสกิลไม่เพียงพอ ไม่สามารถสแกนพื้นที่ส่วนตัวได้]

[เกมรอบถัดไปจะเริ่มขึ้นในอีก 7 วัน โปรดเตรียมตัวให้พร้อม]

แล้วพบกันใหม่

ภาพตรงหน้าเย่เจาพร่าเลือนไปชั่วขณะ ก่อนที่เธอจะกลับมายังสถานีรถไฟความเร็วสูงอีกครั้ง

ผู้คนรอบข้างยังคงจอแจวุ่นวาย หลุมดำบนท้องฟ้าก็ยังคงลอยอยู่ที่เดิม เย่เจาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา ถึงได้พบว่าเธอใช้ชีวิตอยู่ในโลกเกมถึงสิบวัน แต่ในโลกจริงกลับผ่านไปเพียงวันเดียวเท่านั้น

“ว๊าย!”

เสียงกรีดร้องดังขึ้นจากด้านหลัง

“เธอ… เธอโผล่มาจากอากาศเลยนะ! มนุษย์ต่างดาวเหรอ?!”

ทันทีที่หญิงคนนั้นร้องออกมา ผู้คนบริเวณนั้นก็ถอยกรูดออกไปโดยอัตโนมัติ ทิ้งให้เย่เจายืนอยู่ตรงกลางเพียงคนเดียว ท่ามกลางสายตาอยากรู้อยากเห็นนับไม่ถ้วน

“มนุษย์ต่างดาวอะไรกัน? น่าจะเป็นพวกผู้เล่นที่ถูกดูดเข้าไปก่อนหน้านี้มากกว่านะ?”

“คุณ… คุณมาจากเกมเหรอ?”

“เมื่อวานมีคนหายตัวไปจากโลกตั้งเยอะ ตามหายังไงก็หาไม่เจอ คุณเป็นหนึ่งในนั้นใช่ไหม?”

“ว้าว! ฉันเพิ่งเคยเจอผู้เล่นตัวเป็น ๆ ครั้งแรกเลย เกมเป็นยังไง สนุกไหม?”

“คนตายไปตั้งเยอะ จะสนุกได้ยังไง!”

“…”

ยังไม่ทันที่ใครจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป เย่เจาก็รีบกดหมวกลงต่ำแล้วเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

เดิมทีเธอแค่คิดจะหนีออกมาเท่านั้น แต่ไม่คิดว่าความเร็วของตัวเองจะเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้ เพียงไม่กี่อึดใจเธอก็สลัดฝูงชนทิ้งไว้ด้านหลังได้หมด

เสียงอุทานดังขึ้นอีกระลอก

“เธอวิ่งเร็วมาก!”

“เชี่ย! นี่คือผู้เล่นเกมหลุมดำเหรอ? ถ้าฉันเก่งได้ขนาดนี้ ต่อให้ตายพันรอบก็ยอม!”

“ถ้าเกมหลุมดำทำให้มนุษย์แข็งแกร่งได้ขนาดนี้ อัตราการตายสูงหน่อยก็สมเหตุสมผลแล้วนะ!”

“เร็ว ตามเธอไป! เธอหายไปไหนแล้ว?!”

ไม่นานนัก คลิปเหตุการณ์นี้ก็ถูกโพสต์ลงอินเทอร์เน็ต

จนถึงขั้นที่เกมหลุมดำซึ่งมีอัตราการเสียชีวิตสูงถึง 99% กลับมีคนจำนวนมากแสดงความต้องการอยากเข้าร่วมอย่างคึกคัก

…

เย่เจาวิ่งรวดเดียวเป็นระยะทางไกล ก่อนจะพบว่าแหวนความเร็ว +1 ยังคงสวมอยู่บนนิ้วของเธอ

ไอเทมจากเกมสามารถนำออกมาใช้ในโลกจริงได้จริง ๆ

เย่เจายกมือแตะศีรษะอีกครั้ง ก่อนจะถอนหายใจโล่งอก

ในที่สุดเส้นผมของเธอก็ยังอยู่ครบ!

วู้ว! ในที่สุดก็ไม่ต้องหัวล้านแล้ว!

เย่เจาพุ่งด้วยความเร็วราวสายฟ้าไปยังตรอกเปลี่ยวแห่งหนึ่ง ก่อนหยิบโทรศัพท์ออกมาค้นหาข่าวสารที่เกิดขึ้นในช่วงยี่สิบสี่ชั่วโมงที่ผ่านมา

จากนั้นเธอจึงได้รู้ว่า เกมหลุมดำไม่ได้มีเพียงดันเจี้ยนที่เธอเข้าไปเท่านั้น

แต่มีดันเจี้ยนทั้งหมด 100 แห่ง แต่ละแห่งมีผู้เล่น 10,000 คน รวมแล้วมีผู้เล่นถูกดึงเข้าสู่เกมพร้อมกันถึงหนึ่งล้านคน

ทว่าหลังเริ่มเกมได้เพียงไม่กี่นาที ดันเจี้ยนเกือบห้าสิบแห่งก็กลายเป็นสีเทาไปแล้ว ส่วนอีกห้าสิบแห่งที่เหลือ ก็แทบไม่มีผู้รอดชีวิต

ในบรรดาดันเจี้ยนทั้งหมด มีไม่ถึง 20 แห่งที่สามารถอยู่รอดจนจบเกมได้จริง ๆ

ผู้เล่นหนึ่งล้านคนถูกดึงเข้าสู่เกม แต่สุดท้ายกลับมีผู้รอดชีวิตไม่ถึง 20 คน!

เย่เจาเปิดหน้าต่างสถิติของเกม และก็พบข้อมูลดังที่คาดไว้

เมืองวันสิ้นโลก

ห้องเกมหมายเลข 1 ถึง 100 กลายเป็นสีเทาทั้งหมด

ด้านหลังแต่ละห้องมีจำนวนผู้รอดชีวิตและจำนวนผู้เข้าร่วมแสดงอยู่

ห้องหมายเลข 1 ของเย่เจาแสดงว่า

2/10000

ส่วนที่เหลือส่วนใหญ่มักเป็น 0/10000

การที่ด่านหนึ่งจะมีผู้รอดชีวิตสักหนึ่งหรือสองคน นับว่าหาได้ยากมากแล้ว

ผู้คนส่วนใหญ่คงไม่คาดคิดว่าจะเกิดระเบิดนิวเคลียร์ครั้งใหญ่เช่นนั้น

หากไม่มีระเบิดนิวเคลียร์ จำนวนผู้รอดชีวิตคงมากกว่านี้ไม่น้อย

ในเวลาเดียวกัน รัฐบาลประเทศต่าง ๆ ก็กำลังประกาศตามหาผู้เล่นที่รอดชีวิตจากเกม ให้ติดต่อทางการโดยเร็วที่สุด

เพียงหนึ่งวันหลังเหตุการณ์ ประเทศใหญ่ทั่วโลกก็ร่วมมือกันจัดตั้งพันธมิตรโลก เพื่อต่อสู้กับเกมหลุมดำ

ในเวลานั้นเอง หน้าต่างเกมก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง

[เกมรอบที่สองจะเริ่มขึ้นเวลา 09:00 น. อีก 7 วันข้างหน้า ผู้รอดชีวิตจากเกมรอบแรกจะถูกดึงเข้าสู่เกมรอบที่สองโดยอัตโนมัติ]

[เนื่องจากจำนวนผู้เล่นไม่เพียงพอ ระบบจะสุ่มเลือกผู้คนจากทั่วโลกให้ครบจำนวนที่กำหนดเพื่อเข้าสู่เกมรอบที่สอง]

[โปรดเตรียมตัวให้พร้อม แล้วพบกันใหม่]

…

ตั๋วรถไฟความเร็วสูงของเย่เจาหมดอายุและใช้งานไม่ได้แล้ว แต่เธอไม่ได้รีบร้อนจะเดินทางต่อ

สิ่งแรกที่เธอทำคือไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายอย่างละเอียด

เงาของการได้รับรังสีนิวเคลียร์ยังคงฝังอยู่ในใจ เธอจำเป็นต้องยืนยันว่าตัวเองแข็งแรงดีจริง ๆ

หลังตรวจร่างกายเสร็จ เย่จาก็หาที่พักใกล้ ๆ และเช็กอินเข้าโรงแรม

ทันทีที่เข้าห้อง เธอก็เริ่มตรวจสอบของที่ได้รับจากเกม

การ์ดธาตุ ลูกไฟ

หน้าคุณสมบัติ ร่างกาย +1

หน้าคุณสมบัติ พละกำลัง +1

แหวนความเร็ว +1 ถึง +10

ปืนพก 1000 กระบอก

การ์ดธาตุ สายฟ้าฟาด

การ์ดธาตุ ลูกบอลน้ำ

เข็มทิศแห่งโชค

เคลื่อนย้ายพริบตา

การ์ดพลังธาตุน้ำ

เย่เจาเชื่อว่าไม่ว่าไอเทมชิ้นไหนก็ตาม หากนำออกไปขาย ย่อมมีคนแย่งกันซื้ออย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้เธอถือเงินสดอยู่ 2 ล้านหยวน และยังมีชีวิตอยู่ได้สบาย ๆ จึงยังไม่คิดขายไอเทมเหล่านี้เป็นเงิน

แม้ตอนท้ายเกมเธอจะใช้แต้มสรรสร้างไป 1,000 แต้มเพื่อสร้างฐานก่อสร้าง แต่หลังจากออกจากฐานหลบภัยและมีชีวิตรอดจนจบเกม แต้มสรรสร้างของเธอก็กลับมาอยู่ที่ 2,000 แต้มอีกครั้ง

เย่เจาเปิดหน้าต่างซื้อขายของระบบเกม

[ระบบซื้อขายจะปลดล็อกเมื่อคะแนนผู้เล่นถึง 1 คะแนน]

ต้องยอมรับว่าเกมนี้ทรงพลังอย่างมาก สามารถแลกเปลี่ยนสิ่งของจากระยะไกลได้โดยตรง

เย่เจาสร้างประกาศซื้อขาย โดยนำแหวนความเร็ว +3 ออกแลกกับไอเทมเกมหรือการ์ดธาตุทุกชนิด

การ์ดธาตุ ลูกไฟ : แลกเปลี่ยนการ์ดธาตุหรืออุปกรณ์ค่าสถานะทุกประเภท

การ์ดธาตุ สายฟ้าฟาด : แลกเปลี่ยนการ์ดธาตุหรืออุปกรณ์ค่าสถานะทุกประเภท

การ์ดธาตุน้ำ : แลกเปลี่ยนการ์ดธาตุน้ำชนิดอื่น

เย่เจามองหน้าซื้อขายของตัวเอง แม้ว่าการแลกเปลี่ยนไอเทมจะช่วยเพิ่มคลังสรรสร้างของเธอได้ แต่พูดตามตรง ผู้รอดชีวิตมีอยู่ไม่ถึงยี่สิบคน ไอเทมที่อีกฝ่ายจะมีจริง ๆ ก็คงมีไม่มากนัก

ดังนั้นเธอจึงนำแหวนความเร็ว +3 จำนวนสามวงออกวางขาย วงละหนึ่งแสนหยวน

[ชื่อ: เย่เจา]

[ร่างกาย: 100 (ไม่รวมผลจากอุปกรณ์)]

[พละกำลัง: 10 (ไม่รวมผลจากอุปกรณ์)]

[ความเร็ว: 0 + 47 (ผลจากอุปกรณ์)]

[หมายเหตุ: ไม่รวมค่าสถานะพื้นฐานของผู้เล่น]

[พรสวรรค์ที่ครอบครอง: SSS สรรสร้าง, SSS พยากรณ์]

[พลังธาตุ: ไม่มี]

[สรรสร้าง: ระดับ 2]

[แต้มสรรสร้าง: 1480]

[ค่าประสบการณ์: 1%]

[พยากรณ์: ระดับ 1 (ใช้งานแล้ว)]

[ประสบการณ์: 10 (หมายเหตุ: 24 ชั่วโมง ≈ 1 แต้ม)]

[CD: 00:00:00]

[ระดับปัจจุบันสามารถพยากรณ์เหตุการณ์ล่วงหน้าได้ภายใน 3 วัน ระยะเวลาพยากรณ์ 10 วินาที]

ส่วนเงิน 2 ล้านหยวนที่ครอบครัวเดิมมอบให้เธอนั้น หากเป็นก่อนหน้านี้ เย่เจาคงรับเงินแล้วหนีไปโดยไม่ลังเล

แต่ตอนนี้เธอมีความสามารถหาเงินได้ด้วยตัวเองแล้ว เงิน 2 ล้านหยวนจึงไม่ได้มีความหมายมากนัก

เธอไม่ได้คืนเงินก้อนนั้น แต่บริจาคให้มูลนิธิการศึกษาโดยตรง

…

เนี่ยอวิ๋นซึ่งออกมาจากเกมเดียวกับเย่เจา เลือกมอบตัวกับทางการทันที

ปัจจุบันเกมหลุมดำเป็นหัวข้อวิจัยสำคัญระดับโลก เขาจึงได้รับการคุ้มครองอย่างรวดเร็ว และถูกส่งไปยังหน่วยงานพิเศษของประเทศเพื่อรับการดูแล

เดิมทีเนี่ยอวิ๋นดีใจมากที่ตัวเองรอดชีวิตออกมาได้ แต่พอเห็นข้อความแจ้งเตือนของเกม เขาก็เข้าใจความหมายของคำว่า ตายคาที่ ทันที

“น่ากลัวเกินไปแล้ว! น่ากลัวชิบหาย!”

เขาเล่าประสบการณ์ทั้งหมดในเกมออกมา

“ถ้าผมไม่รีบหนีตั้งแต่แรก ป่านนี้ตายไปแล้ว! เกมรอบหน้าผมต้องตายแน่ ๆ ฮือออ ผมควรทำยังไงดี?”

ชิวจวินถามว่า “แล้วผู้เล่นอีกคนที่อยู่ในด่านเดียวกับคุณล่ะ?”

เนี่ยอวิ๋นงุนงง

“ผมไม่รู้นะ ผมนึกว่ามีผมรอดอยู่คนเดียวเสียอีก?”

จนกระทั่งเขาเห็นตัวเลข [2/10000] บนหน้าสถิติของเกม เขาถึงเพิ่งรู้ว่ามีผู้รอดชีวิตอีกคนจริง ๆ

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตบต้นขาฉาด

“หรือว่าจะเป็น วิญญาณผู้อาภัพ คนนั้น?”

“หลังเกมเริ่มได้ไม่กี่วัน ก็มีบล็อกเกอร์คนหนึ่งโผล่ออกมา ทำนายว่าหลายเมืองกำลังจะล่มสลาย แล้วก็เกิดขึ้นจริงทั้งหมด!”

“ผมเดาว่าเธอน่าจะมองเห็นล่วงหน้าว่าเมือง X กำลังจะถูกโจมตีด้วยอาวุธนิวเคลียร์ เลยหนีรอดมาได้!”

“ถ้าเธอก็เป็นผู้เล่นเหมือนกัน งั้นเธออาจสุ่มได้ความสามารถพยากรณ์อนาคตก็ได้?”

เนี่ยอวิ๋นเล่าทุกอย่างที่ตัวเองรู้ ก่อนจะตบต้นขาอีกครั้งด้วยความอิจฉา

โชคดีเกินไปแล้ว!

สวรรค์เป็นพยาน!! เขาได้มาแค่เข็มทิศแห่งโชคอันเดียวเท่านั้น!

.

.

จบ.