ตอนที่ 24 สรรสร้างสิ่งก่อสร้าง

.

.

เหล่าศาสตราจารย์อาวุโสในห้องทดลองมองเย่เจาราวกับกำลังมองสมบัติล้ำค่า อยากจับเธอมาตรวจตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า กระทั่งเส้นผมก็ยังถูกเก็บตัวอย่างไปตรวจด้วย

โชคดีที่เย่เจาไม่ได้ต่อต้านการตรวจร่างกายที่ไม่ได้เป็นอันตรายถึงชีวิต เธอให้ความร่วมมืออย่างดี ตอบคำถามเกี่ยวกับสภาพร่างกายของตัวเองหลายข้อ สุดท้ายก็ถูกเจาะเลือดไปอีกหลายหลอด ก่อนการตรวจทั้งหมดจะสิ้นสุดลง

ฝูเลี่ยพาเย่เจาไปยังพื้นที่ทดลองด้านในสุด ที่นั่นมีซอมบี้ หนูซอมบี้ กาซอมบี้ และสัตว์กลายพันธุ์อีกหลายชนิดที่จับมาจากภายนอก

ในบรรดาพวกนั้น หนูตาแดงตัวหนึ่งถูกระบุว่าจับมาจากซากปรักหักพังในเมือง X หลังเกิดการระเบิดนิวเคลียร์

ฝูเลี่ยกล่าวว่า “หนูกลายพันธุ์ที่ได้รับรังสีนิวเคลียร์น่ากลัวยิ่งกว่าหนูกลายพันธุ์ทั่วไป กรงเล็บของพวกมันคมกว่า ดุร้ายกว่า หากไม่ได้กินอาหารทันเวลา พวกมันจะเขมือบพวกเดียวกันเอง ยิ่งกินเนื้อและเลือดมากเท่าไร พลังงานในร่างก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น”

“สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์เหล่านี้มีจุดร่วมอย่างหนึ่ง แม้ว่าร่างกายจะเน่าเปื่อยไปหมดแล้ว แต่สมองยังคงสมบูรณ์ ยังมีชีวิตอยู่ และเป็นตัวควบคุมการเคลื่อนไหวทั้งหมด”

ดังนั้น วิธีเดียวที่จะกำจัดซอมบี้ได้อย่างสมบูรณ์ ก็คือทำลายศีรษะของมัน

เย่เจาฟังคำอธิบายของฝูเลี่ยไปพลาง ทุกครั้งที่เดินเข้าใกล้สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ เธอก็กดใช้สกิลสแกนไปด้วย

[สแกนสำเร็จ: สรรสร้างหนูซอมบี้ 1 ตัว ต้องใช้แต้มสรรสร้าง 100 แต้ม]

[สแกนสำเร็จ: สรรสร้างอีกาซอมบี้ 1 ตัว ต้องใช้แต้มสรรสร้าง 100 แต้ม]

[สแกนสำเร็จ: สรรสร้างแมวซอมบี้ 1 ตัว ต้องใช้แต้มสรรสร้าง 100 แต้ม]

[สแกนสำเร็จ: สรรสร้างสุนัขซอมบี้ 1 ตัว ต้องใช้แต้มสรรสร้าง 100 แต้ม]

[หมายเหตุ: สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่ผู้เล่นสรรสร้างขึ้น จะไม่สามารถแพร่เชื้อไวรัสซอมบี้ได้อีก ทั้งยังมีสติสัมปชัญญะ และจะเชื่อฟังคำสั่งของผู้เล่นโดยสมบูรณ์]

ฝูเลี่ยกล่าวต่อว่า “สัตว์กลายพันธุ์ที่รอดชีวิตได้มีไม่มาก แม้ไวรัสซอมบี้จะเปลี่ยนแปลงสภาพร่างกายของพวกมัน แต่สัตว์ส่วนใหญ่ไม่สามารถทนต่อการเปลี่ยนแปลงนี้ได้ และจะตายระหว่างกระบวนการกลายพันธุ์”

“สัตว์ซอมบี้ทั้งสี่ชนิดที่คุณเห็นอยู่ตอนนี้ ถือเป็นภัยคุกคามต่อมนุษย์มากที่สุด โดยเฉพาะหนูซอมบี้กับกาซอมบี้ พวกมันมักปรากฏตัวเป็นฝูงใหญ่ สร้างแรงกดดันมหาศาลต่อฐานของมนุษย์”

“ทีนี้บอกผมได้หรือยัง ว่าทำไมคุณถึงอยากมาที่ห้องทดลอง”

ขณะพูด เขาหันไปมองเด็กสาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

หญิงสาวสวมชุดป้องกันจนมิดชิด เหลือเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่ใสกระจ่างและสดใส

เย่เจาเหลือบมองเขา “พวกคุณยังทดสอบฉันอยู่ไม่ใช่เหรอ ตอนนี้เมือง C เป็นยังไงบ้างล่ะ”

ก่อนหน้านี้เย่เจาเคยโพสต์บนเวยป๋อ เตือนว่าเมือง C จะถูกฝูงหนูกลายพันธุ์โจมตีภายในสามวัน และตอนนี้ก็เข้าสู่วันที่สองแล้ว

เมือง C ยังคงสงบเรียบร้อย ยังไม่มีภาพเหตุการณ์ฝูงหนูซอมบี้บุกเมืองครั้งใหญ่ปรากฏออกมา ดังนั้น หลายคนในฐานจึงยังคงสงสัยในความสามารถพยากรณ์ของเย่เจา

ฝูเลี่ยกล่าวว่า “คนของเรากำลังเร่งอพยพประชาชนอย่างเต็มกำลัง แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะอพยพทุกคนออกไปได้ในเวลาอันสั้น และต่อให้เจอฝูงหนูกลายพันธุ์ เราก็คงหนีไปเรื่อย ๆ ไม่ได้ใช่ไหม โลกมีแค่นี้ จะให้หนีไปที่ไหน?”

เขาถอนหายใจ สีหน้าดูอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด

เย่เจาฟังแล้ว แม้สิ่งที่เขาพูดจะเป็นความจริง แต่เธอกลับรู้สึกว่ามีโอกาสสูงที่อีกฝ่ายกำลังตั้งใจพูดให้เธอฟัง

แต่เย่เจาไม่มีหลักฐาน

จากนั้นฝูเลี่ยก็พาเย่เจาไปยังห้องทดลองอีกหลายแห่ง ภายในนั้นมีทหารที่ติดเชื้อและกลายพันธุ์ถูกควบคุมตัวเอาไว้

ฝูเลี่ยกล่าวว่า “พวกเขาได้รับบาดเจ็บระหว่างปฏิบัติภารกิจ สุดท้ายก็ไม่รอด จึงอาสาเข้าร่วมการทดลองด้วยตัวเอง”

ซอมบี้ที่ถูกขังอยู่ในพื้นที่ปิดคลุ้มคลั่งอย่างหนัก ความหิวโหยและความกระหายเลือดทำให้พวกมันโจมตีทุกสิ่งรอบตัวอย่างไร้การควบคุม บางตัวถึงขั้นกัดกินร่างของตัวเองตามสัญชาตญาณ

ภาพอันน่าสะอิดสะเอียน แปลกประหลาด น่าสยดสยอง และน่าเวทนานี้ ทำให้ใบหน้าของเย่เจาซีดขาวลงเล็กน้อย

ฝูเลี่ยกล่าวว่า “ซอมบี้ไม่กลัวไฟ ไม่กลัวแสง พละกำลังของพวกมันยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จากการกินอาหาร มนุษย์มีผู้มีพลังพิเศษก็จริง แต่มีเพียงหนึ่งในล้านคนเท่านั้น หรือมนุษยชาติกำลังมุ่งหน้าสู่ความสูญพันธุ์จริงๆ…”

เย่เจา: …

เธอจะไปรู้ได้ยังไง?

เธอก็เป็นแค่วิญญาณอาฆาตผู้ตายอย่างไม่เป็นธรรมธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น

แล้วเมื่อไรยมทูตจะมารับเธอสักที?

จริงสิ ความเสียหายในเกมจะส่งผลถึงโลกจริงหรือเปล่านะ?

เย่เจาเริ่มกังวลขึ้นมาอีกครั้ง ชีวิตนี้แม่งลำบากชะมัด!

เย่เจาหันหลังแล้วพูดว่า “ไปกันเถอะ ค่อยคุยกันข้างนอก”

ฝูเลี่ยขมวดคิ้ว ก่อนเดินตามเย่เจาออกจากห้องทดลอง

หลังจากเปลี่ยนชุดป้องกันออก เย่เจาก็สวมฮู้ดตัวใหญ่ หมวกแก๊ป และดึงฮู้ดขึ้นคลุมอีกชั้น พยายามปิดตัวเองให้มิดชิดที่สุด ไม่เผยผิวแม้แต่น้อย

หลังผ่านการฆ่าเชื้อเรียบร้อย ฝูเลี่ยก็นั่งยอง ๆ สูบบุหรี่อยู่ด้านนอกด้วยสีหน้าหงุดหงิด เมื่อเห็นเย่เจาเดินออกมา เขาก็ลุกขึ้นยืน

เด็กสาวในชุดดำทั้งตัว เงาจากปีกหมวกบดบังใบหน้าซีดขาวเย็นชาเอาไว้ เธอล้วงลูกอมออกมาจากกระเป๋า แกะห่อแล้วโยนเข้าปาก แก้มทั้งสองข้างพองเล็กน้อย ทำให้สีหน้าหม่นหมองดูผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง

เย่เจาสังเกตเห็นว่าฝูเลี่ยกำลังมองเธอด้วยสายตาแปลก ๆ ราวกับกำลังตำหนิที่เธอกินคนเดียว เธอมีลูกอมอยู่ในมิติส่วนตัวเยอะมากอยู่แล้ว และไม่ใช่คนขี้เหนียว จึงหยิบออกมาอีกเม็ดแล้วยื่นให้

“เอาไหม?”

ฝูเลี่ยไม่ได้ชอบขนมของเด็กผู้หญิง แต่กลับยื่นมือไปรับอย่างไม่รู้ตัว

“ขอบคุณ”

เย่เจาโบกมือ “ฉันหิวแล้ว จะไปโรงอาหาร ลาก่อน”

ฝูเลี่ย: …

เขามองแผ่นหลังของเด็กสาวชุดดำเดินจากไป สีหน้ากังวลเมื่อครู่ค่อย ๆ กลับมาเย็นชาและเคร่งขรึมอีกครั้ง

เด็กสาวคนนี้ใจเย็นและสุขุมกว่าที่เขาคิดไว้มาก ขณะเดียวกันก็ระมัดระวังตัวมากกว่าที่เขาคาดเช่นกัน

เดิมทีเขาคิดว่าตัวเองแสดงความจริงใจออกมามากพอแล้ว อย่างน้อยเย่เจาก็ควรแสดงท่าทีตอบรับบ้าง

ดูเหมือนว่าไม้ตายอย่างการแสร้งอ่อนแอ จะใช้ได้ผลกับคนบางคนเท่านั้น

…

โรงอาหารค่อนข้างคึกคัก เย่เจาสั่งวุ้นเส้นตุ๋นกะหล่ำปลี ผัดมันจีน หมั่นโถวสองลูก ส่วนของหวานคือแครอทที่เธอพกมาเอง

ตอนนี้เธอกินเนื้อแทบไม่ลง โดยเฉพาะหลังจากเห็นภาพเหล่านั้นเมื่อครู่

เย่เจาถอนหายใจ ก่อนเปิดหน้าต่างระบบเกมขึ้นมา

ก่อนหน้านี้เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัวต่อเนื่องตลอดเวลา แต่เธอยังไม่มีโอกาสตรวจสอบ

ตอนนี้พอดูได้แล้ว

ต้องยอมรับว่า พลังงานที่ได้รับจากสัตว์ซอมบี้นั้นมหาศาลมาก มากกว่าสิ่งของนับหมื่นชิ้นที่เธอสแกนก่อนหน้านี้เสียอีก และมันทำให้เธอทะลุจากเลเวล 1 ไปสู่เลเวล 2 ได้โดยตรง

[สรรสร้าง: เลเวล 2 (เวลารอดชีวิตสามารถเปลี่ยนเป็นแต้มสรรสร้างได้โดยตรง 1 นาที ≈ 2 แต้ม)]

สกิลสรรสร้างเลเวล 2 ทำให้เธอได้รับแต้มสรรสร้างราว 2,880 แต้มต่อวัน ความเร็วเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากเดิม

เย่เจาใช้สกิลกับคนแปลกหน้าที่นั่งร่วมโต๊ะตรงข้าม

[เลเวลผู้เล่นไม่เพียงพอ ไม่สามารถสแกนสิ่งมีชีวิตระดับสูงกว่าได้]

แม้แต่ข้อความแจ้งเตือนของระบบก็เปลี่ยนไปแล้ว

เย่เจาลองใช้สกิลกับโรงอาหารอีกครั้ง

[สแกนสำเร็จ: สรรสร้างโรงอาหาร 1 แห่ง ต้องใช้แต้มสรรสร้าง 1 แต้ม]

บนใบหน้าของเย่เจาปรากฏความดีใจที่หาได้ยาก

เยี่ยม!

ในที่สุดเธอก็สามารถสแกนสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ได้แล้ว

ก่อนหน้านี้ หากใหญ่ขึ้นมานิดเดียว ระบบก็จะแจ้งว่าเลเวลไม่เพียงพอ แต่ตอนนี้เธอกลับสามารถสแกนโรงอาหารทั้งหลังได้แล้ว!

แม้โรงอาหารจะมีเพียงสามชั้น แต่สำหรับเย่เจาแล้ว นี่คือเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่ง

เธอกินข้าวหมดอย่างรวดเร็ว ก่อนออกจากโรงอาหารและเริ่มเดินสำรวจรอบฐานอย่างมีเป้าหมาย พร้อมใช้สกิลสแกนสิ่งปลูกสร้างรอบตัว

ไม่นานเธอก็ค้นพบกฎเกณฑ์บางอย่าง

สกิลสรรสร้างเลเวล 2 สามารถสแกนสิ่งก่อสร้างที่มีความสูงไม่เกินห้าชั้น และมีพื้นที่ใช้สอยไม่เกินห้าร้อยตารางเมตร หากเกินขอบเขตนี้ ระบบจะแจ้งว่าเลเวลไม่เพียงพอสำหรับการสแกน

เธอสแกนบ้านพักตากอากาศ บ้านสำเร็จรูปสามชั้น หอสังเกตการณ์ โรงเรือนปลูกผัก และกลุ่มบ้านสำเร็จรูปที่สร้างไว้รองรับผู้รอดชีวิต

ในบรรดาสิ่งก่อสร้างทั้งหมด เย่เจาชอบหอสังเกตการณ์มากที่สุด

มันมีลักษณะคล้ายหอสังเกตการณ์โบราณ สูงเด่น มองเห็นได้ไกล เหมาะอย่างยิ่งสำหรับนอนหมอบยิงสไนเปอร์อยู่ด้านบน

ยิ่งไปกว่านั้น การสรรสร้างสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ใช้เพียง 1 แต้มเท่านั้น!

คุ้มค่ามากจริง ๆ

.

.

จบ.