ตอนที่ 1 กลายเป็นคุณหนูตัวจริงที่ถูกตระกูลเศรษฐีเขี่ยทิ้ง

.

.

“ท่านยม ไหนบอกว่าชีวิตใหม่ของฉันจะรุ่งโรจน์ มั่งคั่ง และสุขสบายไง?”

เย่เจายืนอยู่กลางสถานีรถไฟด้วยสีหน้างุนงง สมองยังตามสถานการณ์ตรงหน้าไม่ทัน

ชาติก่อนเธอเพิ่งได้รับจดหมายตอบรับเข้ามหาวิทยาลัย แต่ยังไม่ทันได้เริ่มต้นชีวิตนักศึกษา ก็เกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตกะทันหัน หลังตายถึงได้รู้ว่าวิญญาณของเธอถูกพาตัวไปผิดคน เพื่อเป็นการชดเชย ท่านยมจึงส่งเธอมาเกิดใหม่ในอีกโลกหนึ่ง

ตัวตนใหม่ของเธอคือ “คุณหนูตัวจริง” ที่ถูกสลับตัวตั้งแต่เกิด ทันทีที่มาถึงก็ได้รับเงินสองล้าน ก่อนถูกไล่ออกจากบ้านในวันเดียว ทั้งพ่อแม่ที่เลี้ยงดูมา พ่อแม่แท้ ๆ รวมถึงพี่น้อง ล้วนต้องการตัดความสัมพันธ์กับเจ้าของร่างเดิมทั้งหมด

เมื่อถูกทุกคนทอดทิ้ง เจ้าของร่างเดิมจึงสติแตกและกินยาฆ่าตัวตาย

เย่เจาจึงเข้ามารับช่วงต่อ ทั้งร่างกาย เงินสองล้าน และสถานะคนไร้บ้านอย่างสมบูรณ์แบบ

ใช่แล้ว พี่ชายแท้ ๆ ของเจ้าของร่างยังส่งชายชุดดำหลายคนมาคุมตัวเธอถึงสถานีรถไฟ บอกเพียงว่าอยากไปไหนก็ไป ขอแค่ออกจากเมืองหลวงก็พอ

เย่เจา “…”

มีเงินตั้งสองล้าน จะไปอยู่ที่ไหนก็ใช้ชีวิตสบายได้ทั้งนั้น เธอจึงซื้อตั๋วรถไฟเที่ยวที่ออกเร็วที่สุดเพื่อออกจากเมืองหลวง แต่ใครจะคิดว่าเพิ่งได้ตั๋วมา โลกทั้งใบก็หมุนคว้าง เสียงกรีดร้องดังระงม ผู้คนแตกตื่นวิ่งกรูกันออกไปด้านนอก เย่เจาไม่ทันตั้งตัว ได้แต่ถูกฝูงชนพัดพาไป

ท้องฟ้าซึ่งเดิมยังสว่างสดใสกลับมืดลงอย่างรวดเร็ว

เธอเงยหน้าขึ้น ก่อนจะเห็น “หลุมดำ” ขนาดมหึมาปกคลุมท้องฟ้าไปกว่าครึ่ง!

ดวงตาเย่เจาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

นี่มันอะไรกัน? มนุษย์ต่างดาวบุกโลกเหรอ? ท่านยมไม่ได้บอกเรื่องนี้ไว้สักหน่อย!

ในเวลานั้น ทุกคนต่างจ้องมองหลุมดำประหลาดบนฟ้าด้วยสีหน้าช็อกไม่ต่างกัน

“ติ๊งต่อง! ขอแสดงความยินดี หมายเลข M33-4602151 โหลดเข้าสู่เกมหลุมดำสำเร็จ”

เสียงเด็กแบบจักรกลดังสะท้อนไปทั่วผืนแผ่นดิน

อะไรกันอีก?!

เย่เจากลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก รีบตะโกนเรียกท่านยมในใจด้วยความร้อนรน เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ไหนบอกว่าจะได้ใช้ชีวิตดี ๆ ไง?!

ท่ามกลางความสับสน ข้อความบรรทัดหนึ่งพลันปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ

[นับถอยหลังเข้าสู่เกมเอาชีวิตรอด: 10, 9, 8… 3, 2, 1]

เย่เจา “???!!!”

เดิมทีเธอนึกว่าตัวเองได้บทตัวประกอบหญิงสุดอาภัพธรรมดา ใครจะคิดว่าจะพ่วงแพ็กเกจวันสิ้นโลกมาด้วย?!

ท่านยมมีบริการหลังการขายไหม?

ตอนนี้ยังขอเปลี่ยนโลกทันอยู่หรือเปล่า?

[ขอแสดงความยินดี เข้าสู่เกมเอาชีวิตรอดสำเร็จ!]

[ไอเทมเริ่มต้น: กระเป๋าเป้ x1, โทรศัพท์มือถือ x1, บัตรประจำตัว x1]

[ภารกิจปัจจุบัน: เอาชีวิตรอดให้ครบสิบวัน]

[จำนวนผู้รอดชีวิตปัจจุบัน: 10,000 คน]

[ด่านทดสอบเริ่มต้น: คุณมีโอกาสสุ่มรางวัลสามครั้ง ต้องการสุ่มทันทีหรือไม่?: ใช่ / ไม่]

ภายในความมืดมิด เย่เจายืนยันในใจทันที

ใช่

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับพื้นที่ส่วนตัวขนาด 1 ลูกบาศก์เมตร]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับพรสวรรค์ระดับ SSS: สรรสร้าง ระดับ 1 (สามารถอัปเกรดได้; ระยะเวลาการเอาชีวิตรอดจะถูกเปลี่ยนเป็นแต้มสรรสร้างโดยตรง 1 นาที ≈ 1 แต้ม); การสแกนไอเทมสามารถเพิ่มระดับพรสวรรค์ได้]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับพรสวรรค์ระดับ SSS: พยากรณ์ ระดับ 1 (สามารถอัปเกรดได้; ระยะเวลาการเอาชีวิตรอดจะถูกเปลี่ยนเป็นค่าประสบการณ์อัปเกรด 24 ชั่วโมง = 1 แต้ม; ปัจจุบันสามารถมองเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้าได้ภายในสามวัน; คูลดาวน์: 24 ชั่วโมง/ครั้ง)]

[เกมเริ่มต้นแล้ว หวังว่าเราจะได้พบกันอีก]

ภาพตรงหน้าเย่เจาพร่าเลือนไปชั่วขณะ ความว่างเปล่ารอบตัวหายไปแทบจะทันที ก่อนเสียงจอแจวุ่นวายจะถาโถมเข้ามาแทน

เธอมองไปรอบ ๆ แล้วพบว่าตัวเองยืนอยู่กลางสนามกีฬาขนาดใหญ่ สะพายกระเป๋าเป้ไว้ด้านหลัง คนส่วนใหญ่รอบตัวเป็นวัยรุ่นชายหญิงอายุยี่สิบต้น ๆ สะพายหนังสือและกระเป๋า ดูคล้ายอยู่ในมหาวิทยาลัย

“ว้าว! นี่คือโลกในเกมเหรอ? สมจริงเกินไปแล้ว เหมือนโลกจริงเป๊ะ!”

“พวกนายสุ่มของกันหรือยัง? ได้อะไรกันบ้าง?”

“ฮ่า ๆ ๆ สุดยอดไปเลย! ฉันได้การ์ดธาตุ ยิงลูกไฟได้ตั้งร้อยลูก!”

“การ์ดธาตุคืออะไร?”

ผู้เล่นคนหนึ่งสวมแหวนเงินบนมือ มันคือไอเทมเกมที่เขาสุ่มได้

[แหวนความเร็ว +1]

[ค่าความทนทาน: 100]

เห็นได้ชัดว่าแหวนวงนี้ไม่ได้ระดับสูงเท่าการ์ดธาตุ เขามองชายที่หัวเราะเสียงดังเกินจริงคนนั้น ก่อนยื่นมือออกไป

“การ์ดธาตุอะไร ขอดูหน่อยสิ”

ชายการ์ดลูกไฟเพิ่งรู้ตัวว่าพูดมากเกินไป รีบกอดการ์ดแน่น สีหน้าระแวดระวังทันที

“ทำไมฉันต้องให้ดูด้วย? ไม่เอา! นี่การ์ดของฉันนะ! นายคิดจะแย่งหรือไง?”

“พวกเดียวกันทั้งนั้น จะเรียกว่าแย่งได้ยังไง?”

ผู้เล่นคนนั้นหัวเราะพลางเดินเข้าไปใกล้

เย่เจาได้ยินเสียงด้านหลังจึงหันไปมอง เห็นผู้เล่นสี่คนยืนรวมกัน ต่างฝ่ายต่างมองกันด้วยความระวัง

เธอไม่ได้รีบเข้าไปหา แต่เปิดกระเป๋าเป้ของตัวเองก่อน ข้างในมีหนังสือสองเล่ม กระเป๋าสตางค์ กระติกน้ำ โทรศัพท์มือถือ กระดาษทิชชูหนึ่งห่อ และหน้ากากอนามัยสองชิ้น

บนพื้นผิวของสิ่งของทั้งหมดปรากฏคำว่า [สามารถสแกนได้]

เย่เจาเลือกสแกนทันที

[สแกนสำเร็จ: การ์ดธาตุไฟ x1 แต้มสรรสร้างที่ต้องใช้: 100]

[สแกนสำเร็จ: หน้าคุณสมบัติพลังกาย +1 x1 แต้มสรรสร้างที่ต้องใช้: 100]

[สแกนสำเร็จ: หน้าคุณสมบัติพละกำลัง +1 x1 แต้มสรรสร้างที่ต้องใช้: 100]

[สแกนสำเร็จ: แหวนความเร็ว +1 x1 แต้มสรรสร้างที่ต้องใช้: 10]

เก็บเกี่ยวได้ไม่น้อย เย่เจาพึงพอใจอย่างมาก ก่อนจะจากไปเงียบ ๆ

เพราะยังไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น เย่เจาจึงเดินไปนั่งที่ขอบแปลงดอกไม้ แสร้งทำเป็นเล่นโทรศัพท์มือถือ แต่ความจริงแล้วกำลังกดใช้สกิล [พยากรณ์]

[กำลังใช้สกิลพยากรณ์]

[ระดับพยากรณ์ปัจจุบัน: 1]

[ระยะเวลาสกิล: 10 วินาที]

ภาพตรงหน้าเปลี่ยนไปในพริบตา

ภาพที่ปรากฏทั้งโกลาหลและสับสน ดูเหมือนจะเป็นศูนย์พักพิงชั่วคราว รอบด้านเต็มไปด้วยรถยนต์และผู้คน เธอเห็นกำแพงเหล็กสูงหนาทึบกับรั้วเหล็กขนาดใหญ่ ด้านหลังนั้นมีทหารในชุดป้องกันโรคถือปืนยืนเรียงแถว สีหน้าเคร่งเครียดและเย็นชา

ฝูงชนกำลังแตกตื่น เสียงร้องไห้ เสียงกรีดร้อง และเสียงคร่ำครวญดังระงมปะปนกันไปทั่ว

“ทำไมถึงไม่ให้พวกเราเข้าไป?! พวกเราไม่ได้ติดเชื้อนะ!”

“ปล่อยพวกเราเข้าไปเถอะ ขอร้องล่ะ!”

“ฉันจะอยู่ข้างนอกก็ได้ แต่ช่วยลูกฉันที เด็กยังเล็กอยู่เลย ได้โปรด…”

“ฉันเป็นสตรีมเมอร์ชื่อดังนะ! ถ้าฉันตาย เรื่องนี้ต้องกลายเป็นข่าวใหญ่แน่!”

มีคนพุ่งเข้าใส่รั้วเหล็กอย่างคลุ้มคลั่ง แต่กลับถูกกระแสไฟฟ้าช็อตจนล้มกระแทกพื้น ขณะเดียวกันบางคนก็เกิดการกลายพันธุ์ขึ้นกะทันหัน อ้าปากกว้างกัดใส่คนข้างตัว ก่อนจะถูกกระสุนยิงทะลุศีรษะจากที่ไหนสักแห่งในทันที…

เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังออกมาจากลำโพง

“พวกเราเสียใจด้วย ก่อนหน้านี้เราเคยรับผู้รอดชีวิตที่ไม่แสดงอาการกลุ่มหนึ่งเข้ามาแล้ว แต่หลังจากนั้น ทุกคนกลับเกิดการกลายพันธุ์โดยไม่ทราบสาเหตุ ขณะนี้พวกเรายังไม่มีวิธีตรวจหาไวรัสที่มีประสิทธิภาพเพียงพอ ดังนั้นพวกคุณทุกคนจึงอาจเป็นพาหะของเชื้อ แม้จะไม่ได้รับบาดเจ็บ ก็ไม่มีใครรู้ว่าเชื้อจะปะทุขึ้นเมื่อไร เพื่อความปลอดภัยของมนุษยชาติ พวกเราไม่อาจปล่อยพวกคุณออกไปได้…”

[สิ้นสุดการใช้สกิลพยากรณ์]

สกิลพยากรณ์ เปลี่ยนเป็นสีเทาในทันที

[คูลดาวน์: 24 ชั่วโมง]

.

.

จบ.