- หน้าแรก
- เอาชีวิตรอดบนทางหลวง ใครปล่อยเธอเข้ามา โดนปล้นจนเกลี้ยง
- ตอนที่ 250 หลบหนีสำเร็จ
ตอนที่ 250 หลบหนีสำเร็จ
ตอนที่ 250 หลบหนีสำเร็จ
.
.
เมื่อสวมชุดเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎแล้ว เธอจะไม่ใช่ผู้เล่นอีกต่อไป
เธอคือเสิ่นชงเยว่ เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎทางหลวง ต่อให้เป็นภูตผีที่แข็งแกร่งเพียงใด ก็ยังนับเป็นส่วนหนึ่งของมอนสเตอร์ในโลกทางหลวงอยู่ดี
เมื่อนึกถึงผีไร้หัวที่ถูกโซ่ล่ามวิญญาณพันธนาการเอาไว้ ความมั่นใจในใจของเธอก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้น
ลองอีกสักครั้งดีไหม?
เสิ่นชงเยว่หยิบการ์ดแปลงสภาพออกมา นี่คือไอเทมที่สามารถเปลี่ยนผู้เล่นให้กลายเป็นของเหลวได้ในช่วงคับขัน
ต่อให้ผีไร้หัวจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็คงไม่สามารถบีบของเหลวแอ่งหนึ่งให้ตายได้หรอกมั้ง?
ระยะเวลาใช้งานของการ์ดคือสองนาที และหากไม่มีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้น สองนาทีก็น่าจะเพียงพอให้เธอหลบหนีออกจากขอบเขตของเขตแดนภูตผีได้แล้ว
“นายท่าน หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นจริง ๆ ฉันสามารถช่วยถ่วงเวลาให้ได้”
เสี่ยวจิ่วรับรู้ความคิดในใจของเสิ่นชงเยว่ และกล่าวอย่างจริงใจ
“ถุย! ไม่มีเรื่องไม่คาดฝันอะไรทั้งนั้นแหละ อย่าพูดเรื่องอัปมงคลแบบนี้สิ”
เสิ่นชงเยว่ถ่มน้ำลายเบา ๆ จากนั้นสวมชุดเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎทางหลวง แล้วเก็บเบบี้บัสเข้าไปในการ์ดเก็บยานพาหนะ
“ฉันพูดผิดไป” เสี่ยวจิ่วกล่าวอย่างกระดากเล็กน้อย
จากความทรงจำที่สืบทอดมา มนุษย์ดูเหมือนจะ… เชื่อเรื่องโชคลางกันมาก
เสิ่นชงเยว่เดินเข้าไปใกล้ผีไร้หัวในระยะสามเมตร
ผีไร้หัวไม่รับรู้ถึงการมีอยู่ของเธอ ร่างกายยังคงหันไปในทิศทางที่เบบี้บัสหายไป และเมินเฉยต่อคนที่อยู่ด้านข้าง
“ดูเหมือนว่าชุดเจ้าหน้าที่จะได้ผลจริง ๆ”
เสิ่นชงเยว่ค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว มือเกาะราวกั้นไว้แน่น สายตาจับจ้องผีไร้หัวกลางถนนอย่างระแวดระวัง
1 เมตร
2 เมตร
3 เมตร…
ผีไร้หัวยังคงยืนนิ่งไม่ขยับ
เร็วเข้า เร็วอีกหน่อย! เหลืออีกไม่กี่สิบเมตรก็จะพ้นแล้ว
เสิ่นชงเยว่เร่งฝีเท้าขึ้นทีละน้อย จังหวะก้าวเริ่มรีบร้อนขึ้น และทุก ๆ ไม่กี่วินาที เธอจะเหลือบมองด้านหลังผ่านหางตา
“ครืด…”
ผีไร้หัวด้านหลังดูเหมือนจะสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
มันเคลื่อนไหวด้วยความเร็วราวสายฟ้า พุ่งตามเสิ่นชงเยว่มา
“เชี่ย!!”
“หัวก็ไม่มีแล้ว ยังหาเจออีกเหรอ!” เสิ่นชงเยว่สบถ ก่อนจะเร่งความเร็วขึ้นอีก
ท้องฟ้ามืดลงในทันใด พุ่มไม้ส่งเสียงเสียดสีกันภายใต้ลมแรง ศีรษะนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า
เสิ่นชงเยว่เผชิญหน้ากับศีรษะที่ตกลงมาตรงหน้า ฝ่ามือของเธอชุ่มไปด้วยเหงื่อ
เธอคุ้นเคยกับใบหน้าของศีรษะนั้นดีเกินไป
นั่นคือศีรษะของเธอเอง
ผีไร้หัวด้านหลังหายไปแล้ว รอบตัวเหลือเพียงความมืดมิด พื้นดินใต้เท้าสั่นสะเทือนราวกับกำลังจะแตกออก
ไม่ นี่คือภาพลวงตา!!
นอกจากจะใช้กักขังผู้เล่นแล้ว เขตแดนภูตผีของผีไร้หัวยังสามารถสร้างภาพลวงตาได้อีกด้วย
เสิ่นชงเยว่เปิดใช้งานดวงตาลวงตา และมองเห็นกำแพงสีดำได้จริง
โครงสร้างรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสแห่งนี้มีระยะรวมหนึ่งร้อยเมตร ผีไร้หัวด้านหลังลากโซ่อันหนักอึ้งค่อย ๆ เดินเข้ามา เส้นเลือดทั่วร่างปูดโปน เห็นได้ชัดว่ามันกำลังโกรธจัด
นี่คือเขตแดนภูตผี!
ข้างหน้าอีกเพียงไม่กี่เมตรเท่านั้น เธอก็จะออกจากเขตแดนภูตผีได้แล้ว
เสิ่นชงเยว่ไม่สนใจความเจ็บปวดในดวงตา และพุ่งไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง
ในจังหวะที่ผีไร้หัวกำลังจะสัมผัสร่างของเธอ เธอกลับเป็นฝ่ายวิ่งออกจากเขตแดนภูตผีได้ก่อน
เสิ่นชงเยว่ไม่เข้าใจว่าทำไมผีไร้หัวถึงพุ่งเข้ามาในช่วงไม่กี่เมตรสุดท้ายอย่างกะทันหัน
หรือว่าในเขตแดนภูตผี ชุดเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎมีระยะเวลาการใช้งานจำกัด?!
“ครืด ครืด…”
ผีไร้หัวเหวี่ยงโซ่ล่ามวิญญาณด้านหลังอย่างรุนแรง เกิดเสียงดังสนั่น หรือไม่ก็ดิ้นรนสุดกำลัง แต่ไม่ว่าจะอย่างไร โซ่เหล่านั้นก็ยังตรึงมันเอาไว้แน่นจนขยับไม่ได้
เสิ่นชงเยว่บันทึกภาพฉากนี้เอาไว้
เธอนำเบบี้บัสออกมาก่อน ส่งข้อความแจ้งซ่งฉู เจียงนั่ว และคนอื่น ๆ ว่าตัวเองปลอดภัยแล้ว จากนั้นจึงแจ้งข่าวให้คุณปู่เจียงทราบ
เจียงเจี้ยนกั๋วส่งข้อความมาหาเธอหลายฉบับ
[กลุ่มผู้สูงอายุ: เสิ่นเยว่ ตอนนี้เธอเป็นยังไงบ้าง?]
[กลุ่มผู้สูงอายุ: สลัดผีไร้หัวตัวนั้นหลุดหรือยัง?!]
[กลุ่มผู้สูงอายุ: หนูเอ๊ย ฉันมีของสำหรับปราบผีที่เธอประกาศรับซื้อ ลองดูว่าใช้ได้ไหม ตะปูดอกนี้เป็นของที่ฉันนำเข้ามาจากข้างนอก เป็นของที่บรรพบุรุษตระกูลเจียงทิ้งเอาไว้…]
[กลุ่มผู้สูงอายุส่ง ตะปูขับวิญญาณ ให้คุณ ต้องการรับหรือไม่?]
[ตะปูขับวิญญาณ: (ไอเทมพิเศษ)]
[เมื่อตอกตะปูขับวิญญาณเข้าไปในร่างของภูตผี จะสามารถขับวิญญาณของอีกฝ่ายออกจากร่างได้โดยตรง]
[โปรดทราบ: ภูตผีแต่ละประเภทจะได้รับผลแตกต่างกัน ภูตผีระดับ SSS ขึ้นไป สามารถถูกขับวิญญาณได้สูงสุดเพียง 3 นาที]
[ระดับ: S]
เสิ่นชงเยว่มองตะปูไม้ที่แผ่ไออัปมงคลอยู่ในจอแสง ก่อนจะกดยืนยันรับมา
ผู้เล่นรุ่นที่สองไม่เพียงได้รับระยะเวลาคุ้มครองเพิ่มอีกสามวันและเสบียงตั้งต้นเท่านั้น แต่ยังมีสิทธิพิเศษอื่น ๆ อีกมาก
ในมือของเธอไม่มีอุปกรณ์ปราบผีที่ใช้งานได้จริงแม้แต่ชิ้นเดียว เสิ่นชงเยว่จึงส่งไอเทมมูลค่าใกล้เคียงกันกลับไปเป็นการตอบแทน
หลังทำภารกิจระยะทางประจำวันเสร็จ หมายเลข 7 ก็กลับมาจากการบังคับใช้กฎทางหลวง
หลังฟ้ามืดลง ก็ไม่มีภูตผีหรือมอนสเตอร์ตัวใดปรากฏตัวบนทางหลวงอีก
เสิ่นชงเยว่หลับสบายจนถึงรุ่งเช้า
…
วันนี้เป็นวันที่ 96 หลังเข้าสู่เกม และเป็นวันที่หกหลังจากเปิดแผนที่ใหม่
เสิ่นชงเยว่ไม่ได้พบภูตผีระดับผีไร้หัวอีกเลย และภูตผีที่หลุดออกมาจากใต้ดินในครั้งนี้ก็ไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก
เธอสวมชุดเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎทางหลวง แล้วเดินผ่านพวกมันไปตรง ๆ
พวกมันไม่แม้แต่จะลงมือโจมตี
ภูตผีเหล่านั้นจ้องเธอด้วยดวงตาแดงฉาน เปลวไฟในดวงตาราวกับอยากเผาเธอให้มอดไหม้ทั้งเป็น
วันที่ 7 ผีมือผีบนทางหลวง
วันที่ 8 ปีศาจถลกหนัง
วันนี้คือวันที่ 9
เสิ่นชงเยว่ค้นพบว่า ชุดเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎทางหลวงมีผลในการปกปิดกลิ่นอายจากภูตผีจริง แต่เมื่อระดับของมอนสเตอร์สูงเกิน SSS ผลของมันจะลดลงอย่างมาก
นี่จึงเป็นสาเหตุที่ผีไร้หัวสามารถตามหาเธอเจอ
ในช่วงสองวันที่ผ่านมา ผู้เล่นในแชทโลกเริ่มมีอารมณ์รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ แม้แต่เรื่องเล็กน้อยก็สามารถเถียงกันได้ครึ่งวัน
สาเหตุก็คือจำนวนชิ้นส่วนแผนที่ลดลงอย่างหนัก
จนถึงเวลา 10 โมงเช้าวันนี้ ความคืบหน้าทะลุ 70 ล้านชิ้นแล้ว
[บอยแบนด์ 199: พวกคุณรีบเปิดหีบสมบัติกันหน่อยได้ไหม! เหลือเวลาอีกแค่วันครึ่งแล้ว ถ้าเก็บชิ้นส่วนไม่ครบ 100 ล้านชิ้น พวกเราตายกันหมดแน่!]
[ไป๋ถวนถวน: ถ้าร้อนใจขนาดนั้นก็ออกไปหาหีบสมบัติเองสิ! มานั่งเถียงในแชทโลกทำไม? น่ารำคาญจริง ๆ! ไม่ได้มีแค่คุณที่รีบ คนอื่นก็ลำบากเหมือนกัน!!]
[ฉันวางแผนอยู่: เก็บชิ้นส่วนไปก็เท่านั้น สุดท้ายก็ตายอยู่ดี ฉันเลิกหวังแล้ว]
[เมล็ดทานตะวัน: ก็เพราะมีคนแบบคุณนี่แหละ ชิ้นส่วนถึงเก็บไม่ครบ! ไม่แปลกเลยว่าทำไมช่วงนี้ความคืบหน้าถึงช้าลงเรื่อย ๆ!]
[สาวน้อยเวทมนตร์ฟาง: ถ้าคุณอยากตายไม่มีใครห้าม แต่ช่วยอย่าลากคนอื่นลงไปด้วยได้ไหม?!]
[ขายส่งไข่ a771: ทุกคนใจเย็น ๆ ก่อน เถียงกันไปก็แก้ปัญหาไม่ได้]
[ม่ายเสี่ยวเหมิง: ไปตายซะ! คนที่โดนระบบแบนบ่อยที่สุดอย่างคุณยังมีหน้ามาพูดอีก? ฉันจะด่า จะเถียง แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ? กำลังจะตายอยู่แล้ว ยังไม่ให้คนพูดอีกเหรอ? อ้อ ชื่อนี้คุ้น ๆ นี่นา ลูกสมุนของอันดับหนึ่งนี่เอง งั้นก็ไปให้เขาคิดวิธีสิ เขาเป็นคนเปิดแผนที่ไม่ใช่หรือไง?]
[ราชามะระขี้นก: ใช่ ๆ คนเปิดแผนที่ก็ต้องรับผิดชอบสิ!]
[ขายส่งไข่ a771: แม่แกสิ! ฉันจะไปหาพ่อแก! ปากเก่งขนาดนี้ทำไมวิวัฒนาการของมนุษย์ถึงยังไม่กำจัดขยะอย่างพวกแกทิ้งไปอีกนะ? ลืมตาขึ้นมาก็เอาแต่พล่าม ไม่มีความสามารถอะไรเลย ฉันว่าพวกแกนี่แหละขยะ…]
[ชายชราวัยยี่สิบ: พวกคุณเริ่มเกินไปแล้ว ถ้าไม่ได้บอสใหญ่เปิดแผนที่ โลกทางหลวงคงพังไปนานแล้ว การเปิดแผนที่ใหม่คือการเปิดทางรอดให้พวกเรา]
[ขายส่งไข่ a771, ปาจื้อ, ทะเลแก้ว… ถูกแบน 1 ชั่วโมง]
เสิ่นชงเยว่ปวดหัวทันทีเมื่อมองแชทโลกที่วุ่นวาย
อย่างที่ผู้เล่นพูดกัน แผนที่ป่าฝนใกล้จะพังทลายแล้ว
เธอไม่สามารถสร้างชิ้นส่วนหลายสิบล้านชิ้นออกมาได้ และก็ไม่สามารถช่วยทุกคนได้เช่นกัน…
เสิ่นชงเยว่ลังเลว่าจะย้ายไปยังที่ดินส่วนตัวดีหรือไม่ จู่ ๆ ก็นึกถึงไอเทมชิ้นหนึ่งขึ้นมา
แว่นมองอนาคต!!!
หลังจากอัปเกรดผ่านการหลอมรวม เธอก็แทบไม่ได้ใช้งานมันอีกเลย
.
.
จบ.