ตอนที่ 19 เมืองเหวินอัน 19

.

.

เฉินเฟยเฟยยืนกรานปฏิเสธทุกอย่าง ถานหมิงซานกับหานตงไม่รู้จะพูดอะไร ส่วนศาสตราจารย์เฉินขมวดคิ้วแน่น แต่ก็ยังคงเงียบไม่เอ่ยปากเช่นกัน

เพียงชักช้าไปไม่กี่วินาที ฝูงแมงมุมก็ล้อมพวกเขาไว้อีกครั้ง ไป๋ซีหมดความอดทนทันที

“ฉันไม่สนแล้ว! ภารกิจบ้าบอนี่ช่างมันเถอะ คนเฮงซวยแบบนี้ฉันไม่ช่วยแล้ว!”

พูดจบเธอก็วิ่งไปข้างหน้า ถานหมิงซานกับหานตงพยุงศาสตราจารย์เฉินแล้วรีบหนีเอาชีวิตรอด ไม่คิดจะสนใจเฉินเฟยเฟยอีก

เรื่องที่ตัวเองก่อ ก็ต้องรับผลเอง

ศาสตราจารย์เฉินถอนหายใจอย่างจนปัญญา ส่วนเฉินเฟยเฟยก็รีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นแล้ววิ่งตามทุกคนไป แต่สายเกินไปแล้ว แมงมุมแม่ไล่ตามมาทัน

หลังจากวิ่งไปได้พักหนึ่ง หน้าจอภารกิจก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าไป๋ซีอีกครั้ง

[ผู้เล่นอยู่ห่างจากเป้าหมายภารกิจเกิน 20 เมตร ต้องการสละภารกิจโดยสมัครใจหรือไม่?]

[หากยืนยัน เกมจะหักค่าสถานะรวมของผู้เล่น 10 แต้ม]

“…”

ไป๋ซีสูดหายใจลึกจนรู้สึกเหมือนปอดจะแตก แต่สุดท้ายก็ยังต้องวิ่งกลับไปอย่างเชื่อฟัง และรักษาระยะห่างจากกลุ่มนั้นไว้ไม่เกิน 20 เมตร

ตอนนี้ถานหมิงซานกับหานตงไม่มีเวลาสนใจเฉินเฟยเฟยอีกแล้ว ความสนใจทั้งหมดของพวกเขาอยู่ที่ศาสตราจารย์เฉิน ส่วนเฉินเฟยเฟยเองก็ไม่โง่ เธอเกาะอยู่ใกล้ศาสตราจารย์เฉินตลอดเวลา แม้สีหน้าจะย่ำแย่อย่างมากก็ตาม

เมื่อเห็นไป๋ซีกลับมา ถานหมิงซานกับหานตงก็ดีใจไม่น้อย ต่อให้เธอไม่ลงมือสู้ เพียงแค่มีเธออยู่ใกล้ ๆ ก็ทำให้พวกเขารู้สึกปลอดภัยขึ้นเล็กน้อย

ก้าวข้ามมิติเมื่อครู่ ทำให้ภาพลักษณ์ของไป๋ซีในใจพวกเขาสูงขึ้นมาก

เมื่อเห็นเฉินเฟยเฟยจ้องเธอด้วยสายตาอาฆาต ไป๋ซีก็ถลึงตากลับอย่างดุดันไม่แพ้กัน

เธอไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าตัวเองไปมีความแค้นลึกล้ำอะไรกับเฉินเฟยเฟย อีกฝ่ายถึงต้องทำเรื่องแบบนั้นกับเธอ

เมื่อคิดไม่ออก ไป๋ซีก็สรุปได้เพียงอย่างเดียว ผู้หญิงคนนี้คงประสาทเสีย!

“ลุงถาน! อย่าหยุดนะคะ!”

ไป๋ซีตะโกนเตือน หากแมงมุมแม่เข้ามาใกล้กว่านี้ พวกเขาทุกคนคงตายกันหมด

ตอนนี้ไป๋ซีไม่กล้าเข้าร่วมการต่อสู้ เธอเพิ่งใช้ก้าวข้ามมิติไป อีกทั้งก่อนหน้านี้ก็ใช้แรงไปไม่น้อย ร่างกายจึงอ่อนแรง มือไม้แทบไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออยู่

ไป๋ซีหันมองด้านหลัง เธอไม่รู้ว่าหน่วยช่วยเหลือจะมาถึงเมื่อไร ส่วนถานหมิงซานกับหานตงก็กำลังฝืนรับมืออย่างหนัก ฝูงแมงมุมคอยถ่วงความเร็วในการเคลื่อนที่ของพวกเขาไว้ ระยะห่างจากแมงมุมแม่จึงสั้นลงเรื่อย ๆ

หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไป๋ซีก็หยิบโพชั่นฟื้นฟูพละกำลังออกมาดื่ม ร่างกายของเธอค่อย ๆ ฟื้นตัว สภาพร่างกายกลับมาดีขึ้นอีกครั้ง

เธอกำกริชทองดำแน่น แล้วกลับเข้าสู่การต่อสู้อีกครั้ง เพื่อค่าสถานะรวมหนึ่งแต้มนี้ เธอจะสู้สุดตัว!

…ห่างจากกลุ่มของไป๋ซีออกไปไม่ถึงหนึ่งพันเมตร หน่วยทหารกลุ่มหนึ่งกำลังเร่งรุดมาด้วยความเร็วสูง

ตรงหน้าชายหนุ่มรูปงามคิ้วคมดุจดาบ ดวงตาเปล่งประกายราวดวงดาว ซึ่งเป็นผู้นำทีม มีหน้าจอแสงสีขาวปรากฏภารกิจใหม่ขึ้นมา

[ภารกิจเสริม: ช่วยเหลือเฉินคุนซาน]

[เฉินคุนซานเป็นบุคคลสำคัญของโลกนี้ และมีผลกระทบต่อการพัฒนาโลกในระดับหนึ่ง โปรดทำให้เขามีชีวิตรอด]

[เวลาจำกัด: ครึ่งชั่วโมง]

[รางวัลภารกิจ: สิทธิ์สุ่มรางวัล 1 ครั้ง]

หลังหน้าจอแสงหายไป ตัวนับเวลาถอยหลังก็ปรากฏขึ้นที่มุมขวาบนของสายตาชายหนุ่ม

เทียนเถียนพาน้องชายตามอยู่ด้านหลังทีม สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนใจ “พี่ไป๋ ต้องทนไว้นะ!”

การวิ่งฝ่าความวุ่นวายตลอดทั้งวันทำให้เทียนโม่เริ่มรับไม่ไหว แต่เขายังกัดฟันอดทนต่อไป

ทหารในทีมสังเกตเห็นสภาพของสองพี่น้อง จึงเอ่ยปลอบว่า “ไม่ต้องห่วง ถ้าตามไม่ทันก็ไปตามกำลังของพวกเธอ พวกเราจะช่วยพวกเขาให้ได้แน่นอน”

เทียนเถียนมองน้องชาย ก่อนมองทหารที่พูดกับเธอ แล้วอ้อนวอนว่า “พี่ทหาร ต้องช่วยพี่ไป๋ให้ได้นะคะ พี่ไป๋เป็นคนดีมาก ๆ จริง ๆ”

“ไม่ต้องห่วง พวกเราจะช่วยพวกเขาแน่นอน”

ทหารคนนั้นรับปาก

เทียนเถียนกับเทียนโม่ค่อย ๆ ชะลอความเร็วลง แต่ก็ยังพยายามตามทีมไปข้างหน้าอย่างสุดกำลัง

…อีกด้านหนึ่ง ไป๋ซีกับอีกสี่คนเผชิญหน้ากับแมงมุมแม่โดยตรงแล้ว แมงมุมแม่ตัวนี้สูงอย่างน้อยสามเมตร เมื่อไป๋ซียืนอยู่ตรงหน้ามัน เธอดูเล็กจิ๋วราวกับทารก

ขาหน้าซ้ายของแมงมุมแม่แทงลงมาหาไป๋ซี เธอเบี่ยงตัวถอยหลบได้ทัน ทันใดนั้นขาหน้าขวาของมันก็แทงตามมาอีกครั้ง ไป๋ซีกลิ้งตัวหลบอย่างหวุดหวิด

ถานหมิงซานกับหานตงฉวยโอกาสยิงใส่ดวงตาของแมงมุมแม่หลายนัดติดต่อกัน ทำให้มันเจ็บปวดจนดิ้นพล่านและอาละวาดหนักกว่าเดิม

หลังกลิ้งตัวหลบ ไป๋ซีก็ลุกขึ้นยืนแล้วเหลือบมองมุมซ้ายบน เหลือเวลาอีกห้านาที

แบบนี้ไม่ได้

ระหว่างที่ยังมีแรงและความเร็ว เธอต้องรีบจัดการแมงมุมยักษ์ตัวนี้ให้เร็วที่สุด

ไป๋ซีประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ก่อนถอยหลังไปหลายก้าว แล้วเร่งฝีเท้าวิ่งพุ่งเข้าใส่แมงมุมแม่อย่างแรง เมื่อความเร็วของเธอพุ่งขึ้นถึงขีดสุด ร่างของเธอก็หายวับไปทันที

วินาทีต่อมา เธอปรากฏตัวอยู่บนศีรษะของแมงมุมแม่ สองมือกำกริชทองดำแน่น ก่อนแทงลงไปในดวงตาขนาดใหญ่ที่สุดบนหัวของมันอย่างแรง

แมงมุมแม่เจ็บปวดจนดิ้นสะบัดอย่างบ้าคลั่ง พยายามเหวี่ยงเธอให้หลุดออกไป

ไป๋ซียืนไม่มั่นคง จึงทำได้เพียงจับกริชทองดำไว้แน่น คมกริชอันแหลมคมจึงกรีดเฉือนไปมาอยู่ในดวงตาของแมงมุมแม่ไม่หยุด และยิ่งเพิ่มความเจ็บปวดให้มันมากขึ้นไปอีก

ระหว่างที่มันดิ้นสะบัด ไป๋ซีอาศัยแรงเหวี่ยงกระโดดไปยังดวงตาขนาดใหญ่อีกข้างของแมงมุมแม่ แล้วแทงลงไปอย่างแรงอีกครั้ง ส่วนถานหมิงซานกับหานตงก็ยิงใส่ดวงตาข้างอื่น ๆ ของมันอย่างต่อเนื่อง

หน่วยทหารที่กำลังเร่งมาถึงได้ยินเสียงปืน จึงยิ่งเร่งความเร็วขึ้นไปอีก

เมื่อพวกเขามาถึง สิ่งที่เห็นก็คือไป๋ซีเกาะอยู่ตรงดวงตาของแมงมุมแม่ ก่อนจะถูกสะบัดกระเด็นออกมา

หัวหน้าทีมที่พุ่งมาข้างหน้า กระโดดขึ้นไปกลางอากาศแล้วรับร่างของไป๋ซีที่ถูกเหวี่ยงออกมาไว้ได้พอดี

เมื่อสัมผัสได้ถึงร่างกายของอีกฝ่าย ไป๋ซีก็ชะงักไปเล็กน้อย

สายตาของทั้งสองสบกัน และเธอเห็นดวงตาที่งดงามมากคู่หนึ่ง อีกทั้งใต้หางตาซ้ายยังมีไฝน้ำตาแต้มอยู่ในตำแหน่งที่พอดิบพอดี

ทันทีที่ลงถึงพื้น หัวหน้าทีมก็ปล่อยไป๋ซีทันทีแล้วเบนสายตาออกไป มีเพียงใบหูที่แดงขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น เขาย่อมรู้ดีว่าเมื่อครู่ไป๋ซีจ้องไฝน้ำตาของเขาอยู่

จากนั้นหัวหน้าทีมก็พุ่งตัวในระยะสั้น เหยียบขาข้างหนึ่งของแมงมุมแม่เป็นฐาน และกระโดดต่อเนื่องเพียงไม่กี่ครั้งก็ขึ้นไปอยู่บนศีรษะของแมงมุมแม่ได้

ดาบยาวโปร่งใสเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นในมือของเขา ก่อนจะแทงลงไปกลางหัวของแมงมุมแม่ด้วยความเร็วสูงสุด

แมงมุมแม่ดิ้นพล่านอย่างเจ็บปวด เขาอาศัยแรงสะบัดของมันแทงดาบยาวโปร่งใสอีกเล่มลงไป

หลังดิ้นรนอยู่เพียงไม่กี่ครั้ง แมงมุมแม่ก็แน่นิ่งไม่ขยับอีก

ในเวลาเดียวกัน ภารกิจของไป๋ซีก็สำเร็จ

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นไป๋ซี ที่ทำภารกิจเสริม ช่วยเหลือเฉินคุนซาน สำเร็จ]

[คุณได้รับรางวัลค่าสถานะรวม 1 แต้ม]

ไป๋ซีรีบรับรางวัลทันที ข้อมูลส่วนตัวของเธอเปลี่ยนไป

[ไป๋ซี]

[ระดับ: ผู้เล่นแรงก์ C]

[แต้มสะสม: 0]

[จำนวนครั้งสุ่มรางวัล: 0]

[ค่าสถานะรวม: 69.01 (67)]

[ระดับพลังพิเศษ: พลังมิติระดับ 1, พื้นที่เก็บของ 2 ลูกบาศก์เมตร, ก้าวข้ามมิติ 1 เมตร]

[ไอเทม]

[ระดับเขียว: การ์ดล่องหน ×1, การ์ดนำไอเทมกลับโลกเดิม ×1]

[ระดับเทา: กริชทองดำ ×1]

[สถานะ: โบนัสค่าสถานะรวมจากทีม 3%]

ไป๋ซีค้นพบด้วยความประหลาดใจว่า โบนัสจากทีมคำนวณตามค่าสถานะพื้นฐาน ยิ่งค่าสถานะพื้นฐานสูง โบนัสที่เพิ่มขึ้นตามเปอร์เซ็นต์ก็ยิ่งสูงขึ้น

เมื่อได้ค่าสถานะเพิ่มอีกหนึ่งแต้ม ไป๋ซีก็อารมณ์ดีไม่น้อย ความพยายามเสี่ยงชีวิตของเธอไม่สูญเปล่าในที่สุด

เมื่อจัดการแมงมุมแม่ได้แล้ว ทุกคนก็ร่วมมือกันกวาดล้างแมงมุมตัวเล็กที่เหลือ เทียนเถียนเองก็พาเทียนโม่กลับมาในตอนนั้น

“พี่ไป๋ ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ?”

เทียนเถียนถามอย่างเป็นห่วง

เมื่อเห็นว่าแมงมุมแม่ถูกจัดการแล้ว เธอก็ถามเสียงเบาลง

“พี่ไป๋ ภารกิจสำเร็จแล้วใช่ไหมคะ?”

ไป๋ซีพยักหน้าอย่างลับ ๆ

“ดีจัง”

เทียนเถียนยิ้มอย่างดีใจ ทั้งที่เหนื่อยจนแทบหมดแรง

ระหว่างที่ทุกคนช่วยกันกวาดล้างฝูงแมงมุมตัวเล็ก ไป๋ซีก็ได้รู้ว่าชายหนุ่มที่ช่วยเธอไว้ชื่อเย่เซียว เป็นหัวหน้าหน่วย และพวกเขามารับศาสตราจารย์เฉินโดยเฉพาะ

.

.

จบ.