ตอนที่ 181 ฝูหลันเต๋อระดับแปดสิบสอง โคตรสะใจ!

หากไม่ใช่เพราะวงแหวนวิญญาณประทานจากสวรรค์ของเย่มู่ จ้าวอู๋จี๋คงยากที่จะได้ครอบครองวงแหวนวิญญาณระดับนี้

ขาดอีกเพียงปีเดียวก็จะถึงระดับแสนปี มันคือจุดสูงสุดในบรรดาวงแหวนวิญญาณหมื่นปีแล้ว

แค่อายุวงแหวนวิญญาณต่างกันไม่กี่พันปี ความแตกต่างก็เห็นได้ชัดเจนแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหลักหมื่นปีเลย!

ยิ่งไปกว่านั้น ก็เป็นเพราะเย่มู่มอบสมุนไพรเซียนให้ เขาถึงสามารถกระตุ้นศักยภาพของร่างกายออกมาได้อย่างรวดเร็ว และยกระดับขึ้นมาจนถึงระดับแปดสิบได้

หากไม่มีเย่มู่ บางทีเขาอาจจะต้องใช้เวลาอีกหลายปีกว่าจะมาถึงขอบเขตระดับนี้

และก็ยากที่จะหาวงแหวนวิญญาณในสเปกนี้ได้

ดังนั้นในใจของจ้าวอู๋จี๋ เย่มู่ก็คือผู้มีพระคุณของเขาอย่างแท้จริง

เย่มู่ยิ้มพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ

"อาจารย์จ้าวกล่าวหนักไปแล้ว ทั้งหมดนี้ก็เพื่อการพัฒนาของโรงเรียนทั้งนั้น"

แม้จ้าวอู๋จี๋จะมีนิสัยหุนหันพลันแล่น แต่ก็ค่อนข้างซื่อตรง

เมื่อเขาพูดคำนี้ออกมาแล้ว ก็ไม่ต้องกังวลถึงท่าทีที่เขาจะมีต่อตนเองในอนาคตอีกต่อไป

"เย่มู่ แล้ว...แล้วข้าล่ะ..."

ฝูหลันเต๋อถูมือไปมา คาดหวังเหลือเกินว่าตนเองจะได้รับวงแหวนวิญญาณแบบไหน

"ท่านผู้อำนวยการฝูหลันเต๋ออย่าเพิ่งใจร้อน ข้าเตรียมไว้ให้ท่านแล้ว วงแหวนวิญญาณอายุเก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าปีเช่นเดียวกัน เตรียมตัวรับได้เลย"

สิ้นเสียงของเขา เย่มู่ก็สั่งให้ระบบสร้างฉากประทานวงแหวนวิญญาณจากสวรรค์ขึ้นมาอีกครั้ง

มีระบบอยู่ การจัดการทุกอย่างก็สะดวกขึ้นมาก และยิ่งทำให้ดูดูลึกลับมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งอธิบายได้ง่ายขึ้นเท่านั้น

ขอเพียงเชื่อมโยงมันเข้ากับวงแหวนวิญญาณประทานจากเทพ ทุกความไม่สมเหตุสมผลก็จะกลายเป็นเรื่องสมเหตุสมผลไปในทันที

เหมือนกับตอนที่นิ่งหรงหรงได้รับวงแหวนวิญญาณที่เขามอบให้ เขาก็บอกไปว่าเป็นวงแหวนวิญญาณประทานจากสวรรค์

นิ่งเฟิงจื้อไม่รู้หรอกว่าวงแหวนวิญญาณประทานจากสวรรค์คืออะไร แต่พอได้ยินคำว่า วงแหวนวิญญาณประทานจากเทพ เขาก็เข้าใจกระจ่างแจ้งในทันที

วงแหวนวิญญาณประทานจากสวรรค์ก็คงจะคล้ายคลึงกับวงแหวนวิญญาณประทานจากเทพนั่นแหละ

เมื่อลำแสงสีดำร่วงหล่นลงมาอีกครั้ง ฝูหลันเต๋อก็ตื่นเต้นเสียจนแทบจะกระโดดตัวลอย

เขารีบนั่งขัดสมาธิลงอย่างรวดเร็ว และตั้งใจดูดซับวงแหวนวิญญาณวงนี้

เมื่อวงแหวนวิญญาณค่อยๆ ถูกดูดซับ กลิ่นอายของเขาก็ทรงพลังขึ้นอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

หลิวเอ้อร์หลงที่อยู่ด้านข้างมองดูแล้วก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ

เจ้าหนูเย่คนนี้ ลึกลับเกินไปแล้วจริงๆ นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีลูกไม้ระดับนี้อยู่ด้วย

น่าเสียดายที่นางได้รับวงแหวนวิญญาณที่แปดมาตั้งนานแล้ว

แต่อย่างไรก็ตาม เย่มู่ก็ได้มอบสมุนไพรเซียนให้นาง ทำให้ความแข็งแกร่งของวิญญาณยุทธ์ของนางเพิ่มขึ้นมาก อานุภาพของทักษะวิญญาณก็ทวีคูณตามไปด้วย

อีกทั้งยังช่วยยกระดับพลังวิญญาณขึ้นมาถึงระดับแปดสิบห้า! นี่ก็นับเป็นความกรุณาอันยิ่งใหญ่แล้ว

"ท่านผู้อำนวยการหลิว ท่านได้รับวงแหวนวิญญาณที่แปดไปแล้ว ข้าจึงไม่อาจมอบวงแหวนวิญญาณประทานจากสวรรค์ให้ท่านได้"

"แต่ ข้าสามารถช่วยเลื่อนอายุวงแหวนวิญญาณให้ท่านได้ อยากลองดูหรือไม่?"

ก็เหมือนกับวงแหวนวิญญาณของพวกเสี่ยวอู่นั่นแหละ

หลังจากหลอมรวมวงแหวนวิญญาณที่รวบรวมผ่านระบบแล้ว ก็สามารถมอบให้กับคนอื่นได้

แต่ถ้าอีกฝ่ายมีวงแหวนวิญญาณอยู่แล้ว หลังจากมอบให้ก็จะสามารถยกระดับอายุของมันได้แทน

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่มู่ หลิวเอ้อร์หลงก็พยักหน้ารัวๆ ด้วยความตื่นเต้น

"ถ้าอย่างนั้นก็... เอาเลย"

เย่มู่พูดด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่แสงสีดำอีกลำจะร่วงหล่นลงมาอาบคลุมร่างของหลิวเอ้อร์หลง

เมื่อถูกอาบด้วยรัศมีวงแหวนสีดำ วงแหวนวิญญาณที่แปดของนางก็ปรากฏขึ้นมา

จากนั้น วงแหวนวิญญาณสีดำอีกวงก็ร่วงหล่นจากฟ้า หลอมรวมเข้ากับวงแหวนวิญญาณที่แปดของนาง

เมื่อวงแหวนวิญญาณหลอมรวมเข้าด้วยกัน อายุวงแหวนวิญญาณที่แปดของนางก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว

จ้าวอู๋จี๋ที่ยืนอยู่ด้านข้างมองดูแล้วถึงกับร้องอุทานด้วยความอัศจรรย์ใจ

ทั่วทั้งทวีปโต่วหลัวอันกว้างใหญ่ เกรงว่าคงมีเพียงเย่มู่คนเดียวเท่านั้นที่มีวิธีการอันวิเศษถึงเพียงนี้

ฝูหลันเต๋อใช้เวลาดูดซับวงแหวนวิญญาณที่แปดไปถึงสองชั่วยาม

เมื่อเขาลืมตาตื่นขึ้น ประกายแสงสีทองก็กะพริบวาบในดวงตา กลิ่นอายแข็งแกร่งจนไร้ที่เปรียบ

"ระดับแปดสิบสอง นี่ข้าระดับแปดสิบสองแล้ว!" ฝูหลันเต๋อระเบิดเสียงหัวเราะก้อง

ก่อนหน้านี้ตอนที่ดูดซับสมุนไพรเซียน พลังวิญญาณของเขาก็ทะลวงผ่านระดับแปดสิบไปแล้ว ทว่าพลังวิญญาณที่เปลี่ยนมาจากสมุนไพรเซียนยังมีเหลืออยู่อีกมาก และทั้งหมดนั้นก็ตกค้างอยู่ในร่างกาย

มาตอนนี้พอได้รับวงแหวนวิญญาณที่แปด พลังวิญญาณส่วนนั้นก็ถูกดึงออกมาใช้ ทำให้ทะยานขึ้นไปแตะระดับแปดสิบสองโดยตรง

เวลานี้เขารู้สึกว่าทั่วร่างเต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง อานุภาพของทักษะวิญญาณที่แปดก็ดุดันเอาเรื่อง

วงแหวนวิญญาณที่เข้าใกล้ระดับแสนปีอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ผลลัพธ์ของทักษะวิญญาณย่อมน่าสะพรึงกลัวอยู่แล้ว

"เอ๊ะ? เอ้อร์หลงก็กำลังดูดซับวงแหวนวิญญาณด้วยรึ? นางมีวงแหวนวิญญาณที่แปดไปแล้วไม่ใช่หรือ?"

พอเห็นสภาพของหลิวเอ้อร์หลง ฝูหลันเต๋อก็มึนงงไปชั่วขณะ

จ้าวอู๋จี๋รีบอธิบายให้ฟังคร่าวๆ ฟังจบก็ทำเอาฝูหลันเต๋อตื่นตระหนกยิ่งกว่าเดิม

"ถึงกับเพิ่มอายุวงแหวนวิญญาณได้ด้วย? เย่มู่ เจ้า...เจ้าจะช่วย..."

"ไม่ได้หรอก มันจำกัดจำนวนครั้ง อย่างน้อยในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ ข้าก็คงช่วยพวกท่านเพิ่มอายุวงแหวนไม่ได้"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ แม้ฝูหลันเต๋อจะรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่เขาก็รู้สึกว่านั่นเป็นเรื่องปกติ

หากสามารถยกระดับวงแหวนวิญญาณของพวกเขาให้เป็นระดับหมื่นปีได้ทั้งหมด มันคงจะน่ากลัวเกินไปแล้ว ความสามารถระดับนั้นแทบไม่ต่างอะไรกับเทพเจ้า

มีข้อจำกัดเรื่องจำนวนครั้งสิถึงจะเข้าใจได้ง่ายกว่า

นี่คือสิ่งที่เย่มู่จงใจทำ

หากปล่อยให้พวกเขารู้ว่าตนสามารถยกระดับอายุวงแหวนวิญญาณของพวกเขาได้อย่างอิสระ เกรงว่าคงจะนำพาความยุ่งยากที่ไม่จำเป็นมาให้

ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปย่อมดีกว่า

"ท่านผู้อำนวยการหลิวใกล้จะเสร็จแล้ว" เย่มู่มองไปที่หลิวเอ้อร์หลง

เวลานี้วงแหวนวิญญาณที่แปดของหลิวเอ้อร์หลงเริ่มมีสีแดงจางๆ ปรากฏขึ้น สีแดงนั้นแผ่ขยายตัวอย่างรวดเร็ว

ผ่านไปราวหนึ่งก้านธูป วงแหวนวิญญาณสีดำก็กลายเป็นสีแดงชาดไปโดยสมบูรณ์

"แสน... วงแหวนวิญญาณแสนปี?"

ทั้งจ้าวอู๋จี๋และฝูหลันเต๋อต่างเบิกตากว้าง

การที่พวกเขาได้รับวงแหวนวิญญาณที่เข้าใกล้ระดับแสนปี นั่นก็นับเป็นความโชคดีมหาศาลแล้ว

แต่มาบัดนี้ หลิวเอ้อร์หลงกลับยกระดับทะลุไปถึงแสนปีโดยตรง

ซี๊ดด~ ช่องว่างของปีเดียวที่ขาดหายไป ช่างราวกับฟ้าเหวเสียจริงๆ

เพราะวงแหวนวิญญาณแสนปีนั้นมอบทักษะวิญญาณให้ถึงสองทักษะเลยทีเดียว! อีกทั้งอานุภาพของมันยังน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่ามาก

หลังจากที่หลิวเอ้อร์หลงปรับตัวเข้ากับวงแหวนวิญญาณได้อย่างสมบูรณ์ นางก็ลืมตาขึ้น ความตื่นเต้นทำเอาน้ำตาแทบจะไหลทะลัก

วงแหวนวิญญาณแสนปี ความใฝ่ฝันของวิญญาจารย์นับไม่ถ้วน

และในเวลานี้ นางได้ครอบครองสุดยอดสมบัติชิ้นนี้แล้ว ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นของขวัญที่เย่มู่มอบให้!

"เย่มู่ ขอบใจเจ้ามาก!"

ไม่มีถ้อยคำใดมากไปกว่านี้ มีเพียงความรู้สึกขอบคุณอย่างสุดซึ้ง

"เย่มู่ ข้าเองก็คิดเหมือนกับเฒ่าจ้าว ต่อจากนี้เรื่องของเจ้าก็คือเรื่องของพวกข้า!" ฝูหลันเต๋อพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง

การช่วยให้พวกเขาได้รับวงแหวนวิญญาณเหล่านี้ นับเป็นบุญคุณใหญ่หลวงดั่งขุนเขา

หากปล่อยให้พวกเขาไปล่าสัตว์วิญญาณด้วยตัวเอง เกรงว่าคงจะยากที่จะหาระดับนี้เจอ ต่อให้หาเจอ พวกเขาก็ไร้ความสามารถที่จะจัดการมันอยู่ดี

สัตว์วิญญาณที่ขาดอีกเพียงปีเดียวจะถึงระดับแสนปี ความแข็งแกร่งของมันนั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด แม้พวกเขาสามคนจะร่วมมือกันล่า โอกาสล้มเหลวก็สูงปรี๊ดกว่าร้อยละเก้าสิบ

"ทุกท่านกล่าวหนักไปแล้ว ข้าขอตัวไปดูการฝึกซ้อมของลูกทีมก่อน อ้อ จริงสิ เรื่องวงแหวนวิญญาณประทานจากสวรรค์..."

"วางใจได้ พวกข้าจะไม่มีวันแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปเด็ดขาด!" แววตาของฝูหลันเต๋อเด็ดเดี่ยว

เรื่องพรรค์นี้จะพูดออกไปไม่ได้เด็ดขาด มิเช่นนั้นคงนำพาความยุ่งยากครั้งใหญ่มาสู่ตัวเย่มู่แน่

อีกอย่าง เพราะโรงเรียนสื่อไหลเค่อกำลังจะเผชิญหน้ากับปัญหาใหญ่ เกรงว่าขั้วอำนาจทุกฝ่ายคงจะผลัดกันปรากฏตัว ถึงเวลานั้นปัญหาคงจะบานปลายแน่

เย่มู่พยักหน้ารับ จากนั้นจึงเดินออกจากห้องทำงานไป

คนทั้งสามนี้ย่อมเก็บงำความลับไว้เป็นอย่างดี ไม่ต้องกังวลเลยว่าพวกเขาจะเอาเรื่องนี้ไปป่าวประกาศ

ผ่านเรื่องราวในวันนี้ไปแล้ว อาจกล่าวได้ว่าโรงเรียนสื่อไหลเค่อได้ตกอยู่ใต้การควบคุมของเขาไปกว่าครึ่ง

อย่างน้อยคนอย่างฝูหลันเต๋อ ต่อให้วันข้างหน้าจะรู้ว่าเขาคือบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ ก็ไม่มีวันที่จะตั้งตนเป็นศัตรูกับเขาอย่างแน่นอน

เพราะบุญคุณที่มอบให้นั้น มันคือของจริงที่จับต้องได้

ไม่ใช่ทุกคนที่จะเหมือนกับถังซานหรืออวี้เสี่ยวกัง ที่เอาแต่เนรคุณคนได้อย่างหน้าตาเฉย

ภายใต้สถานการณ์ที่ฝูหลันเต๋อและพรรคพวกยังไม่ถูกอวี้เสี่ยวกังกับถังซานล้างสมอง ทัศนคติของพวกเขาก็ยังถือว่าเที่ยงธรรมใช้ได้

"สะใจโว้ย! วงแหวนวิญญาณแสนปี ลูกพี่ฝู จ้าวอู๋จี๋ พวกเรามาหาคู่ซ้อมประลองฝีมือกันสักตั้งเถอะ!"

คล้อยหลังเย่มู่จากไป หลิวเอ้อร์หลงก็เริ่มจะเก็บอาการไม่อยู่

"หา? นี่...นี่มัน...จะไม่ค่อยเหมาะมั้ง?" ฝูหลันเต๋อร้องไห้ไม่ออก

เดิมทีเขาก็สู้หลิวเอ้อร์หลงไม่ได้อยู่แล้ว มาตอนนี้นางได้วงแหวนวิญญาณแสนปีไปอีก ยิ่งไม่มีทางเป็นคู่มือให้นางได้เลย

"จะกลัวอะไรเล่า ก็แค่โดนทุบแค่นั้นเอง"

จ้าวอู๋จี๋บิดคอไปมา ท่าทีไม่มีความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย