ตอนที่ 45 อุณหภูมิสูงขั้นสุด จ้าวอู๋จี๋ถึงกับชาไปทั้งตัว

การจัดเรียงวงแหวนวิญญาณที่ดีที่สุดที่โลกวิญญาจารย์ยอมรับคืออะไร?

เหลือง เหลือง ม่วง ม่วง ดำ!

นี่คือการจัดเรียงวงแหวนวิญญาณที่ดีที่สุดสำหรับเหล่ายอดอัจฉริยะ!

แค่หาวงแหวนวิญญาณห้าวงแรกให้ได้ตามนี้ ก็ถือว่าน่าอิจฉาริษยามากแล้ว

แต่ทว่า วงแหวนวิญญาณที่เย่มู่แสดงออกมา กลับเหนือความคาดหมายและฉีกกฎเกณฑ์ทุกอย่างที่พวกเขาเคยรู้จักไปโดยสิ้นเชิง

วงแหวนวิญญาณวงที่สองเป็นสีม่วงระดับพันปีงั้นหรือ?

ถ้าไม่ได้เห็นกับตา ใครจะไปเชื่อเรื่องแบบนี้?

"เขา... เขาอายุสิบสามจริงๆ หรือ? แล้วการจัดเรียงวงแหวนวิญญาณแบบนี้... มันจะอลังการเกินไปแล้ว!"

นิ่งหรงหรงอ้าปากค้างจนแทบจะยัดกำปั้นเข้าไปได้

จูจู๋ชิงเคยเห็นมาแล้วข้างนอก แต่พอมาเห็นเป็นครั้งที่สองก็ยังอดตะลึงไม่ได้

ด้วยการจัดเรียงวงแหวนวิญญาณระดับนี้ แสงจากมันช่างเจิดจ้าบาดตายิ่งนัก

"เขาเป็นถึงปรมาจารย์วิญญาณสี่วงแหวนเชียวหรือ?"

เอ้าซือข่าพึมพำกับตัวเอง

แอบรู้สึกโชคดีขึ้นมานิดๆ

โชคดีนะที่เมื่อกี้เขาไม่ได้ดันทุรังเข้าไปวุ่นวาย ไม่อย่างนั้นป่านนี้คงโดนอัดเป็นหมาไปแล้วใช่ไหม?

แม้แต่นักเรียนที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างไต้มู่ไป๋ ตอนนี้ก็อยู่แค่ระดับสามสิบเจ็ด!

เทียบกับคนคนนี้แล้ว ช่างห่างชั้นกันเหลือเกิน

ถังซานนั้นรู้เรื่องการจัดเรียงวงแหวนวิญญาณของเย่มู่มานานแล้ว

เมื่อเห็นว่าความสนใจของทุกคนพุ่งเป้าไปที่เย่มู่ เขาก็รู้สึกขมขื่นใจ

เขาก็อยากเป็นจุดสนใจของทุกคนเหมือนกัน

แต่ทำไงได้ล่ะ

แม้การจัดเรียงวงแหวนของเขาจะถือว่ายอดเยี่ยมในสายตาคนทั่วไป

แต่พอเอาไปเทียบกับของเย่มู่ มันก็เทียบกันไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

ถ้าเป็นไปได้ เขาอยากจะไปยืนแทนที่เย่มู่ซะจริงๆ

ทำไมเขาที่ทะลุมิติมาพร้อมกับความทรงจำในชาติก่อน แถมยังมีเคล็ดวิชาฝึกตนอันแข็งแกร่ง ถึงไม่ได้มีพรสวรรค์ที่น่าสะพรึงกลัวแบบเย่มู่บ้างนะ?

พวกเขาหารู้ไม่ว่า การจัดเรียงวงแหวนวิญญาณที่แท้จริงของเย่มู่นั้นเป็นเช่นไร

ขืนรู้เข้า คงช็อกตายกันไปเป็นแถบแน่

ด้วยวงแหวนวิญญาณที่แท้จริงของเย่มู่ รับรองว่าต้องพลิกคว่ำความเชื่อของโลกวิญญาจารย์ไปทั้งใบ

วงแหวนวิญญาณวงแรกของเพลิงแท้สุริยันมีอายุสูงถึงสองหมื่นหกพันปี ส่วนวงที่สองก็ปาเข้าไปสามหมื่นปี!

ถ้าเขาเปิดเผยมันออกมาจริงๆ อย่าว่าแต่พวกถังซานเลย

ต่อให้เป็นจ้าวอู๋จี๋ที่กรำศึกในโลกวิญญาจารย์มาอย่างโชกโชน ก็ต้องคุกเข่ากราบกราน

แต่ถึงแม้จะไม่ได้เห็นวงแหวนวิญญาณที่แท้จริง จ้าวอู๋จี๋ในตอนนี้ก็ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว

"สัตว์ประหลาดระดับซูเปอร์... สัตว์ประหลาดของแท้!"

จ้าวอู๋จี๋พึมพำกับตัวเอง ปรมาจารย์วิญญาณวัยสิบสามปี กับการจัดเรียงวงแหวนวิญญาณที่ฝืนกฎสวรรค์

ทุกจุดล้วนทำให้ผู้คนตื่นตะลึง

เขาคลุกคลีในโลกวิญญาจารย์มาตั้งนาน

แต่ไม่เคยเจอใครที่ฝืนกฎสวรรค์ขนาดนี้มาก่อนเลย

โรงเรียนสื่อไหลเค่อโชคดีมหาศาลที่รับนักเรียนแบบนี้เข้ามาได้

เขาถึงกับแอบคิดในใจว่า หรือจะปล่อยผ่านไปเลยดี ไม่ต้องทดสอบแล้ว?

ขืนยอดอัจฉริยะระดับนี้เกิดอารมณ์เสียแล้วเดินหนีไป คงเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่หลวงของโรงเรียนแน่ๆ

เขามองเห็นภาพล่วงหน้าเลยว่า สักวันหนึ่งเย่มู่จะต้องกลายเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์อย่างแน่นอน

ถ้าโรงเรียนสื่อไหลเค่อสามารถปั้นราชทินนามพรหมยุทธ์ขึ้นมาได้สำเร็จ ใครหน้าไหนในโลกวิญญาจารย์จะกล้าดูถูกพวกเขากัน?

แต่คิดไปคิดมา คนอื่นๆ ยังไม่ได้ทดสอบนี่นา!

พอมองไปที่ก้านธูป ปรากฏว่าเพราะมัวแต่อึ้ง ธูปก็ไหม้ไปตั้งเกินครึ่งแล้ว ต้องรีบลงมือหน่อย!

"ไอ้หนู ขอดูฝีมือของเจ้าหน่อยสิ"

จ้าวอู๋จี๋หักนิ้วดังกรอบแกรบอย่างตื่นเต้น

แต่เย่มู่กลับตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า "น่าเสียดายนะ ข้าเป็นคนจิตใจดี ไม่ชอบการเข่นฆ่าต่อสู้เท่าไหร่"

"ทักษะวิญญาณที่สอง·เพลิงตะวันเผาผลาญ!"

"ทักษะวิญญาณที่สาม·โซ่เพลิงตะวันพันธนาการวิญญาณ!"

"ทักษะวิญญาณที่สี่·อีกาทองทะลวงเวหา!"

เขากระหน่ำปลดปล่อยสามทักษะวิญญาณรวดเดียว!

เพลิงแท้สุริยันลุกโชนขึ้นในฝ่ามือขวา

ในวินาทีที่ฝ่ามือทั้งสองตบลงบนพื้นดิน พื้นดินก็แตกกระจุยและเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน เปลวเพลิงสีทองพุ่งทะลักขึ้นมาจากใต้ดิน

โดยมีตัวเขาเป็นจุดศูนย์กลาง ทะเลเพลิงรูปวงแหวนรัศมีสิบจั้งก็ก่อตัวขึ้น

เปลวเพลิงเดือดพล่านราวกับคลื่นยักษ์ คลื่นความร้อนบิดเบือนอากาศ ต้นหญ้าใบไม้ในรัศมีถูกเผาไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา ทรายและก้อนหินหลอมละลายกลายเป็นผลึกแก้ว

นี่คือผลลัพธ์ของทักษะวิญญาณที่สอง!

ทะเลเพลิงวงแหวน รุกและรับในเวลาเดียวกัน!

ทันทีที่ทะเลเพลิงก่อตัว โซ่สีแดงทองขนาดเท่าข้อมือที่สร้างจากเพลิงแท้สุริยันสามเส้นก็พุ่งทะยานออกไป

บนสายโซ่มีลวดลายของดวงอาทิตย์ไหลเวียนอยู่ เสียงแหวกลมดังแหลมบาดหู

สายโซ่ทั้งสามเส้นพุ่งตรงไปหาจ้าวอู๋จี๋ด้วยความเร็วสูงลิบ

พื้นที่ที่มันพุ่งผ่าน อากาศถึงกับบิดเบี้ยว

ผลลัพธ์ของทักษะวิญญาณที่สาม!

จ้าวอู๋จี๋เห็นเย่มู่เปิดฉากโจมตีก่อน มุมปากก็อดกระตุกไม่ได้

จิตใจดีงั้นเหรอ?

ไม่ชอบการต่อสู้เข่นฆ่างั้นเหรอ?

ช่วยแหกตาดูสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่หน่อยเถอะ!

สายโซ่แดงทองทั้งสามเส้นที่พุ่งเข้ามา ทำให้เขารู้สึกถึงอันตรายอย่างรุนแรง

สัญชาตญาณสั่งให้เขาเบี่ยงตัวหลบ

ในตอนนั้นเขายังไม่ได้ใช้พลังวิญญาณอะไรเลย

แต่เมื่อสายโซ่แดงทองเฉียดร่างไป เขาก็ตระหนักได้ถึงอันตรายที่แท้จริง

วินาทีที่สายโซ่เฉียดผ่าน ประกายไฟก็กระเด็นออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว

เปลวเพลิงสีทองที่สัมผัสโดนตัวเขา แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายในชั่วพริบตา

เปลวเพลิงสีทองที่แทรกซึมเข้าไปกระจายไปทั่วร่าง หว่างคิ้วร้อนผ่าวและเปล่งแสงสีแดงออกมา

"อึก... ไอ้หนูนี่ การโจมตีแฝงผลกระทบทางจิตวิญญาณด้วยเหรอ?"

จ้าวอู๋จี๋ตกใจสุดขีด

ทักษะวิญญาณนี้ไม่ได้มีดีแค่โจมตี แต่ยังมีผลในการพันธนาการเป้าหมาย

และที่สำคัญ มันยังสามารถโจมตีจิตวิญญาณของเป้าหมายได้อีกด้วย

เป็นทักษะวิญญาณที่ร้ายกาจระดับสัตว์ประหลาดจริงๆ!

ถ้าเขาไม่ใช่คนที่มีพลังฝึกตนสูงส่ง เกรงว่ารอบนี้คงได้ไปเฝ้ายมบาลแน่

เขาโคจรพลังวิญญาณแล้วกระโดดหนีออกจากระยะพันธนาการของสายโซ่แดงทอง

ทว่า...

สายโซ่แดงทองก็หักเลี้ยวเปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็ว และพุ่งไล่ตามเขามาติดๆ

"เวรเอ๊ย! ตื๊อไม่เลิกเลยนะ!"

จ้าวอู๋จี๋เริ่มหงุดหงิด

เขาอยากจะใช้ทักษะวิญญาณจริงๆ

แต่ในฐานะมหาปราชญ์วิญญาณ เพิ่งจะลงสนามก็โดนเด็กล่อจนต้องงัดทักษะวิญญาณออกมาใช้แล้วเหรอ?

แล้วเขาจะเอาหน้าไปซุกไว้ที่ไหนล่ะ?

แต่ดูจากสถานการณ์ตรงหน้า คงเลี่ยงที่จะใช้ทักษะวิญญาณไม่ได้แล้ว

เพราะภายในทะเลเพลิงวงแหวน อีกาทองคำขนาดปีกกว้างสามเมตรก็บินโฉบออกมา

ขนปีกของมันลุกโชนด้วยเปลวเพลิง นัยน์ตาแดงฉานดุจโลหิต

วินาทีที่มันกระพือปีก ร่างของมันก็แปรเปลี่ยนเป็นเส้นแสงพุ่งทะยานออกไป

ทิ้งรอยเส้นแสงสีทองเป็นทางยาวไว้เบื้องหลัง ความเร็วของมันอยู่ในระดับที่เหลือเชื่อ

จ้าวอู๋จี๋ที่กำลังหลบหลีกสายโซ่อยู่ จู่ๆ ก็สัมผัสได้ถึงอันตรายมฤตยู สัญชาตญาณสั่งให้เขาทิ้งตัวกลิ้งหลบไปกับพื้น

ตู้ม!!!

การโจมตีของอีกาทองคำพลาดเป้า มันพุ่งชนพื้นตรงจุดที่เขาเคยยืนอยู่จนเกิดเสียงระเบิดดังกึกก้อง

จ้าวอู๋จี๋คิ้วกระตุกยิกๆ พอหันไปมองก็พบว่า พื้นตรงนั้นถูกระเบิดจนกลายเป็นหลุมยักษ์กว้างกว่าสิบเมตรไปแล้ว

ภายในหลุม ดินและทรายถูกหลอมละลายด้วยความร้อนสูงจนกลายเป็นของเหลวหนืดเหมือนแก้ว

ส่วนเจ้าอีกาทองคำก็สะบัดหัวไปมาอยู่ในหลุม ก่อนจะกระพือปีกพุ่งทะยานขึ้นฟ้า แล้วโฉบลงมาหาเขาอีกครั้ง

"มารดามันเถอะ! เล่นแรงขนาดนี้เลยเหรอ?"

จ้าวอู๋จี๋หน้าซีดเผือด

วิญญาณยุทธ์ของเย่มู่นั้นแปลกประหลาดมาก อุณหภูมิที่สูงจนน่าขนลุกนั่นทำให้เขาไม่กล้าเข้าใกล้

นั่นเป็นอุณหภูมิโดยกำเนิดของวิญญาณยุทธ์ ซึ่งสูงปรี๊ดจนแทบไม่น่าเชื่อ

เขารู้สึกว่าแม้แต่ลาวาภูเขาไฟก็ยังอุณหภูมิไม่น่ากลัวเท่านี้เลย

ถ้าเผลอพลาดท่าโดนเข้าไป คงได้ลงไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มแน่ๆ

แค่เปลวไฟสายเล็กๆ ที่แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายเมื่อครู่ เขายังต้องใช้พลังวิญญาณอันแข็งแกร่งกดทับไว้แทบตาย

อีกาทองคำพุ่งเข้ามาโจมตี ส่วนโซ่แดงทองก็ปิดล้อมจากรอบทิศทาง

จ้าวอู๋จี๋เริ่มจะหัวเสียแล้ว

เมื่อเจอการโจมตีคอมโบของเย่มู่ เขาทำได้แค่วิ่งหนีหัวซุกหัวซุน กระโดดเหยงๆ หลบซ้ายหลบขวา

และไม่นานเขาก็พบว่า พื้นที่หลบหลีกของตัวเองกำลังถูกบีบให้แคบลงเรื่อยๆ

ไอ้หนูนี่... มันกำลังจำกัดพื้นที่การเคลื่อนไหวของเขางั้นเหรอ?

เขาหันไปมองทะเลเพลิงวงแหวน

เย่มู่ยืนอยู่ตรงกลาง นิ้วมือเหมือนกำลังชี้มาทางเขา

นี่คิดจะทำอะไรกันแน่?

ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

เย่มู่มีวงแหวนวิญญาณสี่วง แต่ตอนนี้เพิ่งใช้ไปแค่สามทักษะ!

ยังมีทักษะวิญญาณที่ยังไม่ได้ใช้อีก

ขืนทำเป็นเก่งต่อไป มีหวังโดนย่างสดแน่

วินาทีถัดมา เขาคำรามลั่น พลังวิญญาณระเบิดออก วงแหวนวิญญาณเจ็ดวงปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้า

"หมีวัชระจอมพลัง สถิตร่าง!"

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง·กายาอจลนาถ!"

"อาจารย์จ้าว... ขะ... เขาถูกบีบให้ต้องใช้ทักษะวิญญาณแล้วเหรอ?"

---