บทที่ 32: เตรียมตัวออกเดินทาง

【ทำไมเจ้าถึงไม่เข้าร่วมกิจกรรมในวันนี้ล่ะ? นี่เป็นโอกาสที่โลกมอบให้เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งและต้านทานฝูงอสูรเชียวนะ】

เซียวเฟิงใช้เวลาตอบกลับค่อนข้างนาน จนเกือบจะทำให้หญิงสาวร้อนใจจนแทบนั่งไม่ติด

【ข้ากะว่าจะไปในอีกสักพัก วันนี้ค่อนข้างยุ่งน่ะ มีหลายเรื่องที่ต้องจัดการ】

【เรื่องจัดการกับพวกลอร์ดเหล่านั้นหรือ? ข้าเห็นในช่องแชทวันนี้】

【ใช่】

...

ยาเสวียนไม่อยากเซ้าซี้ต่อ เธอรู้ดีว่าการพูดมากเกินไปหลังจากเพิ่งเพิ่มเพื่อนกันได้ไม่นานอาจจะดูน่ารำคาญ เธอจึงขอตัวจากไปอย่างมีมารยาท

เซียวเฟิงไม่ได้สนใจหญิงสาวผู้นั้นและหันไปจัดการธุระของตนต่อ

ทว่าไม่นานนัก ข้อความอีกฉบับก็เด้งขึ้นมา

【พี่เซียวเฟิง ข้าจัดเตรียมกองกำลังเรียบร้อยแล้ว เราสามารถออกไปล่าบอสได้ทุกเมื่อ】

【ดี เจ้าทำได้รวดเร็วมาก เดี๋ยวข้าจะเรียกเจ้าให้มารวมตัวกันตอนที่เราจะออกไป】

【ตกลง ขอบคุณมากพี่เซียว】

เมื่อมีเซียวเฟิงอยู่ หวังเทียนหมิงก็ไม่เกรงกลัวสิ่งใด ความรู้สึกปลอดภัยของเขาพุ่งสูงขึ้นจนถึงขีดสุด เมื่อถึงเวลา เซียวเฟิงจะเป็นคนจัดการเรื่องการต่อสู้และสังหาร ส่วนเขาก็แค่ทำหน้าที่คอยเชียร์อยู่ข้างๆ

...

เซียวเฟิงเองก็จัดเตรียมทีมของเขาอย่างรวดเร็วเพื่อเตรียมออกเดินทาง

"ได้เวลาแล้ว ข้าต้องบอกให้หลงจ้านและคนอื่นๆ เตรียมตัว วันนี้เราจะกวาดล้างบอสทุกตัวที่ขวางหน้า พวกมันต้องถูกกำจัดให้หมด"

【หวังเทียนหมิง เจ้ามาที่ดินแดนของข้าก่อน เรามาผนึกกำลังทีมกัน】 เซียวเฟิงส่งข้อความหาหวังเทียนหมิง

【รับทราบ พี่เซียว!】

ไม่นานนัก หวังเทียนหมิงก็มาถึงดินแดนของเซียวเฟิงพร้อมกับทีมของเขา

"ว้าว กำแพงสูงขนาดนี้! อาคารพวกนั้นก็สูงตระหง่าน!" หวังเทียนหมิงทำตัวราวกับบ้านนอกเข้ากรุง ทุกอย่างในเมืองกระตุ้นความสนใจของเขาไปหมด เขาจ้องมองคฤหาสน์ลอร์ดที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางดินแดนของเซียวเฟิงด้วยสายตาอิจฉา เมื่อไหร่กันที่เขาจะมีคฤหาสน์ลอร์ดที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้บ้าง?

เมื่อหวังเทียนหมิงมาอยู่ต่อหน้าเซียวเฟิง สิ่งที่ทำให้เขาตกใจที่สุดคือการที่เซียวเฟิงมีสิ่งก่อสร้างกองกำลังถึงสองแห่ง

เซียวเฟิงสังเกตเห็นความตกตะลึงของหวังเทียนหมิง แต่เขาก็ไม่ได้คิดจะปิดบังอะไร เพราะอย่างไรเสียอีกฝ่ายก็กลายเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาผ่านระบบลอร์ดไปแล้ว

"นี่คือสิ่งก่อสร้างกองกำลังที่ข้าได้มาจากการทำลายหัวใจดินแดนของลอร์ดคนอื่นเมื่อวันนี้"

หวังเทียนหมิงตกใจอีกครั้ง การทำลายดินแดนของคนอื่นสามารถยึดสิ่งก่อสร้างกองกำลังมาได้ด้วยหรือ? หากลอร์ดคนอื่นรู้เรื่องนี้เข้า คงเกิดสงครามครั้งใหญ่เป็นแน่ แต่เขาก็รีบตระหนักได้ว่าโลกใบนี้จงใจบีบให้เหล่าลอร์ดต้องเข่นฆ่ากันเอง

"อย่าเข้าใจผิดไป มันไม่ได้หามาได้ง่ายๆ หรอก โอกาสดรอปมันต่ำมาก ข้าทำลายไปห้าแห่งถึงได้มาแค่แห่งเดียว"

อย่างนี้นี่เอง หวังเทียนหมิงค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย ไม่ได้น่าตกใจจนเกินไป แต่ก็นั่นแหละ หากมันหาได้ง่ายๆ ใครบางคนคงเที่ยวไล่โจมตีลอร์ดคนอื่นไม่หยุดหย่อน หลังจากฆ่าไปหลายร้อยหลายพันคนก็คงไร้เทียมทาน ต่อให้เป็นกองกำลังระดับ C ก็คงพลิกกลับมาผงาดได้อย่างน่ากลัว

"อีกอย่าง ถึงแม้เจ้าจะเข้าร่วมฝ่ายของข้าแล้ว แต่ข้าก็ไม่ได้เพิกถอนสิทธิ์ลอร์ดของเจ้า ดังนั้นหากเจ้าสังหารลอร์ดคนอื่น เจ้าก็อาจได้รับสิ่งก่อสร้างกองกำลังของพวกมันมาเช่นกัน"

"ขอบคุณพี่เซียว" หวังเทียนหมิงกล่าวขอบคุณเซียวเฟิงจากใจจริง หากไม่ใช่เพราะเซียวเฟิง ป่านนี้เขาอาจจะยังใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยอยู่กับลอร์ดคนอื่น หรือไม่ก็อาจจะตายไปนานแล้ว

【ยินดีด้วยท่านลอร์ด ท่านได้รับความจงรักภักดีจากลอร์ดอีกหนึ่งท่าน!】

【ชื่อเสียงของท่าน +100 ชื่อเสียงของท่านถึงระดับ 500 แล้ว ท่านได้รับความสนใจเป็นพิเศษจากกองกำลังอาณาจักรภายในป่ามืดมินอัน ขณะนี้อาณาจักรมนุษย์หินถือว่าท่านเป็นศัตรูคู่อาฆาต】

เพียงเท่านี้เขาก็สยบลอร์ดได้อีกคน เซียวเฟิงรู้สึกประหลาดใจ เขาแทบไม่ได้ช่วยอะไรอีกฝ่ายมากนักด้วยซ้ำ

"ดูเหมือนข้าจะดึงดูดความสนใจจากกองกำลังพื้นเมืองเข้าให้แล้ว ถึงขั้นถูกอาณาจักรมนุษย์หินมองว่าเป็นศัตรูคู่อาฆาตเลยหรือ" อย่างไรก็ตาม เซียวเฟิงไม่ได้ใส่ใจ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในกองกำลังอาณาจักรน่าจะอยู่แค่ระดับสวรรค์ ซึ่งหลงจ้านสามารถรับมือได้ หลังจากวันนี้ เซียวเฟิงก็น่าจะเลื่อนระดับขึ้นสู่ระดับราชาด้วยตนเอง

"อาณาจักรมนุษย์หินเอ๋ย คอยดูเถอะ" เซียวเฟิงกำหมัดแน่น

"หวังเทียนหมิง จัดทีมของเจ้าให้พร้อม เรากำลังจะออกเดินทางกันแล้ว"

"รับทราบ พี่เซียว"

เซียวเฟิงขึ้นไปนั่งบนหลังของหลงจ้าน เมื่อเห็นว่าความเร็วในการเคลื่อนที่ของหวังเทียนหมิงช้าเกินไป เซียวเฟิงจึงตัดสินใจให้เขาไปนั่งบนหลังของหลงอี ในฐานะสมาชิกเผ่ามังกร ความสามารถในการฟื้นฟูของหลงอีนั้นยอดเยี่ยมมาก บาดแผลของมันหายดีหมดแล้ว

"ออกเดินทาง!" เมื่อได้รับคำสั่งจากเซียวเฟิง กองทัพก็เริ่มเคลื่อนพล ด้วยจำนวนรวมกันหลายร้อยชีวิต พวกเขาเริ่มดูเป็นรูปเป็นร่างและดูน่าเกรงขามไม่น้อย

เซียวเฟิงให้หลงจ้านสัมผัสถึงไอพลังของสัตว์อสูรในละแวกใกล้เคียงเพื่อระบุตำแหน่งของบอส ไม่นานนัก ดวงตาของหลงจ้านก็วาวโรจน์—มันพบตัวหนึ่งแล้ว! หลงจ้านเร่งความเร็วขึ้นกะทันหันพร้อมกับเซียวเฟิง จนเกือบทำให้เขาพลัดตกจากหลัง

"ให้ตายเถอะ..." เซียวเฟิงอดสบถออกมาไม่ได้ นี่มันบ้าชัดๆ การเร่งความเร็วฉับพลันจากความสูงขนาดนี้ ต่อให้เขาจะอยู่ระดับแปด แต่ถ้าตกลงไปก็คงสาหัสถึงขั้นตายหรือพิการได้เลย

"โฮก..." เสียงคำรามกึกก้องของหลงจ้านทำให้เหล่าลอร์ดที่อยู่เบื้องล่างตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว

"นั่นตัวอะไรกัน?"

"น่ากลัวเหลือเกิน!"

"รู้สึกว่ามันจะทรงพลังกว่าบอสที่อยู่ข้างในเสียอีก"

"ฟังดูเหมือนเสียงมังกรคำรามเลย"

"มังกร??"

"ดูบนฟ้าสิ!"

เหล่าลอร์ดแหงนหน้ามองขึ้นไปและเห็นกองทัพมังกร โดยมังกรแต่ละตัวกำลังใช้กรงเล็บจับจิ้งจอกไว้ตัวละสองตัว

จิ้งจอกเหล่านั้นก็คือจิ้งจอกหิมะแสงศักดิ์สิทธิ์ของหวังเทียนหมิงนั่นเอง ทว่าเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่พวกมันขึ้นมาบนท้องฟ้า จึงยังไม่ชินนัก ภายใต้การนำของหวังเทียนหมิง กองกำลังของเขาทุกตัวต่างเวียนหัวจนบางตัวแทบจะอาเจียนออกมา...

เซียวเฟิงไม่อยากจะมองภาพนั้นเลย แต่เหล่าลอร์ดเบื้องล่างกำลังจะต้องเจอกับงานหนักแล้ว

...

"ดูเหมือนจะเป็นมังกรยักษ์ของบอสเซียวเฟิงนะ" ใครบางคนกล่าวพลางมองไปยังมังกรแดงที่ดูแข็งแกร่งที่สุด

ตูม! หลงจ้านร่อนลงจอดจนฝุ่นตลบอบอวล ทำให้เหล่าลอร์ดพากันไอออกมาไม่หยุด ลอร์ดจำนวนมากมารวมตัวกันที่นี่ พวกเขามาจากพันธมิตรที่แตกต่างกันและแบ่งออกเป็นหลายกลุ่ม ดูเหมือนว่าการแข่งขันในครั้งนี้จะดุเดือดไม่เบา