บทที่ 31: มังกรสายฟ้า

【ท่านต้องการฟูมฟักกองกำลังในวันนี้หรือไม่?】

【ตกลง!】 เซียวเฟิงรีบกดตอบรับทันที ตอนนี้เลยเวลาเที่ยงวันมาแล้วกว่าเขาจะเริ่มกระบวนการฟูมฟัก

แสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นให้ความรู้สึกที่แปลกประหลาดทว่าคุ้นเคยแก่เซียวเฟิง ประกายแห่งความยินดีปรากฏขึ้นในดวงตาที่เคยหม่นแสงของเขา

เผ่าพันธุ์ใหม่กำลังจะถือกำเนิดขึ้น เขาอยากรู้เหลือเกินว่าคราวนี้จะได้มังกรระดับไหนออกมา

หลังจากแสงสีฟ้าจางหายไป พลันเกิดเสียงคำรามของสายฟ้าและพายุโหมกระหน่ำ สภาพอากาศแปรปรวนอย่างกะทันหัน เมฆดำทะมึนก่อตัวขึ้นจนทั่วทั้งท้องฟ้าดูอึดอัดกดดันอย่างถึงที่สุด ราวกับว่าผืนฟ้ากำลังจะถล่มลงมาในอีกไม่ช้า แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ

"ไม่รู้ว่าจะเทียบชั้นกับมังกรเพลิงได้หรือไม่"

เมื่อปรากฏการณ์บนฟากฟ้าสงบลง มังกรตัวหนึ่งที่มีความยาวหลายสิบจั้งก็ปรากฏกายขึ้น สายฟ้าแลบแปลบปลาบไปทั่วร่าง บนหัวมีเขาเดี่ยวที่ก่อตัวจากกระแสไฟฟ้าตั้งตระหง่าน ตั้งแต่หัวจรดหาง แนวสันหลังของมันเต็มไปด้วยหนามสายฟ้าที่สั่นไหวด้วยพลังไฟฟ้าสีม่วงอันน่าเกรงขามและทรงพลัง

【มังกรสายฟ้า】

【ระยะการเติบโต: วัยเยาว์】

【ระดับพลัง: ขั้น 9】

【พลังสูงสุด: ระดับอาวุโส】

【มังกรสายฟ้าได้รับพรแห่งพลังสายฟ้าจากเทพมังกรมาตั้งแต่กำเนิด เป็นที่รู้จักในนามมังกรสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ พลังของมันไร้ผู้เปรียบ สามารถเรียกสายฟ้าหลายพันล้านสายได้เพียงแค่สะบัดมือ】

แม้ว่ามังกรสายฟ้าตรงหน้าจะมีระดับสายเลือดที่ห่างไกลจากมังกรเพลิง แต่เซียวเฟิงก็ยังคงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

การที่มันมีพลังถึงขั้น 9 ตั้งแต่เกิดหมายความว่าเขาไม่ต้องกังวลเรื่องความเร็วในการเติบโตของมันเลย ยิ่งไปกว่านั้น ธาตุสายฟ้ายังมีขีดความสามารถในการทำลายล้างเป็นวงกว้าง พรุ่งนี้หากใช้ร่วมกับพลังไฟของมังกรเพลิง คงได้เห็นฉากประกายไฟและสายฟ้าฟาดฟันกันอย่างตระการตา แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว

เซียวเฟิงเริ่มหัวเราะคิกคักอย่างคนเสียสติอีกครั้ง

"นายท่าน" หลงจ้านดึงสติเซียวเฟิงกลับสู่ความเป็นจริง หากมังกรตัวใหม่มาเห็นเข้า คงคิดว่านายท่านของมันเป็นคนสติไม่ดีแน่

"อะแฮ่ม ต่อจากนี้ไป ข้าจะเรียกเจ้าว่าหลงเหลย"

"ขอบพระคุณนายท่านที่มอบชีวิตให้แก่ข้า"

"ไปกับหลงจ้านแล้วทำความคุ้นเคยกับที่นี่ซะ" เซียวเฟิงกล่าวพร้อมโบกมือ เขายังให้มังกรเกิดใหม่ตัวอื่นๆ ติดตามไปด้วย

"โอย การจัดการพวกตัวใหญ่ๆ นี่มันเหนื่อยจริงๆ เกือบลืมเรื่องสำคัญที่สุดไปเลย" อย่าบอกนะว่าลืมอีกแล้ว เซียวเฟิงคิดในใจ

ในขณะเดียวกัน เซียวเฟิงก็เปิดช่องแชทขึ้นมาดูว่าสถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง

【พวกเราควรทำอย่างไรดีพี่น้อง? สู้กับบอสตัวนี้มาเป็นชั่วโมงแล้วยังไม่เห็นแม้แต่เงาของมันเลย มีแต่พวกสมุนของบอสทั้งนั้น】

【นั่นสิ มันไม่มีวันจบสิ้นเลยจริงๆ】

【ประเด็นคือแม้แต่พวกสมุนพวกนี้ก็ยังแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ สัตว์อสูรขั้น 10 ตบราชาพยัคฆ์ตัวเก่งของข้ากระเด็นไปเลย】

【หมีน้ำแข็งของข้าก็สูญเสียหนักเหมือนกัน】

ครู่หนึ่ง ช่องแชทเต็มไปด้วยเสียงบ่นและคร่ำครวญ เห็นได้ชัดว่าผลประโยชน์ในวันนี้ไม่ได้หามาได้ง่ายๆ อย่างไรก็ตาม มีลอร์ดบางคนเริ่มท้าทายบอสแล้ว ซึ่งทำให้เซียวเฟิงประหลาดใจเล็กน้อย

แต่หลังจากทราบสถานการณ์ มุมปากของเซียวเฟิงก็กระตุก

พวกจากพันธมิตรเทพสัตว์อสูรเรียกพันธมิตรอื่นๆ มาอีกกว่าสิบแห่ง รวบรวมคนนับพันเพื่อกวาดล้าง แม้ว่ากองกำลังของพวกเขาโดยทั่วไปจะเป็นเพียงขั้น 6 หรือขั้น 7 แต่พวกเขาก็ทำให้บอสเหล่านั้นร้องโอดครวญได้ ดูเหมือนว่าปริมาณจะมีคุณภาพในตัวของมันเองเมื่อถึงระดับหนึ่ง

ด้วยจำนวนลอร์ดนับพันรวมกับกองกำลังของพวกเขา จำนวนรวมจึงมีอย่างน้อยหลายแสนหรืออาจถึงล้าน ประเภทของกองกำลังย่อมมีมากมายมหาศาล

【ฮ่าฮ่าฮ่า สมกับที่เป็นลูกน้องบอสวิหคเพลิง ชีวิตดีจริงๆ กองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดของข้าถึงขั้น 7 แล้ว และข้ามีแค่กองกำลังระดับ B เองนะเนี่ย ค่าประสบการณ์จากบอสระดับราชาช่างมหาศาลจริงๆ】

【ให้ตายเถอะ พวกเจ้าเริ่มสู้กับบอสแล้ว แต่พวกเรายังไม่เห็นหน้ามันเลย】

【บอสวิหคเพลิงของเราเรียกคนนับพันมารุมบอส จัดการมันได้ในเวลาไม่นาน หลอดเลือดของมันลดฮวบเลย】

【ไร้สาระ บอสระดับราชาฆ่าพวกเจ้าพันคนได้ด้วยการสะบัดมือครั้งเดียว ข้าพนันได้เลยว่าต่อให้ชนะ พวกเจ้าก็สูญเสียหนักจนแทบสิ้นเนื้อประดาตัว】

【ข้าว่าเจ้าแค่... อิจฉาละสิ พวกองุ่นเปรี้ยว...】

【ฮ่าฮ่า เสียขวัญแล้วหรือ? ข้าพูดแทงใจดำล่ะสิ?】

【แล้วไง? พวกเราก็ยังชนะอยู่ดี ข้าว่าบอสวิหคเพลิงกำลังจะกลายเป็นลอร์ดอันดับหนึ่งของป่ามืดมินอัน ส่วนเซียวเฟิงงี่เง่านั่นไปเล่นที่อื่นเถอะ เรายังไม่เห็นแม้แต่เงาเขาเลย】

【บอสเซียวเฟิงเขามีแผนของเขา เจ้าจะไปเข้าใจอะไรได้?】

【งั้นก็บอกให้เขาออกมาสิ! สงสัยคงกลัวบอสจนฉี่ราดกางเกงไปแล้วมั้ง】

【เจ้า...】

การโต้เถียงอย่างดุเดือดเกี่ยวกับเซียวเฟิงปะทุขึ้นในช่องแชทอีกครั้ง

ฝูง "อัลปาก้า" นับหมื่นตัววิ่งพล่านอยู่ในหัวของเซียวเฟิง ทำไมหัวข้อถึงวนกลับมาที่เขาอีกแล้ว? เขากำลังนั่งดูโชว์อย่างเพลิดเพลินแท้ๆ

เซียวเฟิงเลิกดูแล้วเปิดหน้าต่างเพื่อน หวังเทียนหมิงเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของเขา ช่องคำขอเป็นเพื่อนยังคงล้นทะลัก และเซียวเฟิงก็ปฏิเสธพวกเขาทั้งหมดตามเคย แต่แล้วเขาก็บังเอิญเห็นรูปโปรไฟล์ของยาเสวียน

แม่สาวน้อยคนนี้มุ่งมั่นจริงๆ ดูเหมือนจะตื๊อไม่เลิก

ทันใดนั้น กล่องแชทที่มุมจอก็สว่างขึ้น เซียวเฟิงคิดว่ามาจากหวังเทียนหมิง แต่ที่น่าประหลาดใจคือมันมาจากยาเสวียน ทว่านางส่งข้อความหาเขาได้อย่างไรในเมื่อไม่ได้เป็นเพื่อนกัน? เซียวเฟิงเปิดอ่านด้วยความสงสัย

【เซียวเฟิง อย่าเพิ่งรีบลบนะ ข้าส่งข้อความนี้โดยใช้การ์ดสื่อสารที่ดรอปจากการฆ่าสัตว์อสูร ข้าส่งข้อความหาคนแปลกหน้าได้แค่วันละหนึ่งข้อความและจำกัดตัวอักษร ข้ามีม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้าย เจ้าต้องการไหม? ถ้าต้องการ ก็เพิ่มข้าเป็นเพื่อนซะ】

เซียวเฟิงมองกล่องแชทอย่างครุ่นคิด นางมีม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้ายด้วยจริงๆ สินะ คนโชคดีมีอยู่มากมายจริงๆ เขาเองก็แค่คนดวงซวยคนหนึ่ง

หลังจากคิดทบทวน เซียวเฟิงตัดสินใจเพิ่มนางเป็นเพื่อน ท้ายที่สุดแล้วเขาก็สนใจม้วนคัมภีร์นี้และอาจได้เรียนรู้อะไรบางอย่างจากนาง อีกอย่าง โลกในตอนนี้ตั้งใจให้ลอร์ดรวมกลุ่มกัน เซียวเฟิงเองก็อยากสร้างมหาอำนาจในอนาคตเช่นกัน

ดังนั้น เซียวเฟิงจึงส่งคำขอเป็นเพื่อนไปเป็นครั้งแรก

ยาเสวียนเห็นมันอย่างรวดเร็ว

【คำขอเป็นเพื่อน】

【เซียวเฟิง】

ยาเสวียนตื่นเต้นจนพูดไม่ออก นางส่งคำขอเป็นเพื่อนหาเซียวเฟิงทุกวัน แต่ก็ถูกปฏิเสธตลอด ครั้งนี้ในที่สุดนางก็คว้าสิทธิ์เพื่อนมาได้โดยใช้ม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้าย

สมกับที่เป็นคนขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ ทว่าข้อความถัดมาของเซียวเฟิงทำให้นางหน้ามืดลง

【ม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้ายอยู่ที่ไหน? เจ้ามีมันใช่ไหม? ถ้ามี ก็บอกราคามา ถ้าไม่มี ข้าจะลบเจ้าทิ้ง เวลาของข้ามีค่า】

"..." ยาเสวียนพูดไม่ออก ช่างเป็นผู้ชายที่ตรงไปตรงมา สนใจแต่ของอย่างเดียว นี่เป็นครั้งแรกที่ยาเสวียนเริ่มสงสัยในความสวยของตัวเอง

อย่างไรก็ตาม นางยังคงตอบกลับอย่างรวดเร็ว

【อย่าเพิ่งรีบร้อนสิ ข้ามีๆ ข้าเก็บไว้ให้เจ้าแล้ว】

【ใช้ทรัพยากรเท่าไหร่? บอกราคามา】

เซียวเฟิงคนนี้ช่างทึ่มเสียจริง ยาเสวียนคิด

【ฟรี ข้าจะให้เจ้าโดยไม่คิดอะไร ข้าแค่อยากเป็นเพื่อนกับเจ้า】

【ธุรกิจก็คือธุรกิจ ในเมื่อเจ้าให้ม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้ายนี้กับข้า การเป็นเพื่อนก็ไม่มีปัญหา แต่ข้าต้องจ่าย】

【ก็ได้ ข้าลงขายในร้านค้าแล้ว】

เซียวเฟิงเปิดร้านค้าและเห็นว่าม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้ายของยาเสวียนถูกลงขายไว้สำหรับเขาโดยเฉพาะ มุมปากของเขาโค้งขึ้น นางมีมันจริงๆ ด้วย

แต่ราคาถูกเกินไป ผู้หญิงคนนี้ดื้อรั้นจริงๆ ใช้วิธีนี้เพื่อซื้อใจเขา ดูเหมือนว่าเขาจะมีเสน่ห์มากเกินไปสินะ

หลังจากการแลกเปลี่ยน เซียวเฟิงเปิดคลังเก็บของและคลิกดูข้อมูลไอเทม

【ม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้าย】

【ไอเทมใช้ครั้งเดียวทิ้ง ต้องระบุพิกัดในการเคลื่อนย้าย ถูกทำลายหลังการใช้งาน】

มันเป็นไอเทมใช้ครั้งเดียวทิ้งจริงๆ แม้ชื่อจะบอกใบ้อยู่แล้วก็ตาม มันไม่ใช่คัมภีร์สำหรับสร้างค่ายกลเคลื่อนย้าย ดูเหมือนเขาจะคิดมากไปเอง

ถึงอย่างนั้น เซียวเฟิงก็ได้กำไร ราคานั้นแม้แต่จะซื้ออาวุธระดับเงินยังไม่ได้เลย แต่เขากลับได้ม้วนคัมภีร์ที่เป็นไอเทมหายากในตอนนี้มาครอบครอง

เซียวเฟิงเปิดกล่องแชทและเห็นข้อความหลายฉบับจากยาเสวียน

【เจ้าอยู่ที่ไหน?】

【ซื้อไปแล้วก็หนีไปเลย】

【ทำไมเจ้าถึงทำแบบนี้】

【ข้าอยู่นี่】 เซียวเฟิงตอบกลับ

"เย็นชาและไร้หัวใจจริงๆ" ยาเสวียนกลอกตา

【ข้าได้รับของแล้ว มันดีมาก ขอบคุณนะ ถือว่าข้าติดค้างเจ้าหนึ่งครั้ง หากในอนาคตเจ้าต้องการความช่วยเหลืออะไร ก็บอกข้าได้เลย】

แม้ว่าครั้งนี้จะไม่ได้สร้างพันธมิตรหรือเข้าร่วมฝ่ายเดียวกับเซียวเฟิง แต่การได้รับความโปรดปรานและได้เป็นเพื่อนกับเขาก็ทำให้นางมีความสุขมาก นางไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกเช่นนี้ มันเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาด หากเป็นคนอื่นพูดกับนางแบบนี้เมื่อครู่ นางคงลบเพื่อนไปนานแล้ว