บทที่ 43 เสร็จสิ้น! หน้าไม้ไฟฟ้า!

บทที่ 43 เสร็จสิ้น! หน้าไม้ไฟฟ้า!

เป็นเพราะการสังหารสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์สองตัวที่ดูราวกับหลุดออกมาจากโลกแฟนตาซี ระหว่างทางกลับหลุมหลบภัย สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่เคยทำให้ซูหมัวตื่นตระหนกตกใจเมื่อวันก่อน ในตอนนี้กลับดูน่ารักขึ้นมาไม่น้อยเลยทีเดียว

“การปล่อยลูกไฟ... แปลกประหลาดเกินไปแล้ว หากสิ่งมีชีวิตที่อธิบายไว้ในนิยายแฟนตาซีปรากฏตัวขึ้นมาทีละตัว เกรงว่ารูปแบบการเอาชีวิตรอดของมนุษย์คงตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่งแน่ๆ”

พลังทำลายล้างของลูกไฟไม่ได้สูงมาก

มอนสเตอร์ประเภทนี้ ขอเพียงมนุษย์ถือปืนกลแกตลิงไว้ในมือ มีที่กำบังอันมั่นคง ต่อให้พวกมันบุกเข้ามาทีละหลายสิบหรือหลายร้อยตัวพร้อมกัน ก็ยากที่จะทะลวงแนวป้องกันเหล็กเข้ามาได้

แต่หากนอกเหนือจากนี้ล่ะ มีสิ่งมีชีวิตอื่นเช่นมังกรยักษ์ในเทพนิยายโผล่มา...

“หวังว่าจะไม่มีนะ ไม่อย่างนั้นมนุษย์โลกเราคงต้องกลายเป็นหนูที่ซ่อนตัวอยู่ในรูดินไปตลอดกาลแน่!”

ยิ่งคิดถึงอนาคตของมนุษย์ชาติ ซูหมัวก็ยิ่งรู้สึกว่าหนทางเบื้องหน้าช่างมืดมนเหลือเกิน

เขาสะบัดหัว สลัดความกังวลทั้งหมดในหัวทิ้งไป เมื่อเห็นหลุมหลบภัยเริ่มปรากฏขึ้นตรงเส้นขอบฟ้าในระยะไกล ความรู้สึกปลอดภัยที่ห่างหายไปนานก็พรั่งพรูเข้ามา

ที่พักสุดหรูที่ไหน ย่อมสู้บ้านในหลุมของตัวเองไม่ได้!

ผ่านไปเพียงหกวัน ซูหมัวก็ถือว่าที่ดินผืนนี้เป็นอาณาเขตของตัวเองโดยสมบูรณ์แล้ว

ตลอดเส้นทางโอรีโอ้ที่คอยก้มหางลงต่ำ ในตอนนี้เมื่อระยะห่างกับหลุมหลบภัยใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จิตใจของมันก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมา

หลังจากลาดตระเวนสังเกตดูรอบๆ หลุมหลบภัยจนแน่ใจว่าไม่มีร่องรอยของคนแปลกหน้า เมื่อมาถึงด้านหลังของเนินเขา ซูหมัวก็เปิดประตูหลังหลุมหลบภัย แล้วมุดเข้าไปข้างใน

เขาก้มตัวลงเดินผ่านอุโมงค์ที่ยาวเหยียด เมื่อทัศนียภาพเบื้องหน้าเปิดกว้างขึ้น ทั้งคนและสุนัขก็กลับมาถึงหลุมหลบภัยอีกครั้ง

แสงอาทิตย์สาดส่องลงมาจากช่องแสงระบายอากาศที่หักเหแสงอย่างสงบ

เกิดเป็นลำแสงที่สว่างไสว

ภายในลำแสง พอมองเห็นฝุ่นละอองขนาดเล็กเต้นระบำอยู่กลางอากาศด้วยตาเปล่า

แปลงปลูกผักขนาดใหญ่ที่วางอยู่ใจกลาง แม้ในตอนนี้จะยังไม่มีต้นกล้าสีเขียวงอกออกมา แต่กลิ่นอายดินเหนียวที่ส่งกลิ่นหอม มันกลับช่วยเพิ่มชีวิตชีวาให้แก่หลุมหลบภัยได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

“นี่คือฐานที่มั่นของฉัน หากพวกแกคิดจะทำลายมัน งั้นก็ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ”

ทันทีที่คิดว่าหลุมหลบภัยในตอนนี้จะถูกพวกโคโบลด์โจรบุกพังประตูเข้ามาทำลายจนย่อยยับ ซูหมัวก็กำหมัดแน่นในใจขึ้นมาทันที

เขานั่งลงหน้าโต๊ะ อาศัยแสงอาทิตย์ ซูหมัวดึงหน้าไม้ออกมาจากพื้นที่เก็บของวางลงบนโต๊ะ

ผ่านไปไม่กี่วัน เมื่อสะสมคะแนนการเอาชีวิตรอดได้เพียงพอประกอบกับมีเครื่องปั่นไฟ การอัปเกรดอาวุธขึ้นสายอัตโนมัติก็กลายเป็นเรื่องเร่งด่วนที่รอช้าไม่ได้แล้ว

หน้าไม้ที่ยิงลูกดอกออกไปได้นัดเดียวยังพอมีประโยชน์อยู่บ้างตอนล่าสัตว์ แต่ถ้าเผชิญหน้ากับศัตรูตรงๆ ข้อจำกัดมันเยอะเกินไป

โดยเฉพาะเมื่อเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ที่มีพลังเวทมนตร์เช่นนี้ ยิ่งดูไม่จืดแน่!

เขารวบรวมสมาธิ นึกเรียกใช้ระบบในใจ ซูหมัวจ้องมองไปที่หน้าไม้

【หน้าไม้ล่าสัตว์แบบผสม (ทั่วไป)】

คำอธิบาย: เครื่องมือต่อสู้ระยะไกล บรรจุลูกดอกช้า ความเร็วต้นสูง มีพลังทำลายล้างที่น่าประทับใจ เป็นเครื่องมือที่จำเป็นสำหรับการเอาชีวิตรอดในเขตรกร้าง

ความเร็วในการยิง: 140 เมตร/วินาที

ระยะยิง: 80 เมตร (สังหารสูงสุด) 165 เมตร (สังหารหวังผล) 330 เมตร (ยิงได้ไกลสุด)

ทิศทางการอัปเกรด 1: อัปเกรดวัสดุหน้าไม้ เพิ่มน้ำหนักปอนด์ของหน้าไม้ ลดแรงกดในการขึ้นสาย ต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (180)

ทิศทางการอัปเกรด 2: อัปเกรดวัสดุหน้าไม้ เพิ่มอุปกรณ์ขึ้นสายไฟฟ้า เปลี่ยนโหมดการออกแบบ เพิ่มโหมดการยิงอัตโนมัติแบบต่อเนื่อง ต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (400)

“ทิศทางการอัปเกรดแบบที่สองต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด 400 คะแนน หลังจากอัปเกรดเครื่องปั่นไฟแล้ว ตอนนี้ฉันเหลือคะแนนสะสมอยู่เพียง 303 คะแนน ลองหาวิธีจัดหาวัสดุมาลดความต้องการลงดูก่อนดีกว่า”

เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ซูหมัวรวบรวมสมาธิ รายการความต้องการสำหรับทิศทางการอัปเกรดแบบที่หนึ่งก็เด้งขึ้นมา

หากตัดพวกชิ้นส่วนที่ยังไม่เคยได้ยินชื่อออกิซูหมัวก็สังเกตเห็นของชิ้นใหญ่สองชิ้นที่ต้องการ:

มอเตอร์ไฟฟ้าขนาด 500 วัตต์ แบตเตอรี่ลิเทียมคอมโพสิตหรือแบตเตอรี่กรดตะกั่วเก็บไฟ

“ให้ตายเถอะ! มอเตอร์ไฟฟ้าขนาด 500 วัตต์นี้อย่างน้อยก็น่าจะหนักสักห้าหกกิโลกรัมแล้ว บวกกับแบตเตอรี่ก้อนใหญ่เข้าไปอีก เกรงว่าน้ำหนักหน้าไม้คงปาไปเกือบยี่สิบกิโลกรัมแน่นอน”

“และเมื่อพิจารณาว่าโลหะจะล้าตัวรุนแรงขึ้นอย่างมาก หากปรับอัตราความเร็วในการยิงให้เร็วขึ้น เกรงว่ายิงไปได้ไม่นานก็คงชำรุดเสียหายแน่”

(โลหะล้าตัว - Metal Fatigue) คือ การที่ชิ้นส่วนโลหะเสื่อมสภาพและแตกหักจากการรับแรงกระทำซ้ำๆ เช่น ดึง-ปล่อย, บิด, หรือสั่นสะเทือน ต่อเนื่องกันเป็นเวลานาน โดยแรงที่กระทำนี้มีค่าน้อยมาก ซึ่งหากรับแรงเพียงไม่กี่ครั้งจะไม่ทำให้ชิ้นงานเสียหายเลย)

เมื่อคำนวณในใจคร่าวๆ ซูหมัวก็พบข้อดีและข้อเสียของหน้าไม้ไฟฟ้าทันที

พละกำลังที่ได้รับจากมอเตอร์ขนาด 500 วัตต์นั้น มีพลังทำลายล้างที่เพียงพอ แม้จะหักลบการสูญเสียในระหว่างทางออกไป อย่างน้อยก็น่าจะมีแรงจลน์สะสมได้ถึง 200 จูล

แต่ขณะเดียวกัน กำลังขับเคลื่อนที่รุนแรงขนาดนี้ย่อมส่งผลให้ความแม่นยำลดลง แบตเตอรี่และมอเตอร์ต้องติดตั้งไว้ที่ส่วนท้าย แบบนี้ศูนย์ถ่วงของอาวุธทั้งหมดจะไปตกอยู่ทางด้านหลัง เกรงว่าการจะประคองถือเล็งเป้าหมายคงทำได้ยากลำบากทีเดียว

“ช่างเถอะ คิดมากไปก็ไม่มีทางแก้ปัญหาที่ดีกว่านี้อยู่ดี แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าก่อนค่อยว่ากันใหม่”

เขาบันทึกค่าพารามิเตอร์คร่าวๆ ทั้งหมดไว้ในใจ ซูหมัวเปิดตลาดการแลกเปลี่ยน เริ่มตรวจสอบไอเทมเพื่อค้นหา

หลังจากเพิ่มค่าธรรมเนียมการแลกเปลี่ยนเข้ามา ตลาดการแลกเปลี่ยนในตอนนี้ก็ไม่คึกคักเหมือนช่วงสองสามวันก่อนอีกแล้ว จากสินค้าหลายแสนหน้า ผ่านไปเพียงวันเดียว กลับเหลือเพียงเจ็ดแปดหน้าแค่นั้น

ไม่มีใครมั่งคั่งพอที่จะนำคะแนนการเอาชีวิตรอดมาจ่ายค่าส่ง เพื่อซื้อของมาใช้ได้เหมือนซูหมัวในตอนนี้

หลังจากกวาดตาดูจนหมดทุกหน้าแล้วก็ยังหาไอเทมไม่เจอ ซูหมัวก็ทำได้เพียงหันไปพึ่งพาช่องแชทโลกอย่างช่วยไม่ได้

【ซูหมัว: รับซื้อมอเตอร์ไฟฟ้าขนาด 500 วัตต์หนึ่งตัว ขนาดและน้ำหนักไม่จำกัด และแบตเตอรี่ลิเทียมคอมโพสิตหรือแบตเตอรี่กรดตะกั่วเก็บไฟ】

【ซูหมัว: ฉันเปิดรับซื้ออย่างเป็นทางการ ยินดีรับผิดชอบค่าจัดส่งให้ด้วย ใครที่คิดจะขาย รีบเอามาแลกเปลี่ยนด่วนเลยนะ!】

หลังจากผ่านพ้นภัยพิบัติครั้งแรกไปแล้ว จำนวนครั้งในการส่งข้อความลำโพงส่วนตัวของทุกคนเพิ่มขึ้นเป็นสองครั้งต่อวัน

เมื่อข้อความแรกของซูหมัวปรากฏขึ้นบนแผงช่องแชทโลก ตอนแรกยังไม่ดึงดูดความสนใจจากทุกคนนัก แต่พอข้อความที่สองตามมาติดๆ ทันใดนั้นช่องแชทโลกก็ระเบิดขึ้นทันที

“บัดซบ! แถวหน้าขอกราบท่านเทพซูหน่อยครับ ลูบหัวประทานพร ยืนยาวไม่เจ็บไข้ ไม่พูดมาก โชคลาภรอบนี้ผมขอสะสมเอาไปใช้เปิดกล่องสมบัติแล้วกันนะครับ”

“ยินดีด้วย คุณเปิดได้มีดกรงเล็บหมี-สภาพสมรภูมิปะทะ ขออภัยครับ มาผิดกองถ่ายแฮะ”

“มอเตอร์? แบตเตอรี่ลิเทียม... นี่ท่านเทพซูก้าวเข้าสู่ยุคไฟฟ้าแล้วเหรอครับ? นี่ยังจุดคบไฟอยู่เลยนะ? อ้าว ฉันไม่มีแม้แต่คบไฟด้วยซ้ำ งั้นก็ไม่มีอะไรแล้วล่ะ!”

“ผมมีแบตเตอรี่ลิเทียมที่แกะมาจากโทรศัพท์มือถือหนึ่งก้อน ท่านเทพซูจะเอาไหมครับ!”

“ค่าส่งของระดับนี้คงไม่เบาเลยนะ... ช่างรวยจนไม่มีความเป็นมนุษย์เหลืออยู่จริงๆ”

“หัวเซี่ยของพวกเราช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน! ซูหมัวของต่างประเทศทำไม่ได้ แต่ซูหมัวของหัวเซี่ยทำได้!”

เมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ต่างพากันหลั่งไหลเข้าสู่ช่องแชทโลก เพียงเพื่อจะเฝ้าดูข้อความการพูดคุยของซูหมัวในแถวหน้า

เมื่อเห็นกระแสเริ่มมา ซูหมัวก็ยินดีเป็นธรรมดา เขาแขวนข้อมูลรับซื้อขึ้นบนแผงการแลกเปลี่ยนโดยตรง

ผ่านไปไม่นาน หลังจากสูญเสียน้ำพลังไซออนิกไป 800 มิลลิลิตร และคะแนนภัยพิบัติเป็นค่าธรรมเนียม 11 คะแนนแล้ว เขาก็ได้รับมอเตอร์ไฟฟ้าที่มีรูปลักษณ์โบราณซึ่งดูเหมือนแกะมาจากรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าตัวหนึ่ง น้ำหนักของมันหนักถึง 12 กิโลกรัมทีเดียว

ส่วนแบตเตอรี่ลิเทียม หลังจากคัดกรองอยู่รอบหนึ่ง ซูหมัวก็สูญเสียน้ำพลังไซออนิกไป 600 มิลลิลิตร และคะแนนภัยพิบัติเป็นค่าธรรมเนียม 40 คะแนน แลกเปลี่ยนแบตเตอรี่เก็บไฟมาได้สองชุด ได้แก่:

แบตเตอรี่ลิเทียมไตรภาคขนาด 20 แอมแปร์ชั่วโมง แรงดันไฟฟ้า 12.8 โวลต์ สำหรับนำมาติดตั้งบนหน้าไม้ไฟฟ้า

แบตเตอรี่ลิเทียมไอออนฟอสเฟตมาตรฐานขนาด 400 แอมแปร์ชั่วโมง แรงดันไฟฟ้า 12.8 โวลต์ สำหรับนำมาใช้เป็นแบตเตอรี่เก็บไฟใช้งานประจำวันในหลุมหลบภัย

ในฐานะแบตเตอรี่มาตรฐานขนาด 12 โวลต์ แบตเตอรี่ขนาด 400 แอมแปร์ชั่วโมงสามารถเก็บไฟได้ประมาณห้าหน่วยในเวลาปกติ เพียงพอสำหรับความต้องการใช้งานหลุมหลบภัยในช่วงแรกแน่นอน

หลังจากจัดวางหน้าไม้ แบตเตอรี่ และมอเตอร์ไฟฟ้าเรียบร้อย คราวนี้ เมื่อซูหมัวจ้องมองไปอีกครั้ง ความต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอดก็เกิดการเปลี่ยนแปลง

【หน้าไม้ล่าสัตว์แบบผสม (ทั่วไป)】

ทิศทางการอัปเกรด 1: อัปเกรดวัสดุหน้าไม้ เพิ่มน้ำหนักปอนด์ของหน้าไม้ ลดแรงกดในการขึ้นสาย ต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (180)

ทิศทางการอัปเกรด 2: อัปเกรดวัสดุหน้าไม้ เพิ่มอุปกรณ์ขึ้นสายไฟฟ้า เปลี่ยนโหมดการออกแบบ เพิ่มโหมดการยิงอัตโนมัติแบบต่อเนื่อง ต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (220)

“เอ๊ะ? ของชิ้นใหญ่ที่สำคัญที่สุดสองชิ้น กลับช่วยลดคะแนนไปได้แค่ 180 คะแนนเองเหรอ... หรือว่าการอัปเกรดระดับนี้จะสามารถเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติของสสารได้ด้วย?”

ไม่ลังเล ซูหมัวเลือกอัปเกรดทันที

แสงสีเขียวเคลื่อนไหว หลังจากหักคะแนนการเอาชีวิตรอดไป 220 คะแนน แสงสีเขียวสายหนึ่งก็แผ่ออกมา เพียงไม่ถึงหนึ่งวินาทีก็หลอมรวมของทั้งสามชิ้นเข้าด้วยกันกลายเป็นของเหลวสีน้ำเงินวาว

ตามความถี่ในการแผ่รังสีของแสงสีเขียวที่รวดเร็วขึ้น ของเหลวก็เริ่มเกาะตัวขึ้นรูป ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นรูปทรงใหม่

มอเตอร์ไฟฟ้าที่หนักถึง 10 กิโลกรัมหายวับ แบตเตอรี่ลิเทียมก้อนใหญ่เบิ้มก็ไม่รู้เปลี่ยนเป็นรูปร่างแบบไหน

ตรงส่วนใต้พานท้ายจับหน้าไม้ มีอุปกรณ์ที่ดูคล้ายกับถุงลมนิรภัยติดตั้งอยู่

ที่สำคัญที่สุด หน้าไม้ไฟฟ้าที่เพิ่งขึ้นรูปเสร็จสมบูรณ์กลับติดตั้งกล้องเล็งสุดหรูมาให้ด้วย ช่างทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกอยากลองใช้งานเหลือเกิน

เมื่อมองดูอาวุธสังหารชิ้นใหญ่ตรงหน้า ซูหมัวที่ตอนแรกยังกระวนกระวายกังวลเรื่องพวกโคโบลด์จะบุกมาโจมตี เวลานี้พลันมีตัวเลขสีเขียวลอยขึ้นเหนือหัว!

ระดับความปลอดภัย +10000!