ตอนที่ 247 บู๊ตึ๊งเดือดพล่าน ซ่งหยวนเฉียวถึงกับใบ้กิน!
ตอนที่ 247 บู๊ตึ๊งเดือดพล่าน ซ่งหยวนเฉียวถึงกับใบ้กิน!
ตอนที่ 247 บู๊ตึ๊งเดือดพล่าน ซ่งหยวนเฉียวถึงกับใบ้กิน!
เมื่อข่าวคราวส่งกลับมาถึงภูเขาบู๊ตึ๊ง ทั่วทั้งสำนักก็เกิดความโกลาหลและเดือดพล่านขึ้นมาทันที
บรรดาศิษย์และผู้อาวุโสบู๊ตึ๊งทุกคนต่างตกตะลึง อ้าปากค้าง กรามแทบหลุด
แต่ละคนสูดลมหายใจเย็นเยือก และพากันส่งเสียงร้องอุทานออกมา
"ทำเนียบมหาปรมาจารย์! ศิษย์พี่หลิวเพิ่งบรรลุขอบเขตมหาปรมาจารย์วิถียุทธ์แค่เจ็ดสิบปี ก็สามารถเอาชนะสยงป้าแห่งพรรคใต้หล้า ทะยานขึ้นทำเนียบมหาปรมาจารย์ได้อย่างแข็งกร้าวแล้ว!"
"ทำเนียบมหาปรมาจารย์ นี่คือทำเนียบมหาปรมาจารย์เชียวนะ! มีแค่มหาปรมาจารย์วิถียุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดร้อยอันดับแรกของเสินโจวเท่านั้น ถึงจะมีสิทธิ์ขึ้นทำเนียบได้!"
"คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าศิษย์พี่หลิวจะขึ้นทำเนียบมหาปรมาจารย์ได้เร็วขนาดนี้!"
"ไม่ใช่แค่ขึ้นทำเนียบมหาปรมาจารย์ได้ธรรมดาๆ นะ คู่ต่อสู้ของเขาคือ สยงป้าแห่งพรรคใต้หล้า! แม้พรรคใต้หล้าจะไม่มีชื่อเสียงในเสินโจวสักเท่าไหร่ แต่ในดินแดนหมื่นราชวงศ์ พรรคใต้หล้าคือจ้าวขุนเขาตัวจริงเสียงจริง เป็นผู้นำยุทธภพที่หมื่นราชวงศ์ต้องก้มหัวให้เชียวนะ!"
"สยงป้าผู้นี้คือจอมคนแห่งยุทธภพที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง เขามีความทะเยอทะยานสูงส่ง ซ่อนพลังฝีมือไว้ลึกมาก และมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะก้าวขึ้นเป็นผู้รวบรวมดินแดนหมื่นราชวงศ์ให้เป็นหนึ่งเดียว!"
"ซี๊ดดด! นั่นไม่หมายความว่า สยงป้าแห่งพรรคใต้หล้า เป็นบุคคลระดับเดียวกับ จั่วเหลิงฉาน แห่งสำนักซงซานหรอกรึ?!"
"หึ น่ากลัวกว่าจั่วเหลิงฉานแห่งสำนักซงซานเยอะ ความทะเยอทะยานก็ใหญ่กว่าด้วย! จั่วเหลิงฉานแค่คิดจะรวมพรรคห้าขุนเขากระบี่ ตั้งตนเป็นใหญ่และเป็นผู้นำยุทธภพเท่านั้น แต่สยงป้าแห่งพรรคใต้หล้า ความทะเยอทะยานของเขาไม่ได้หยุดอยู่แค่ในยุทธภพหรอกนะ เขาคิดจะรวบรวมดินแดนหมื่นราชวงศ์เป็นหนึ่ง นำกองทัพวิถียุทธ์จากดินแดนหมื่นราชวงศ์บุกกลับมาเสินโจว เพื่อก่อตั้งราชวงศ์ และตั้งตนเป็นจ้าวแห่งเสินโจวต่างหาก นี่แหละจอมคนแห่งยุคตัวจริง!"
"ซี๊ดดด ไม่พูดก็ไม่รู้ พอพูดขึ้นมาก็ทำเอาตกใจเลย ภายนอกเสินโจว มียอดคนระดับนี้ดำรงอยู่ด้วยรึ?!"
"แม้แก่นแท้ของฟ้าดินจะรวมอยู่ที่เสินโจว แต่โลกภายนอกเสินโจวก็ประมาทไม่ได้เด็ดขาด โดยเฉพาะตั้งแต่เมื่อหมื่นปีก่อน ที่ราชวงศ์ต้าฉินก่อตั้งขึ้น เสินโจวก็ไม่มีพื้นที่ให้วิถียุทธ์ได้หยัดยืนอีกต่อไป ชาวยุทธจำนวนมหาศาลต้องหนีออกจากเสินโจว ไปสร้างรากฐานในดินแดนภายนอก ผ่านมาหมื่นปี พวกเขาพัฒนาไปจนเจริญรุ่งเรืองสุดขีดแล้ว!"
"ใช่แล้ว ภายนอกเสินโจว แม้จะไม่มีชีพจรมังกร แต่ทรัพยากรอื่นๆ ก็ยังอุดมสมบูรณ์ ชาวยุทธเสินโจวมากมายออกไปสร้างรากฐานที่นั่น กอบโกยทรัพยากรมหาศาล แล้วนำมาแลกเปลี่ยนทรัพยากรการฝึกฝนกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในเสินโจว ความยากในการฝึกฝนก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเสินโจวสักเท่าไหร่เลย กลับกัน สภาพแวดล้อมการฝึกฝนยังผ่อนคลายกว่าด้วยซ้ำ เพราะไม่มีราชวงศ์คอยกดหัวอยู่ยังไงล่ะ!"
"พูดกันตามตรง ยอดยุทธ์ทั่วหล้า ยกเว้นพวกเราที่เป็นศิษย์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แล้ว นอกนั้นก็แทบไม่ต่างกันเลย ในช่วงหมื่นปีที่ผ่านมา ชาวยุทธเสินโจวหลั่งไหลเข้าสู่ดินแดนหมื่นราชวงศ์ ทำให้วิถียุทธ์ที่นั่นยังคงได้รับการสืบทอด แถมยังมีการคิดค้นสิ่งใหม่ๆ พัฒนาสุดยอดวิชาชั้นสูงขึ้นมาได้อีกมากมาย โดยเนื้อแท้แล้ว ดินแดนหมื่นราชวงศ์ ก็เหมือนกับยุทธภพเสินโจวเมื่อหมื่นปีก่อนนั่นแหละ....."
"ภายนอกเสินโจว ยกเว้นเรื่องที่ให้กำเนิดยอดคนระดับเทวะได้ยากแล้ว อย่างอื่นก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย! แน่นอนว่า ที่สำคัญที่สุดคือ มีดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั่วหล้าคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง! ไม่ต้องพูดถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์อื่นหรอก แค่ภูเขาบู๊ตึ๊งของพวกเรา ในแต่ละปีก็ยังขายโอสถ หญ้าวิเศษ และหินปราณ ให้กับดินแดนหมื่นราชวงศ์เป็นจำนวนมหาศาลเลย....."
บรรดาศิษย์และผู้อาวุโสบู๊ตึ๊ง ต่างวิพากษ์วิจารณ์กันด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง
พวกเขาตกตะลึงกับการที่หลิวหยางบรรลุขอบเขตมหาปรมาจารย์วิถียุทธ์เพียงเจ็ดสิบปี ก็สามารถบุกทะลวงขึ้นทำเนียบมหาปรมาจารย์ได้อย่างแข็งกร้าว
แต่หลังจากนั้น พวกเขาก็ต้องตกตะลึงกับ "คู่ต่อสู้" ที่ถูกหลิวหยางเบียดตกทำเนียบไป นั่นก็คือ สยงป้าแห่งพรรคใต้หล้า!
เดิมทีคิดว่า คู่ต่อสู้ที่หลิวหยางเอาชนะในการขึ้นทำเนียบมหาปรมาจารย์ครั้งแรก คงจะเป็นแค่มหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าที่อยู่อันดับท้ายๆ และมีพลังฝีมืออ่อนด้อยที่สุด
ใครจะไปรู้ล่ะ.....
ศิษย์พี่หลิวของพวกเขา เปิดตัวมาปุ๊บ ก็ซัดสยงป้าแห่งพรรคใต้หล้า จอมคนแห่งยุทธภพผู้นี้จนหมอบกระแตไปเลย!
สยงป้าแห่งพรรคใต้หล้าเชียวนะ!
ก่อนหน้านี้พวกเขาอาจจะไม่รู้ประวัติของคนผู้นี้ แต่หลังจากได้ฟังคำอธิบายอย่างละเอียดจากผู้อาวุโสบู๊ตึ๊งแล้ว พวกเขาก็ถึงกับฮือฮา
ทำให้พวกเขาตระหนักได้ทันทีว่า โลกใบนี้มันกว้างใหญ่กว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก!
เสินโจว ไม่ใช่โลกทั้งใบ!
ภายนอกเสินโจว ยังมีโลกที่กว้างใหญ่อีกมาก
ก่อนหน้านี้ ภายนอกเสินโจวล้วนเป็นดินแดนป่าเถื่อน วิถียุทธ์ก็ธรรมดาๆ ไม่มีอะไรโดดเด่น
เพราะในยุคนั้น หากคิดจะฝึกฝนวิถียุทธ์ ก็ต้องไปฝึกใกล้ๆ กับชีพจรมังกร
และชีพจรมังกร ก็อยู่ในเสินโจว!
ดังนั้น นอกจากเสินโจวแล้ว ที่อื่นจึงเป็นดินแดนป่าเถื่อน แทบจะไม่มียอดฝีมือวิถียุทธ์คนไหนอยากจะไปบุกเบิกสร้างสำนักเลย
กระทั่งชาวยุทธมากมายในดินแดนภายนอก พอเลื่อนขั้นเป็นขอบเขตปรมาจารย์ หรือมหาปรมาจารย์แล้ว ก็มักจะเดินทางเข้ามาฝึกฝนในเสินโจว
แต่ทุกอย่างได้เปลี่ยนไปหมดแล้ว ตั้งแต่เมื่อหมื่นปีก่อนที่ราชวงศ์ต้าฉินถือกำเนิดขึ้น และเข้าสู่ยุคแห่งราชวงศ์!
เสินโจวกลายเป็นยุคแห่งราชวงศ์ ซึ่งไม่เหมาะกับการพัฒนาของวิถียุทธ์อีกต่อไป
ก่อนหน้านั้น ไม่เคยมีคำเรียกว่า "ยุทธภพ" มีแต่คำเรียกว่า "ผู้ฝึกยุทธ์"
แต่หลังจากหกราชวงศ์ใหญ่ตั้งตระหง่านค้ำฟ้า ผู้ฝึกยุทธ์ก็กลายเป็นเพียงแค่ชาวยุทธภพ
นี่คือสัญลักษณ์ของความตกต่ำของวิถียุทธ์....
หากวิถียุทธ์ไม่มีดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั่วหล้าคอยค้ำจุนอยู่ เกรงว่าวิถียุทธ์แห่งเสินโจวคงเสื่อมสลายไปตั้งนานแล้ว....
ด้วยเหตุนี้ ผู้ฝึกยุทธ์เสินโจวจำนวนมาก จึงพากันออกจากเสินโจว มุ่งหน้าไปสร้างรากฐานในดินแดนภายนอก
ทำให้ดินแดนป่าเถื่อนภายนอกเสินโจว ค่อยๆ กลายเป็นเสินโจวแห่งที่สอง ซึ่งเป็นสถานที่ที่เหมาะสมกับการพัฒนาวิถียุทธ์มากกว่า
ที่นั่น ผู้แข็งแกร่งคือผู้ที่ได้รับการเคารพ ผู้อ่อนแอคือเหยื่อของผู้แข็งแกร่ง พลังฝีมือคือทุกสิ่งทุกอย่าง!
เพื่อยกระดับพลังฝีมือ วิถียุทธ์จึงถูกคิดค้นและพัฒนาขึ้นใหม่อย่างไม่หยุดยั้ง สุดยอดวิชาชั้นสูงจำนวนมากปรากฏขึ้น อานุภาพของวิชายุทธ์ได้ทลายขีดจำกัดความรู้ของผู้คนครั้งแล้วครั้งเล่า
ในด้านการพัฒนาวิทยายุทธ์ พวกเขาถึงขั้นทำได้ดีกว่าผู้ฝึกยุทธ์ในเสินโจวเสียอีก
และสยงป้า ก็คือตัวแทนที่โดดเด่นที่สุด!
ตัวตนระดับนี้ คือตัวแทนของยอดฝีมือวิถียุทธ์ชั้นแนวหน้าแห่งดินแดนหมื่นราชวงศ์!
แต่ในขณะที่เขากำลังผงาดขึ้นมานั้น กลับถูกศิษย์พี่หลิวของพวกเขาขัดขวางอย่างหักหาญน้ำใจ และถูกแย่งชิงอันดับบนทำเนียบมหาปรมาจารย์ไป!
ทำให้ความฝันในการเป็นจ้าวแห่งยุทธภพของเขาต้องพังทลาย!
แค่คิด บรรดาศิษย์และผู้อาวุโสบู๊ตึ๊งก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงจนพูดไม่ออก
แม้จะไม่รู้แน่ชัดว่าสยงป้าสูญเสียอะไรไปกันแน่....
แต่พวกเขาก็รู้ดีว่า โชคชะตาวิถียุทธ์ของดินแดนหมื่นราชวงศ์ ดูเหมือนจะถูกศิษย์พี่หลิวของพวกเขา ปล้นชิงไปในรวดเดียวเสียแล้ว!
มันมีความหมายที่ยิ่งใหญ่มาก!
ถึงขั้นดู... โรคจิตนิดๆ!
เรื่องนี้ทำให้คนของบู๊ตึ๊งตั้งแต่บนลงล่าง ต่างตื่นเต้นเดือดพล่านกันไปหมด
ณ ยอดเขาบู๊ตึ๊ง ภายในตำหนักเจินอู่
"สยงป้าแห่งพรรคใต้หล้า พ่ายแพ้ย่อยยับ!"
"ทุ่มเทสุดกำลัง ใช้เคล็ดพลังสามประสาน สามพลังบรรจบ ปล่อยสุดยอดวิชาที่มีอานุภาพทัดเทียมกับการโจมตีของยอดคนระดับเทวะอย่าง [ดรรชนีสามประสาน] กลับยังไม่สามารถทำลายโล่กระบี่ไท่เก๊กของหลิวหยางได้!"
"ไร้ซึ่งหนทางต่อต้าน พ่ายแพ้อย่างหมดรูปให้กับ....."
"กระดองเต่าของหลิวหยาง!"
ซ่งหยวนเฉียวมองดูรายงานข่าวกรองที่ละเอียดมากขึ้นในมือ เขาอ่านมันด้วยความตกตะลึง อ้าปากค้าง ตาถลนแทบจะหลุดออกมานอกเบ้า
อึ้ง อึ้งกิมกี่ไปเลย!
เขาเองก็คิดไม่ถึงว่า คู่ต่อสู้ที่หลิวหยางเลือกประลองในการขึ้นทำเนียบมหาปรมาจารย์ จะเป็นถึงจ้าวแห่งดินแดนหมื่นราชวงศ์อย่าง สยงป้าแห่งพรรคใต้หล้า!
ยิ่งคิดไม่ถึงเข้าไปใหญ่ว่า จอมคนแห่งยุคอย่างสยงป้า เมื่ออยู่ต่อหน้าหลิวหยาง จะไร้ซึ่งหนทางต่อต้านใดๆ!
ทุ่มเทสุดกำลัง ก็ยังไม่สามารถเจาะการป้องกันของหลิวหยางได้!
ความห่างชั้นของพลังฝีมือมันมากเกินไปแล้ว!
ดูจากพลังต่อสู้ที่สยงป้าแสดงออกมา สภาวะแห่งฟ้าดินบรรลุขั้นสูง และควบแน่นเจตจำนงแท้จริงแห่งฟ้าดินได้อย่างสมบูรณ์แล้ว!
พลังฝีมือระดับนี้.....
ซ่งหยวนเฉียวถึงกับเงียบไปเลย!
เขาก้มมองมือทั้งสองข้างของตัวเอง... ดูเหมือนว่าเขาที่เป็นถึงเจ้าสำนักบู๊ตึ๊ง ก็ไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่าสยงป้าสักเท่าไหร่เลยนะ!
การที่สยงป้าพ่ายแพ้ย่อยยับขนาดนี้ นั่นไม่หมายความว่า ถ้าเป็นเขา ซ่งหยวนเฉียว ก็คงโดนไอ้เด็กหลิวหยางนี่ตบยับเหมือนกันหรอกรึ?!
พอคิดถึงตรงนี้ ซ่งหยวนเฉียวก็ถึงกับใบ้กิน เงียบกริบไปในทันที!