ตอนที่ 211 เหล่ายอดอัจฉริยะวิถียุทธ์เดือดพล่าน: ทะลวงทำเนียบมหาปรมาจารย์ให้ยับ!
ตอนที่ 211 เหล่ายอดอัจฉริยะวิถียุทธ์เดือดพล่าน: ทะลวงทำเนียบมหาปรมาจารย์ให้ยับ!
ตอนที่ 211 เหล่ายอดอัจฉริยะวิถียุทธ์เดือดพล่าน: ทะลวงทำเนียบมหาปรมาจารย์ให้ยับ!
มหาปรมาจารย์ทั่วทั้งเสินโจว ต่างพากันร้องโหยหวน ลนลานตื่นตระหนก ถูกบั่นทอนกำลังใจอย่างหนัก จนถึงขั้นเรียกได้ว่าสิ้นหวังกันถ้วนหน้า
แต่ทว่า เหล่ายอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ตามสถานที่ต่างๆ ทั่วแผ่นดิน กลับหน้าชื่นตาบาน ยิ้มแย้มจนแก้มแทบปริ!
ไม่มีเหตุผลอื่นใด ยิ่งหลิวหยางแสดงความวิปริตระดับปีศาจออกมามากเท่าไหร่ หลังจากบรรลุมหาปรมาจารย์วิถียุทธ์ พวกเขาก็ยิ่งสะใจมากเท่านั้น!
ให้พวกมหาปรมาจารย์ที่เอาแต่วางมาดสูงส่งพวกนั้น ได้ลิ้มรสความรู้สึก 'สิ้นหวัง' แบบที่พวกตนเคยเจอเสียบ้าง!
แค่คิดก็บันเทิงจนกลั้นขำไม่อยู่ ยิ้มกว้างจนปากจะฉีกถึงรูหูแล้ว
ไม่ว่าข่าวนี้จะแพร่สะพัดไปถึงที่ใด เหล่ายอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ทั่วทั้งเสินโจวต่างก็เดือดพล่านด้วยความตื่นเต้น
"ดี! ดีเยี่ยมไปเลย! สมกับเป็นยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์อันดับหนึ่งแห่งเสินโจวของเรา!"
"ตัวคนเดียวกระบี่เล่มเดียว บุกทะลวงค่ายทหารชิงราวกับเดินเข้าดินแดนไร้ผู้คน รับมือมหาปรมาจารย์นับร้อยได้สบายๆ แถมยังไร้รอยขีดข่วน ซ้ำยังฟันมหาปรมาจารย์แมนจูร่วงไปอีกหกคน แล้วลอยนวลจากไปอย่างเท่ๆ แข็งแกร่ง แข็งแกร่งเกินไปแล้ว สมกับเป็นเต่าเฒ่าแห่งบู๊ตึ๊งจริงๆ ดูเหมือนว่าหลังจากบรรลุมหาปรมาจารย์วิถียุทธ์ พลังความปีศาจมันจะอัปเกรดขึ้นไปอีกนะเนี่ย!"
"มหาปรมาจารย์ตั้งเป็นร้อยคน กลับเจาะ 'กระดองเต่า' ของหลิวหยางไม่เข้า นี่มันเป็นอะไรที่โคตรจะยอดเยี่ยมเลย!"
"ฮ่าๆๆ ไอ้เต่าเฒ่าหลิวหยางคนนี้ ไม่ทำให้พวกเราผิดหวังจริงๆ!"
"ช็อกแป๊บ หลิวหยางเริ่มทำตัวไม่เหมือนคนอีกแล้ว!"
"นี่คือการไม่เห็นหัวมหาปรมาจารย์แมนจูเลยชัดๆ! เอามหาปรมาจารย์ของเขามาเป็นเป้าซ้อมกระบี่ดื้อๆ เลยเนี่ยนะ?!"
"นับวันยิ่งไม่ทำตัวเป็นคนเข้าไปทุกที สิ่งที่เขาทำแต่ละอย่าง มันชวนให้ขนลุกและบ้าบิ่นสุดๆ! ตัวคนเดียวกระบี่เล่มเดียวบุกค่ายทหารชิง เมินเฉยกองทัพนับสิบล้านก็ว่าแย่แล้ว พอเจอมหาปรมาจารย์เป็นร้อยรุมกินโต๊ะ กลับไม่คิดจะหนี แต่ดันสวนกลับซะงั้น นี่มันไม่เห็นพวกมหาปรมาจารย์แมนจูอยู่ในสายตาเลยนี่หว่า?!"
"เคยเห็นคนอวดดีจองหองมาก็เยอะ แต่ไม่เคยเห็นใครอวดดี จองหอง และโอหังได้เท่าไอ้เต่าเฒ่าหลิวหยางคนนี้มาก่อนเลย!"
"เจ้าบอกว่าเขาอวดดีงั้นรึ? แต่เขาขึ้นชื่อเรื่องความรอบคอบและใจเย็นสุดๆ เลยนะ ถ้าบ่มเพาะไม่ถึงจุดสูงสุดของมหาปรมาจารย์ เขาไม่มีทางยอมลงเขาเด็ดขาด!"
"ทั้งรอบคอบและอวดดีไปพร้อมๆ กัน สมกับเป็น 'สัตว์เทวะเสวียนอู่ (เต่าดำ)' แห่งวิถียุทธ์จริงๆ!"
"น่าตื่นตะลึงเกินไปแล้ว ตัวคนเดียวประจัญบานมหาปรมาจารย์เป็นร้อย แถมยังสวนกลับฆ่ามหาปรมาจารย์ต้าชิงไปได้ถึงหกคน ไอ้เต่าเฒ่าหลิวหยางนี่ ตกลงพลังฝีมือมันน่ากลัวระดับไหนกันแน่?!"
"น่ากลัวขนาดไหนข้าก็ไม่รู้หรอก แต่ที่ยอดอัจฉริยะอย่างข้ารู้แน่ๆ ก็คือ งานนี้พวกมหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าบนทำเนียบมหาปรมาจารย์ ต้องมีลนลานกันบ้างแหละ!"
"เพิ่งจะลงเขามาก็เปิดศึกกับมหาปรมาจารย์เป็นร้อย ด้วยพลังฝีมือระดับปีศาจแบบนี้ มหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าทุกคนในเสินโจว คงต้องชั่งน้ำหนักดูแล้วล่ะ ว่าตัวเองจะหยุดไอ้เต่าเฒ่าหลิวหยางไม่ให้ทะลวงทำเนียบมหาปรมาจารย์จนยับเยินได้ไหม?!"
"หยุดไม่อยู่หรอก ไม่มีทางหยุดได้เลย!"
"งั้นอัจฉริยะอย่างข้าก็สบายใจแล้ว สมกับคำกล่าวที่ว่า สุขคนเดียวมิสู้สุขร่วมกัน เรื่องดีๆ อย่างการถูกไอ้ปีศาจหลิวหยางโจมตีจนเริ่มสงสัยในชีวิตแบบนี้ มันก็ต้องแบ่งปันให้พวกมหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าได้ลิ้มรสด้วยสิ!"
"ฮ่าๆๆ!"
ยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ทั่วทั้งเสินโจว ต่างถูกพลังฝีมือที่หลิวหยางแสดงให้เห็นในศึกแรกหลังลงเขา ทำให้ตกตะลึงจนกรามแทบหลุด
ดูไปก็อ้าปากค้าง ตาถลนไป!
สูดลมหายใจเย็นเยือก ร้องอุทานเสียงหลง
แต่ละคนดูแล้วถึงกับหนังหัวถลก ตกตะลึงจนพูดไม่ออก
แต่หลังจากความตกตะลึงผ่านพ้นไป ก็คือความยินดีปรีดาจนแทบคลั่ง!
นี่มันช่างยอดเยี่ยมเสียนี่กระไร!
คราวนี้แหละ พวกมหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าที่เอาแต่นั่งอยู่บนหอคอยงาช้าง จะได้สัมผัสถึงความหวาดกลัวจากการถูก 'จอมมาร' อย่างหลิวหยางครอบงำ และได้ลิ้มรสความรู้สึกแบบเดียวกับที่พวกยอดอัจฉริยะอย่างพวกเขาเคยเจอเสียที
จะมีอะไรน่าตื่นเต้นไปกว่านี้อีกรึ?!
ยังไงซะ ยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ทุกคนในเสินโจวต่างก็ตื่นเต้นจนหัวเราะร่า พากันปรบมือชื่นชมว่า นี่มันเยี่ยมสุดๆ ไปเลย!
ความเจ็บปวดจากการถูกปีศาจวิถียุทธ์กวาดล้างและทะลวงทำเนียบปรมาจารย์จนยับเยิน จะให้พวกเขายอดอัจฉริยะรับเคราะห์อยู่ฝ่ายเดียวได้อย่างไร
ตอนนี้ ในที่สุดก็ถึงคิวของพวกมหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าบนทำเนียบมหาปรมาจารย์แล้ว!
มหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าบนทำเนียบมหาปรมาจารย์เชียวนะ!
แต่ละคนล้วนเป็นยอดฝีมือสูงสุดของเสินโจว หากไม่นับรวมปัจจัยภายนอก วัดกันแค่พลังวิถียุทธ์ล้วนๆ...
มหาปรมาจารย์วิถียุทธ์หนึ่งร้อยอันดับแรกบนทำเนียบนี้ ก็คือมหาปรมาจารย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก!
ลองคิดดูสิ ว่ายอดอัจฉริยะที่อยู่ในสามทำเนียบแห่งฟ้าดินเหมือนกัน...
สถานะของพวกเขาจะห่างชั้นกันขนาดไหน?!
ทำเนียบมังกรซ่อน ทำเนียบปรมาจารย์ นั่นเป็นเพียงแค่ "ยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์" เท่านั้น!
ไม่ว่าจะแสดงความวิปริตออกมาแค่ไหน พรสวรรค์ไร้เทียมทานเพียงใด หรือมีศักยภาพมากเท่าไหร่
แต่พรสวรรค์ ก็ยังคงเป็นแค่พรสวรรค์ ทำได้เพียงถูกขนานนามว่าเป็น ยอดอัจฉริยะ เท่านั้น
แต่ผู้ที่อยู่บนทำเนียบมหาปรมาจารย์ล่ะ....
ตามหลักแล้ว พวกเขาก็ควรจะถูกเรียกว่ายอดอัจฉริยะวิถียุทธ์เช่นกัน
แต่ผู้ที่อยู่บนทำเนียบมหาปรมาจารย์ กลับมีสมญานามพิเศษว่า "มหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้า"
ความหมายของมันก็คือ พวกเขาคือยอดฝีมือชั้นแนวหน้าแห่งเสินโจว!
สถานะและพลังฝีมือพุ่งทะยานทะลุฟ้า แตกต่างจากยอดอัจฉริยะบนทำเนียบมังกรซ่อนและทำเนียบปรมาจารย์อย่างสิ้นเชิง
พวกเขาคือผู้กุมชะตาและกำหนดโครงสร้างอำนาจของแผ่นดินเสินโจวอย่างแท้จริง
รวบรวมทั้ง "อำนาจ" และ "พลังอันยิ่งใหญ่" ไว้ในร่างเดียว!
เพียงคำพูดเดียว ก็สามารถชี้ชะตาสถานการณ์การรบของหลายสิบหรือนับร้อยโจวได้!
นี่คือสถานะและอิทธิพลที่สูงส่งถึงเพียงไหน!?
เมื่ออยู่ต่อหน้ายอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ ผู้คนในใต้หล้าทำได้เพียงเรียกขานพวกเขาว่า "อัจฉริยะ" ปากบอกว่ายอมรับ แต่ในใจอาจไม่ได้คิดเช่นนั้น
ทว่า เมื่ออยู่ต่อหน้ามหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้า ทุกคนล้วนต้องยอมสยบทั้งกายและใจอย่างแท้จริง!
ชื่อเสียง บารมี และอำนาจที่แฝงอยู่นั้น...
มันห่างชั้นกันราวฟ้ากับดิน!
แม้บรรดายอดอัจฉริยะวิถียุทธ์จะไม่ได้พูดออกมา แต่ลึกๆ แล้วพวกเขาก็รู้สึกไม่ยอมรับ!
แต่ละคนกัดฟันกรอด คิดในใจว่า รอให้พวกตนบรรลุมหาปรมาจารย์วิถียุทธ์เมื่อไหร่ จะต้องเอาคืนให้สาสม!
แต่สิ่งเหล่านี้ ท้ายที่สุดก็เป็นเพียงแค่ "จินตนาการ"!
มหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าบนทำเนียบมหาปรมาจารย์ ใช่ว่าจะท้าสู้ได้ง่ายๆ เสียเมื่อไหร่?!
เอาแค่เรื่องพลังฝีมือก่อน ว่าจะสู้ชนะไหม ต่อให้สู้ชนะ ก็ต้องดูภูมิหลังของตัวเองด้วย ว่ากองกำลังเบื้องหลังของตน สามารถไปล่วงเกินมหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าคนนั้นได้หรือไม่?
ถ้าล่วงเกินไม่ได้ล่ะก็ ขอโทษที ต่อให้เจ้ามีพลังฝีมือพอ เจ้าก็ขึ้นไปอยู่บนทำเนียบไม่ได้ และไม่สามารถกลายเป็นมหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าได้หรอก
ด้วยเหตุนี้ ทำเนียบมหาปรมาจารย์จึงมีความซับซ้อนอย่างยิ่ง และได้กลายสภาพเป็น 'ทำเนียบกองกำลังแห่งยุทธภพเสินโจว' ไปโดยปริยาย
สิ่งนี้ทำให้เหล่ายอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ทุกคน ล้วนมีความ "ขุ่นเคือง" ฝังรากลึกอยู่ในใจ ต่อบรรดามหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าบนทำเนียบมหาปรมาจารย์
เป็นยอดอัจฉริยะเหมือนกันแท้ๆ ทำไมพวกเจ้าถึงได้ "อวดเบ่ง" ขนาดนี้?!
ไม่ยอมรับ ตีให้ตายก็ไม่ยอมรับ!
และมาบัดนี้ เมื่อหลิวหยางลงเขา และผงาดขึ้นอย่างเกรียงไกรในขอบเขตมหาปรมาจารย์วิถียุทธ์
เขาแสดงความปีศาจและความวิปริตออกมามากกว่าตอนที่ยังเป็นแค่ปรมาจารย์เสียอีก
สิ่งนี้ทำให้เหล่ายอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ทั่วเสินโจว ต่างมองเห็นความหวัง!
ความหวังที่จะทะลวงทำเนียบมหาปรมาจารย์ให้ยับเยิน!
หลิวหยาง ยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ที่วิปริตที่สุดในรุ่นของพวกเขา กำลังจะกวาดล้างทำเนียบมหาปรมาจารย์ กระชากพวกมหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้าที่อยู่สูงส่งให้ร่วงหล่นลงมาจากหลังม้า เพื่อให้พวกมันได้ลิ้มรส "การทรมาน" จากปีศาจวิถียุทธ์บ้าง
การที่หลิวหยางทะลวงทำเนียบมหาปรมาจารย์ให้ยับ มันก็เหมือนกับว่าพวกยอดอัจฉริยะอย่างพวกเขาได้ลงมือทำเองนั่นแหละ!
โดยไม่รู้ตัว หลิวหยางที่บรรลุมหาปรมาจารย์วิถียุทธ์แล้ว
ได้ก้าวกระโดดขึ้นกลายเป็น "ตัวแทน" ของยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ทั่วทั้งเสินโจวไปเสียแล้ว!
ในสายตาของยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ทุกคน หลิวหยางคือตัวแทนของพวกเขาทั้งหมด ที่จะไปกวาดล้างทำเนียบมหาปรมาจารย์!
แค่คิด ภายในใจก็ตื่นเต้นและดีใจจนเนื้อเต้นแล้ว!
ไม่ว่าจะยังไง หลิวหยางก็ถือเป็นสาย "ยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์" อย่างแท้จริง เป็นพวกเดียวกันกับพวกเขา!
มหาปรมาจารย์ชั้นแนวหน้างั้นรึ?!
หึ นั่นมันก็แค่พวกที่รอให้เหล่ายอดอัจฉริยะวิถียุทธ์อย่างพวกเขาสั่งสอนเท่านั้นแหละ!
ชัยชนะของหลิวหยาง ในสายตาของยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ ก็คือชัยชนะของพวกเขานั่นเอง!
ชั่วขณะนั้น ยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ทั่วทั้งเสินโจว ต่างก็เดือดพล่านกันถ้วนหน้า!