ตอนที่ 27 เพิ่มสมาชิกใหม่ แล้วค่อยรอดู

ตอนที่ 27 เพิ่มสมาชิกใหม่ แล้วค่อยรอดู

หนึ่งชั่วโมงต่อมา สมาชิกในกลุ่มก็เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน ดูจากรูปโปรไฟล์แล้ว เป็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาโดดเด่นคนหนึ่ง

เยี่ยอวี่เฟย: "ทุกคนช่วยกันต้อนรับนักพรตตาน (ตานเต้าฉาง) หน่อยค่ะ ขอบคุณพี่หวังมากนะคะที่แนะนำมา

นักพรตตานสอนเก่งมากจริงๆ ค่ะ"

ซือโหย่วหลี่: "ยินดีต้อนรับเสี่ยวตานครับ"

ไช่เป่าเอ๋อร์: "ยินดีต้อนรับจ้าเสี่ยวตาน"

เผยเจิ้งเหอและหวังเว่ยต่างไม่ได้พูดอะไร ตอนนี้หวังเว่ยรู้สึกเสียวสันหลังวาบจริงๆ หรือว่าเขาจะไปล่วงเกินพี่ใหญ่เข้าให้แล้วจริงๆ นะ?

ตานเกิง: "สวัสดีครับทุกคน ต่อไปขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ"

ไช่เป่าเอ๋อร์: "ที่แท้นักพรตน้อยพูดจาเหมือนพวกเราเลยแฮะ ฉันก็นึกว่าจะได้ยินสำนวนการพูดที่แปลกออกไปเสียอีก"

ตานเกิง: "นักพรตก็เป็นคนธรรมดาคนหนึ่งครับ"

ตานเกิงส่งข้อความขอบคุณไปให้หวังเว่ยเป็นการส่วนตัว เขารู้สึกว่าครั้งนี้ดวงของเขาเริ่มจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นแล้วจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเขายังพอมีวิชาหมัดมวยติดตัวอยู่บ้าง แล้วต้องฝากชีวิตไว้กับการตกหีบสมบัติอย่างเดียวล่ะก็ เขาคงได้อดตายแน่ๆ

หวังเว่ย: "เสี่ยวตาน นายตั้งใจสอนเจ้าของกลุ่มให้ดี อย่าไปมีความคิดอื่นแฝงล่ะ"

ตานเกิง: "พี่หวัง พี่พูดเรื่องอะไรเนี่ย?"

หวังเว่ย: "ไม่มีอะไร แค่นายจำไว้ว่าต้องตั้งใจสอนให้ดีก็พอ"

ตานเกิง: "นั่นมันแน่นอนอยู่แล้วครับ ตอนนี้เสี่ยวเยี่ยคือผู้มีพระคุณที่คอยเลี้ยงปากเลี้ยงท้องผมเลยนะ"

ส่วนอีกด้านหนึ่ง หลังจากเผยเจิ้งเหอเสร็จธุระ เขาก็เห็นข้อความในกลุ่ม จึงยิ้มออกมานิดหนึ่งแล้วพิมพ์ตอบกลับไป

เผยเจิ้งเหอ: "ยินดีต้อนรับเสี่ยวตานครับ"

จากนั้นเขาก็ทิ้งข้อความไว้ให้เยี่ยอวี่เฟยเป็นการส่วนตัว

เผยเจิ้งเหอ: "เสี่ยวเยี่ย เสี่ยวตานมีฝีมือจริงหรือเปล่า ให้ฉันช่วยทดสอบดูให้ก่อนไหม?"

เยี่ยอวี่เฟย: "ขอบคุณค่ะพี่เผย เมื่อกี้เสี่ยวตานเพิ่งวางแผนการฝึกตามสภาพร่างกายของฉันให้แล้วค่ะ ลองเรียนสั้นๆ แค่ยี่สิบนาที รู้สึกว่าดีกว่าตอนตัวเองซ้อมมั่วๆ ตั้งเยอะเลย"

เผยเจิ้งเหอ: "โอเคครับ ถ้ามีปัญหาอะไรติดต่อฉันได้ทันทีเลยนะ"

เยี่ยอวี่เฟย: "อื้อๆ ถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากล ฉันจะรีบติดต่อพี่เผยเป็นคนแรกแน่นอนค่ะ"

ตามแผนที่วาดไว้ เธอวางกระถางปลูกไว้ที่หน้าประตูบ้านฝั่งซ้ายและขวาอย่างละใบ ที่ต่างจากก่อนหน้านี้คือ ครั้งนี้เธอใส่ดินลงไปด้วย กระถางปลูกหนึ่งใบสามารถบรรจุดินได้พอดีหนึ่งลูกบาศก์เมตร เธอมีดินอยู่ 6 ลูกบาศก์เมตร จึงใส่ดินได้แค่ 6 กระถางเท่านั้น ปลูกอะไรไว้ข้างนอกดีนะ? มันคงจะไม่เหมือนการปลูกในโลกความเป็นจริงหรอกมั้ง ยังไงซะนี่ก็คือโลกเกมส์นี่นา

เมล็ดพันธุ์ที่เธอมีก็ไม่ใช่น้อยๆ ตอนนี้มีเมล็ดผักใบเขียว ×3, เมล็ดอัลฟัลฟา ×3, เมล็ดฝ้าย ×20,

เมล็ดสตรอว์เบอร์รี ×12 และเมล็ดข้าวเจ้า ×60 ทั้งหมด 5 ชนิด

กระถางปลูกหนึ่งใบสามารถใส่ได้ห้าเมล็ด เธอจึงลองปลูกเมล็ดผักใบเขียว ×3, เมล็ดสตรอว์เบอร์รี ×2 และเมล็ดฝ้าย ×5 ลงไปก่อน หลังจากเพาะเมล็ดผักใบเขียวลงไป เยี่ยอวี่เฟยก็ได้รับแจ้งเตือนจากระบบ

【ผักใบเขียวหลังการเพาะปลูก ในสถานการณ์ปกติจะใช้เวลา 5 วันในการเติบโตเต็มที่】

"สถานการณ์ปกติ? 5 วัน? สมเป็นระบบ สมเป็นเกมส์จริงๆ"

ต่อมาคือเมล็ดสตรอว์เบอร์รีใช้เวลา 10 วัน และเมล็ดฝ้ายที่ดูเหมือนจะต้องการเวลาถึง 20 วันเลยทีเดียว

ดูเหมือนว่าเธอจะไม่มีอะไรต้องทำอีกแล้ว

เธอเดินเข้าบ้านไปอาบน้ำชำระร่างกาย แล้วเปลี่ยนมาใส่ชุดลำลอง

เธอหยิบกิ่งปะการังสีส้มแดงที่ขนาดพอๆ กับฝ่ามือสองข้างกางออก จากคลังสินค้ามาวางประดับไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือ

"สวยจัง ถ้ามีฐานรองสักหน่อยคงจะยิ่งดี"

เธอคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะถ่ายคลิปวิดีโอสั้นๆ ของปะการังส่งเข้าไปในกลุ่ม

เยี่ยอวี่เฟย: "ในกลุ่มมีใครทำฐานรองให้ปะการังอันนี้ได้บ้างคะ? ฉันมีค่าตอบแทนให้ตามความเหมาะสมค่ะ"

ไช่เป่าเอ๋อร์: "ว้าว สวยจังเลย ในตลาดซื้อขายมีของแบบนี้ด้วยเหรอ? อยากได้ๆๆๆ"

เยี่ยอวี่เฟยนึกขึ้นได้ เธอจึงหยิบเศษปะการังชิ้นเล็กๆ ที่หักหลุดออกมาตอนที่เธอแงะ ส่งเป็นซองแดงระบุตัวตนให้ไช่เป่าเอ๋อร์ทันที

ไช่เป่าเอ๋อร์: "ว้าวๆๆ! ที่แท้เป็นของสะสมส่วนตัวของท่านเจ้าของกลุ่มนี่เอง ขอบคุณท่านเจ้าของกลุ่มที่ประทานรางวัลให้ค่ะ ชิ้นสีชมพูชิ้นนี้ฉันชอบมากถึงมากที่สุดเลย"

เยี่ยอวี่เฟย: "ชอบก็ดีแล้วค่ะ"

ตานเกิง: "ผมพอจะแกะสลักไม้ได้ครับ แต่ไม่มีมีดแกะสลักดีๆ อาจจะแกะออกมาไม่ได้สวยเลิศเลอนัก ถ้าคุณไม่เน้นคุณภาพสูงส่ง ผมพอจะทำฐานรองให้ได้ครับ"

เยี่ยอวี่เฟย: "ฉันไม่เกี่ยงค่ะ คุณทำเสร็จแล้วบอกมาได้เลยว่าต้องการอะไรแลกเปลี่ยน"

ซือโหย่วหลี่: "เจ้าของกลุ่มครับ ยังพอมีน้ำขายไหม?"

เยี่ยอวี่เฟย: "คุณส่งขวดเปล่ามาให้ฉันก่อนก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันกรอกให้ ไม่ต้องห่วงนะคะ น้ำที่กรอกให้เป็นน้ำบริสุทธิ์ที่ผ่านเครื่องกรองน้ำมาแล้วค่ะ"

ซือโหย่วหลี่: "ขอบคุณครับ (ส่งซองแดงระบุตัวตน)"

ตานเกิง: "เจ้าของกลุ่มครับ ผมขอรับด้วยสองขวดครับ (ส่งซองแดงระบุตัวตน)"

ไช่เป่าเอ๋อร์: "เจ้าของกลุ่มคะ ฉันก็ขอสองขวดค่ะ (ส่งซองแดงระบุตัวตน)"

หวังเว่ย: "พวกนายนี่ทำไมหน้าไม่อายกันจังเลย? เจ้าของกลุ่มครับ ผมขอด้วยสองขวดครับ (ส่งซองแดงระบุตัวตน)"

พอเห็นข้อความในกลุ่ม เยี่ยอวี่เฟยก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาทันที ความครึกครื้นแบบนี้เหมือนกับทุกคนยังอยู่ในโลกที่สงบสุขเลย

เธอทยอยรับซองแดงและวางขวดเปล่าเรียงไว้บนเคาน์เตอร์ครัวตามลำดับ เพื่อไม่ให้จำสลับขวดของแต่ละคน

เธอเปิดก๊อกน้ำ น้ำที่ไหลออกมาคือน้ำบริสุทธิ์ เธอจึงกรอกใส่ขวดได้อย่างรวดเร็ว

พอกรอกเต็มหมดแล้ว เธอก็ส่งกลับไปให้แต่ละคนในกลุ่ม

หลังจากนั้นเธอก็ไม่ได้สนใจแชทกลุ่มอีก ไม่แม้แต่จะไปดูแชทสาธารณะหรือตลาดซื้อขาย เธอตั้งใจจะเปิดหีบ

เพื่อรับความสุขที่เรียบง่าย! แม้ช่วงบ่ายจะตกปลาแค่ 3 ชั่วโมง แต่เธอก็ยังตกได้หีบเหล็ก 2 กล่อง และหีบไม้ 4 กล่อง

"คุณพ่อระบบคะ ลูกสาวที่รักคุณพ่อที่สุดกำลังอธิษฐานอยู่นะคะ ขอให้หนูเปิดได้ของที่ดีที่สุดและมีประโยชน์ที่สุดด้วยเถิดค่ะ"

【ได้รับ เศษชิ้นส่วนดันเจี้ยน 1 จำนวน 1 ชิ้น, เศษชิ้นส่วนดันเจี้ยน 4 จำนวน 1 ชิ้น, กาแฟมัทฉะ ×3】

เปิดใช้งานพรสวรรค์: โชคดีทวีคูณ ของรางวัลทั้งหมดเพิ่มขึ้น 2 เท่า!

【ได้รับ เศษชิ้นส่วนดันเจี้ยน 1 จำนวน 1 ชิ้น, เศษชิ้นส่วนดันเจี้ยน 3 จำนวน 2 ชิ้น, ผ้าขนหนู ×2, ไม้ ×10】

เปิดใช้งานพรสวรรค์... ทวีคูณเป็น 1 เท่า

【ได้รับ เศษชิ้นส่วนดันเจี้ยน 2 จำนวน 1 ชิ้น, ไม้ ×10, ก้อนเหล็ก ×10, ขนมปังปิ้งเย็น ×5】

เปิดใช้งานพรสวรรค์... ทวีคูณเป็น 2 เท่า

【ได้รับ เศษชิ้นส่วนดันเจี้ยน 6 จำนวน 2 ชิ้น, เศษชิ้นส่วนดันเจี้ยน 3 จำนวน 2 ชิ้น, ขนมปังแสนอร่อย ×10, ไขมัน ×5】

เปิดใช้งานพรสวรรค์... ทวีคูณเป็น 1 เท่า

【ได้รับ ธนูยาว ×1, ลูกธนูระเบิด ×10, โคมไฟโซลาร์เซลล์ภายนอกอาคาร ×1, ยาเพิ่มพละกำลัง ×5,

พุทราแดง ×10】

เปิดใช้งานพรสวรรค์... ทวีคูณเป็น 2 เท่า

【ได้รับ แบบแปลนผลิตทวนระดับกลาง ×1, แบบแปลนผลิตดาบยาวระดับต้น ×1, ก๊อกน้ำอัตโนมัติ ×1, ถังขยะรีไซเคิลขนาดเล็ก ×1】

เปิดใช้งานพรสวรรค์... ทวีคูณเป็น 1 เท่า

เมื่อมองดูของรางวัลทั้งหมด เยี่ยอวี่เฟยถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง ไม่สิ ทำไมครั้งนี้เปิดได้ของแปลกๆ ทั้งนั้นเลยล่ะ?

มีเศษชิ้นส่วนดันเจี้ยนเยอะมาก นี่คือการสนับสนุนให้ทุกคนไปลงดันเจี้ยนงั้นเหรอ?

วันนี้เพิ่งวันที่สี่เองนะ มันจะเร่งรีบเกินไปหรือเปล่า?

จะว่าไป เธอยังมี "ป้ายคำสั่งขึ้นเกาะระดับทั่วไป" อีกหนึ่งใบที่ยังไม่ได้ใช้เลย

ช่างเถอะ เกาะเป็นสถานที่ที่น่าสยดสยองมาก ถึงแม้ตอนนี้ค่าสถานะของเธอจะเพิ่มขึ้นแล้ว

แต่ทักษะการต่อสู้ยังถือว่าอ่อนหัดนัก รอก่อนดีกว่า รอฝึกฝนไปอีกสักพักค่อยใช้

ทำแบบนี้ถึงจะได้รับผลประโยชน์สูงสุด

เยี่ยอวี่เฟยปลอบตัวเองว่าไม่ต้องรีบร้อน เป้าหมายของเธอคือการเคลียร์เกมส์นี้ให้ได้ ไม่ใช่แค่เล่นไม่กี่วันแล้วเกมส์จะจบลงเองเสียเมื่อไหร่ แม้ว่าค่าโชคลาภของเธอจะสูงและพรสวรรค์จะเป็นความโชคดี แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะสามารถนั่งกินนอนกินอย่างไร้กังวลในเกมส์เอาชีวิตรอดนี้ได้

ตอนนี้เธอรวบรวมเศษชิ้นส่วนดันเจี้ยนได้ครบหลายแห่งแล้ว ไว้ลองเลือกดันเจี้ยนที่สามารถเข้าเป็นกลุ่มได้เพื่อไปฝึกฝนฝีมือในสนามจริงดูบ้าง ก็นะ ถ้าจะให้เธอลุยดันเจี้ยนเดี่ยวด้วยตัวคนเดียว ในใจเธอก็ยังรู้สึกไม่มั่นใจอยู่ดีนั่นแหละ

จบตอนที่ 27