ตอนที่ 1: ทะลุมิติกลายเป็นตัวประกอบเป้าโจมตี

อันชิงหลีเพิ่งเสร็จสิ้นจากการร่วมผ่าตัดบายพาสหัวใจ ไม่นานถูกหัวหน้าแผนกเรียกตัวไปแจ้งว่าช่วงบ่ายต้องบินไปต่างประเทศเพื่อเข้าร่วมงานแลกเปลี่ยนทางวิชาการแทน

อันชิงหลีผู้ยุ่งวุ่นวายจนหัวหมุนไม่มีเวลาแม้แต่จะกลับบ้าน เธอเก็บของอย่างเร่งรีบแล้วขึ้นเครื่องบินทันที ช่วงเวลาว่างอันหาได้ยากยิ่งบนเครื่องบิน เธอหยิบนิยายบำเพ็ญเพียรที่มีตัวเอกเป็นสตรีขึ้นมาเปิดอ่าน

ตัวเอกหญิงในนิยายมีนามว่าเยี่ยจื่อหลาน ครอบครองรากปราณน้ำแข็งกลายพันธุ์ มีบุคลิกเย่อหยิ่งเย็นชา ทว่าวาสนากลับร้อนแรงจนเกินต้านทาน ระดับการฝึกตนอยู่เพียงขอบเขตสร้างรากฐาน แต่บรรดาตัวประกอบชายที่มีใจให้นางในเรื่องกลับมีจำนวนเกือบทะลุสองหลักแล้ว

อันชิงหลีหัวเราะเสียงแผ่ว เยี่ยจื่อหลานเป็นถึงตัวเอกหญิง ทั้งแข็งแกร่งและสง่างาม เบื้องหลังมีสำนักอันยิ่งใหญ่คอยหนุนหลัง ซ้ำยังมีอาจารย์ผู้ทรงพลังคอยปกป้อง เหล่าตัวประกอบชายที่ปรากฏตัวออกมาเร็วเกินไปเหล่านี้ ถูกกำหนดมาให้เป็นเพียงตัวเสริม จะสามารถสั่นคลอนหัวใจอันเย็นชาและเย่อหยิ่งของนางได้อย่างไร

ยิ่งไปกว่านั้น เป็นเพราะสตรีจอมสร้างเรื่องบางคน หรือที่เรียกกันว่านางร้ายผู้มีจิตใจอำมหิต ไม่สามารถพิชิตใจผู้ฝึกตนชายที่หมายปองได้ จึงหันไปหาเรื่องตัวเอกหญิง ทำให้นางต้องตกระกำลำบากไม่น้อย มีถึงสองครั้งที่เกือบทำให้นางต้องสิ้นชื่อ

ด้วยเหตุนี้เอง เนื้อเรื่องในหนังสือดำเนินมาถึงดินแดนเร้นลับรังอีกา นางร้ายผู้มีภูมิหลังไม่ธรรมดาคนหนึ่งได้ติดสินบนผู้ฝึกตนหญิงขอบเขตสร้างรากฐานขั้นกลางไว้ล่วงหน้า โดยวางแผนจะแอบสาดผงยาใส่ตัวเอกหญิง จากนั้นจะใช้กระบี่ส่งนางไปปรโลก

ช่างบังเอิญนัก ผู้ฝึกตนหญิงขอบเขตสร้างรากฐานขั้นกลางผู้นั้น กลับมีชื่อและแซ่เดียวกันกับอันชิงหลีอย่างพอดิบพอดี ทำให้อันชิงหลีที่อยู่บนเครื่องบินลอบด่าทออยู่ในใจ จัดการใครไม่จัดการ ดันไปลงมือกับตัวเอกหญิง เยี่ยจื่อหลานถูกกำหนดมาให้มีชีวิตรอดจนถึงตอนจบ คนนอกจะมาหักหาญกลางคันได้อย่างไร ช่างเป็นผู้ไม่รู้ย่อมไม่หวาดกลัวโดยแท้

ขณะที่อันชิงหลีกำลังโกรธเคืองในความไม่เอาไหนอยู่นั้น ฉับพลันเครื่องบินดิ่งวูบลงด้านล่างอย่างรุนแรง เสียงกรีดร้องยังไม่ทันเล็ดลอดออกจากลำคอ อันชิงหลีพลันร่วงหล่นลงสู่ความมืดมิดอันไร้ขอบเขตในทันที

ภายหลังมีรายงานข่าวแจ้งว่า เป็นเพราะอุกกาบาตจากนอกโลกพุ่งชนตัวเครื่อง ส่งผลให้เครื่องบินเกิดเพลิงไหม้และตกลงมา ผู้โดยสารบนเครื่องไม่มีผู้ใดรอดชีวิตเลยแม้แต่คนเดียว ผู้คนที่รับทราบความจริง ต่างพากันไว้อาลัยแก่เพื่อนมนุษย์ผู้เคราะห์ร้าย พร้อมกับประหลาดใจกับความน่าจะเป็นอันน้อยนิดเหลือคณานี้

ไม่ทราบแน่ชัดว่าหลับใหลอยู่ท่ามกลางความมืดมิดอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้นานเพียงใด เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอรู้สึกเพียงความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นมาบริเวณบั้นท้ายเป็นระลอก

"ร้องสิ เจ้าจงร้องออกมาสิ!"

หญิงหมอตำแยผู้หนึ่งกำลังตีก้นน้อยของเธอด้วยความร้อนรนจนน้ำตาคลอเบ้าตาฝ้าฟาง

อันชิงหลีจ้องมองหญิงชราผู้นี้อย่างเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง ข้อมูลแปลกประหลาดมากมายหลั่งไหลเข้ามาในหัว ส่งผลให้สมองน้อยของเธอมึนงงอย่างหนัก จนแทบจะสลบไสลไปอีกครา

"ลูกเอ๋ย! ห้ามหลับไปเด็ดขาดนะ! หากเจ้าจากไป แม่จะไปอธิบายกับท่านพ่อของเจ้าอย่างไร! เจ้าต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้จงได้!"

หญิงสาวรูปงามที่เพิ่งคลอดบุตรบนเตียงดิ้นรนจะลุกขึ้นยืนโดยไม่สนใจร่างกายอันอ่อนแอ เด็กคนนี้ผูกพันกับเกียรติยศและความโปรดปรานในช่วงครึ่งชีวิตหลังของนาง จะปล่อยให้ด่วนจากไปก่อนวัยอันควรไม่ได้เป็นอันขาด

เสียงร้องไห้คร่ำครวญของหญิงสาว ช่วยดึงสติอันชิงหลีที่กำลังมึนงง เธอขยับศีรษะเล็กน้อย พยายามมองไปยังสตรีโฉมงามที่พุ่งตัวเข้ามาหา นี่คือมารดาของทารกน้อยผู้นี้นั่นเอง น่าเสียดายที่เป็นเพียงสตรีเห็นแก่ตัวซึ่งมีดีเพียงหน้าตา ช่างไม่คุ้มค่าแทนอันชิงหลีในโลกบำเพ็ญเพียรเอาเสียเลย

ชีวิตอันแสนอัปยศอดสูของอันชิงหลีในดินแดนบำเพ็ญเพียร ยังคงฉายวนเวียนอยู่ในหัวของเธออย่างต่อเนื่อง ภาพสุดท้ายหยุดนิ่งอยู่ภายในปากอันแดงฉานราวกับอ่างเลือดของสัตว์อสูรตนหนึ่ง

อันชิงหลีบนเครื่องบินสิ้นลมหายใจแล้ว อันชิงหลีในดินแดนเร้นลับรังอีกาสิ้นชีพไปแล้วเช่นกัน ทว่าทารกน้อยอันชิงหลีแห่งตระกูลอันในโลกโลกีย์นี้กลับยังมีชีวิตอยู่!

ช่างเป็นการเกิดใหม่ราวกับความฝัน!

ไม่เพียงแต่ไม่ถูกลบเลือนความทรงจำในชาติก่อน ซ้ำยังได้รับความทรงจำและความรู้สึกของอันชิงหลีในดินแดนบำเพ็ญเพียรมาอย่างน่าประหลาด เช่นนี้ย่อมนับได้ว่าเป็นการเกิดใหม่เป็นคนถึงสามชาติภพ!

มีชีวิตเป็นคนถึงสามชาติภพ...

อันชิงหลีน้อยหลับตาลงครึ่งหนึ่งพร้อมกับทอดถอนใจ โลกบำเพ็ญเพียรหรือ? โลกบำเพ็ญเพียร! หัวใจเต้นแรงอย่างดุเดือดขึ้นมาระลอกหนึ่ง มุมปากของทารกน้อยยกขึ้นสูงพร้อมกับแย้มยิ้มออกมา

หมอตำแยเห็นใบหน้าเหี่ยวย่นของทารกน้อยกำลังยิ้มแฉ่ง อาการตกใจทำให้มืออันชราภาพสั่นเทา พลันนึกขึ้นได้ว่าเมื่อสิบกว่าปีก่อน ภายในคอกหมูที่บ้านเคยมีลูกหมูตัวหนึ่ง ลูกหมูตัวนั้นชอบเอียงคอมองคนแล้วยิ้มเช่นนี้เสมอ ดวงตาเป็นประกายแวววับเผยให้เห็นเหงือก มันมักจะจ้องมองคนพร้อมกับฉีกยิ้มอยู่เป็นเนืองนิตย์ รอยยิ้มนั้นชวนให้ผู้คนรู้สึกขนลุกซู่

ในท้ายที่สุดคนในครอบครัวทนไม่ไหว จึงนำลูกหมูตัวนั้นไปขายในฐานะสัตว์ประหลาด

มาบัดนี้เด็กหญิงตัวน้อยที่เพิ่งลื่นไหลออกมาจากครรภ์มารดา กลับมีท่าทีเช่นเดียวกัน บนใบหน้าเล็กอันเหี่ยวย่นดวงตายังไม่ทันเบิกกว้าง ทว่ากลับปรากฏรอยยิ้มอย่างชัดเจน เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ผู้คนยิ่งรู้สึกหวาดผวาในใจ

เวลาล่วงเลยมาหลายปี หมอตำแยได้สัมผัสความรู้สึกขนลุกซู่นั้นอีกครา มือของหญิงชราสั่นสะท้าน นางแอบคิดในใจว่าเด็กหญิงตัวน้อยผู้นี้เกิดมาไม่ยอมร้องไห้แต่กลับยิ้มเริงร่า หรือว่าจะเป็นตัวประหลาดอีกตัวหนึ่งกันแน่