ระบบจำลองบรรพบุรุษ บทที่ 1 : จำลองบรรพบุรุษ!

บทที่ 1 : จำลองบรรพบุรุษ!

[ติ๊ง! ตรงตามเงื่อนไขการเปิดใช้งาน กำลังดำเนินการเปิดใช้งานระบบ ……]

[เปิดใช้งานระบบจำลองบรรพบุรุษ!]

ทันใดนั้นเสียงกลไกที่เย็นเยียบก็ดังขึ้น ทำให้ซูม้อตื่นขึ้นมา

ในเวลานี้ ในโถงบรรพบุรุษที่กว้างขวาง มีแท่นบูชาแบบขั้นบันได วางอยู่เป็นรูปทรงพีระมิดหลายแท่น ส่วนบนสุดของแท่นบูชาที่ใหญ่ที่สุด จู่ๆ ก็สั่นสะเทือนเบาๆ

เงาร่างโปร่งใสที่คนอื่นมองไม่เห็นลอยอยู่เหนือแท่นบูชา

เงาร่างโปร่งใสมองลงไปที่แท่นบูชาที่อยู่ข้างใต้เขา เพียงเพื่อจะเห็นว่ามันสลักคำว่า แท่นบูชาวิญญาณของบรรพบุรุษซูม้อ

นี่คือแท่นบูชาของเขา

“บัดซบ! ข้าตายไปหลายร้อยปีแล้ว และระบบเพิ่งจะมาเปิดใช้งาน? ล้อเล่นกับข้ารึไงกัน!”

ซูม้อลอยอยู่บนแท่นบูชาของเขาและชูนิ้วกลางให้กับความว่างเปล่า

เมื่อเขาข้ามมายังโลกนี้ครั้งแรก เขากำลังรอให้นิ้วทองปรากฏ แต่จนกระทั่งเขาตาย เขาก็ไม่ได้รอมันอีกต่อไป

ผลก็คือห้าร้อยปีหลังจากการตายของเขา จิตสำนึกของเขาถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจริง ๆ แล้วได้รับระบบ!

ใช่! เขาเป็นคนกลับชาติมาเกิด!

เมื่อหกร้อยปีก่อน ซูม้อได้ข้ามจากโลกมายังโลกแฟนตาซีที่เรียกว่าทวีปเสวียนลี่ และกลายเป็นเด็กกำพร้า

ต่างจากผู้ที่ข้ามมาคนอื่นๆ ที่ได้รับอาณาจักรอมตะ ย่างก้าวทะยานไปสู่การเกิดใหม่ของพระเจ้า เขาไม่ได้รับนิ้วทองคำหลังจากข้ามมา

ขาดความรู้ แม้แต่สบู่ก็ไม่สามารถสร้างมันขึ้นมาได้ และยิ่งไม่สามารถพัฒนาการเกษตรได้ ในโลกที่แข็งแกร่งเช่นนี้ เขาสามารถเป็นเพียงคนธรรมดาได้เท่านั้น

เขาโชคดีพอที่จะได้เป็นศิษย์ของสำนักโล่วเฉวี่ย และกลายเป็นผู้ฝึกตน

เขาฝึกตนอย่างสิ้นหวังผ่านการทดสอบชีวิตและความตายมานับไม่ถ้วน ในที่สุดจากพื้นฐานการฝึกตนขอบเขตร่างกาย ก็ไปสู่ระดับก่อกำเนิด จากนั้นจึงทะลวงสู่อาณาจักรจุติ

เขายังได้ก่อตั้งตระกูลของเขาเอง ซึ่งพอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง

แต่ต่อมา ระหว่างการล่าสมบัติในอาณาจักรลับ ซูม้อถูกลอบสังหารโดยคนทรยศและเสียชีวิตด้วยความเกลียดชัง

เขาคิดว่าทุกอย่างจบลงแล้ว แต่วันนี้ห้าร้อยปีต่อมา เขาตื่นขึ้นอีกครั้ง!

สิ่งที่ปลุกเขาให้ตื่นคือนิ้วทองที่สายไปหลายร้อยปีของเขา!

ชื่อระบบที่เรียกว่า [จำลองบรรพบุรุษ!]

เงื่อนไขการเปิดใช้งานระบบนี้ แท้จริงแล้วคือลูกหลานของเขาต้องสืบทอดไปจนถึงรุ่นที่ 18 เพื่อเปิดใช้งาน!

ในตอนนี้ ลูกหลานรุ่นที่ 18 ของซูม้อได้ถือกำเนิดขึ้น ระบบจึงเปิดใช้งานและสติของเขาก็ตื่นขึ้น

เมื่อเขาตื่นขึ้นในตอนนี้ ซูม้อยังได้รับข้อมูลมากมายจากระบบ นอกจากตัวระบบเองแล้ว ยังมีข้อมูลของตระกูลอีกด้วย

เมื่อเทียบกับตอนที่เขาเสียชีวิต ครอบครัวได้ลดลงอย่างมาก และแม้กระทั่งที่ตั้งของตระกูลก็ถูกย้ายจากเมืองเทียนฝูอันคึกคักมายังเมืองสือหวงที่อยู่ห่างไกล

“ไอ้เจ้าพวกขี้แพ้นี่! บริหารตระกูลอย่างไร! พวกเจ้าจะทุกข์ขนาดนี้ได้อย่างไร!”

ซูม้อสบถกับตัวเองด้วยความเกลียดชังหลังจากแยกแยะข้อมูลทั้งหมด (แต่ก็ไม่มีใครได้ยินคำพูดของเขาอยู่ดี)

จากนั้นซูม้อพึมพำเบาๆ “ระบบ”

พริบตานั้นหน้าจอเสมือนจริงก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา พร้อมข้อความจำนวนมากปรากฏขึ้น

[ผู้ใช้ : ซูม้อ]

[ตัวตน : บรรพบุรุษที่เก่าแก่ที่สุดของตระกูลซู]

[สถานะ : วิญญาณหยิน] (พิเศษ)

[พื้นฐานการฝึกตน : วิญญาณหยินขั้นแรก]

[อันดับตระกูล : ระดับแรก] (สลายตัว)

[โชคลาภของตระกูล : ระดับแรก] “คลิกเพื่อดูรายละเอียดโชคลาภ”

[สมาชิกตระกูล : 27 คน “คลิกเพื่อดูลำดับวงศ์ตระกูล”

[ชื่อเสียงของตระกูล : ไม่ค่อยมีใครรู้จัก]

[สถานะทรัพย์สินของตระกูล] “คลิกเพื่อดูรายละเอียด”

[ของวิเศษ : ไม่มี].

[ธูป : 134753 ดอก]

เมื่อดูข้อมูลนี้ ซูม้อก็ครุ่นคิดอยู่ลึกๆ

ตอนนี้เขาอยู่ในสถานะของวิญญาณหยิน ดังนั้นเป็นผู้ฝึกตนวิญญาณ?

การฝึกตนวิญญาณเป็นสิ่งที่หายากในโลกนี้ แต่สิ่งมีชีวิตทั้งหมด ล้วนมีวิญญาณ แต่โดยทั่วไปแล้วจะสลายไปในความตาย กระทั่งเป็นอมตะที่มีพลัง มีน้อยคนที่สามารถเก็บวิญญาณไว้หลังความตายได้ และถึงแม้ว่าจะมี วิญญาณก็ยากที่จะอยู่ในโลกเป็นเวลานาน

'คน' ไม่กี่คนที่รอดชีวิตด้วยวิธีพิเศษและฝึกตนต่อไปด้วยร่างของวิญญาณนั้นเรียกว่า 'ผู้ฝึกตนวิญญาณ'

แม้ว่าซูม้อจะมีพื้นฐานฝึกตนในอาณาจักจุติ

แต่เขารู้เพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับการฝึกตนวิญญาณ

และเหตุผลที่ว่าทำไมสถานะวิญญาณหยินในปัจจุบันของเขาถึง 'พิเศษ' ก็เพราะว่าระบบป้องกัน แม้ว่าความแข็งแกร่งจะยังอ่อนอยู่ แต่ก็จะไม่สลายไป

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังสามารถฝึกตนได้ ตราบใดที่มันไปถึงพื้นฐานการฝึกตนที่แน่นอน ก็ยังมีความหวังที่จะเกิดใหม่ หรือแม้แต่การฟื้นคืนชีพของเนื้อหนังโดยตรง!

นี่เป็นหนึ่งในสิ่งที่น่าแปลกใจที่สุดอย่างแน่นอน

......

เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ ท่านต้องใช้พลังของระบบ

ด้วยคะแนนธูปที่เพียงพอ ท่านสามารถแลกของรางวัลที่จะช่วยให้พื้นฐานฝึกตนทะยานสู่สวรรค์จากห้างสรรพสินค้าระบบได้!

หากท่านต้องการได้ธูปมากขึ้น ท่านต้องพัฒนาตระกูลของท่านเอง เพื่อให้ลูกหลานมาสักการะบูชาท่านมากขึ้น!

……

จบบทที่ 1