บทที่ 6 ประกายแสงเย็นเยียบ การปรากฏตัวครั้งแรกของดาวตก

บทที่ 6 ประกายแสงเย็นเยียบ การปรากฏตัวครั้งแรกของดาวตก

หลังจากเลือกหอกยาวเป็นอาวุธคู่กาย ชีวิตในค่ายฝึกของไคเซลก็เติมเต็มและลึกลับยิ่งขึ้น

ในช่วงกลางวัน เขายังคงฝึกฝน วิชาหกรูปแบบ รวมถึงวิชาการ การแทรกซึม การลอบสังหาร และทักษะจำเป็นอื่นๆ ของสายลับตามปกติ

เขายังคงสวมบทบาทเด็กฝึก “ดาษดื่น” ที่มีฝีมือ “เหนือกว่าเกณฑ์เฉลี่ย” แต่ไม่โดดเด่น ไม่เคยเผยศักยภาพที่แท้จริงออกมา

แต่เมื่อใดที่ราตรีกาลมาเยือน เขาจะปรากฏตัวที่ลานเก็บของเก่ารกร้างแห่งนั้นราวกับภูตพรายยามวิกาล พร้อมหอกยาวสีดำสนิทในมือ

ที่นี่กลายเป็นโรงฝึกส่วนตัวของเขา

ไม่มีอาจารย์คอยสอนวิชาหอกของโลกใบนี้ และเขาก็ไม่ต้องการ

อาจารย์ของเขาคือความเพียรพยายามอย่างหนักตลอดกว่ายี่สิบปีในชาติก่อน คือประสบการณ์การต่อสู้ที่เคยพิชิตศัตรูผู้แข็งแกร่งทั่วหล้า และความเข้าใจใน “วิถีหอก” ที่ฝังลึกจนเกือบจะเป็นความยึดติด!

“หอกคือทรชนแห่งร้อยศาสตรา แต่ก็เป็นราชันแห่งร้อยศาสตราเช่นกัน! หัวใจสำคัญอยู่ที่คำว่า ‘คล่องแคล่ว’...เอว แขน ข้อมือ และนิ้ว รวมพลังเป็นเส้นเดียว ปลดปล่อยที่ปลายหอก...”

เขาระลึกถึงหลักการทั่วไปของ เพลงหอกตระกูลอวิ๋น จากชาติก่อน หอกยาวในมือร่ายรำไปตามความคิด

แรกเริ่มเป็นเพียงท่าพื้นฐานที่สุด... แทง จิ้ม ฟาด หวด พัน วน ปัด รับ ตะปบ ดีด... ท่าพื้นฐานเหล่านี้ฝังอยู่ในสัญชาตญาณของเขาอยู่แล้ว เมื่อนำมาใช้อีกครั้ง มันยังคงแฝงจังหวะและความงดงามที่เป็นเอกลักษณ์ของระดับ ปรมาจารย์

ในมือของเขา หอกยาวดูเหมือนจะมีชีวิต ไม่ใช่วัตถุเย็นชิงตายซากอีกต่อไป แต่เป็นส่วนขยายของแขน เป็นรูปธรรมของเจตจำนง

ระบบผลตอบแทน 100 เท่า ทำงานเงียบเชียบ

กระบวนการสร้างความคุ้นเคยกับหอกเล่มใหม่และการสร้างความทรงจำกล้ามเนื้อสำหรับทุกท่าพื้นฐาน ล้วนถูกเร่งความเร็วขึ้นร้อยเท่า!

ขอบเขตเบื้องต้นอย่าง “รวมกายใจเป็นหนึ่งกับหอก” ซึ่งคนอื่นอาจต้องใช้เวลาหลายเดือนหรือหลายปี... เขาแตะธรณีประตูของมันได้ในเวลาเพียงไม่กี่คืน!

แต่แค่นี้ยังไม่พอ

ต่อให้วิชาหอกพื้นฐานแข็งแกร่งแค่ไหน มันก็เป็นเพียงทักษะของปุถุชน

สิ่งที่เขาต้องการสร้างคือ วิชาหอกสังหารเทพ ที่สามารถครองความเป็นใหญ่ในโลกเหนือจินตนาการที่มีทั้ง ผลปีศาจ, ฮาคิ และ วิชาหกรูปแบบ!

เขาเริ่มทดลอง การผสาน

สิ่งแรกที่แวบเข้ามาในหัวคือ ชิกัน (ดัชนีพิฆาต) ของวิชาหกรูปแบบ!

ชิกันคือเทคนิคที่รวบรวมพลังทั้งร่างไปไว้ที่ปลายนิ้ว ระเบิดพลังทะลวงดุจกระสุนปืน

ถ้าอย่างนั้น... เขาสามารถผนวกแนวคิด “รวมศูนย์ที่จุดเดียวเพื่อไปให้ถึงขีดสุด” นี้เข้ากับการแทงของหอกยาวได้หรือไม่?

เขากระชับหอกมั่น ระลึกถึงห่วงโซ่การส่งแรงที่สมบูรณ์ยามใช้ชิกัน: พลังพุ่งขึ้นจากส้นเท้า บิดส่งผ่านเอวและหน้าท้อง วิ่งผ่านมังกรยักษ์แห่งกระดูกสันหลัง...

ส่งต่อไปยังหัวไหล่ แขน ข้อศอก ข้อมือ และสุดท้ายควบแน่นที่ปลายนิ้ว

จากนั้น เขาขยายจุดสิ้นสุดของห่วงโซ่นี้จาก “ปลายนิ้ว” ไปสู่ “ปลายหอก”!

ใช้ร่างกายดั่งคันธนู แขนดั่งสาย และหอกดั่งลูกศร!

“แทง!”

เขาพ่นลมหายใจออกอย่างรวดเร็ว แทงหอกออกไป!

ฟวับ!

ปลายหอกแหวกอากาศเกิดเสียงหวีดหวิว ความเร็วถือว่าสูงมากและแรงก็รวมศูนย์ได้ดี เจาะทะลุเสาไม้ผุพังตรงหน้าในพริบตา

แต่ไคเซลส่ายหน้า

“ยังไม่พอ! ความเร็วยังไม่พอ แรงทะลวงก็ยังไม่พอ! แรงของชิกันคือการระเบิดพลังระยะสั้นในชั่วพริบตา แต่การแทงหอกเมื่อกี้ยังพึ่งพาแรงผลักจากแขน กระบวนการส่งแรงมันยาวเกินไป!”

เขาหลับตาลงจมสู่ห้วงความคิด “ญาณหยั่งรู้ร้อยเท่า” ในสมองเริ่มทำงาน ชะลอภาพและวิเคราะห์ทุกรายละเอียดของการแทงเมื่อครู่

ปัญหาอยู่ที่ไหน?

จังหวะการส่งแรง?

ลำดับการประสานของกล้ามเนื้อ?

หรือว่า... ขาดพลังจลน์ตั้งต้นที่รุนแรงกว่านี้?

ทันใดนั้น ประกายความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามา!

“เกปโป (เดินชมจันทร์)!”

เกปโป คือเทคนิคที่ได้รับแรงขับเคลื่อนมหาศาลจากการเหยียบอากาศในชั่วพริบตา

จะเป็นอย่างไรถ้า... นำแรงระเบิดของเกปโป + แรงทะลวงของชิกัน + วิถีการแทงของหอกยาวมารวมเป็นหนึ่งเดียว?

ความคิดนี้เปรียบดั่งสายฟ้าฟาด ส่องสว่างหนทางเบื้องหน้าให้กระจ่างแจ้ง!

เขายืนมั่นอีกครั้ง สูดหายใจลึก

คราวนี้เขาปรับท่าทาง ไม่ใช่ท่านั่งม้าที่มั่นคง แต่เหมือนเสือชีตาห์ที่เตรียมตะครุบเหยื่อ ร่างโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย จุดศูนย์ถ่วงอยู่ที่จมูกเท้า

กระตุ้นจิตวิญญาณ!

เทคนิคการส่งแรงของ “เกปโป” ก่อตัวขึ้นใต้ฝ่าเท้า แต่ไม่ใช่เพื่อดีดตัวขึ้นบน...แต่ส่งแรง... ไปข้างหน้า!

ปัง!

พื้นดินใต้เท้าสั่นสะเทือนเบาๆ ฝุ่นผงกระจายออกเป็นวง! แรงขับเคลื่อนอันทรงพลังระเบิดออกจากใต้ฝ่าเท้าทันที พุ่งทะยานเข้าสู่แขนผ่านการส่งแรงของเอวและฐานที่ประสานกัน!

ในเวลาเดียวกัน ห่วงโซ่พลังของ “ชิกัน” ก็ทำงานพร้อมกัน พลังเชื่อมต่อผ่านทุกข้อต่อ!

สุดท้าย พลังทั้งหมดและเจตจำนงทั้งหมด ถูกเทลงไปในประกายแสงเย็นเยียบเพียงจุดเดียว...

วูบ...!

หอกยาวดูเหมือนจะกลายร่างเป็นสายฟ้าสีดำ ฉีกกระชากความมืดมิดของค่ำคืน!

ปลายหอกเสียดสีกับอากาศอย่างรุนแรง จนเกิดเสียงแปลกประหลาดคล้ายผ้าไหมถูกฉีกขาด!

แสงเย็นเยียบที่รวมศูนย์จนถึงขีดสุดวูบผ่านใต้แสงจันทร์ ราวกับดาวตกในยามราตรีที่หายวับไปในพริบตา!

ฉึก!

เสียงเบาๆ ดังขึ้น

เบื้องหน้าเขา กำแพงหินสีครามแข็งแกร่งหนาครึ่งเมตรที่ใช้ทดสอบ “เทคไก” ถูกปลายหอกเจาะทะลุอย่างง่ายดาย!

ทิ้งรูขนาดเท่าหัวแม่มือที่มีขอบเรียบกริบไว้อย่างน่าทึ่ง!

และโมเมนตัมของหอกก็ถูกไคเซลหยุดไว้อย่างมั่นคงในจังหวะที่พู่หอกเกือบจะสัมผัสผิวผนังหินพอดี

เร็ว! แม่น! เหี้ยม!

ความเร็วขั้นสุด! การทะลวงขั้นสุด!

ไคเซลยืนรั้งหอกกลับ มองดูรูบนกำแพงหิน หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงเล็กน้อย แต่ดวงตากลับระเบิดประกายเจิดจ้าที่ไม่เคยมีมาก่อน!

สำเร็จ!

การแทงเพียงครั้งเดียวนี้ ผสานแรงขับเคลื่อนระเบิดของเกปโป แรงทะลวงของชิกัน และความได้เปรียบเรื่องระยะของหอกยาวเข้าด้วยกัน

ยกระดับพลังทำลายล้างของ “การแทงจุดเดียว” ไปสู่อีก ขอบเขต หนึ่ง!

“ท่าแทงนี้ ให้ชื่อว่า... ดาวตกทะลวงตะวัน!”

เขาตั้งชื่อให้กับวิชาหอกท่าแรกที่เขาสร้างสรรค์ขึ้น

นำมาจากความหมายที่ว่า ความเร็วประดุจดาวตก และอานุภาพที่สามารถทะลวงดวงตะวัน!

และนี่เป็นเพียงท่าเปิดของ เก้าเคล็ดวิชาทะลวงดารา... ศิลาฤกษ์ของวิชาหอกสังหารเทพ

เขาลูบปลายหอกที่ยังคงสั่นระริกเล็กน้อย สัมผัสถึงพลังทำลายล้างที่อัดแน่นอยู่ภายใน ซึ่งทำให้แม้แต่หัวใจของเขาเองยังสั่นไหว

แก่นแท้แห่งสัจธรรม ประโยคนั้นที่ฝังรากลึกในจิตวิญญาณ ผุดขึ้นมาในใจอย่างเป็นธรรมชาติ:

“ประกายแสงเย็นเยียบวูบผ่าน... คมหอกทะยานดั่งมังกร...”

แสงเย็นเยียบได้ปรากฏขึ้นแล้ว... มังกรเทพตนนั้น... อีกไม่นานจะคำรามก้องเหนือท้องทะเลแห่งนี้!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═