บทที่ 494: อาโอคิยิปรากฏตัวอีกครั้ง

บทที่ 494: อาโอคิยิปรากฏตัวอีกครั้ง

“ใคร?”

เมื่อได้ยินคำพูดของโอนิกุโมะ อาคะอินุก็ดูประหลาดใจมาก

คนที่ทำให้โอนิกุโมะรู้สึกหวั่นเกรงได้ ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน

โอนิกุโมะตอบว่า

“คุซันครับ”

“เป็นเขางั้นหรือ?”

เมื่ออาคะอินุได้ยินก็ยิ่งตกใจมากขึ้น เขาถามด้วยความสงสัยว่า

“เขามาโผล่ที่นี่ได้อย่างไร?”

คนที่ช่วยกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางไว้กลับเป็นอาโอคิยิ

คำตอบนี้เป็นสิ่งที่อาคะอินุคิดไม่ถึงจริง ๆ

ในเนื้อเรื่องเดิม หลังอาโอคิยิพ่ายแพ้และออกจากกองทัพเรือ หลายคนต่างคิดว่าเขาแฝงตัวเข้าไปเป็นสายลับในกลุ่มโจรสลัดหนวดดำ

แต่ตอนนี้เพราะผลกระทบจากตัวเขา กลุ่มโจรสลัดหนวดดำถูกกวาดล้างไปตั้งแต่สงครามมารีนฟอร์ดแล้ว

อีกทั้งเขายังเคยดวลกับอาโอคิยิมาแล้ว

ทว่าต่อให้ไม่มีกลุ่มโจรสลัดหนวดดำอยู่ อาโอคิยิก็ยังคงออกจากกองทัพเรือหลังพ่ายแพ้

แม้แต่อาคะอินุเองก็ยังไม่เข้าใจว่าคุซันกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่มีข่าวคราวของอาโอคิยิเลย

อาคะอินุแทบจะลืมเขาไปแล้ว

คิดไม่ถึงว่าเขาจะปรากฏตัวในเวลานี้

อีกทั้งยังมาโผล่ในอาณาเขตของกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัม

หากบอกว่าเขาไม่ได้รับข่าวมา อาคะอินุไม่มีทางเชื่อแน่นอน

เพียงแต่เมื่อเขามาถึงที่นี่ กลับช่วยกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางที่ถูกโอนิกุโมะไล่ล่า

เรื่องนี้ทำให้อาคะอินุไม่อาจเข้าใจได้จริง ๆ

โอนิกุโมะกล่าวว่า

“คุซันไม่ใช่พลเรือเอกของกองทัพเรือเหมือนในอดีตอีกแล้วครับ เขาถึงกับช่วยโจรสลัดหมวกฟางหลบหนี จอมพลซาคาสึกิ การกระทำแบบนี้ของเขาไม่ต่างอะไรจากโจรสลัด พวกเราจำเป็นต้องดำเนินการอะไรหรือไม่ครับ?”

อาโอคิยิช่วยกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางไว้

แม้จะไม่ได้ทำร้ายคนของกองทัพเรือ แต่ก็ถือเป็นความผิดร้ายแรงมาก

ตามสถานการณ์ปกติ การกระทำเช่นนี้ของเขาสามารถถูกนับรวมว่าอยู่ฝ่ายเดียวกับกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางได้

นั่นหมายความว่าเขาเป็นโจรสลัด และย่อมต้องถูกตั้งค่าหัวไล่ล่า

อาคะอินุหลับตาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นก็ส่ายหน้า

“ตอนนี้เป็นช่วงเวลาพิเศษ อย่าประกาศเรื่องนี้ออกไปทั่ว เจ้าหมอนั่นไม่รู้กำลังทำอะไรอยู่กันแน่”

อาคะอินุยังค่อนข้างยอมรับพลังของอาโอคิยิ

อีกทั้งแม้อาโอคิยิจะออกจากกองทัพเรือไปแล้ว แต่ในกองทัพเรือก็ยังมีคนไม่น้อยที่จดจำเขาได้

หากเวลานี้เขาออกคำสั่งตั้งค่าหัวอาโอคิยิ ย่อมต้องทำให้คนบางส่วนไม่พอใจแน่นอน

แม้เขาจะไม่สนใจคนเหล่านั้น แต่ก็ไม่อยากก่อเรื่องแทรกขึ้นมาในเวลานี้

โอนิกุโมะพยักหน้า แล้วกล่าวว่า

“ซาคาสึกิ ผมรู้สึกว่าท่าทีของท่านต่อคุซันยังไม่ชัดเจนพอ อย่าลืมว่าเขาทรยศออกจากกองทัพเรือแล้ว ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม เขาก็ไม่ใช่คนที่เดินเส้นทางเดียวกับพวกเราอีกต่อไป”

“เมื่อถึงเวลาที่ต้องตัดสินใจ ก็ไม่ควรลังเล วันนี้เขาช่วยกลุ่มหมวกฟาง ครั้งหน้าเขาอาจช่วยโจรสลัดคนอื่นอีก เส้นทางของเขาเริ่มเบี่ยงเบนไปไกลขึ้นทุกทีแล้ว”

อาคะอินุโบกมืออย่างรำคาญเล็กน้อย

“พอแล้ว ฉันรู้แล้ว คุซันคนเดียวไม่มีผลต่อสถานการณ์โดยรวมมากนักหรอก”

ปกติเขาอาจดูเย็นชาไร้ปรานี

แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ใช่คนเลือดเย็นอย่างแท้จริง

คุซันกับเขาอย่างไรก็รู้จักกันมาหลายสิบปี

ต่อให้ความเห็นทางอุดมการณ์ไม่ตรงกัน และอีกฝ่ายยังทรยศออกจากกองทัพเรือ เขาก็ยังไม่ค่อยอยากก้าวไปถึงขั้นสุดท้าย

เมื่อเห็นเช่นนั้น โอนิกุโมะจึงไม่พูดมากอีก

เขาติดตามอาคะอินุมานานที่สุด และเข้าใจอาคะอินุมากที่สุด

ย่อมรู้ว่าอะไรควรพูดแค่พอประมาณ

“คุซันอาจไม่ต้องใส่ใจมากนัก แต่กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางปล่อยผ่านไม่ได้ ซาคาสึกิ หลังผ่านเหตุการณ์ครั้งนี้ ผมยิ่งรู้สึกว่าเจ้าหมวกฟางไม่ธรรมดา”

“เขาสมกับเป็นหลานชายของพลโทการ์ป และเป็นลูกชายของดราก้อน ศักยภาพไม่อาจประมาทได้”

“หากเป็นการต่อสู้ตัวต่อตัว ตอนนี้ผมอาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาแล้วก็ได้”

พลังของโอนิกุโมะแข็งแกร่งมาก

แม้เทียบกับพลโทกองทัพเรือทั้งหมด เขาก็ยังติดอันดับต้น ๆ

แข็งแกร่งกว่าในเนื้อเรื่องเดิมไม่น้อย

คำพูดเช่นนี้ของเขาไม่ใช่การขู่ให้ตกใจอย่างแน่นอน

ความเร็วในการเติบโตของเจ้าหมวกฟางน่ากลัวมากจริง ๆ

อาคะอินุกล่าวว่า

“เจ้าหนูนั่นมีพรสวรรค์เหนือคนจริง ๆ หากปล่อยทิ้งไว้ไม่สนใจ วันหน้าต้องกลายเป็นโจรสลัดระดับสี่จักรพรรดิแน่”

“เมื่อก่อนเพราะมีเรื่องให้ต้องกังวลหลายอย่าง ฉันจึงไม่ได้ลงมือสังหารเขาให้เด็ดขาด”

“ตอนนี้คิดจะฆ่าเขา ก็ไม่ง่ายเหมือนเดิมอีกแล้ว”

“สิ่งที่สอดคล้องกับศักยภาพของเขาก็คือ โชคของเขาก็น่ากลัวมากเช่นกัน”

อย่างไรเสีย อีกฝ่ายก็เป็นคนที่มีรัศมีตัวเอกคุ้มครอง

ใช่ว่าอาคะอินุไม่เคยคิดจะฆ่าเขา

แต่หลายครั้งกลับล้มเหลวด้วยเหตุผลต่าง ๆ

อีกฝ่ายคือบุตรแห่งโชคชะตาของโลกใบนี้

และตอนนี้เขาก็เติบโตขึ้นมาแล้ว

นอกจากอาคะอินุจะไม่สนใจทุกสิ่งแล้วทุ่มกำลังไปสังหารเขาด้วยตัวเอง ไม่เช่นนั้นการจะฆ่าเขาย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย

ในเมื่อพวกลูฟี่หนีไปแล้ว อาคะอินุก็ไม่มีอารมณ์ส่งกองกำลังขนาดใหญ่ไปไล่ล่าอีก

เมื่อเทียบกับลูฟี่และพวก สถานการณ์ของศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือในตอนนี้สำคัญยิ่งกว่า

สิ่งที่อาคะอินุคิดนั้นไม่ผิดเลย

สถานการณ์ของศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือกำลังเข้าขั้นวิกฤตจริง ๆ

กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวค่อย ๆ ขึ้นฝั่งบนเกาะที่ตั้งของศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือแล้ว

พวกเขามุ่งหน้าเข้าหาฐานทัพของกองทัพเรือ

การเข่นฆ่าระหว่างทั้งสองฝ่ายดุเดือดและนองเลือดอย่างยิ่ง

โลหิตย้อมผืนทะเลจนแดงฉาน

แม้แต่น้ำทะเลริมฝั่งก็ยังถูกย้อมเป็นสีแดง

บนผิวน้ำเต็มไปด้วยศพที่ลอยเกลื่อน

ทหารทุกคนในศูนย์บัญชาการใหญ่ที่ยังสามารถต่อสู้ได้ เวลานี้ล้วนเข้าสู่สนามรบทั้งหมด

เหลือเพียงทหารเก่าอย่างสึรุและเซ็นโงคุที่คอยบัญชาการอยู่ด้านหลัง

กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวเองก็เช่นเดียวกัน

โจรสลัดนับหมื่นบุกโจมตีอย่างบ้าคลั่ง

ไม่มีใครถอยแม้แต่คนเดียว

จำนวนผู้ตายของพวกเขาก็ไม่ได้ต่ำกว่าฝ่ายกองทัพเรือเลย

“กำลังเสริมของโบร์ซาลิโนยังกลับมาไม่ถึงอีกหรือ?”

สึรุถามทหารสื่อสารข้างกาย

เวลานี้พวกเขารู้แล้วว่าอาคะอินุส่งคิซารุกลับมาช่วย

อีกทั้งคนที่เขาพามาล้วนเป็นยอดฝีมือ

จำนวนอาจไม่มาก แต่ความเร็วสูงกว่ากองกำลังหลักมาก

ทว่าจนถึงตอนนี้เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมงแล้ว

คิซารุก็ยังไม่ปรากฏตัว

แม้แต่สึรุก็ยังขมวดคิ้วแน่น

ทหารสื่อสารมีเหงื่อเต็มหน้า รีบตอบว่า

“ไม่ทราบว่าเพราะเหตุใดครับ จนถึงตอนนี้ยังติดต่อพลเรือเอกโบร์ซาลิโนไม่ได้”

“แต่หากคำนวณจากระยะทาง คาดว่ายังต้องใช้เวลาอีกช่วงหนึ่งครับ”

เซ็นโงคุกล่าวเสียงว่า

“ถ้าต้องรออีกช่วงหนึ่ง เกรงว่าพวกเราจะต้านไม่อยู่แล้ว”

สึรุหันไปมองเซ็นโงคุ แล้วกล่าวว่า

“เซ็นโงคุ ดูเหมือนอีกไม่นานคงถึงเวลาที่พวกเราต้องมอบพลังสุดท้ายของตัวเองแล้ว”

เซ็นโงคุหัวเราะเสียงดัง

“แม้กระดูกจะแก่แล้ว แต่ฝืนขยับสักสองสามทีน่าจะยังพอไหว”

เขาพูดเหมือนสบาย ๆ

แต่มีเพียงตัวเขาเองเท่านั้นที่รู้ดีว่า สภาพร่างกายของเขาตอนนี้แย่กว่าเมื่อสองปีก่อนมากแล้ว

หากเขาใช้พลังต่อไป ร่างกายของเขาก็จะยิ่งทรุดลงเรื่อย ๆ

แต่ในเวลานี้ ต่อให้ต้องตายในสนามรบ เขาก็จำเป็นต้องลงมือ

“อีกอย่าง นี่เพิ่งถึงไหนกัน? สงครามใหญ่มากมายที่พวกเราเคยผ่านมาในอดีต ลำบากกว่าตอนนี้มากนัก”

ฝั่งพวกเขาไม่ได้สบาย

อีกด้านหนึ่งของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวเองก็ยากลำบากเช่นกัน

กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวส่งทุกคนลงสนามแล้ว

แม้แต่มัลโก้เองก็เตรียมจะลงมือ

“กำลังเสริมของกองทัพเรือมาถึงไหนแล้ว?”

มัลโก้ถามโจรสลัดข้างกายด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

โจรสลัดข้างกายตอบว่า

“ยังไม่ทราบครับ แต่ต่อให้พวกเขารีบกลับมาด้วยความเร็วสูงสุด จากอาณาเขตของกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมมาถึงที่นี่ ก็ยังต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่ง ดังนั้นพวกเรายังมีเวลาอยู่ครับ”

มัลโก้ส่ายหน้า

“ไม่ เหลือเวลาไม่มากแล้ว ถ่ายทอดคำสั่งไปยังทุกคน”

“บุกโจมตีเต็มกำลังเป็นครั้งสุดท้าย”

“ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ พวกเราต้องถอนตัวออกไปทันที”