บทที่ 25 แผนการลอบสังหาร?

บทที่ 25 แผนการลอบสังหาร?

"วู้ววว มันสนุกจริงๆ!"

ซูมู่มองดูลูกไฟที่ระเบิดออกด้วยความตื่นเต้น หากลูกไฟนี้พุ่งเข้าใส่ใครสักคน คงไม่มีใครในโลกแห่งความเป็นจริงที่จะสามารถต้านทานมันได้! ในเวลานี้ เขาได้ก้าวข้ามขอบเขตของ "คนปกติ" ไปอย่างชัดเจน

"ในเมื่อลูกไฟสามารถร่ายออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทักษะอื่นก็น่าจะใช้ได้เหมือนกันสินะ?"

สิ่งที่ซูมู่สนใจคือทักษะกะพริบตา หากเขาสามารถใช้มันในโลกแห่งความจริงได้ มันก็เทียบเท่ากับการวาร์ปได้ไม่จำกัด

"ลองกะพริบตาเข้าไปในห้องดู!"

ซูมู่สูดหายใจลึกและจ้องมองไปที่ห้องนอนของเขา ระยะห่างจากระเบียงถึงห้องนอนประมาณ 10 เมตรพอดี

"กะพริบตา!"

เขาจำลองฉากการกะพริบตาไว้ในหัวแล้วตะโกนออกมา ในวินาทีต่อมา เขาก็หายตัวไปจากระเบียงแล้วปรากฏตัวขึ้นในห้องนอนทันที

"นี่มันเจ๋งสุดยอดไปเลย!"

เมื่อทำสำเร็จตั้งแต่ครั้งแรก ใบหน้าของซูมู่ก็เต็มไปด้วยความดีใจอย่างที่สุด ความสามารถนี้จะเป็นสิ่งที่ไม่มีใครสามารถรับมือได้ในโลกแห่งความจริงอย่างแน่นอน

"ด้วยความสามารถในตอนนี้ ต่อให้เป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้ ก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าหรอกใช่ไหม?"

"ต้องให้รางวัลตัวเองหน่อย ออกไปหาอะไรอร่อยๆ กินดีกว่า!"

ซูมู่เปลี่ยนเสื้อผ้า หยิบโทรศัพท์แล้วเดินออกจากบ้าน อันที่จริงเขาอยากจะลองกะพริบตาลงไปข้างล่างโดยตรง แต่ถ้ามีคนเห็นเข้ามันคงเป็นเรื่องใหญ่และสร้างปัญหาที่ไม่จำเป็นให้เขา เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงล้มเลิกความคิดไป การได้กินมื้อดีๆ กลับมางีบหลับ แล้วเข้าเกมต่อคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

...ณ สถานที่แห่งหนึ่งในประเทศหัวกั๋ว กำลังมีการประชุมฉุกเฉินเกิดขึ้น

"เป็นซูมู่อีกแล้ว? เขาทำได้อย่างไร? ทำไมถึงไม่มีข่าวคราวหลุดออกมาเลย?"

"จริงด้วย การจะฆ่าบอสได้ต้องใช้กำลังคนมหาศาล เรามีสายลับอยู่ในหมู่บ้านมือใหม่ทุกแห่ง เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ตรวจพบความเคลื่อนไหวใดๆ เลย"

กลุ่มคนนั่งล้อมวงกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อเทียบกับการสังหารระดับอีลีทครั้งก่อน การสังหารบอสในครั้งนี้มีความสำคัญยิ่งกว่ามาก

"ในความคิดของข้า จะต้องมีองค์กรที่เป็นความลับสุดยอดอยู่เบื้องหลังซูมู่คนนี้แน่"

"ข้าก็คิดเช่นนั้น สิ่งที่ข้ากังวลตอนนี้คือองค์กรนี้มีเจตนาพิเศษหรือไม่ และมันจะคุกคามความมั่นคงของหัวกั๋วหรือเปล่า?"

หลายคนมีสีหน้าไม่สู้ดี พวกเขารู้ดีแก่ใจว่ากฎของโลกในอนาคตจะถูกเขียนขึ้นโดยผู้เล่นที่แข็งแกร่งในเกมเส้นทางแห่งเทพ ซูมู่ที่ได้รับรัศมีแห่งเทพเวทมนตร์ได้สร้างที่ยืนของตัวเองในกลุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งอนาคตไว้อย่างมั่นคงแล้ว

"จริงสิ พวกคุณได้รับมอบหมายให้สืบชื่อซูมู่และคัดกรองผู้เล่นที่เป็นไปได้ มีผลคืบหน้าไหม?" ใครบางคนถามขึ้น

"เวลานั้นกระชั้นชิดเกินไป และเรายังคัดกรองไม่เสร็จสิ้น อีกอย่างไม่ตัดประเด็นที่ว่าชื่อซูมู่อาจจะเป็นนามแฝง ในเกมเส้นทางแห่งเทพ ไม่เพียงแต่เปลี่ยนรูปลักษณ์ได้ แต่ยังตั้งชื่อใหม่ได้ด้วย ดังนั้น..."

คำตอบนี้ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นตกอยู่ในความเงียบ ตามการคาดการณ์ของพวกเขา หากมีองค์กรอยู่เบื้องหลังซูมู่จริงๆ ชื่อนี้ย่อมไม่ใช่ชื่อจริง

"เฮ้อ!" คนที่ถามถอนหายใจยาว

"บอกพวกเขาให้รีบเก็บเลเวล บอกพวกเขาว่าความรุ่งเรืองของหัวกั๋วในอนาคตขึ้นอยู่กับพวกเขาล้วนๆ!"

...ประเทศสวยงาม

นี่คืออาคารทรงแปดเหลี่ยม กลุ่มคนนั่งล้อมรอบโต๊ะกลมด้วยสีหน้าจริงจัง

"ประเทศสวยงามของเราไม่เคยล้าหลัง ครั้งนี้เกิดอะไรขึ้น? ทำไมหัวกั๋วถึงก้าวหน้ากว่าเราซ้ำแล้วซ้ำเล่า?" คนที่นั่งหัวโต๊ะคำราม

คำพูดของเขาทำให้คนอื่นๆ ที่เหลือเงียบกริบ

"บอกข้ามา พวกเจ้าทำอะไรกันอยู่?" เมื่อเห็นดังนั้น ชายคนเดิมก็คำรามอีกครั้ง

"หัวกั๋วมีประชากรมาก จึงได้เปรียบโดยธรรมชาติ ข้าคิดว่าพวกอีลีทและบอสคงถูกพวกเขาใช้จำนวนคนเข้าถล่มจนตายแล้วเกิดใหม่แน่" เวลานี้มีคนพูดขึ้นอย่างลังเล

"ใช่ แม้วิธีของพวกเขาจะได้เปรียบในระยะสั้น แต่ในระยะยาวก็เท่ากับการตัดทางถอยของตัวเอง ผู้ครองอำนาจในอนาคตยังคงเป็นประเทศสวยงามของเรา!"

มีคนเห็นด้วยทันที เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของชายผู้โกรธเกรี้ยวก็ผ่อนคลายลงและถามว่า "สถานการณ์การเก็บเลเวลของเราเป็นอย่างไรบ้าง?"

"ขณะนี้ บุคลากรที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีที่สุดได้ถูกส่งไปรวมกลุ่มเพื่อเร่งเลเวลแล้ว เรายังมีการติดต่อกับกลุ่มบริษัทอื่นและจะร่วมมือกันหากจำเป็น เลเวลสูงสุดตอนนี้ถึงเลเวล 5 แล้ว ในความคิดของข้า ซูมู่ที่ปราบทบอสได้ อย่างมากก็น่าจะเลเวล 6"

บุคคลที่ถือเอกสารเริ่มรายงาน

"บอกพวกเขาว่าสถานะความเป็นเจ้าโลกของประเทศสวยงามต้องการความพยายามจากพวกเขา บอกให้พวกเขาแซงหน้าซูมู่ให้ได้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม!"

...เมื่อเทียบกับประเทศสวยงามที่เป็นเจ้าโลก ประเทศใหญ่ๆ ทั่วโลกต่างก็จัดการประชุมลับ โดยหัวข้อของการประชุมทุกแห่งต่างกล่าวถึงชื่อเดียวกัน

ซูมู่!

สำหรับประเทศต่างๆ ชื่อนี้ถูกตีตราว่าเป็น "ศัตรูที่น่าเกรงขาม"

ภายใต้ต้นซากุระในประเทศซากุระ ชายในชุดคลุมสีเหลืองยืนกอดอกอยู่บนพื้นหินหยกสีขาว

"เจ้าพบตัวซูมู่คนนั้นหรือยัง?"

"ยังครับ!"

ข้างกายชายคนนั้นยืนบุคคลสวมหน้ากากในชุดนินจา

"เคนจิโร่ เจ้าคือนินจาอันดับหนึ่งของซากุระ ข้าหวังว่าเจ้าจะไปที่หัวกั๋ว" ชายคนนั้นหันกลับมาวางมือบนไหล่ของนินจาด้วยความหมายลึกซึ้ง "เราจะปล่อยให้ซูมู่เติบโตต่อไปไม่ได้!"

"ข้าเข้าใจแล้ว!" เคนจิโร่ผู้ถูกเรียกว่านินจาพยักหน้า

"ข้าทำให้เจ้าเสียเวลาเก็บเลเวลไปบ้าง แต่ไม่ต้องห่วง ข้าจะจัดทีมจอมเวทไปช่วยให้เจ้าเลเวลอัปอย่างรวดเร็ว จำไว้ว่าภารกิจของเจ้าคือตามหาซูมู่และกำจัดเขาทิ้งเสีย!"

ชายคนนั้นยิ้มและตบไหล่เคนจิโร่อีกครั้ง

"คนของเราในหัวกั๋วจะให้การสนับสนุนเจ้า เจ้าเพียงแค่ต้องเชื่อในหลักการข้อเดียวเท่านั้น"

"ฆ่าผิดดีกว่าปล่อยให้รอด!"

เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของเคนจิโร่ก็ปรากฏประกายเย็นเยียบและเฉียบคม

"ข้าจะไม่ทำให้ภารกิจล้มเหลว!"

..."ทำไมร้านค้าถึงปิดหมดเลยล่ะ?"

บนท้องถนน ซูมู่เกาหัวด้วยความสงสัยขณะมองดูร้านค้าที่ปิดเรียงรายกัน หลังจากกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาหลายวัน ในที่สุดเขาก็อยากออกไปกินมื้อดีๆ แต่กลับไม่มีร้านไหนเปิดเลย

"เกมมันสนุกเกินไปจริงๆ!"

สาเหตุของเรื่องนี้ย่อมหนีไม่พ้นเกมเส้นทางแห่งเทพ ไม่เพียงแต่ร้านค้าจะปิด แต่จำนวนคนเดินบนถนนก็ลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด

"ลองไปดูที่ห้างสรรพสินค้าใหญ่ดีกว่า!"

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อออกมาแล้วซูมู่ก็ไม่รีบร้อนที่จะกลับ การเดินเล่นและซื้อของกินตุนไว้บ้างก็น่าจะดี

"ความเร็วของข้าเพิ่มขึ้นจริงๆ ด้วย"

ขณะที่เดิน ซูมู่สังเกตเห็นว่าความเร็วในการเคลื่อนที่ของเขาดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด โบนัสจากค่าความคล่องตัวกว่าสองร้อยแต้มได้ส่งผลต่อโลกแห่งความจริงอย่างแท้จริง

"ถ้าข้าไปแข่งวิ่ง ข้าก็คงคว้าแชมป์ได้สบายๆ เลยใช่ไหม?"

การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ซูมู่อยากลองไปลงสนามแข่งดู แน่นอนว่าการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ซูมู่แหงนหน้ามอง

ตึกสูงระฟ้าตั้งตระหง่านอยู่โดยรอบ และท้องฟ้าก็เป็นสีครามสดใส

"บางทีสักวันหนึ่ง ข้าอาจจะยืนอยู่เหนือเมฆเหล่านั้น มองลงมายังผืนโลกเบื้องล่าง"

"กลายเป็นเทพเจ้าที่ทุกคนต่างเทิดทูน!"