บทที่ 24 ลูกไฟสมบูรณ์แบบในโลกแห่งความจริง

บทที่ 24 ลูกไฟสมบูรณ์แบบในโลกแห่งความจริง

"ไม่มีมอนสเตอร์เลยหรือ?"

ซูมู่ก้าวเดินผ่านถ้ำอย่างระมัดระวัง ทว่ากลับไม่พบร่องรอยของมอนสเตอร์แม้แต่ตัวเดียวเบื้องหน้า ซึ่งข้อเท็จจริงนี้ทำให้เขาประหลาดใจอยู่ไม่น้อย

"นี่คือแท่นบูชาอย่างนั้นหรือ?"

ไม่นานนัก แท่นบูชาที่กองพะเนินไปด้วยกระดูกแห้งก็ปรากฏขึ้นในสายตา ซูมู่กวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้

"แล้วต้องทำลายมันอย่างไร?"

เมื่อมองดูแท่นบูชาเบื้องหน้า ซูมู่เลิกคิ้วขึ้น หากอิงตามรูปแบบของเกมออนไลน์ทั่วไป ทันทีที่เขาเข้าใกล้แท่นบูชา ควรจะมีข้อความเด้งขึ้นมาถามว่าต้องการทำลายหรือไม่ เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงก้าวขึ้นไปบนแท่นบูชา

【ท่านต้องการทำลายแท่นบูชานี้หรือไม่?】

เป็นไปตามคาด ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว

"ตามรายละเอียดภารกิจ ข้าอาจต้องเผชิญหน้ากับจิตสำนึกของเทพชั่วร้าย ข้าต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด!"

ซูมู่ยังไม่รีบกดยืนยัน

"เปิดใช้งานเกราะเวทมนตร์!"

ด้วยเกราะหนาที่ปกคลุมรอบกาย เขาหายใจเข้าลึกๆ เตรียมตัวพร้อมที่จะใช้ทักษะกะพริบตาได้ทุกเมื่อ แล้วจึงกด 'ใช่'

【กำลังทำลายแท่นบูชา!】

ข้อความปรากฏขึ้น กระดูกแห้งที่กองอยู่โดยรอบแตกละเอียดอย่างต่อเนื่อง และอักขระเวทบนแท่นบูชาก็เริ่มกะพริบถี่ๆ ซูมู่รวบรวมสมาธิอย่างเต็มที่เพื่อรับมือกับทุกสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้น

ทันใดนั้น ร่างเงาหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนแท่นบูชา ร่างเงานี้เป็นสีดำสนิทและซ่อนตัวอยู่ในเงามืดอย่างมิดชิด

"นี่คือจิตสำนึกของเทพชั่วร้ายงั้นหรือ?"

แม้ร่างเงานั้นจะไม่มีดวงตา แต่ทันทีที่เห็นมัน ซูมู่ก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาล ร่างเงานี้เปรียบเสมือนฝ่ามือยักษ์ที่มองไม่เห็นซึ่งพยายามฉุดกระชากเขาลงไปในความมืดมิดอันไร้ก้นบึ้ง

"ลูกไฟ!"

ซูมู่ไม่ถอยหนี แสงสว่างวาบขึ้นในมือของเขา และเขาก็เปิดฉากโจมตีครั้งแรก

-1!

ตัวเลขความเสียหายปรากฏขึ้นบนหัวของร่างเงา

"ถึกขนาดนี้เลยหรือ?"

นี่เป็นเรื่องที่เกินความคาดหมายของซูมู่โดยสิ้นเชิง ลูกไฟสร้างความเสียหายได้เพียงหนึ่งแต้ม นั่นหมายความว่าร่างเงานี้มีพลังป้องกันเวทมนตร์สูงกว่าสองพันหน่วย! แล้วเขาจะเอาชนะมันได้อย่างไร? แต่ทว่าในขณะนั้นเอง ร่างเงานั้นก็ถูกเปลวเพลิงจากลูกไฟลุกท่วมจนมอดไหม้ไปจนหมดสิ้น ร่างเงาสลายหายไปในพริบตา ทิ้งไว้เพียงผลึกสีดำขนาดเท่าหัวแม่มือวางอยู่บนพื้น

"จบแล้วหรือ?"

ซูมู่เดินเข้าไปหาผลึกนั้นแล้วหยิบขึ้นมา

【ผลึกนี้ปิดผนึกจิตสำนึกที่หลงเหลืออยู่ของเทพชั่วร้าย จงนำกลับไปให้หัวหน้ากองทหาร】

"ได้เลย!"

ภารกิจ 'ทำลายค่ายคนหมูป่า' ในแถบงานแสดงสถานะว่าเสร็จสมบูรณ์ ซูมู่ยิ้มออกมา "ข้าควรล็อกเอาต์ไปพักผ่อนก่อน พอพวกมอนสเตอร์นอกค่ายเกิดใหม่ ข้าจะใช้ฝนเพลิงเพื่อเก็บเลเวลให้ถึงเลเวล 9!"

ซูมู่เดินออกจากถ้ำและหาจุดปลอดภัยเพื่อล็อกเอาต์ ในตอนที่เขาจัดการหัวหน้าคนหมูป่า เขาได้รับค่าประสบการณ์ถึง 2,000 หน่วย หากดูจากความหนาแน่นของมอนสเตอร์ในค่ายคนหมูป่าแล้ว นี่คือจุดเก็บเลเวลที่ดีที่สุดก่อนถึงเลเวล 9 อย่างแน่นอน และการรวบรวมมอนสเตอร์จะทำให้เขากระตุ้นรัศมีแห่งเทพเวทมนตร์ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

"ถ้าหัวหน้าคนหมูป่าเกิดใหม่ ข้าจะมาสู้กับบอสอีกรอบ!"

"ออกจากเกม!"

ทิวทัศน์โดยรอบเปลี่ยนไป ซูมู่กลับมาสู่พื้นที่ว่างเปล่าก่อนเข้าเกม เขาถอดอุปกรณ์เชื่อมต่อกลับสู่โลกแห่งความจริง เดินกลับเข้าห้องแล้วทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาบนเตียง

"เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน เวลาที่ข้าอยู่ในเกมเพิ่มขึ้นมาก แต่ข้าก็ยังอยู่ในเส้นทางแห่งเทพตลอดไปไม่ได้!"

ซูมู่มองเพดานด้วยความรู้สึกที่ยังไม่เต็มอิ่มนัก

"จริงสิ ตอนนี้ค่าความฉลาดของข้าสูงขนาดนี้แล้ว ข้าจะสามารถร่ายลูกไฟได้หรือยังนะ?"

ในขณะนั้นเอง ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของซูมู่ หลังจากเพิ่มค่าสถานะขึ้นอย่างมหาศาล เขาควรจะสามารถร่ายลูกไฟที่สมบูรณ์แบบในโลกแห่งความจริงได้! เขาลุกพรวดจากเตียงแล้วพุ่งตัวไปที่ระเบียง

สูดหายใจเข้าลึกๆ ซูมู่เริ่มปรับลมหายใจ โลกแห่งความจริงนั้นแตกต่างจากในเกม ในเกมนั้นเจ้าสามารถร่ายทักษะได้ทันทีเพียงแค่กดปุ่มไอคอน แต่ในโลกแห่งความจริงไม่มีไอคอนทักษะ สิ่งที่ซูมู่ทำได้คือการค้นหาความรู้สึกในตอนที่ร่ายทักษะ

"มาแล้ว!"

หลังจากประสบความสำเร็จมาก่อนหน้านี้ ในความพยายามครั้งที่สาม ซูมู่ก็สัมผัสได้ถึงพลังอันพิเศษที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่างกาย

"เปรี๊ยะ!"

ก้อนเปลวเพลิงปรากฏขึ้นในมือของเขาโดยฉับพลัน ต่างจากลูกไฟขนาดเท่าลูกปิงปองก่อนหน้านี้ ลูกไฟก้อนนี้ขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งห่อหุ้มฝ่ามือของซูมู่ไว้อย่างสมบูรณ์

"ความรู้สึกนี้มันสุดยอดจริงๆ!"

เมื่อมองดูลูกไฟในมือ ซูมู่ก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น เขาเข้าใจดีว่าเหตุผลที่ทำสำเร็จได้ง่ายดายเช่นนี้ เกี่ยวพันอย่างแยกไม่ออกกับการที่ค่าสถานะของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล กล่าวคือ ตราบใดที่เขายังพัฒนาต่อไปในเกม แม้จะไม่ได้กลายเป็นเทพเจ้า แต่เขาก็สามารถกลายเป็นผู้ปกครองโลกแห่งความจริงได้!

"ลูกไฟ!"

ด้วยความตื่นเต้น ซูมู่ปลดปล่อยลูกไฟในมือออกไป ลูกไฟพุ่งผ่านอากาศไปไกลหลายสิบเมตรก่อนจะระเบิดออกอย่างงดงาม

"เชี่ยเอ๊ย นั่นมันอะไรน่ะ?"

ตึกที่อยู่ตรงข้ามกับซูมู่ ชายคนหนึ่งที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียงตะโกนขึ้นมาทันที

"เห็นอะไรเหรอ?" อีกคนหนึ่งในห้องเดินตามมามองท้องฟ้าที่ปลอดโปร่งด้านนอกแล้วถามขึ้น

"ฉันคิดว่าฉันเพิ่งเห็นลูกไฟนะ หรือว่าจะมีคนนำทักษะจากเส้นทางแห่งเทพกลับมาในโลกแห่งความจริงได้จริงๆ?" ชายคนนั้นสูดควันบุหรี่เข้าปอดลึกๆ แล้วตอบ

"จะเป็นไปได้ยังไง? ตามสถิติจากสังคมเกม อย่าว่าแต่ร่ายลูกไฟเลย แม้แต่คนที่จุดไฟเล็กๆ ได้สักดวงก็ยังไม่มี นายคิดจริงๆ เหรอว่าแค่เล่นเกมไม่กี่วันจะมีคนนำทักษะออกมาได้? ถ้าเป็นแบบนั้นโลกคงโกลาหลไปนานแล้ว!"

อีกคนทำท่าทางไม่เชื่อถือ "ฉันว่านายเล่นเส้นทางแห่งเทพมากเกินไปแล้วนะช่วงนี้!"

"นั่นสินะ ฉันคงคิดไปเอง ฉันร่ายลูกไฟมาทั้งวันทั้งคืนแม้แต่ตอนนอน สงสัยจะตาลาย หลังจากสูบบุหรี่มวนนี้หมด ฉันต้องพักผ่อนให้เพียงพอ พรุ่งนี้จะได้ลองไปเก็บเลเวลให้ถึงเลเวล 3!"

ชายที่สูบบุหรี่พยักหน้า บี้บุหรี่ในมือแล้วหันหลังเดินออกจากระเบียง ส่วนอีกคนก็เบ้ปากแล้วเดินกลับเข้าห้องไป

พวกเขาไม่มีทางจินตนาการได้เลยแม้แต่น้อยว่า... มีใครบางคนได้นำทักษะที่สมบูรณ์แบบจากเส้นทางแห่งเทพกลับมาสู่โลกแห่งความจริงได้จริงๆ!