บทที่ 63 แสร้งอ่อนแอไปเพื่อใคร
บทที่ 63 แสร้งอ่อนแอไปเพื่อใคร
"หนิงเจิ้นเจี้ยน เก็บน้ำตาของเจ้าไปเถิด ข้าไม่ใช่ไป๋หลี่อวี้ ไม่หลงกลอุบายเช่นนี้" หนิงฮวานเห็นหนิงเจิ้นเจี้ยนนิ่งเงียบไม่ตอบเป็นเวลานาน จึงกล่าวด้วยความหงุดหงิดยิ่งขึ้น "การทดสอบตระกูล พวกเราควรใช้ความสามารถจริงเป็นเครื่องตัดสิน เจ้าแสร้งทำตัวอ่อนแอเช่นนี้ให้ผู้ใดดูกัน?"
หนิงเจิ้นเจี้ยนได้ยินถ้อยคำเยาะเย้ยของหนิงฮวาน สีหน้ายิ่งเลวร้ายลง รู้สึกอัปยศอดสูยิ่งนัก
หนิงเจิ้งฮงรู้สึกทนดูไม่ได้แล้ว จึงกล่าวว่า "หนิงฮวาน เจิ้นเจี้ยนเป็นพี่สาวของเจ้า นางมีเจตนาดี แต่เจ้าไม่รู้จักซาบซึ้งก็แล้วไป ไยต้องกล่าววาจาที่บาดหูเช่นนี้ด้วย? เจ้าช่างไม่รู้จักแยกแยะ! เจ้าไม่เห็นความแตกต่างระหว่างความดี และความร้ายกระนั้นหรือ?"
หนิงฮวานยิ้มเบาๆ "ความหมายของหัวหน้าตระกูลคือ หนิงเจิ้นเจี้ยนปฏิบัติต่อข้าด้วยความดี ส่วนท่านปฏิบัติต่อข้าด้วยความร้ายหรือ?"
"เจ้า!" หนิงเจิ้งฮงถูกหนิงฮวานโต้กลับจนพูดไม่ออก ในใจยิ่งเกลียดชังหนิงฮวานมากขึ้น เด็กสาวผู้นี้ช่างจัดการได้ยากยิ่งนัก
ผู้อาวุโสที่หนึ่งรู้สึกทนดูไม่ได้แล้วเช่นกัน จึงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบว่า "พวกเจ้าอย่าเสียเวลาอีกเลย ประลองกันเถิด! ยังมีคนอื่นรออยู่ด้านหลังอีกมาก!"
"ดี มาเถิด!" หนิงฮวานยิ้มเบาๆ โบกมือให้หนิงเจิ้นเจี้ยน
หนิงเจิ้นเจี้ยนเช็ดน้ำตา หันหน้าไปทางหนิงฮวาน ดูเหมือนจะเริ่มจริงจังขึ้น "น้องเก้า สักพักข้าจะไม่ปรานีเจ้าแล้ว"
"ดี นั่นแหละที่ข้าต้องการ" หนิงฮวานยิ้มเบาๆ นางกลัวแต่หนิงเจิ้นเจี้ยนจะไม่เต็มที่ ซึ่งอาจนำมาซึ่งปัญหายุ่งยากมากมาย นางต้องการให้หนิงเจิ้นเจี้ยนใช้พลังเต็มที่จริงๆ!
เมื่อได้ยินคำพูดของหนิงฮวาน มุมปากของหนิงเจิ้นเจี้ยนปรากฏรอยยิ้มจาง ในดวงตาวาบไหวด้วยแสงสลัว
"เช่นนั้นก็ได้น้องเก้า ข้าจะไม่เกรงใจแล้ว!" กล่าวจบ หนิงเจิ้นเจี้ยนก็ลงมือทันที การโจมตีของนางพุ่งทะยานดุจสายลมแหวกต้นไผ่ ไม่ได้ให้โอกาสหนิงฮวานตั้งตัวแม้แต่น้อย
หนิงฮวานไม่ได้เตรียมพร้อมเลย ต้องรีบหลบอย่างลนลาน และเพียงแค่หลบพ้นไปอย่างฉิวเฉียด
หลังมือรู้สึกเย็นวาบ แขนเสื้อถูกฉีกขาดเล็กน้อย
เป็นเสวียนจิ้นที่แข็งแกร่งเหลือเกิน!
หนิงฮวานยกแขนเสื้อขึ้นดู ในใจเริ่มประเมินความสามารถของหนิงเจิ้นเจี้ยน ดูเหมือนฝีมือของหนิงเจิ้นเจี้ยนจะไม่ธรรมดาจริงๆ และการที่นางเสียเปรียบตั้งแต่กระบวนท่าแรกไม่ใช่เรื่องดีเลย!
"น้องเก้า เจ้าควรระวังให้มากกว่านี้"
หนิงเจิ้นเจี้ยนเห็นหนิงฮวานหลบพ้น มุมปากของนางยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา ในสายตาของนาง หนิงฮวานไม่มีอะไรน่ากลัวเลย แม้นางจะแสดงท่าทีอ่อนแอต่างๆ แต่กลับไม่ได้เห็นหนิงฮวานสำคัญแต่อย่างใด
หนิงเจิ้นเจี้ยนลงมือโดยไม่ปรานีแม้แต่น้อย หลังจากเตือนหนิงฮวานแล้ว ในชั่วพริบตาต่อมา เสวียนจิ้นที่ทรงพลังยิ่งกว่าเดิมก็พุ่งผ่านหมัดของนาง ตรงไปยังหนิงฮวานอย่างดุดัน
หนิงฮวานยกฝ่ามือขึ้นรับ คลื่นพลังการต่อสู้ปะทะเข้ามา ร่างของนางรับแรงกระแทกนั้นไม่ไหว จำต้องถอยหลังไปหลายก้าว
"นายท่าน รับไว้" ในยามนั้น เสียงของเชียนซิ่นพลันดังขึ้นในห้วงความคิด
หนิงฮวานขมวดคิ้ว ยังไม่ทันตั้งตัว ฝ่ามือก็รู้สึกอุ่นวาบ นางก้มมองลงไป เห็นกระดิ่งเล็กสองอันที่ทั้งเล็กและงดงามอย่างยิ่งปรากฏในฝ่ามือ
เมื่อนางพบกับอันตราย เชียนซิ่นสามารถรับรู้ได้ และสามารถแทรกผ่านห้วงจิตของนาง เข้าสู่ความคิดของนางได้โดยตรง
"กระดิ่งคู่ดังใจหวั่นไหว" เชียนซิ่นไม่ได้ตอบคำถามของนาง เพียงท่องอาคมของกระดิ่งคู่ ให้หนิงฮวานตามจังหวะ
หนิงฮวานไม่มีเวลาคิดมาก ได้แต่ทำตามคำแนะนำของเชียนซิ่น ควบคุมเสียงกระดิ่ง
เสียงกระดิ่งใสกังวาน แว่วเข้าสู่โสตประสาทของหนิงเจิ้นเจี้ยน
หนิงเจิ้นเจี้ยนอดไม่ได้ที่จะเงี่ยหูฟัง เสียงนี้ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน และแฝงไปด้วยความแปลกประหลาด แต่สิ่งเหล่านี้ก็ไม่อาจขัดขวางความต้องการในการกำจัดหนิงฮวานของนาง!
หนิงฮวานเห็นหนิงเจิ้นเจี้ยนดูเหมือนจะดุร้ายยิ่งขึ้น จึงถอยออกไปไกลกว่าเดิม แล้วเขย่ากระดิ่งคู่
เสียงกระดิ่งแปลกพิกล แว่วเข้าสู่โสตประสาทของหนิงเจิ้นเจี้ยน การโจมตีของหนิงเจิ้นเจี้ยนเริ่มช้าลง
บทที่ 64 ทะลุขั้นระหว่างประลอง!
เมื่อเห็นหนิงเจิ้นเจี้ยนได้รับผลกระทบ หนิงฮวานก็ปีติในใจ ดูเหมือนกระดิ่งคู่นี้จะได้ผลจริงๆ!
แต่การเปลี่ยนแปลงที่ตามมา ทำให้หนิงฮวานตั้งรับไม่ทัน!
หนิงเจิ้นเจี้ยนเพียงแค่งงงันชั่วขณะ ก็กลับคืนสติอย่างรวดเร็ว การตอบสนองรวดเร็วเช่นนี้ ทำให้หนิงฮวานตกตะลึงไปชั่วครู่
หนิงเจิ้นเจี้ยนข่มความรู้สึก ดวงตาเย็นยะเยือก เสวียนจิ้นพุ่งทะยานออกมาอย่างรุนแรง ตรงเข้าใส่ใบหน้าของหนิงฮวาน
หนิงฮวานเบิกตากว้าง พยายามหลบหลีก แต่ก็ไม่ทันการณ์
เสวียนจิ้นอันทรงพลังปะทะเข้ากับหน้าอกของนาง ทำให้นางเจ็บปวดราวกับอวัยวะภายในถูกบีบอัดเข้าหากัน
นางถอยหลังอย่างไร้การควบคุม ร่างโงนเงนไปมา หากนางล้มลงไป ก็ย่อมถือว่าแพ้ในการประลองครั้งนี้
ทุกคนไม่คาดคิด แต่เมื่อทุกคนคิดว่าหนิงฮวานจะพ่ายแพ้ หนิงฮวานกลับพลิกสถานการณ์อีกครา
หนิงฮวานได้รับบาดเจ็บค่อนข้างหนัก แต่ขณะที่นางกำลังล้ม นางยื่นมือยันพื้นไว้ จึงไม่ถึงกับล้มลงไป
ที่มุมปาก มีเลือดสดไหลออกมาสายหนึ่ง
นางยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดคราบเลือด เงยหน้ามองหนิงเจิ้นเจี้ยน ยังคงฝืนทนลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ
หนิงเจิ้นเจี้ยนเห็นดังนั้น เลิกคิ้วขึ้น ค่อนข้างประหลาดใจ ก่อนจะยิ้มเยาะ "ประเมินตัวเองสูงเกินไปหรือไม่!"
หนิงฮวานก้าวเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว กล่าวว่า "ข้ายังไม่ล้มลง แสดงว่ายังไม่แพ้ ไม่ใช่หรือ?"
"เช่นนั้น อย่าโทษว่าข้าไม่ปรานีเลย!" ดวงตาของหนิงเจิ้นเจี้ยนเย็นชายิ่งนัก ปลดปล่อยเสวียนจิ้นออกมาอีกครั้ง พุ่งตรงเข้าใส่หนิงฮวาน
หนิงฮวานอดขำในใจไม่ได้ ถึงเวลานี้แล้ว ยังจะพูดว่าไม่ปรานีอีก ที่แท้นางเคยปรานีมาก่อนหรือ?
หนิงฮวานเหลือบตาลง จ้องมองการโจมตีของหนิงเจิ้นเจี้ยน ยกมือขึ้นพนมมือ รับมือกับการโจมตีอย่างตรงไปตรงมา
นางรวบรวมเสวียนจิ้นทั้งหมด รวมพลังทั้งมวลไว้ที่ฝ่ามือ ต่อต้านการโจมตี
บึ้ม!
เสวียนจิ้นปะทะกับเสวียนจิ้น ก่อให้เกิดเสียงดังกึกก้อง
หนิงฮวานรู้สึกว่าแขนชาไปหมด ถูกแรงสั่นสะเทือนจนรู้สึกอึดอัด
หนิงเจิ้นเจี้ยนจ้องมองหนิงฮวาน พยายามกดเสวียนจิ้นใต้หมัดลงไป หวังจะข่มหนิงฮวาน
แต่หนิงฮวานกลับไม่ขยับแม้แต่น้อย
หนิงเจิ้นเจี้ยนค่อยๆ รู้สึกได้ถึงพลังอันแผ่วเบาที่กำลังเข้าใกล้ร่างของนาง พยายามจะกลืนกินเสวียนจิ้นของนาง
หนิงเจิ้นเจี้ยนตกใจอย่างรุนแรง ปลดปล่อยเสวียนจิ้นทั้งหมดออกมา พร้อมกับชักหมัดกลับ
หนิงฮวานไม่คาดคิดว่าหนิงเจิ้นเจี้ยนจะใช้กลวิธีเช่นนี้ ร่างของนางถูกแรงสั่นสะเทือนถอยหลังไปหลายก้าวอีกครั้ง
เมื่อครู่เชียนซิ่นพยายามจะสำรวจเส้นลมปราณของหนิงเจิ้นเจี้ยนผ่านการสัมผัสของเสวียนจิ้น แต่กลับถูกหนิงเจิ้นเจี้ยนสลัดหลุด!
หลังจากถูกโจมตีครั้งนี้ อาการบาดเจ็บของหนิงฮวานยิ่งหนักขึ้น ลำคอรู้สึกคาวคุ้ง เลือดสดพุ่งออกมาอีกมวน
"เจ้ายังไม่ยอมแพ้อีกหรือ?" หนิงเจิ้นเจี้ยนเลิกคิ้วขึ้น จ้องมองหนิงฮวานถามด้วยสายตาคมกริบ
"ข้าแพ้แล้วหรือ?" หนิงฮวานย้อนถาม
"ไม่รู้จักตาย!" หนิงเจิ้นเจี้ยนหัวเราะเยาะ พุ่งตรงเข้ามา ด้วยท่วงท่ารวดเร็วดุจสายฟ้า กดทับเข้าใส่หนิงฮวาน
หนิงฮวานยืนนิ่งไม่ขยับ ดวงตาจับจ้องอยู่ที่การเคลื่อนไหวของหนิงเจิ้นเจี้ยน แล้ว... นางก็หลับตาลง!
ลมหายใจของทุกคนพลันหยุดชะงัก รู้สึกว่าหนิงฮวานกำลังรอความตายยิ่งนัก
โดยเฉพาะหนิงเจิ้งหลาง เขากำหมัดแน่นด้วยความตึงเครียด ราวกับว่าจะพุ่งขึ้นไปช่วยหนิงฮวานในชั่วพริบตา
หนิงฮวานตั้งใจฟังเสียงรอบข้าง ปลดปล่อยเสวียนจิ้นทั้งหมด เสวียนจิ้นหมุนวนรอบกายนาง ทับซ้อนกันไปมา
เมื่อการโจมตีของหนิงเจิ้นเจี้ยนมาถึงข้างกาย ก็ถูกเสวียนจิ้นที่ห้อมล้อมรอบกายนางต้านไว้
หนิงเจิ้นเจี้ยนตกตะลึง ก่อนจะออกแรงเพิ่ม กดทับเข้ามาอีก
หนิงฮวานไม่สนใจ ปล่อยเสวียนจิ้นให้แผ่ขยายออกไปอย่างต่อเนื่อง
เสวียนจิ้นพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ทะลวงการโจมตีของหนิงเจิ้นเจี้ยน
ติ๊ง------
เสวียนจิ้นสีเขียวอ่อนเปลี่ยนเป็นเสวียนจิ้นสีฟ้า!
ศิษย์ยุทธ์ระดับแปด!
"ข้าเห็นผิดไปหรือไม่? พลังยุทธ์ของหนิงฮวานทะลุขั้นแล้ว?"
"ยังเพิ่มขึ้นอีก เป็นศิษย์ยุทธ์ระดับเก้าแล้ว!"
"พระเจ้า! เป็นเซียนยุทธ์แล้ว! ถึงกับเป็นเซียนยุทธ์แล้ว!"
ติ๊ง------
เสวียนจิ้นที่พุ่งสูงหยุดลง!
ในเวลาเดียวกัน การโจมตีของหนิงเจิ้นเจี้ยนถูกสะท้อนกลับไป