บทที่ 502 - คำสั่งแรก

บทที่ 502 - คำสั่งแรก

หนิงไฉฮวา, เฉินเฉวียนเหยี่ยน และคนอื่นๆ ล้วนรู้ตื้นลึกหนาบางของเรื่องนี้ดีอยู่แล้ว จึงไม่ได้รู้สึกประหลาดใจอะไรนัก แต่สำหรับคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับหลี่จวีซู อย่างเช่น ชิงหลาง, โหยวจิงฮวา, เวินเย่ผู และคนอื่นๆ ย่อมไม่อาจยอมรับผลลัพธ์เช่นนี้ได้ พวกเขาพากันโวยวายด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน

"มีลับลมคมใน!"

"การเลือกตั้งมีปัญหา!"

"ขอคัดค้านผลการเลือกตั้ง ผู้สมัครคนอื่นยังไม่ทันได้ออกมาก็ประกาศผลแล้ว จะโกงให้มันโจ่งแจ้งกว่านี้อีกไหม!"

...

คุณหนูหานที่นั่งอยู่มุมหนึ่งมองคนที่พูดประโยคนี้ด้วยสายตาราวกับกำลังมองตัวตลก คนผู้นี้ต้องโกรธจนหน้ามืดตามัวไปแล้วแน่ๆ ถึงได้พูดจาโง่เขลาออกมาเช่นนี้ ในเมื่อหลี่จวีซูได้ 162 เสียงรวดทั้งสามรอบ นั่นก็แสดงว่าเขาสามารถจัดการรวบรวมคนทั้ง 162 คนนี้ไว้ได้แล้ว และในเมื่อเป็นคนที่เขาจัดการมาได้ แล้วคนทั้ง 162 คนนี้จะไปลงคะแนนให้คนอื่นได้อย่างไร?

ผู้สมัครคนหลังจากนี้ก็ทำได้เพียงแค่ไปลุ้นกับ 38 เสียงที่เหลือเท่านั้น ซึ่ง 38 เสียงนั้นยังห่างไกลจากเกณฑ์ที่กำหนดมากนัก ด้วยเหตุนี้ไท่สือจิ้นจึงประกาศผลโดยตรง ไม่ปล่อยให้ผู้สมัครคนต่อไปออกมา เพราะถึงออกมาก็รังแต่จะเสียเวลาเปล่า

แน่นอนว่า ย่อมไม่สามารถตัดความเป็นไปได้ที่คนใน 162 คนนี้อาจจะเปลี่ยนใจหรือแปรพักตร์ แต่ทว่า กฎหมายการเลือกตั้งก็ยังมีข้อกำหนดระบุไว้ว่า หากได้รับคะแนนเสียงเกิน 160 เสียงติดต่อกันสามรอบ ก็จะได้รับเลือกเป็นหัวหน้าฐานทัพในทันที ดังนั้น บางครั้งลำดับการปรากฏตัวก็มีความสำคัญเช่นกัน

แม้จะไม่แน่ชัดว่าเจตนารมณ์ของกฎระเบียบการเลือกตั้งข้อนี้คืออะไร แต่ตราบใดที่มีกฎหมายรองรับ นั่นก็ถือว่าชอบด้วยกฎหมาย ในขณะที่หลี่ซวินจี้, โหยวจิงฮวา และคนอื่นๆ กำลังจะเอ่ยปากประท้วง จู่ๆ ก็เห็นเหอเจิ้นถังลุกขึ้นยืน เขาเดินเข้าไปหาหลี่จวีซูท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่จับจ้อง และเป็นฝ่ายยื่นมือออกไปก่อน

"ขอแสดงความยินดีที่คุณได้รับเลือกเป็นหัวหน้าฐานทัพหมายเลข 1 ผมเชื่อมั่นว่าคุณจะมีความสามารถพอที่จะนำพาฐานทัพหมายเลข 1 ก้าวไปสู่ความรุ่งโรจน์ และสร้างอนาคตที่เจิดจรัสยิ่งกว่าเดิม"

ทั่วทั้งหอประชุมเงียบสงัดลงในพริบตา ผู้คนที่กำลังส่งเสียงโวยวายต่างก็อ้าปากค้าง ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาอีก บนใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและไม่อยากจะเชื่อ

เหอเจิ้นถังถึงกับออกหน้าสนับสนุนหลี่จวีซู! ต้องรู้ก่อนว่า ตั้งแต่เหอเจิ้นถังเข้ามารับตำแหน่ง เขาก็ไม่เคยสนใจไยดีใครหน้าไหนทั้งสิ้น แม้กระทั่งอ๋าวสวินที่เป็นหัวหน้าฐานทัพ เขาก็ยังไม่เคยให้ความสำคัญ แต่ตอนนี้เขากลับยิ้มแย้มต้อนรับหลี่จวีซู สายตาของคนบางกลุ่มกวาดมองผลการเลือกตั้งทั้งสามครั้งบนหน้าจอขนาดใหญ่ ราวกับว่าพวกเขาพอจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาแล้ว

"ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนครับท่านเหอ!" หลี่จวีซูรีบลุกขึ้นยืน

"ต่อไปฐานทัพหมายเลข 1 ก็ต้องพึ่งพาคุณแล้ว หากต้องการความช่วยเหลืออะไร ก็มาหาผมได้ทุกเมื่อ" เหอเจิ้นถังกล่าวแสดงความยินดีเสร็จก็เดินจากไป ทิ้งให้กลุ่มคนเบื้องหลังมีสีหน้าสลับซับซ้อน

ในเมื่อเหอเจิ้นถังยังออกตัวสนับสนุนหลี่จวีซู แล้วพวกเขาจะไปดันทุรังแย่งชิงอะไรได้อีก

หนิงไฉฮวา, เฉินเฉวียนเหยี่ยน, นายท่านรองอิ๋น และคนอื่นๆ ต่างพากันลุกขึ้นยืนเพื่อแสดงความยินดีกับหลี่จวีซู สีหน้าของคนที่ส่งเสียงโวยวายว่ามีลับลมคมในยิ่งดูแย่ลงไปอีก

พวกเขาอุตส่าห์คิดว่าหลี่จวีซูเพียงแค่ใช้เส้นสายเบื้องบน แต่ยังขาดฐานรากที่มั่นคง และยังมีจุดอ่อนให้โจมตีได้ ทว่าการปรากฏตัวของหนิงไฉฮวา, เฉินเฉวียนเหยี่ยน และพรรคพวก กลับกลายเป็นการตบหน้าทุกคนอย่างแรง บริษัทแบตเตอรี่เฮยจื่อ บริษัทจดหมายพันลี้ ตึกอิ๋นจั้ว มีใครบ้างที่ไม่ร่ำรวยมหาศาลทัดเทียมระดับประเทศ?

การที่หลี่จวีซูได้รับการสนับสนุนจากคนเหล่านี้ ทำให้เขาแทบไม่ต้องกังวลเรื่องปัญหาทางเศรษฐกิจเลย

"เขาทำได้อย่างไรกัน?" บนใบหน้าอวบอูมของเถาเม่ยเต็มไปด้วยความสงสัยและไม่เข้าใจ พวกเธอเข้ามาในฐานทัพหมายเลข 1 พร้อมกัน ในขณะที่พวกเธอเข้าพักในโรงแรมและนอนหลับอย่างสบายใจ หลี่จวีซูและพรรคพวกกลับกำลังถูกตามล่า

แต่พอพวกเธอพักผ่อนจนเต็มอิ่มและเดินออกมาจากโรงแรม หลี่จวีซูกลับกลายเป็นหัวหน้าฐานทัพหมายเลข 1 ไปเสียแล้ว สถานการณ์มันพลิกผันเกินไปแล้ว! หลินปิงมีสีหน้ากระอักกระอ่วนใจ คุณหนูของพวกเขาพักผ่อนอยู่ในโรงแรม แต่ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขากลับต้องวิ่งวุ่นอยู่ข้างนอก แม้จะไม่ถึงกับรู้ทุกความเคลื่อนไหว แต่ก็พอจะรู้สถานการณ์คร่าวๆ ทว่าหลี่จวีซูสามารถเชื่อมโยงเส้นสายเหล่านี้ได้อย่างไร เขากลับไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย

เขาผู้ซึ่งมักจะทะนงตนว่ามีความสามารถเป็นเลิศ ใบหน้าร้อนผ่าวราวกับถูกไฟสุม

"มีลูกไม้แพรวพราวไม่เบาเลยนี่!" หลินเหยียนเวิ่นมีแววตาเป็นประกายวูบไหว เธอไม่ได้ร่วมส่งเสียงโวยวาย และไม่ได้เข้าไปแสดงความยินดี แต่เลือกที่จะเดินจากไปตามลำพัง

"เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร? ทำไมถึงเป็นเขา? เขาไปเกลี้ยกล่อมเหอเจิ้นถังได้อย่างไรกัน?" ถังเจิ้งกวนหลุดความเยือกเย็นออกมาเป็นครั้งแรก

"กลับไปก่อน ค่อยปรึกษากันทีหลัง!" หลี่ซวินจี้พยายามข่มความโกรธที่อัดแน่นอยู่ในใจ อุตส่าห์วางแผนมาตั้งนาน แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นแค่เรื่องตลก

คนหลายคนเดินจากไปอย่างทุลักทุเล

ผู้ที่ต้องถอยทัพกลับไปอย่างทุลักทุเลเช่นกันคือกลุ่มของชิงหลาง ชิงหลางเป็นผู้ที่หากินอยู่ในโลกใต้ดินสีเทา หากแบ่งตามประเภทแล้ว เขากับนายท่านรองอิ๋นก็จัดอยู่ในกลุ่มคนชนชั้นล่างเหมือนกัน ทว่าชนชั้นล่างก็ยังมีการแบ่งระดับสูงต่ำ หากเปรียบเป็นอาหาร นายท่านรองอิ๋นก็คงเป็นเมนูเนื้อสุนัข แม้จะขึ้นโต๊ะอาหารระดับหรูไม่ได้ แต่ก็ยังสามารถขึ้นโต๊ะในงานเลี้ยงทั่วไปได้ ส่วนชิงหลางเป็นเหมือนเครื่องในไก่ ที่ทำได้เพียงกินตามร้านแผงลอยข้างทางเท่านั้น

ในช่วงที่ฐานทัพยังไร้ซึ่งอำนาจปกครอง เขาสามารถทำตัวกำเริบเสิบสานได้ตามอำเภอใจ เพราะไม่มีใครมาคอยควบคุมดูแล แต่ตอนนี้เมื่อมีหัวหน้าฐานทัพแล้ว เขาก็ต้องทำตัวให้ฉลาดขึ้นอีกนิด ผู้นำที่เพิ่งรับตำแหน่งใหม่ย่อมต้องแสดงความเด็ดขาด ระวังอย่าให้หลี่จวีซูจับไปเป็นฟืนเผาทิ้งเสียล่ะ

หากจะถามว่าในงานนี้ใครมีสีหน้าย่ำแย่ที่สุด นอกเหนือจากกลุ่มคนที่เข้าข้างตระกูลเจิงและกลุ่มคนที่เข้าข้างตระกูลอ๋าวแล้ว ก็คงหนีไม่พ้นกลุ่มของโหยวจิงฮวา

หลี่จวีซูเปรียบเสมือนดาวข่มของพวกเธอโดยแท้

ตั้งแต่ฐานทัพหมายเลข 3 มาจนถึงจุดรวมพลหมายเลข 12 จากจุดรวมพลหมายเลข 12 ไปยังฐานทัพหมายเลข 9 แล้วย้อนกลับมาที่จุดรวมพลหมายเลข 12 อีกครั้ง จนกระทั่งมาถึงฐานทัพหมายเลข 1 ไม่มีสักครั้งเลยที่พวกเธอจะสามารถชิงความได้เปรียบจากหลี่จวีซูได้ หากจะพูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองฝ่าย แท้จริงแล้วไม่ได้มีความแค้นเคืองอะไรกัน แต่ด้วยเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ทำให้ไม่อาจเป็นเพื่อนกันได้อีกต่อไป

ในเมื่อตอนนี้พวกเธอพ่ายแพ้ในการแข่งขัน สถานการณ์จึงกลายเป็นน่าอึดอัดใจอย่างยิ่ง หากจะดึงดันแข่งขันต่อไป กำลังก็มีไม่มากพอ อย่าว่าแต่หลี่จวีซูยังมีกำลังเสริมจากฐานทัพอื่นเลย แค่เส้นสายที่เขาแสดงให้เห็นในตอนนี้ พวกเธอก็เทียบไม่ติดแล้ว

หากจะอยู่ต่อ นั่นก็เท่ากับต้องยอมรับการปกครองของหลี่จวีซู ซึ่งเป็นสิ่งที่ทุกคนไม่อยากจะยอมรับ แต่หากจะจากไป โลกใบนี้ช่างกว้างใหญ่ ทว่ากลับดูเหมือนจะไม่มีที่ไหนให้พวกเธอไปได้อีกแล้ว

ทุกคนต่างก็มีสีหน้ามืดมน ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี เสียงระฆังยังคงดังกังวาน การถือกำเนิดของหัวหน้าฐานทัพคนใหม่ ระฆังจะดังกังวาน 28 ครั้ง ทว่าความปีติยินดีนี้กลับไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเธอเลย

"ไป!" นัยน์ตาสีแดงของโหยวจิงฮวาพลันฉายแววเด็ดเดี่ยว เธอพากลุ่มคนเดินจากไปอย่างรวดเร็ว คงต้องเตรียมการอะไรบางอย่างแล้ว

แม้หลี่จวีซูจะกำลังพูดคุยกับผู้คนที่เข้ามาแสดงความยินดี แต่หางตาของเขากลับกำลังสังเกตการณ์กลุ่มคนที่นั่งอยู่ฝั่งผู้สังเกตการณ์ ปฏิกิริยาของทุกคน เขาล้วนมองเห็นได้อย่างชัดเจน สำหรับคนอื่น เขาไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก แต่เมื่อเห็นกลุ่มของโหยวจิงฮวาเดินจากไป เขาก็แอบถอนหายใจอยู่ในใจ ในที่สุดทั้งสองฝ่ายก็ต้องกลายมาเป็นศัตรูกันจนได้

หากโหยวจิงฮวาเข้ามาแสดงความยินดี นั่นก็แสดงว่าเธอพร้อมที่จะลบล้างความบาดหมางและอยู่ร่วมกันอย่างสันติ แต่การที่เธอตัดสินใจเดินจากไป แสดงว่าเธอได้เตรียมตัวที่จะเผชิญหน้าและต่อต้านอย่างเต็มที่แล้ว

เสียงระฆังยังไม่ทันสิ้นสุด หลี่จวีซูก็ยังไม่ได้กล่าวสุนทรพจน์เข้ารับตำแหน่ง หรือแม้แต่ยังไม่ได้ก้าวเท้าเข้าไปในห้องทำงานของหัวหน้าฐานทัพ ทว่าคำสั่งแรกของหัวหน้าฐานทัพกลับถูกถ่ายทอดออกไปแล้ว

เพียงชั่วพริบตา ฐานทัพกว่าครึ่งก็เริ่มเคลื่อนไหว เสวียนอู่ทั่นเค่อ, ถานจิ้งหรู, อูยา, ทูจิ้ว, เอ้อร์ป่าเตาที่นำกองกำลังบังคับใช้กฎหมาย, กองกำลังที่นำโดยเซียนหลัวหลง, กองกำลังที่นำโดยลวี่จินกัง, เหลียวหยา, เหลาซี... นอกเหนือจากหลี่จวีซูและเฉียวจูอวี๋เพียงสองคนแล้ว คนอื่นๆ ล้วนถูกส่งตัวออกไปจนหมด

เพื่อให้แน่ใจว่าการปฏิบัติตามคำสั่งจะไม่เกิดความผิดพลาดใดๆ เขาถึงกับขอยืมตัวบอดี้การ์ดของหนิงไฉฮวาและเฉินเฉวียนเหยี่ยน รวมถึงยอดฝีมือของนายท่านรองอิ๋นไปใช้งาน นอกจากนี้ รองหัวหน้าฐานทัพทั้งสามคนยังได้ส่งมอบทหารชั้นยอดอีกสามร้อยนายมาร่วมภารกิจด้วย

เสียงระฆังดังกังวานก้อง กลบเสียงกรีดร้องโหยหวนจนมิด

(จบแล้ว)