บทที่ 19 ภารกิจแรกของ "รุ่งสาง"

บทที่ 19 ภารกิจแรกของ "รุ่งสาง"

สองปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เซเทียนยังคงอยู่ที่มารีนฟอร์ด ไม่ได้เรียกตัวสมาชิกขององค์กร "รุ่งสาง" มารวมตัวกัน แต่ปล่อยให้พวกเขาพัฒนาตัวเองไปตามเส้นทางของแต่ละคน

กิลด์ เตโซโร และสเตลล่าใช้ทองคำจากสกายเปียเป็นทุนก่อตั้งสมาคมการค้าอรุณรุ่งขึ้นมา ซึ่งขยายตัวอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง

สมาคมแห่งนี้ครอบคลุมธุรกิจหลากหลายประเภท ตั้งแต่ของใช้ในชีวิตประจำวัน คาสิโน ไปจนถึงการค้าอาวุธ และยังทำการค้ากับประเทศต่าง ๆ อีกมากมาย

อรุณรุ่งผงาดขึ้นมามีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทะเลทั้งสี่และแกรนด์ไลน์ แอบกว้านซื้อผลปีศาจและรวบรวมบุคลากรที่มีความสามารถเข้ามาอย่างลับ ๆ ทำให้เม็ดเงินหลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย

ทอมและไทเกอร์ก็อาศัยเครือข่ายของสมาคมการค้าอรุณรุ่งในการจัดหาวัสดุชั้นยอดสำหรับต่อเรือเช่นกัน

พวกเขาสร้างเรือรบขึ้นมาถึงสี่ลำ ซึ่งได้รับการออกแบบมาให้ทนทานต่อสภาพอากาศอันเลวร้ายในท้องทะเล

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังช่วยเอเนลสร้างเรือเหาะ แม็กซิม ขึ้นมา และนำไดอัลชนิดต่าง ๆ จากสกายเปียมาประยุกต์ใช้เพื่อสร้างเรือรบสามมิติที่สามารถปฏิบัติการได้ทั้งทางบก ทางน้ำ และทางอากาศ

ภายใต้คำสั่งของเซเทียน ความเคลื่อนไหวทั้งหมดนี้ถูกเก็บเป็นความลับสุดยอด

ในขณะเดียวกัน มิฮอร์คก็ไม่หยุดยั้งที่จะท้าทายขีดจำกัดของตัวเองตามเป้าหมายที่วางไว้ ฝีมือดาบของเขาพัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่อง

และกำลังค่อย ๆ ก้าวเข้าสู่ระดับ "นักดาบอันดับหนึ่งของโลก" อย่างเงียบ ๆ

“ได้เวลาแล้วสินะ ทุกคนต่างก็เรียนรู้การใช้ฮาคิเกราะและฮาคิสังเกตกันหมดแล้ว แถมพลังผลปีศาจของเอเนลก็พัฒนาไปได้สวยทีเดียว พวกเขาอยู่อย่างสุขสบายมานานพอแล้ว ครั้งนี้ชั้นจะให้พวกเขาได้ลิ้มรสชาติของการต่อสู้กับว่าที่พลเรือเอกดูบ้าง”

เซเทียนรู้ข่าวมาจากเซเฟอร์ว่ารัฐบาลโลกเตรียมจะใช้ ‘บัสเตอร์คอล’ โจมตีโอฮาร่า ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนักโบราณคดี เพื่อปกปิดความลับของศตวรรษแห่งความว่างเปล่า

เซเทียนต้องการจะเปลี่ยนชะตากรรมของโรบิน และในขณะเดียวกันก็ต้องการจะโจมตีความมืดมิดของรัฐบาลโลกด้วย

เขาหยิบหอยทากสื่อสารออกมาและต่อสายไปยังหมายเลขหนึ่ง

“กิลด์ เตโซโร เรียกตัวสมาชิกองค์กรรุ่งสางมารวมกัน ให้เอเนลขับเรือแม็กซิมมาเจอกันที่เกาะร้างข้างโอฮาร่า ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนักโบราณคดีในทะเลเวสต์บลู ภารกิจครั้งนี้ ทุกคนต้องเข้าร่วม”

“รับทราบครับ ท่านผู้นำ”

...นับตั้งแต่ที่โรเจอร์ถูกประหารชีวิต เซ็นโงคุก็ก้าวขึ้นเป็นจอมพลเรือได้อย่างราบรื่น

ในวันนี้ จอมพลเรือเซ็นโงคุได้เรียกประชุมนายทหารระดับสูงของกองทัพเรือ ครั้งนี้นายทหารระดับพลเรือตรีขึ้นไปแทบทุกคนต่างก็มาร่วมประชุม

“เซ็นโงคุ นายเอาเซมเบ้ไปซ่อนไว้ไหนน่ะ? รีบ ๆ เอาออกมาเลยนะ”

ตั้งแต่โรเจอร์ถูกประหารชีวิต การ์ปก็นั่งว่างงานอยู่ที่ศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือเป็นส่วนใหญ่

ราชสีห์ทองคำ ชิกิ ก็ถูกเขาและเซ็นโงคุร่วมมือกันจัดการไปแล้ว

เรดฟิลด์ ก็ถูกเขาเด็ดหัวไปแล้วเหมือนกัน

ตอนนี้ ในท้องทะเลอันกว้างใหญ่ นอกเหนือจาก "หนวดขาว" เอ็ดเวิร์ด นิวเกต แล้ว...

ก็แทบจะไม่มีโจรสลัดหน้าไหนที่ทำให้การ์ปรู้สึกสนใจได้เลย

เอาเวลามาขโมยเซมเบ้ของเซ็นโงคุกินยังสนุกซะกว่า ได้กินของอร่อยแถมยังได้ดูเซ็นโงคุหัวฟัดหัวเหวี่ยงแบบทำอะไรเขาไม่ได้ด้วย

ช่างเป็นความบันเทิงอะไรเช่นนี้

“การ์ป ไอ้บ้า! พวกเรากำลังประชุมกันอยู่นะ! เลิกคิดเรื่องเซมเบ้ของชั้นไปได้เลย!”

เซ็นโงคุโกรธจัด

การ์ปเมินเฉยต่อความโกรธของเซ็นโงคุ เขาเดินตรงดิ่งไปเปิดโต๊ะทำงานของจอมพลเรืออย่างหน้าตาเฉย

เขาหยิบเซมเบ้ออกมาและเดินกลับไปที่นั่ง ท่าทางอันเชี่ยวชาญของเขานั้นชวนให้รู้สึกเห็นใจเซ็นโงคุขึ้นมาตงิด ๆ

“ฮี่ฮี่ พวกนายประชุมกันไปเถอะ ไม่ต้องสนใจชั้นหรอก”

“การ์ป ไอ้สารเลว! ชั้นเป็นถึงจอมพลเรือนะโว้ย! แกมันก็แค่ไอ้บ้าที่ยังไม่ได้เป็นแม้แต่พลเรือเอกด้วยซ้ำ!”

“รู้แล้วน่า รู้แล้ว นายเป็นจอมพลเรือไง”

คนอื่น ๆ ต่างก้มหน้าลงต่ำ พวกเขาชินชากับภาพเหตุการณ์แบบนี้ไปซะแล้ว

ตั้งแต่เซ็นโงคุขึ้นเป็นจอมพลเรือ เสียงคำรามของเขาก็มักจะดังก้องไปทั่วศูนย์บัญชาการใหญ่อยู่เป็นประจำ

มีเพียงพลเรือโทซึรุ, ดราก้อน และ "อาโอคิยิ" คุซัน เท่านั้นที่มองดูเหตุการณ์ด้วยความสนใจ พร้อมรอยยิ้มประดับบนใบหน้า

“น่ากลัวจังเลย จอมพลเรือเซ็นโงคุน่ากลัวจังเลยน้าาา”

คิซารุผู้มีใบหน้ายียวนกวนประสาทเอ่ยขึ้นขณะมองดูเหตุการณ์

แน่นอนว่าอาคาอินุยังคงปั้นหน้าขรึม ไม่ได้สนใจเรื่องไร้สาระพรรค์นี้

“อะแฮ่ม ในเมื่อมากันครบแล้ว ก็ขอเริ่มการประชุมเลยก็แล้วกัน ภารกิจนี้เป็นคำสั่งโดยตรงจากรัฐบาลโลก ให้ใช้ ‘บัสเตอร์คอล’ โจมตีล้างบางเกาะโอฮาร่าทั้งเกาะ ชั้นจะประกาศรายชื่อผู้ปฏิบัติภารกิจ ณ บัดนี้”

“ท่านจอมพลเรือเซ็นโงคุครับ ผมขออนุญาตถามเหตุผลว่าทำไมถึงต้องใช้บัสเตอร์คอลโจมตีโอฮาร่าด้วยครับ? เท่าที่ผมรู้ เกาะแห่งนี้เป็นเพียงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของเหล่านักโบราณคดี มีแต่พวกนักวิชาการและพลเรือนเท่านั้น ทำไมรัฐบาลโลกถึงต้องการล้างบางพวกเขาด้วยล่ะครับ?”

เมื่อได้ยินคำสั่งของเซ็นโงคุ สีหน้าของคนอื่น ๆ ยังคงเป็นปกติ แต่สีหน้าของคุซันและดราก้อนกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ดราก้อนถึงกับลุกขึ้นยืนและตั้งคำถามกับเซ็นโงคุตรง ๆ ด้วยความโกรธ

เมื่อได้ยินคำพูดของดราก้อน การ์ปก็ชะงักไปเล็กน้อย

ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินเซมเบ้ต่อไปอย่างไม่สนใจไยดี “กร้วม...”

“ดราก้อน นี่เป็นคำสั่งจากรัฐบาลโลก และนี่ก็คือการประชุม ระวังกิริยาของนายด้วย”

“อย่างไรก็ตาม ชั้นอธิบายให้นายฟังก็ได้ พวกนักวิชาการแห่งโอฮาร่าแอบศึกษาเรื่องราวในศตวรรษแห่งความว่างเปล่าอย่างลับ ๆ โดยมีเจตนาที่จะล้มล้างโลกทั้งใบ แน่นอนว่านี่คือสิ่งที่รัฐบาลโลกกล่าวอ้างล่ะนะ”

“แต่พวกเขาเป็นแค่พวกนักวิชาการกับพลเรือนธรรมดานะครับ ต่อให้พวกเขาจะศึกษาเรื่องศตวรรษแห่งความว่างเปล่า พวกเขาก็ไม่มีปัญญาล้มล้างโลกหรอก ผมคิดว่านี่มันก็แค่...”

“หุบปากซะดราก้อน! ชั้นไม่อยากได้ยินคำพูดพวกนี้อีกในอนาคต นี่คือครั้งสุดท้ายนะ”

คิซารุก็รีบพูดแทรกเพื่อห้ามปรามดราก้อนทันที

นอกจากเซเทียนแล้ว พวกเขาสองคนเข้ากันได้ดีที่สุดเวลาอยู่นอกศูนย์บัญชาการใหญ่ และความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ถือว่าแน่นแฟ้นที่สุดในบรรดาสี่คน

ดราก้อนหันไปมองคิซารุ ซึ่งก็ส่ายหน้าให้เขาน้อย ๆ ดราก้อนจึงทำได้เพียงนั่งลงอย่างขัดใจ

“เอาล่ะ เดิมทีชั้นกะจะให้ดราก้อนเป็นคนนำภารกิจนี้ แต่ดูจากท่าทีของนายแล้ว ขอยกเลิกก็แล้วกัน ซากาซึกิ, คุซัน”

“ครับผม”

“พวกนายสองคนรับหน้าที่เป็นผู้บัญชาการในภารกิจนี้ โดยประสานงานร่วมกับหน่วย CP9 เป็นหลัก”

“นอกจากนี้ ยังมีโอนิงุโมะ, ดัลเมเชี่ยน, ยามาคาจิ, โมมอนก้า และเมนาร์ด เป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการ เราจะส่งเรือรบไปสิบลำ ออกเดินทางบ่ายวันนี้ เพื่อปฏิบัติการบัสเตอร์คอลที่โอฮาร่า”

“รับทราบครับ!” x n

...ณ เกาะร้างแห่งหนึ่งในทะเลเวสต์บลู จู่ ๆ เรือเหาะสีทองอร่ามก็ค่อย ๆ ร่อนลงจอด

มันคือเรือแม็กซิม

สายฟ้าสายหนึ่งแลบแปลบปลาบพาดผ่านตัวเรือ และร่างของใครบางคนก็ปรากฏขึ้นที่ด้านล่าง

ชายผู้สวมเสื้อคลุมสีดำประดับลวดลายดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวสีทอง เขาคือเอเนล

“โย่ว! มากันครบแล้วนี่! ลูกพี่มาถึงหรือยัง? ชั้นมัวแต่ซ่อมบำรุงเรืออยู่น่ะ ก็เลยมาช้าไปหน่อย”

ผู้คนที่อยู่ใต้เรือคือ กิลด์ เตโซโร, ไทเกอร์ และมิฮอร์ค ทุกคนต่างสวมชุดแบบเดียวกัน

“ฮ่าฮ่าฮ่า เอเนล นายมาแล้ว! เรือลำนี้ทำมาจากทองคำล้วน ๆ เลยสินะ? ถึงแม้มันจะดูน่าเกลียดไปหน่อย แต่ความประทับใจแรกที่มีต่อเรือลำนี้ก็คือคำว่า รวย!”

“กิลด์ เตโซโร แกพูดว่าไงนะ? แกกล้าตั้งคำถามกับรสนิยมของชั้นงั้นเรอะ? แกหาว่าเรือที่สง่างามขนาดนี้น่าเกลียดได้ยังไง?”

ไทเกอร์ที่ยืนมองดูทั้งสองคนเถียงกัน เอามือกุมขมับด้วยความเหนื่อยใจ

ถ้าเอเนลไม่ได้ยืนยันหนักแน่นว่ามันจะทำให้บินได้ดีขึ้น เขาและทอมก็คงไม่ยอมสร้างเรือบ้า ๆ แบบนี้ขึ้นมาหรอก

“เอาล่ะ เลิกเถียงกันได้แล้ว ท่านผู้นำใกล้จะมาถึงแล้วนะ”

เมื่อได้ยินว่าเซเทียนใกล้จะมาถึง ทั้งสองก็เงียบลงและเลิกเถียงกัน

พวกเขายืนรอการมาถึงของเซเทียนอย่างสงบ ไม่นานนัก ประตูกลอากาศก็เปิดออก

เซเทียนก้าวออกมาจากประตูไปที่ไหนก็ได้ และมาปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา

“ท่านผู้นำ”

“มากันครบแล้วสินะ! สองปีที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้าง? ความแข็งแกร่งของทุกคนพัฒนาขึ้นไม่เบาเลยนี่”

เซเทียนสัมผัสได้ถึงระดับพลังของพวกเขา และพวกเขาก็ก้าวหน้าขึ้นมากจริง ๆ

“ลูกพี่ ในที่สุดก็มาซะที! ลูกพี่ไม่รู้หรอกว่าชั้นเบื่อแค่ไหนตอนอยู่บนสกายเปียน่ะ ในที่สุดชั้นก็จะได้ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับลูกพี่สักที! แล้วดูเรือเหาะของพวกเราสิ สง่างามใช่ไหมล่ะ?”

เมื่อเห็นหน้าเซเทียน เอเนลก็รีบเรียกร้องคำชมทันที

“อืม ถ้าพูดถึงแค่ทองคำ มันก็ดูหรูหราดีหรอก แต่มันน่าเกลียดไปหน่อยนะ”

เซเทียนมองดูเรือเหาะสีทองอร่ามและระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

ในขณะเดียวกัน เอเนลก็ลงไปนั่งคุดคู้เอานิ้ววาดวงกลมบนพื้นด้วยความห่อเหี่ยว

“ฮี่ฮี่ ท่านผู้นำครับ ท่านไม่รู้หรอกว่า ถ้าไม่ใช่เพราะเอเนลตามตื๊อไม่เลิก ผมกับพี่ทอมก็แทบจะไม่อยากสร้างไอ้เรือแม็กซิมนี่ขึ้นมาเลยล่ะครับ”

ไทเกอร์รีบฟ้องทันที

“ฮี่ฮี่ฮี่ เอาล่ะ ๆ ขึ้นเรือกันเถอะ ที่ชั้นเรียกพวกนายมารวมตัวกันครั้งนี้ก็เพื่อภารกิจสำคัญ และมันก็ถึงเวลาทดสอบผลการฝึกฝนของพวกนายแล้วด้วย”

เมื่อได้ยินเซเทียนเอ่ยถึงภารกิจ ทุกคนก็มีสีหน้าจริงจังขึ้นมาทันที

เอเนลลุกขึ้นยืนและมองไปที่เซเทียนอย่างแน่วแน่ จากนั้นพวกเขาก็ขึ้นไปบนเรือและนั่งลง

“ที่ชั้นเรียกพวกนายมารวมตัวกันในครั้งนี้ ก็เพื่อเผชิญหน้ากับบัสเตอร์คอลของกองทัพเรือ”

“อะไรนะ? บัสเตอร์คอล!” ทุกคนต่างตกตะลึง พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าภารกิจแรกของพวกเขาจะต้องมาปะทะกับกองทัพเรือ

จากนั้น พวกเขาก็รู้สึกตื่นเต้นสุดขีด พลางถูมือไปมาอย่างกระหายเลือด มิฮอร์คถึงกับชักดาบ “ยาวาริ” ออกมาเช็ดทำความสะอาด

“ครั้งนี้ รัฐบาลโลกวางแผนที่จะใช้บัสเตอร์คอลโจมตีโอฮาร่า ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนักโบราณคดี โดยมุ่งหวังที่จะล้างบางคนทั้งเกาะ ภารกิจของเราไม่ใช่การหยุดยั้งพวกมันไม่ให้ทำลายเกาะ แต่เป็นการช่วยเหลือผู้คนและเผชิญหน้ากับกองกำลังรบระดับสูงสุดของพวกมัน”

“ตามสายข่าวของชั้น ผู้บัญชาการในภารกิจนี้คือ ซากาซึกิ และ คุซัน สองสัตว์ประหลาดแห่งกองทัพเรือ นอกจากนี้ยังมีพลเรือโทอีกห้าคน พลเรือตรีอีกจำนวนหนึ่ง และเรือรบอีกสิบลำ”

“นอกจากพวกนั้นแล้ว ยังมีสุนัขรับใช้ของรัฐบาลโลกอย่างหน่วย CP ด้วย แต่พวกมันก็เป็นแค่ตัวประกอบ ไม่ต้องไปใส่ใจอะไรมาก ดังนั้น ความกดดันในครั้งนี้จึงค่อนข้างหนักหนาสาหัสเลยทีเดียว”

“เมื่อถึงเวลา ก็เลือกเป้าหมายของตัวเองให้ดี ซากาซึกิชั้นจะเป็นคนจัดการเอง มิฮอร์ค คุซันชั้นยกให้นาย”

“ไม่มีปัญหา”

“เอเนล นายรับหน้าที่จัดการกับโอนิงุโมะและดัลเมเชี่ยน”

“กิลด์ เตโซโร นายรับหน้าที่จัดการกับยามาคาจิและโมมอนก้า เตโซโร หลังจากลงมือครั้งนี้ ห้ามเปิดเผยพลังของนายให้ใครรู้เด็ดขาด”

“ทองคำที่ขนมาบนเรือเหาะ สามารถนำมาหลอมรวมกันล่วงหน้าได้เลย”

“ไทเกอร์ นายรับหน้าที่จัดการกับเมนาร์ด ในบรรดาพวกนั้น ยามาคาจิน่าจะแข็งแกร่งที่สุด และดัลเมเชี่ยนก็เป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจสายโซออน”

“พลเรือโทพวกนี้ล้วนเชี่ยวชาญวิชาหกรูปแบบของกองทัพเรือและฮาคิเกราะ เพราะฉะนั้นระวังตัวด้วย แล้วก็ไทเกอร์ เมนาร์ดน่าจะอ่อนแอที่สุด ชั้นหวังว่านายจะล้มเขาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วไปช่วยเอเนลกับเตโซโรนะ ครั้งนี้นายสามารถปลดปล่อยพลังได้อย่างเต็มที่เลย มีคำถามอะไรไหม?”

“ไม่มีปัญหาครับ”

“อ้อ จริงสิ เพื่อความเนียนในการพรางตัว มิฮอร์ค นายควรจะใส่แว่นตาไว้ด้วยนะ แล้วก็ห้ามใช้ดาบของนายด้วย เอาเล่มนี้ไปใช้ก่อนก็แล้วกัน”

ขณะที่พูด เซเทียนก็หยิบดาบเล่มหนึ่งออกมาจากมิติของระบบและโยนให้มิฮอร์ค

“ดาบยาวาริเล่มนี้ เป็นหนึ่งใน 21 ดาบชั้นยอด ถึงมันจะเทียบไม่ได้กับดาบโยรุของนาย แต่มันก็หาได้ยากมาก ชั้นยกให้นายก็แล้วกัน”

มิฮอร์คเองก็เป็นพวกคลั่งไคล้ดาบ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ฝึกปรือ “ดาบโยรุ” จนกลายเป็นดาบดำที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกหรอก

เขารีบชักดาบยาวาริออกมาทันที ใบดาบเป็นสีแดงเข้ม ประดับด้วยลวดลายฮามงขนาดเล็กที่ไม่สม่ำเสมอกัน ตัวดาบแผ่รังสีอำมหิตออกมาอย่างรุนแรง

“ดาบดีนี่ ขอบใจ”

“อืม นอกจากการพรางตัวแล้ว พวกนายยังห้ามใช้ชื่อจริงระหว่างปฏิบัติการด้วย ชั้นตั้งรหัสลับให้พวกนายแล้ว ใช้รหัสลับพวกนี้ระหว่างปฏิบัติภารกิจนะ”

นภา - เซเทียน

ดาบ - มิฮอร์ค

สายฟ้า - เอเนล

ทองคำ - กิลด์ เตโซโร

วารี - ไทเกอร์

“ก็มีแค่นี้แหละ เอเนล เอาเรือไปลอยลำอยู่เหนือโอฮาร่า ช่วงสองสามวันนี้ พวกนายรอฟังข่าวจากชั้นอยู่บนเรือนี่แหละ ชั้นยังมีเรื่องต้องจัดการอีกหน่อย พวกนายก็ปรึกษาหารือวางแผนการต่อสู้กันไปก่อน จะได้ประสานงานกันได้อย่างราบรื่น”

พูดจบ เซเทียนก็ใช้การเคลื่อนย้ายพริบตาหายวับไปจากเรือแม็กซิม

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═