บทที่ 81 - ภัยพิบัติ!

บทที่ 81 - ภัยพิบัติ!

โรงแรมเทียนตูแกรนด์ เป็นหนึ่งในโรงแรมระดับห้าดาวของเมืองเฉิงตู มีความสูงโดยรวมทั้งสิ้นหกสิบเก้าชั้น แต่ละชั้นมีความสูงถึงสี่เมตร

เฉพาะชั้นหนึ่งก็มีความสูงถึงสิบเมตรแล้ว แถมข้างใต้ยังมีลานจอดรถใต้ดินขนาดใหญ่พิเศษอีกสามชั้น

สำหรับคนธรรมดาทั่วไป แค่มาพักที่นี่คืนเดียว ก็ต้องควักเงินเดือนทั้งเดือนจ่ายแล้ว

คนที่สามารถเข้าพักในโรงแรมเทียนตูแกรนด์ได้ ส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นพวกชนชั้นนำในแวดวงต่างๆ พวกลูกเศรษฐี เน็ตไอดอลชื่อดัง อะไรทำนองนั้น...

ฉินหล่าง คือลูกเศรษฐีรุ่นที่สองระดับแนวหน้า การไม่เอาถ่านคือคำนิยามประจำตัวเขา การผลาญเงินคือศรัทธาของเขา และการเสวยสุขกับชีวิตคือคติประจำใจของเขา

ในเวลานี้ ฉินหล่างกำลังจัดปาร์ตี้ริมสระน้ำสุดหรูหราฟู่ฟ่าอยู่ที่สระว่ายน้ำลอยฟ้าบนชั้นหกสิบเก้าของโรงแรมเทียนตู

เขาเหมาพื้นที่ชั้นหกสิบเก้าไว้ทั้งหมด ภายในงานมีคนเกือบสองร้อยคน และนอกจากเขาที่เป็นผู้ชายเพียงคนเดียวแล้ว ที่เหลือก็เป็นผู้หญิงทั้งหมด

ปาร์ตี้ครั้งนี้ผลาญเงินไปนับล้านหยวน

แต่ฉินหล่างไม่สนเรื่องเงินหรอก เพราะสิ่งที่พ่อของเขาถนัดที่สุดก็คือการหาเงิน แถมยังเป็นการหาเงินจากกระเป๋าของพวกชาวบ้านตาดำๆ ซะด้วย

ชาวบ้านก็เหมือนต้นหอมจีนนั่นแหละ ตัดเท่าไหร่ก็งอกขึ้นมาใหม่ไม่รู้จักจบสิ้น ดังนั้นเงินก็เลยหาได้ไม่รู้จักจบสิ้นเหมือนกัน

ฉินหล่างนอนเอนกายอยู่ริมสระ ทอดสายตามองดูบรรดาหญิงสาวที่กำลังหยอกล้อเล่นน้ำกันอยู่ในสระน้ำอุ่น

เขาไม่ได้รู้สึกพิศวาสผู้หญิงพวกนี้เป็นพิเศษหรอก สำหรับเขาแล้ว ผู้หญิงพวกนี้ก็เป็นแค่ของเล่นเท่านั้น

ผู้หญิงพวกนี้ล้วนมีแฟนกันหมดแล้ว คืนนี้เขาจะสุ่มเลือกผู้โชคดีในสระน้ำมาสักสองสามคน เพื่อไปร่วมเตียงกับเขา

แล้วหลังจากนั้น เขาก็จะเอาเรื่องนี้ไปปล่อยเข้าหูแฟนหนุ่มของพวกหล่อน

นี่แหละคือเกมปั่นหัวมนุษย์ที่ฉินหล่างโปรดปรานที่สุด

ส่วนสิ่งที่เขาต้องจ่าย ก็แค่เศษเงินเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง

หลังคาของชั้นหกสิบเก้าในโรงแรมเทียนตู ถูกออกแบบให้เป็นหลังคากระจกกันกระสุนใสแจ๋ว สามารถมองเห็นดวงดาวบนท้องฟ้าได้

ฉินหล่างที่กำลังรู้สึกเบื่อหน่าย ยกแก้วไวน์แดงขึ้นจิบ ก่อนจะเบนสายตาขึ้นไปมองบนท้องฟ้า เมื่อเห็นเมฆดำทะมึนก่อตัวขึ้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไปชั่วครู่

"เอ๊ะ? เมื่อกี้ยังมีดาวอยู่เลย ทำไมจู่ๆ เมฆดำถึงมาเร็วนักล่ะ?"

จังหวะที่ฉินหล่างกำลังบ่นพึมพำกับตัวเอง เขาก็เห็นแสงสายฟ้าแลบแปลบปลาบอยู่บนท้องฟ้า

ฝนจะตกแล้วงั้นเหรอ?

แต่การเล่นเกมกลางสายฝน มันก็ดูน่าสนุกไปอีกแบบนะ

งั้นคืนนี้ก็ไม่ต้องกลับเข้าห้องแล้ว เล่นกันในสระว่ายน้ำนี่แหละ!

ฉินหล่างแลบลิ้นเลียริมฝีปาก เบนสายตากลับไปที่สระว่ายน้ำอีกครั้ง

เขาจะเริ่มเลือกสนมแล้ว!

"เปรี้ยง!"

ทันใดนั้น แสงสว่างจ้าก็สาดส่องลงมาจากหลังคากระจก สระว่ายน้ำลอยฟ้าสว่างไสวราวกับตอนกลางวัน

ทุกคนสะดุ้งตกใจ ฉินหล่างแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ก็พบว่ามีสายฟ้าขนาดมหึมากำลังจ้องมองลงมาที่เขา

สายฟ้าฟาดลงมาด้วยความเร็วแสง สมองของฉินหล่างยังไม่ทันได้ประมวลผล สายฟ้าก็ฟาดเปรี้ยงลงมาแล้ว

หลังคากระจกกันกระสุนแตกกระจาย สายฟ้าฟาดเข้าใส่ตำแหน่งที่ฉินหล่างอยู่อย่างจัง

วินาทีต่อมา ร่างของฉินหล่างก็อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงหลุมขนาดใหญ่เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสิบเมตร ตรงจุดที่เขาเพิ่งยืนอยู่เมื่อครู่!

แหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน ก็คงเป็นแบบนี้นี่เอง

อานุภาพของทัณฑ์สวรรค์รุนแรงมหาศาล มันทะลวงผ่านชั้นหกสิบเก้าของโรงแรมเทียนตู ทะลวงรวดเดียวลงไปจนถึงชั้นที่สามสิบสอง ถึงได้หยุดชะงักลง

……

ลานจอดรถใต้ดินชั้นที่สาม ของโรงแรมเทียนตู

ซูอิงฮุยในสภาพเปลือยเปล่า กำลังนั่งตัวสั่นงันงกอยู่ตรงมุมห้อง

ถึงแม้ทัณฑ์สวรรค์ลูกที่แปดจะไม่ได้ฟาดโดนตัวเขา แต่แค่แรงกดดันที่พุ่งเป้ามาที่เขา ก็ทำเอาเขาสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่แล้ว

เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของตึก เขาก็ยิ่งหวาดผวาจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง

ซูอิงฮุยพูดเสียงสั่นเครือ "วั่งไฉ... ฉันจะรอดไหมเนี่ย?"

วั่งไฉถอนหายใจยาว สีหน้าก็ดูไม่สู้ดีนัก "ก็ต้องดูว่าตึกนี้จะทนรับไหวหรือเปล่า"

ซูอิงฮุยทำได้เพียงสวดภาวนา ขอให้ผู้รับเหมาก่อสร้างตึกนี้ ไม่ได้แอบตัดลดสเปควัสดุก่อสร้าง

"ถ้าฉันรอดไปได้ ฉันสัญญาว่าจะไปจุดธูปไหว้พระโพธิสัตว์ที่วัดแน่นอน"

"แกเป็นนักพรตเต๋าไม่ใช่เหรอ? ทำไมจู่ๆ ถึงหันไปพึ่งพุทธล่ะ?"

จังหวะที่ซูอิงฮุยกำลังจะอ้าปากเถียง จู่ๆ เขาก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมาได้

เขาเบนสายตาไปที่รถยนต์ที่จอดอยู่รอบๆ เขาจำได้ลางๆ ว่า รถยนต์สามารถช่วยป้องกันฟ้าผ่าได้นี่นา...

ซูอิงฮุยกวาดตามองไปทั่วลานจอดรถ พยายามหารถที่ดูแข็งแรงทนทานสักคัน

หลังจากมองหาอยู่พักใหญ่ เขาก็ไปสะดุดตาเข้ากับรถโรลส์-รอยซ์คันหนึ่ง

รถคันนี้ราคาแพงหูฉี่! ต้องทนฟ้าผ่าได้แน่ๆ!

ซูอิงฮุยเดินเข้าไปใกล้ แล้วออกแรงกระชากประตูรถสุดแรงเกิด

ตั้งแต่ที่เขากลืนยาอายุวัฒนะมนุษย์เข้าไป เขาก็รู้สึกได้เลยว่าพละกำลังของตัวเองเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

เขากระชากจนประตูรถโรลส์-รอยซ์เบี้ยวผิดรูป ที่จับประตูหลุดติดมือมาเลยทีเดียว

ในที่สุด ซูอิงฮุยก็สามารถเปิดประตูรถ และพังเข้าไปนั่งข้างในได้สำเร็จ

ซูอิงฮุยหันไปถามวั่งไฉ "แกจะขึ้นมาด้วยไหม?"

วั่งไฉส่ายหน้า "เราไม่ควรเอาไข่ทั้งหมดไปใส่ไว้ในตะกร้าใบเดียวกัน"

ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นมา วั่งไฉยังพอจะช่วยชีวิตซูอิงฮุยได้บ้าง

ซูอิงฮุยพยักหน้ารับ แล้วปิดประตูรถดังปัง

ถึงตอนนี้ เขาเพิ่งจะมีเวลาได้สังเกตดูรถหรูของพวกเศรษฐี

แค่สัมผัสอันนุ่มนวลจากเบาะหนังที่เขากำลังนั่งอยู่ ก็เทียบไม่ได้กับรถตู้บุโรทั่งของเขาแล้ว

การตกแต่งภายในที่หรูหราขนาดนี้ ดีกว่ารถตู้ของเขาเป็นหมื่นเป็นแสนเท่า

ซูอิงฮุยรู้สึกสงสัยขึ้นมาตงิดๆ อยากจะรู้ว่าเจ้าของรถคันนี้เป็นใคร เขาเลยรื้อค้นข้าวของในรถ จนไปเจอใบขับขี่ใบหนึ่งเข้า

"ฉินหล่าง? ชื่อพิลึกจังแฮะ" ซูอิงฮุยบ่นพึมพำ

จากนั้นเขาก็อ่านข้อมูลต่อไป

พออ่านจบ เขาก็แทบอยากจะสบถด่าออกมา

ผู้ชายที่ชื่อฉินหล่างคนนี้ อายุเท่ากับซูอิงฮุยเป๊ะเลย!

มันน่าน้อยใจนักเชียว!

อายุเท่ากันแท้ๆ แต่ผู้ชายสุดหล่อที่ชื่อฉินหล่างคนนี้ กลับได้ขับโรลส์-รอยซ์ ส่วนซูอิงฮุยทำได้แค่ขับรถตู้ แถมยังเป็นรถเช่าอีกต่างหาก!

อย่างที่เขาว่ากันนั่นแหละ คนบางคนเกิดมาก็อยู่บนกองเงินกองทอง ส่วนบางคนเกิดมาก็เป็นได้แค่วัวเป็นม้าให้เขาจิกหัวใช้

จังหวะที่ซูอิงฮุยกำลังคิดอะไรเพลินๆ แรงกดดันมหาศาลก็กดทับร่างของเขาจนฟุบลงไปกับพวงมาลัยรถ

ทัณฑ์สวรรค์หนึ่งในเก้า ลูกที่เก้ากำลังจะมาแล้ว!

มุมปากของซูอิงฮุยสั่นระริก ฟันกระทบกันดังกึกๆ อย่างควบคุมไม่อยู่

ทันใดนั้น หลังคารถโรลส์-รอยซ์ก็ยุบตัวลง ราวกับถูกของหนักกดทับจนเสียทรง

แต่โชคดีที่หลังคารถไม่ได้ถล่มลงมา!

"พระเจ้าคุ้มครอง! พระเยซูคุ้มครอง! พระโพธิสัตว์คุ้มครอง! พระเทียนจุน อมิตตาพุทธ..."

……

ภายนอกตึก บนท้องฟ้าเหนือโรงแรมเทียนตูแกรนด์ ก่อเกิดเป็นกระแสน้ำวนขนาดยักษ์ ภายในกระแสน้ำวนมีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ ราวกับดินแดนแห่งเทพเซียน

ผู้คนในเมืองต่างพากันอึ้งกิมกี่เมื่อได้เห็นภาพเหตุการณ์นี้ เพราะมันช่างดูอลังการงานสร้างเหลือเกิน!

มีเพียงผู้คนที่หนีตายออกมาจากโรงแรมเทียนตูเท่านั้น ที่รู้ซึ้งถึงความเลวร้ายของสถานการณ์นี้

"รีบหนีเร็วเข้า! ฟ้าผ่าทะลุโรงแรมเป็นรูโบ๋เลย!"

"มีคนตายไปตั้งหลายสิบคนแล้ว โดนผ่าจนไม่เหลือแม้แต่ซาก!"

"ฮือๆๆ... พี่จ๋า... ฮือๆๆ..."

ตอนนี้ เสียงสัญญาณเตือนภัยทางอากาศก็ดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้าเมืองเฉิงตู เพื่อเตือนให้ประชาชนอยู่ห่างจากโรงแรมเทียนตู

แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว!

เพียงเห็นลำแสงขนาดมหึมา พุ่งพรวดออกมาจากกระแสน้ำวนบนท้องฟ้า ลำแสงนั้นมีขนาดใหญ่โตมโหฬาร สว่างวาบอาบไปทั่วทั้งท้องฟ้ายามราตรีอันมืดมิด

ขนาดของลำแสงนั้น ไม่อาจใช้คำว่าสายฟ้ามาอธิบายได้อีกต่อไป เส้นผ่านศูนย์กลางของมัน กว้างกว่า และใหญ่กว่าตัวตึกโรงแรมเทียนตูเสียอีก!

มันดูไม่ต่างอะไรกับลำแสงเลเซอร์ทำลายล้างโลกในหนังไซไฟเลยสักนิด!

นี่มันภัยพิบัติชัดๆ!

"เปรี้ยง!"

ตึกระฟ้าอย่างโรงแรมเทียนตู ปะทะเข้ากับลำแสงขนาดยักษ์อย่างจัง

เพียงชั่วพริบตา เศษซากปรักหักพังของตัวตึกก็ปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า ร่วงหล่นใส่ตึกสูงระฟ้าบริเวณใกล้เคียง และฝูงชนที่อยู่บนท้องถนน

ลำแสงนั้นคงอยู่เนิ่นนานกว่าสิบวินาที เมื่อผู้คนเริ่มได้สติกลับมา

โรงแรมเทียนตูที่เคยสูงตระหง่านถึงหกสิบเก้าชั้น ก็ถูกราบเป็นหน้ากลองไปเสียแล้ว!

หลงเหลือไว้เพียงหลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่ยักษ์เท่านั้น!

(จบแล้ว)