ตอนที่ 26 : ปะทะราชาสไลม์

ตอนที่ 26 : ปะทะราชาสไลม์

"แหล่งรวมมานางั้นเหรอ?"

ดวงตาของโมกะเป็นประกาย

เขาสังเกตดูพวกสไลม์น้ำเงินอย่างระมัดระวัง

เขาพบว่าทุกครั้งที่พวกมันร่ายสกิล 'ศรน้ำ' มานาส่วนหนึ่งของพวกมันจะถูกใช้ไป

แต่เวลาผ่านไปไม่ถึงสิบวินาที มานาภายในร่างกายของพวกมันก็ฟื้นฟูเด้งกลับมา!

ยิ่งไปกว่านั้น ความเร็วในการฟื้นฟูยังรวดเร็วมากจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!

"พวกมันกำลังดูดซับมานาจากสภาพแวดล้อม..."

โมกะพึมพำกับตัวเอง หมวกเห็ดของเขาสั่นระริกเล็กน้อย

ไอเดียสุดบ้าคลั่งผุดขึ้นมาในหัวของเขา

"ถ้าเกิดว่า... ฉันจับสไลม์น้ำเงินพวกนี้แล้วเอามาเลี้ยงไว้ในกรงล่ะ..."

"ฉันก็จะมีแหล่งสำรองมานาเคลื่อนที่ได้ไม่ใช่หรือไง?"

"เวลาที่ฉันต้องการมานา ฉันก็สามารถสกัดเอาจากพวกมันได้โดยตรงเลย!"

"นี่มันพาวเวอร์แบงค์มีชีวิตชัดๆ!"

ยิ่งคิด โมกะก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น

"กองทหารทั้งหมดฟังคำสั่ง! อย่าฆ่าสไลม์น้ำเงินพวกนั้น!"

"จับเป็นพวกมันมา!"

คำสั่งถูกส่งออกไป

กองทัพปุจิชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็รีบปฏิบัติตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว

เห็ดโล่ก้าวไปข้างหน้า ใช้โล่กระดูกของพวกมันล้อมรอบพวกสไลม์น้ำเงินไว้ ก่อตัวเป็นวงกลมกักกัน

เห็ดนักดาบขนาบข้างจากทั้งสองฝั่ง ใช้ดาบหินของพวกมันต้อนพวกสไลม์น้ำเงินให้จนมุม

เห็ดนักธนูง้างธนูและพาดลูกศร แต่ไม่ได้ยิงออกไป เพียงแค่เล็งเพื่อข่มขวัญเท่านั้น

เห็ดจอมเวทอัคคีและเห็ดจอมเวทอัสนีก็หยุดการโจมตีเช่นกัน ทำเพียงแค่ยืนคุมเชิงเตรียมพร้อมอยู่รอบๆ

"จี๊ จี๊ จี๊?"

พวกสไลม์น้ำเงินต่างพากันงุนงง

ทำไมมอนสเตอร์เห็ดพวกนี้ถึงไม่ทำตามแบบแผนปกติล่ะ? ไม่สู้กันแล้วเหรอ?

"เซียวเฟิง"

โมกะติดต่อไปหาเซียวเฟิงผ่านทางเส้นใยเชื้อราของเขา

"องค์ราชันย์ ผมอยู่นี่ครับ!"

เซียวเฟิงที่กำลังสกัดสปอร์พิษโลหิตอยู่ในห้องเล่นแร่แปรธาตุ เมื่อได้ยินเสียงของโมกะ เขาก็วางมือจากงานที่ทำอยู่ทันที

"ฉันขอถามนายหน่อย มีวิธีที่จะนำสัตว์เวทมนตร์กลับมาแบบเป็นๆ ได้ไหม?"

"นำกลับมาแบบเป็นๆ เหรอครับ?"

เซียวเฟิงอึ้งไป "องค์ราชันย์ ท่านต้องการจับเป็นพวกมันเหรอครับ?"

"ใช่"

โมกะส่งภาพของสไลม์น้ำเงินเข้าไปในหัวของเซียวเฟิง "เจ้านี่เรียกว่าสไลม์น้ำเงิน ภายในร่างกายของมันมีมานาบริสุทธิ์อยู่จำนวนมาก และมันก็ฟื้นฟูได้ในอัตราที่เร็วสุดๆ ฉันต้องการจะเลี้ยงพวกมันไว้ในกรงเพื่อเป็นแหล่งสำรองมานา"

ดวงตาของเซียวเฟิงเบิกกว้างเมื่อเขามองไปที่สไลม์น้ำเงินในภาพ และเขาก็สูดลมหายใจเข้าลึก

"องค์ราชันย์... ท่านวางแผนจะเลี้ยงสไลม์พวกนี้เหมือนโคนมงั้นเหรอครับ?"

"มีปัญหาอะไรหรือเปล่าล่ะ?"

"มะ... ไม่มีปัญหาครับ..."

เซียวเฟิงกลืนน้ำลายเอื้อก "ในทางทฤษฎีแล้ว มันเป็นไปได้ครับ ผมสามารถประดิษฐ์ 'กรงกักขังปีศาจ' ไว้สำหรับจองจำสัตว์เวทมนตร์โดยเฉพาะได้ แต่ผมต้องการวัตถุดิบ..."

"วัตถุดิบอะไร?"

"แร่เหล็ก คริสตัลมานา และ... เมือกสไลม์ครับ"

"เมือกงั้นเหรอ?"

โมกะเหลือบมองไปที่พวกสไลม์น้ำเงินเหล่านั้น "มีถมเถไปเลยล่ะ"

"ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหาครับ!"

เซียวเฟิงตบหน้าอกรับประกัน "องค์ราชันย์ โปรดอย่าเพิ่งฆ่าพวกมันนะครับ ทันทีที่ผมสร้างกรงกักขังปีศาจเสร็จ ท่านก็ค่อยส่งคนพามันกลับมาได้เลยครับ!"

"ดีมาก"

โมกะตัดการเชื่อมต่อและมองไปที่สไลม์น้ำเงินที่ถูกขังเอาไว้

"ตอนนี้ฉันจะยังไม่ฆ่าพวกแกหรอกนะ"

"พอกรงมาถึงเมื่อไหร่ ฉันจะแพ็คพวกแกกลับไปให้หมด"

"ตั้งแต่นี้ต่อไป พวกแกคือพาวเวอร์แบงค์ของฉัน"

พวกสไลม์น้ำเงินสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

แม้ว่าพวกมันจะไม่เข้าใจว่ามอนสเตอร์เห็ดตัวนี้พูดอะไร แต่พวกมันก็รู้สึกได้ว่า... มันน่าสะพรึงกลัวมากๆ

โมกะไม่ได้รีบร้อนที่จะจัดการกับพวกสไลม์น้ำเงินเหล่านี้ แต่เขาได้ทิ้งปุจิหน่วยหนึ่งไว้ให้คอยเฝ้ายาม

เขาเป็นผู้นำกองทัพของเขามุ่งหน้าลึกเข้าไปต่อไป

เขาจำเป็นต้องหาราชาสไลม์ให้พบก่อน และชิงเอา 【แกนกลางราชาสไลม์】 มาให้ได้

ดันเจี้ยนแห่งนี้ไม่ได้ใหญ่เท่าค่ายก็อบลิน พวกเขาเดินกันอยู่ประมาณยี่สิบนาที

ลานโล่งทรงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางยี่สิบเมตรปรากฏขึ้นเบื้องหน้า พื้นดินเป็นดินแข็งสีดำทึบ ไม่มีก๊าซชีวภาพหรือบ่อโคลน

บนลานโล่งนั้นมีกระดูกจำนวนมากกระจัดกระจายอยู่บางส่วนเป็นของสัตว์เวทมนตร์ ส่วนอื่นๆ เป็นของมนุษย์

ข้างๆ กองกระดูกนั้นมีอุปกรณ์ที่พังยับเยินและอาวุธขึ้นสนิม ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นสิ่งที่หลงเหลือมาจากนักผจญภัยกลุ่มก่อนๆ

ตรงใจกลางลานโล่งนั้น แอ่งเมือกสีเขียวขนาดมหึมากำลังบิดตัวไปมาอย่างช้าๆ

ขนาดของมันใหญ่อย่างน้อยยี่สิบเท่าของสไลม์ปกติ บนร่างกายของมันมีดวงตามากกว่าสิบดวงและมีปากขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยฟันอันแหลมคม

บางครั้งก็มีฟองอากาศผุดขึ้นมาจากร่างกายของมัน และเมื่อฟองสบู่แตกออก มันก็จะปล่อยหมอกกรดที่ฉุนเฉียวออกมา

【ตรวจสอบ Lv3】

【ราชาสไลม์  Lv15 (ระดับบอส)】

【HP : 2500/2500】

【สกิล : สืบพันธุ์แบบแบ่งตัว  Lv3, พ่นกรด  Lv3, กรงขังเมือก  Lv2】

"HP 2500..."

โมกะคำนวณในใจ

ราชาก็อบลินตัวก่อนหน้านี้มี HP แค่ 1000 เท่านั้น ซึ่งแค่นั้นก็รับมือได้ยากพอสมควรแล้ว

ราชาสไลม์ตัวนี้มี HP 2500 แถมยังมีสกิลสืบพันธุ์แบบแบ่งตัวกับสกิลควบคุมกลุ่มอีก ความยากของมันน่าจะมากกว่าเดิมอย่างน้อยสามเท่าเลย

"อย่างไรก็ตาม..."

โมกะมองดูทหารของตัวเอง

ก่อนการออกเดินทาง เขาได้ใช้สปอร์พิษโลหิตเสริมพลังให้กับยูนิตระยะประชิดทั้งหมด และติดอาวุธลูกธนูเพลิงให้กับยูนิตระยะไกล

ไฟเป็นธาตุที่แพ้ทางของสไลม์ นี่คือข้อได้เปรียบโดยธรรมชาติ

นอกจากนี้ เขายังมีเห็ดจอมเวทอัสนีอีกด้วยถึงแม้ว่าการโจมตีธาตุสายฟ้าจะมีประสิทธิภาพกับสไลม์ในระดับปานกลาง แต่สกิล 【สายฟ้าลูกโซ่ 】 ของเห็ดจอมเวทอัสนีก็สามารถนำมาใช้เคลียร์สไลม์ตัวเล็กๆ ที่ถูกแบ่งตัวออกมาได้

"พอไหวอยู่"

โมกะประเมินสถานการณ์และเริ่มจัดแผนการรบ

"เห็ดโล่ ประจำอยู่ข้างหน้า คอยบล็อกการโจมตีพ่นกรด"

"เห็ดนักธนูและเห็ดจอมเวทอัคคี ยืนอยู่หลังเห็ดโล่แล้วคอยทำดาเมจ อย่าเข้าไปใกล้เกินไปล่ะ"

"เห็ดนักดาบ หลังจากที่ราชาสไลม์แบ่งตัว พวกแกรับหน้าที่เคลียร์สไลม์ตัวเล็กซะ"

"เห็ดจอมเวทอัสนี แกอยู่ข้างหลังไว้ อย่าเพิ่งรีบโจมตี รอจนกว่ามันจะแบ่งตัว แล้วค่อยใช้สายฟ้าลูกโซ่เคลียร์พื้นที่"

หลังจากออกคำสั่งเสร็จสิ้น โมกะก็สูดลมหายใจเข้าลึก

"ทุกยูนิต บุก!"

เมื่อสิ้นเสียงคำสั่ง เห็ดโล่ก็ก้าวเดินอย่างหนักแน่นอย่างไร้ความหวาดกลัว และบุกเข้าไปในอาณาเขตของราชาสไลม์เป็นกลุ่มแรก

"โฮก!"

【คำรามยั่วยุ Lv3】 ทำงาน!

ราชาสไลม์ถูกยั่วยุ ดวงตามากกว่าสิบดวงของมันจ้องตรงไปยังเห็ดโล่ มันอ้าปากขนาดใหญ่ของมันและพ่นก้อนกรดสีเขียวเข้มออกมา

"ซ่า!"

กรดพุ่งกระทบโล่กระดูกของเห็ดโล่ระดับอีลีทสีฟ้า ทำให้เกิดเสียง "ฟู่ๆ" ของการกัดกร่อน

พื้นผิวของโล่กระดูกกลายเป็นรอยไหม้เกรียม แต่ก็ไม่ได้ทะลุเข้าไป การป้องกันสมบูรณ์แบบได้หักล้างความเสียหายส่วนใหญ่ไปแล้ว

"ทำได้ดีมาก!"

โมกะเอ่ยชม "ยิงสนับสนุนปูพรมเลย!"

ในแถวหลัง เห็ดจอมเวทอัคคีกว่าสิบตัวยกไม้เท้าขึ้นพร้อมกัน

ลูกไฟควบแน่น ร่ายเวท และยิงออกไป!

"ตูม ตูม ตูม ตูม!"

ลูกไฟกว่าสิบลูกกระแทกเข้าใส่ราชาสไลม์แทบจะพร้อมๆ กัน เสียงระเบิดดังกึกก้องจนแสบแก้วหู

เมือกสีเขียวสาดกระเซ็นไปทั่วจากแรงระเบิด ราชาสไลม์กรีดร้องอย่างเจ็บปวด และ HP ของมันก็ลดฮวบลงเป็นก้อนอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

2500 → 2200

พวกเห็ดนักธนูก็ไม่ยอมน้อยหน้า ลูกธนูเพลิงพรั่งพรูลงมาราวกับห่าฝน

ลูกธนูปักเข้าที่ร่างของราชาสไลม์ เปลวไฟแผดเผาร่างกายที่เป็นเมือกของมัน ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างต่อเนื่อง

ราชาสไลม์โกรธเกรี้ยว มันอ้าปากกว้าง และในครั้งนี้ มันไม่ได้พ่นกรดออกมา แต่เป็นตาข่ายผืนใหญ่!

【กรงขังเมือก Lv2】!

ตาข่ายเมือกครอบคลุมท้องฟ้าและร่วงหล่นลงมา กักขังเห็ดจอมเวทอัคคีและเห็ดนักธนูกว่าสิบตัวไว้ข้างใน

"บ้าเอ๊ย!"

หัวใจของโมกะหล่นวูบ

พวกปุจิที่อยู่ภายในกรงขังเมือกดิ้นรนอย่างสุดชีวิต แต่ยิ่งพวกมันดิ้นรนมากเท่าไหร่ เมือกก็ยิ่งพันรอบตัวพวกมันแน่นขึ้นเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น เมือกยังมีฤทธิ์กัดกร่อน ทำให้ HP ของพวกปุจิที่ติดกับดักเริ่มลดลงอย่างต่อเนื่อง

"เห็ดนักดาบ! ไปช่วยพวกมันเร็ว!"

โมกะออกคำสั่ง "ใช้อาวุธเคลือบพิษของพวกแกตัดกรงซะ!"

เห็ดนักดาบห้าตัวพุ่งทะยานเข้าไป สปอร์พิษโลหิตที่ติดอยู่บนดาบสั้นหินเหล็กไฟของพวกมันเปล่งแสงสีแดงเรืองรอง และฟาดฟันเข้าใส่กรงขังเมือก