ตอนที่ 25 : การสำรวจ 【หนองน้ำสไลม์】

ตอนที่ 25 : การสำรวจ 【หนองน้ำสไลม์】

หลังจากจัดการมอบหมายหน้าที่ให้กับเซียวเฟิงเสร็จเรียบร้อย โมกะก็นำกองทัพเห็ดของเขามุ่งหน้าไปยังหนองน้ำสไลม์

การเสริมความแข็งแกร่งให้แนวป้องกันเป็นเพียงแค่ส่วนเสริม การทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นต่างหากคือหนทางที่แท้จริงสู่ความเป็นใหญ่

ดังนั้น เขาจึงต้องเปลี่ยนคลาสให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

ครั้งนี้ เขาระดมกองกำลังที่ประกอบไปด้วยเห็ดโล่ 50 ตัว (ระดับอีลีท × 8), เห็ดนักดาบ 100 ตัว (ระดับอีลีท × 12), เห็ดนักธนู 200 ตัว (ระดับอีลีท × 20), เห็ดจอมเวทอัคคี 20 ตัว (ระดับอีลีท × 3) และเห็ดจอมเวทอัสนี 1 ตัว (ระดับหายาก)

รวมเป็นปุจิทั้งหมด 371 ตัว เรียกได้ว่านี่คือกองกำลังระดับหัวกะทิทั้งหมดของเขาเลยทีเดียว

พวกมันเดินขบวนอย่างองอาจและสง่างามมุ่งหน้าเข้าสู่ส่วนลึกของดันเจี้ยนราวกับเกลียวคลื่น

ใช่แล้ว!

โมกะไม่ได้มุ่งหน้าไปที่พอร์ทัลตรงทางออก แต่เขากลับมุ่งหน้าลึกเข้าไปข้างใน เพราะที่นั่นมีเส้นทางลับซ่อนอยู่

เส้นทางนี้ถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิด มันซุกตัวอยู่ใต้เตียงแม่น้ำใต้ดินที่แห้งขอด ทางเข้าถูกปกคลุมไปด้วยตะไคร่น้ำหนาทึบและเศษซากปรักหักพัง

หากไม่ใช่เพราะแผนที่หนังแกะที่เขาได้รับมาก่อนหน้านี้ โมกะก็คงไม่มีทางค้นพบมันได้อย่างแน่นอน

จากแผนที่ มันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน

ภายในภูมิภาคนี้ นอกเหนือจากดันเจี้ยนมือใหม่แล้ว ยังมีดันเจี้ยนอื่นๆ อีกห้าแห่ง

ค่ายก็อบลิน, หนองน้ำสไลม์, ซากปรักหักพังอัสนี, ป่าเหมันต์ และดินแดนรกร้างแห่งเปลวเพลิง ทั้งหมดล้วนเชื่อมต่อถึงกัน

ไม่แน่ชัดว่าพวกมนุษย์รู้เรื่องนี้หรือไม่

แต่ที่แน่ๆ เซียวเฟิงไม่รู้เรื่องนี้เลย

ขณะที่โมกะมุ่งหน้าไป เขาก็สังเกตสภาพแวดล้อมรอบๆ ไปด้วย

เส้นทางนั้นคับแคบมาก กว้างพอให้เห็ดโล่เดินเรียงหน้ากระดานได้แค่สามตัวเท่านั้น

ผนังหินทั้งสองด้านถูกสลักด้วยลวดลายแปลกประหลาด ดูคล้ายกับตัวอักษรหรือการออกแบบบางอย่าง

สิ่งนี้บ่งบอกว่ามันไม่ใช่เส้นทางที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ แต่เป็นเส้นทางที่มีใครบางคนสร้างขึ้น

ใครกันล่ะที่เป็นคนสร้าง?

【ตรวจสอบ Lv3】

โมกะพยายามจะถอดรหัสข้อความบนผนังหิน

【อักขระโบราณที่ไม่รู้จัก ไม่สามารถถอดรหัสเนื้อหาได้】

"ถอดรหัสไม่ได้งั้นเหรอ?"

โมกะขมวดคิ้ว

สกิลตรวจสอบของเขาอยู่ในเลเวล 3 แล้วนะ เขาสามารถมองทะลุเห็นแม้กระทั่งค่าสถานะของราชาก็อบลินได้เลยด้วยซ้ำ แล้วทำไมเขาถึงไม่เข้าใจข้อความพวกนี้ล่ะ?

"น่าสนใจดีแฮะ…"

โมกะจดจำลวดลายเหล่านั้นไว้และมุ่งหน้าต่อไป

หลังจากเดินมาได้ประมาณครึ่งชั่วโมง

เส้นทางเบื้องหน้าก็เปิดกว้างขึ้นในทันที

กลิ่นเหม็นอับและเน่าเสียพุ่งปะทะเข้ามา

โมกะควบคุมเส้นใยเชื้อราให้ยื่นออกไปข้างหน้า และวิสัยทัศน์ของเขาก็ค่อยๆ ชัดเจนขึ้น…

หนองน้ำอันกว้างใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

โคลนสีเขียวอมเทาเดือดปุดๆ และอากาศก็อบอวลไปด้วยกลิ่นฉุนของกำมะถัน

"ที่นี่คือหนองน้ำสไลม์สินะ…"

โมกะนำกองทัพปุจิของเขา ค่อยๆ รุกคืบไปตามเตียงแม่น้ำที่แห้งขอด

"เห็ดโล่อยู่ข้างหน้า เห็ดนักดาบอยู่ด้านข้าง เห็ดนักธนูกับเห็ดจอมเวทอยู่ตรงกลาง"

คำสั่งของโมกะถูกส่งไปยังทุกยูนิตอย่างแม่นยำผ่านทางเครือข่ายเส้นใยเชื้อรา

กองทัพปุจิรุกคืบไปอย่างเงียบเชียบ มีเพียงเสียง "ปุจิ ปุจิ" ของฝีเท้าที่เหยียบย่ำลงไปในโคลนดังก้องไปทั่วหนองน้ำอันกว้างใหญ่

"หยุด"

โมกะสั่งการกะทันหัน

ห่างออกไปสามสิบเมตรข้างหน้า โคลนเกิดการปั่นป่วน

วัตถุหนืดๆ สีเขียวสดใสขนาดเท่ากำปั้นดีดตัวขึ้นมาจากโคลน ลากเส้นโค้งกลางอากาศ และร่วงลงมาตรงหน้ากองทัพปุจิ

【สไลม์สีเขียว  Lv10 (ระดับทั่วไป)】

"จี๊จี๊จี๊  "

สไลม์สีเขียวตัวนั้นสั่นตัวไปมา ราวกับกำลังแสดงความเป็นศัตรู

หลังจากนั้นทันที   "ปุ๊ ปุ๊ ปุ๊ ปุ๊ ปุ๊  "

โคลนปั่นป่วนราวกับน้ำเดือด!

สไลม์สีเขียวหลายร้อยหลายพันตัวดีดตัวขึ้นมาจากโคลน ปกคลุมไปทั่วทั้งหนองน้ำอย่างหนาแน่น!

"บ้าเอ๊ย ฉันไปแหย่รังของพวกสไลม์เข้าให้แล้ว!"

หมวกเห็ดของโมกะสั่นเทิ้ม

แต่เขาก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว

"เห็ดโล่! ยกโล่ขึ้น!"

"เห็ดนักดาบ! ตีขนาบจากทั้งสองข้าง!"

"เห็ดนักธนู! ยิงตามสบาย!"

"เห็ดจอมเวท! ยิงสนับสนุนปูพรม!"

ทันทีที่คำสั่งถูกส่งออกไป กองทัพปุจิก็แปรขบวนรบในพริบตา

เห็ดโล่ห้าสิบตัวยกโล่กระดูกขึ้นมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ปักมันลงกับพื้นเพื่อสร้างเป็นกำแพงเหล็กกล้า

เห็ดนักดาบหนึ่งร้อยตัวกระจายกำลังออกไปทั้งสองข้าง ก่อตัวเป็นวงล้อมรูปพัด

เห็ดนักธนูสองร้อยตัวง้างสายธนูจนตึงเปรี๊ยะ และลูกธนูก็พรั่งพรูลงมาราวกับห่าฝน!

"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว  !!!"

ห่าฝนธนูแหวกอากาศ พุ่งกระแทกเข้าใส่สไลม์ที่กำลังเด้งดึ๋งอยู่เหล่านั้นอย่างแม่นยำ

"ปุ๊! ปุ๊! ปุ๊!"

สไลม์สีเขียวถูกลูกธนูเสียบทะลุ ร่างของพวกมันระเบิดออก สาดของเหลวหนืดๆ เลอะเทอะไปทั่วพื้น

【สังหารสไลม์สีเขียว * 1 สำเร็จ ได้รับ EXP จำนวนเล็กน้อย!】

【สังหารสไลม์สีเขียว * 3 สำเร็จ ได้รับ EXP จำนวนเล็กน้อย!】

【สังหารสไลม์สีเขียว * 5 สำเร็จ...】

เสียงแจ้งเตือนหลั่งไหลเข้ามาในหัวของโมกะอย่างบ้าคลั่ง

แต่จำนวนของสไลม์นั้นมีมากเกินไป

ทันทีที่ตัวข้างหน้าล้มลง ตัวอื่นๆ ก็เด้งขึ้นมาจากข้างหลังอย่างไร้ซึ่งความกลัวและไม่ลดละ

"ตูม ตูม ตูม!"

เห็ดจอมเวทอัคคียี่สิบตัวยิงลูกไฟออกไปพร้อมกัน ลูกไฟระเบิดขึ้นท่ามกลางฝูงสไลม์ กวาดล้างพื้นที่เป็นวงกว้างในพริบตา

เห็ดจอมเวทอัสนีลอยตัวอยู่กลางอากาศ ลูกบอลสายฟ้าที่ส่งเสียงดังเปรี๊ยะๆ กำลังควบแน่นอยู่ที่ปลายไม้เท้าของมัน

"ตูม  !!!"

สายฟ้าฟาดผ่าลงมา กระโดดและนำกระแสไฟฟ้าชิ่งทะลุผ่านฝูงสไลม์ สังหารไปสิบกว่าตัวในชั่วพริบตา!

"เยี่ยมมาก!"

โมกะอดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม

เห็ดจอมเวทอัสนีระดับหายากตัวนี้มีพลังโจมตีที่ระเบิดเถิดเทิงจริงๆ

การต่อสู้กินเวลาไม่ถึงห้านาที

สไลม์กว่าร้อยตัวถูกสังหาร ของเหลวสีเขียวไหลนองไปทั่ว และอากาศก็อบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นเปรี้ยวและฉุนจมูก

จากนั้น การกลืนกินก็เริ่มต้นขึ้น!

【กลืนกินสไลม์สีเขียว * 140 สำเร็จ ได้รับ EXP จำนวนมหาศาล!】

【เลเวลอัป : Lv12 → Lv13!】

【ขีดจำกัด HP 800 → 1000】

【ขีดจำกัด MP 430 → 550】

【จำนวนเส้นใยเชื้อราสูงสุดที่ควบคุมได้เพิ่มขึ้นสองเท่า (12,288 เส้น)】

【ระยะทางการยื่นสูงสุดเพิ่มขึ้นสองเท่า (4,096 เมตร)】

【ได้รับสกิลติดตัว : ต้านทานกรด  Lv1】

【ได้รับสกิลติดตัว : เด้งดึ๋ง  Lv1 (ระยะการกระโดด + 50%)】

【ได้รับสกิลกดใช้ : พ่นกรด  Lv1 (พ่นกรดที่มีฤทธิ์กัดกร่อน สร้างความเสียหายอย่างต่อเนื่อง)】

"พวกมันก็แค่สกิลพื้นฐานทั้งนั้นเลย…"

โมกะกวาดสายตามองพวกมันผ่านๆ โดยไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

อย่างไรก็ตาม EXP ที่สไลม์เหล่านี้มอบให้นั้นเยอะมากจริงๆ มากกว่ามอนสเตอร์ตัวเล็กตัวน้อยพวกนั้นในค่ายก็อบลินตั้งเยอะ ซึ่งมันส่งผลให้เขาทะลวงไปถึงเลเวล 13 ได้โดยตรง

"เดินหน้าต่อไป"

โมกะสั่งการ

กองทัพยังคงมุ่งหน้าลึกเข้าไปเรื่อยๆ

หลังจากเดินไปได้ไม่ถึงสิบนาที การเคลื่อนไหวก็ปรากฏขึ้นข้างหน้าอีกครั้ง

ครั้งนี้ ไม่ใช่สไลม์สีเขียว แต่เป็นกลุ่มสไลม์สีแดงสดที่มีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย

【สไลม์ไฟ  Lv12 (ระดับทั่วไป)】

สไลม์ไฟเหล่านี้มีเปลวไฟจางๆ ลุกไหม้อยู่ ไม่ว่าพวกมันจะเคลื่อนผ่านไปทางไหน โคลนก็จะถูกแผดเผาจนแห้งผาก

"ปุ๊ ปุ๊ ปุ๊  "

สไลม์ไฟอ้าปาก พ่นลูกไฟออกมา

"เห็ดโล่! ยกโล่ขึ้น!"

เห็ดโล่ยกโล่กระดูกขึ้น ลูกไฟกระแทกเข้ากับโล่ ระเบิดออก และประกายไฟก็ปลิวว่อนไปทั่ว

แต่โล่กระดูกที่ได้รับการเสริมความแข็งแกร่งด้วยสกิล 【การแข็งตัวของเส้นใย Lv3】 นั้นสามารถทนต่อการโจมตีของจ้าวแห่งดาบเลเวล 16 ได้ด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับลูกไฟเล็กๆ พวกนี้

"เห็ดนักธนู! ยิง!"

ห่าฝนธนูพรั่งพรูลงมาอีกครั้ง

หลังจากที่สไลม์ไฟถูกลูกธนูเสียบทะลุ ร่างกายของพวกมันก็ระเบิด เปลวไฟดับลง และพวกมันก็กลายเป็นแอ่งของเหลวไหม้เกรียม

【กลืนกินสไลม์ไฟ * 30 สำเร็จ ได้รับ EXP จำนวนปานกลาง!】

【ได้รับสกิลติดตัว : ต้านทานไฟ  Lv1】

เดินหน้าต่อไป

หลังจากเดินต่อไปอีกสิบกว่านาที

แหล่งน้ำเปิดกว้างก็ปรากฏขึ้นข้างหน้า

บนผิวน้ำ สไลม์สีฟ้าสดใสหลายสิบตัวที่กำลังเปล่งแสงจางๆ ลอยล่องอยู่

【สไลม์น้ำเงิน  Lv12 (ระดับทั่วไป)】

สไลม์น้ำเงินเหล่านี้ไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อน แต่พวกมันกลับลอยอย่างเงียบๆ อยู่บนผิวน้ำ ร่างกายของพวกมันบิดตัวไปมาอย่างช้าๆ ในขณะที่ดูดซับมานาในอากาศ

โมกะควบคุมเส้นใยเชื้อราให้เข้าไปใกล้และเปิดใช้งานสกิลตรวจสอบ

【สไลม์น้ำเงิน Lv12 (ระดับทั่วไป)】

【HP : 300 / 300】

【MP : 500 / 500】

【สกิล : ศรน้ำ  Lv2, ดูดซับมานา  Lv2, ซ่อมแซมตัวเอง  Lv1】

【คุณลักษณะ : แหล่งรวมมานา  (มีมานาบริสุทธิ์จำนวนมหาศาลอยู่ภายใน สามารถนำมาสกัดได้)】