บทที่ 38: คาถาลูกไฟยักษ์ไม่มีวันโจมตีโดนใคร

นาโอริคลานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เธอเชี่ยวชาญวิชานี้อย่างสมบูรณ์แบบ ท่วงท่าของเธอเหมือนกับมิกิก่อนหน้านี้เป๊ะ

ฮิโตมิจ้องมองนาโอริที่กำลังพุ่งเข้ามาใกล้ด้วยท่าทีเตรียมพร้อม...

สิบเมตร...

ห้าเมตร...

จังหวะนี้แหละ!

นาโอริจับสัมผัสถึงลางสังหรณ์การโจมตีของฮิโตมิได้อย่างเฉียบขาด เธอเร่งความเร็วในการพุ่งตัวทันที

ถ้าไม่เข้าไปประชิดตัว เธอก็ไม่มีทางโจมตีคู่ต่อสู้ได้หรอก

ดวงตาของเธอเปล่งประกายสีแดงก่ำ โทโมเอะสองจุดหมุนวนอย่างรวดเร็ว

แม้จะมีร่างกายแบบตระกูลอุจิวะที่มีปริมาณจักระมหาศาล แต่นาโอริก็ชินกับการทำอะไรอย่างระมัดระวังและรอบคอบ

ตามหลักเหตุผลแล้ว ถ้าดาบฟันลงมาจากด้านบน ถึงแม้จะเป็นดาบที่ยืดระยะการโจมตีออกไปได้ ก็ยังพอมีเวลาให้ตอบสนองได้ทัน

ช่องว่างนี้มากพอให้นาโอริร่ายรำไปบนคมดาบได้เลยล่ะ!

แต่...ไม่ใช่!

มันไม่ใช่การฟันลงมาจากด้านบนแบบทังทาเกะ!

การฟันกวาดในแนวนอนแบบฮิดาริจิงิหรือมิกิจิงิไม่จำเป็นต้องป้องกันด้วยซ้ำ เพราะมันไม่มีทางโจมตีโดนหรอก

และมันก็ไม่ใช่แค่การสวนกลับแบบงัดขึ้นบนที่ต้องระวังด้วย

การเคลื่อนไหวแบบนี้มัน!?

หมุนตัวงั้นเหรอ!?

อันตราย!

ในเสี้ยววินาที ประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบบนร่างของนาโอริ บังคับให้เธอหยุดพุ่งตัวและดีดตัวหนีออกจากพื้นดินพร้อมๆ กัน...

ในจังหวะเดียวกันนั้น ฮิโตมิก็เริ่มหมุนตัว

เพลงดาบสวรรค์หมุนวน

จักระปะทุออกมาอย่างรุนแรงจากจุดชีพจรทั่วทั้งร่างของเธอ เป็นวิชาที่ทำได้ก็เพราะการควบคุมจักระอย่างแม่นยำที่เป็นพรสวรรค์แต่กำเนิดของตระกูลฮิวงะเท่านั้น

สิ่งที่แตกต่างออกไปก็คือ สิ่งที่หมุนวนอยู่ไม่ใช่ทรงกลมของตระกูลฮิวงะแบบปกติ แต่มันคือพายุต่างหาก

พายุแห่งคมดาบ

เงาดาบปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า ก่อตัวเป็นพายุหมุน ฉีกทึ้งและกลืนกินทุกสิ่งรอบตัวอย่างรุนแรง

เธอถูกแรงประหลาดดูดเข้าไป!

กลางอากาศ นาโอริรู้สึกถึงแรงดึงและแรงดูดที่อธิบายไม่ได้ทั่วทั้งร่าง

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เธอต้องถูกดูดเข้าไปในตาพายุและถูกฉีกเป็นชิ้นๆ แน่!

มือซ้ายของเธอล้วงเข้าไปในกระเป๋าใส่อุปกรณ์นินจา หยิบคุไนออกมาหลายเล่มแล้วขว้างออกไปสุดแรง คุไนแต่ละเล่มเชื่อมต่อกันด้วยลวดเหล็ก

คุไนปักลงบนพื้นดินอย่างแม่นยำในรูปทรงสามเหลี่ยม นาโอริใช้มันเป็นที่ยึดเกาะ พยายามทรงตัวร่างที่กำลังแกว่งไกวอยู่กลางอากาศอย่างสุดชีวิต

ทุกคนกลั้นหายใจรอจนกระทั่งพายุที่เกิดจากฮิโตมิสงบลง

นาโอริตีลังกาและร่อนลงสู่พื้นอย่างปลอดภัย

ส่วนฮิโตมิก็ยืนพิงดาบ หอบหายใจอย่างหนัก

การโจมตีทุกระลอกของเธอถูกคู่ต่อสู้ปัดป้องได้อย่างแนบเนียน

ในแง่ของผลลัพธ์ เธอขาดทุนย่อยยับเลยล่ะ!

เธอกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ

ถ้าฉันมีจักระมหาศาลเหมือนซึนาเดะล่ะก็ ฉันคงไม่ต้องมาตกอยู่ในสภาพน่าสมเพชแบบนี้หรอก!

ฮิโตมิกัดฟันแน่น

เธอยังพอมีแรงเหลือให้สู้ต่อได้

เธอเงยหน้ามองนาโอริ

รู้อย่างนี้ น่าจะฆ่าให้ตายไปเลยตั้งแต่แรก ไม่น่าเตือนเลยจริงๆ!

ลื่นเป็นปลาไหลเชียวนะ

เจ้าเล่ห์ชะมัด! ตระกูลอุจิวะ (ฮิวงะ)...

ห่างออกไปประมาณห้าเมตร เธอเกือบจะโดนโจมตีเข้าแล้ว นาโอริที่เพิ่งร่อนลงสู่พื้นรู้สึกใจหายใจคว่ำ

โชคดีที่เธอระวังตัวอยู่ตลอด และไม่ได้หลงเชื่อข้อมูลระยะสามเมตรที่ฮิโตมิจงใจเปิดเผยให้เห็นก่อนหน้านี้อย่างหน้ามืดตามัว

อย่างไรก็ตาม การโจมตีครั้งแรกนั่นมันคืออะไรกันแน่นะ

คิดไว้แล้วเชียวว่าท่ากระบวนท่านั้นมันน่าจะยืดระยะการโจมตีได้อีก

มันน่าจะเป็นการปล่อยจักระรูปแบบหนึ่ง

ตระกูลฮิวงะถนัดเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว

การปล่อยดาบจักระที่มีความหนาแน่นสูงออกมาจากทั่วทั้งร่างกาย

วิชานี้เรียกว่าอะไรกันนะ

"สวรรค์หมุนวน!" นินจาตระกูลฮิวงะคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยเสียงแหบพร่า

มันคือวิชาลับในหมู่วิชาลับของตระกูลหลัก คนตระกูลสาขาทั่วไปไม่มีทางเข้าถึงได้หรอก

ต่อให้มีอัจฉริยะจากตระกูลสาขาสามารถทำความเข้าใจและคิดค้นวิชานี้ขึ้นมาได้เองเป็นครั้งคราว พลังของมันก็ยังด้อยกว่าวิชาลับของตระกูลหลักอยู่ดี

แต่คนๆ นี้ ไม่เพียงแต่จะคิดค้นวิชาสวรรค์หมุนวนขึ้นมาได้เองเท่านั้น แต่ยังดัดแปลงมันจนแทบไม่เหลือเค้าโครงเดิมเลยด้วย

เนตรสีขาวที่เบิกโพลงของเขามองเห็นได้อย่างชัดเจน

คนๆ นี้ปล่อยจักระออกมาจากจุดชีพจรทั้งหมดของเธอ จักระส่วนหนึ่งถูกนำไปผสานกันเพื่อสร้างเป็นดาบจักระ และอีกส่วนหนึ่งถูกนำไปใช้ช่วยเร่งความเร็วในการหมุนตัว

ผลลัพธ์ของการทำหลายอย่างพร้อมกัน ทำให้ระดับความยากของวิชานี้สูงกว่าวิชาสวรรค์หมุนวนแบบปกติหลายเท่าตัวนัก!

"ช่างเป็นพรสวรรค์อะไรเช่นนี้!"

คนทั่วไปอาจจะแค่ดูเอาสนุก แต่ผู้เชี่ยวชาญจะมองเห็นเทคนิคที่ซ่อนอยู่

เหล่านินจาตระกูลฮิวงะรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบแตกสลาย วิชามวยอ่อนถูกแปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงในมือของฮิโตมิ

พวกเขารู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว และในหัวก็มีแต่เสียงอื้ออึง

และเนตรสีแดงของตระกูลอุจิวะก็เริ่มจริงจังขึ้นมาเช่นกัน

ในฐานะคู่ปรับเก่าแก่ตั้งแต่ยุคสงครามระหว่างตระกูล พวกเขารู้ดีว่าจุดอ่อนของตระกูลฮิวงะก็คือการขาดพลังโจมตีอย่างรุนแรง

แต่ดาบเพียงเล่มเดียวกลับพลิกสถานการณ์นี้ไปอย่างสิ้นเชิง!

"ให้เวลาเธออีกหน่อย ต่อให้เป็นซูซาโนะโอก็คงหยุดผู้หญิงคนนี้ไม่อยู่หรอก" ชายชราคนหนึ่งหัวเราะขึ้นมาเบาๆ "เจ้าเท็นนินคนนั้น ในที่สุดก็ทำสำเร็จจนได้"

"เท็นนินคนต่อไปงั้นหรือ..."

อุซึมากิ มิโตะ ที่ยังไม่ได้จากไป มองดูเด็กผู้หญิงทั้งสองในลานประลอง

"บางทีเธออาจจะน่ากลัวยิ่งกว่าเท็นนินเสียอีกนะ"

"อย่างไรก็ตาม..."

อุซึมากิ มิโตะ ปรายตามองนาโอริ

"เธอจะเป็นอุจิวะ มาดาระ คนต่อไปหรือเปล่านะ"

สีหน้าของเธอเรียบเฉยจนอ่านไม่ออก

ชายชราในชุดกิโมโนแบบดั้งเดิม ผู้มีเนตรสีขาว ทอดสายตามองฮิโตมิอย่างอ่อนโยนและเอ่ยเสียงเบาว่า "ร่ายรำไปเถิด จงโบยบินให้เป็นอิสระ เจ้านกน้อยในกรง"

ในขณะเดียวกัน มิกิที่เฝ้ามองอยู่ข้างสนามก็พึมพำออกมาเบาๆ

"พายุเพลงดาบ..."

ใบหน้าภายใต้หน้ากากของเธอดึงดูดความสับสนเล็กน้อย

นี่ฉันหลุดเข้ามาอยู่ในฉากเกมวอร์คราฟต์หรือไงเนี่ย

ซึนาเดะเอาพลังเก้าหางมาสู้ได้ก็สมเหตุสมผลอยู่ เธอมีทั้งทรัพยากรแถมยังเอาแต่ใจด้วย!

แล้วฮิโตมิล่ะ

หรือว่าเธอจะเป็นอัจฉริยะของแท้

แต่ตระกูลฮิวงะก็มีทรัพยากรเยอะเหมือนกันนี่นา

ในเวลานี้ ขณะที่ฮิวงะ ฮิโตมิ กำลังพักฟื้นพลัง มิกิก็เพิ่งจะได้เห็นสิ่งที่อยู่ในมือของเธออย่างชัดเจน

เห็นได้ชัดเลยว่ามันคือของระดับพรีเมียม

ยังมีแสงสีฟ้าของจักระหลงเหลืออยู่บนใบดาบ

โลหะนำจักระนี่เอง!

ในขณะที่ดาบของเธอเป็นของถูกๆ ที่นำจักระไม่ได้เลย

หรือว่าเด็กผู้หญิงคนนี้จะเป็นคุณหนูบ้านรวยกันนะ

ถึงแม้เธอจะมาจากตระกูลสาขาก็ตามเถอะ

และเพราะแบบนี้เอง มิน่าล่ะ เธอถึงสามารถใช้วิชาแบบนั้นได้

ดาบที่มีระยะการโจมตียาวจนน่าตกใจ

อาวุธมีส่วนสำคัญมากจริงๆ

แต่มิกิรู้สึกว่ามันดูคุ้นๆ ยังไงชอบกล

ดาบจักระ...

"ระเบิดวงล้อจุติสีทอง!"

มิน่าล่ะ ถึงพลังทำลายล้างจะต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่มันก็มีเค้าโครงเดิมอยู่แล้วนี่นา!

ยัยเด็กคนนี้มันสัตว์ประหลาดชัดๆ!

เธอจะปลุกเนตรจุติขึ้นมาได้ไหมนะ

"ฉันต้องยอมรับเลยว่าในเรื่องของวิชาดาบ ฉันแพ้เธอจริงๆ" นาโอริเอ่ยเสียงเบา พลางมองไปที่ฮิวงะ ฮิโตมิ

"ด้วยวิชาดาบที่ฉันมีอยู่ในตอนนี้ ฉันไม่สามารถเอาชนะวิชาดาบของเธอได้หรอก"

"อย่างไรก็ตาม พวกเราคือนินจา"

"ดังนั้น เธอควรจะตั้งใจดูวิชานี้ให้ดี"

นาโอริยกมือทั้งสองข้างขึ้น ประสานอินอย่างช้าๆ และระมัดระวัง

นี่ไม่ใช่วิชาที่ลอกเลียนแบบมา

โดยพื้นฐานแล้ว เนตรวงแหวนไม่ได้มีความสามารถในการลอกเลียนแบบวิชานินจา

แต่มันช่วยให้มองทะลุการไหลเวียนของจักระ ทำให้สามารถสังเกตกระบวนการของวิชานั้นๆ ได้โดยตรง

ดังนั้น การจะลอกเลียนแบบวิชานินจาได้หรือไม่ จึงขึ้นอยู่กับพรสวรรค์ของแต่ละคนเป็นหลัก

นาโอริเคยเห็นวิชานินจามามากมาย

นี่คือความสุขของเธอ

เธอสนุกกับมันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

โดยไม่รู้ตัว เธอก็เชี่ยวชาญวิชานินจาจำนวนมากแล้ว

คนตระกูลอุจิวะหลายคนก็มีความสุขแบบเดียวกัน แต่คนที่สามารถทำได้ถึงระดับของนาโอริก็ยังมีอยู่น้อยมาก

คนเรามีความแตกต่างกัน

แม้แต่ในตระกูลอุจิวะเองก็ตาม

หลังจากลอกเลียนแบบวิชานินจามามากมาย บางครั้งนาโอริก็เกิดความรู้สึกที่แตกต่างออกไป: แล้ววิชาที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอเองควรจะมีหน้าตาเป็นยังไงล่ะ

คำตอบถูกเปิดเผยออกมาในวินาทีนี้

เธอเข้าใจถึงแก่นแท้ของวิชานินจาอย่างถ่องแท้

แก่นแท้ไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงของจักระ และไม่ใช่รูปแบบที่หลากหลาย

แก่นแท้ของวิชานินจาคือ การหลอกลวง!

การจะฆ่าคน ดาบเพียงเล่มเดียวก็เพียงพอแล้ว ดังนั้น กุญแจสำคัญคือ จะเอาดาบไปจ่อที่คอหอยของคู่ต่อสู้ได้อย่างไรต่างหาก

"คาถาไฟ: ลูกไฟยักษ์!"

มาแล้ว วิชาคาถาไฟของตระกูลอุจิวะ!!

ลูกไฟยักษ์ลูกใหญ่พุ่งทะยานเข้าหาฮิวงะ ฮิโตมิ!

ทว่า การโจมตีนั้นดูธรรมดาเกินไป

ระดับนี้ หลบได้สบายๆ เลยล่ะ

วิชาคาถาลูกไฟยักษ์ไม่มีวันโจมตีโดนใครหรอก!