บทที่ 5 งานอดิเรกของเหล่าผีสาว

ค่ำคืนอันหนาวเหน็บ น้ำตาของสุนัขโสดไหลรินเป็นสายน้ำ

กลางร้าน "ไก่มหึมา" มีเตียงพับวางอยู่ ตงฟางนอนคิดทบทวนชีวิตอยู่บนนั้น

วันนี้ผ่านเหตุการณ์โดนฟ้าผ่า โทรศัพท์มือถือกลายพันธุ์ และร้องเหมียวๆ ปราบผีมาสารพัด ในที่สุดเขาก็เชื่อแล้วว่า โลกใบนี้ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็นภายนอก

"ท่านเทพ เสี่ยวฟางคนนี้ต่อไปต้องพึ่งพาให้ท่านช่วยคุ้มครองแล้วนะ" ตงฟางพูดออดอ้อนแอ๊บแบ๊วใส่โทรศัพท์มือถือ นี่คือที่พึ่งพิงเพียงหนึ่งเดียวของเขา และเป็นจุดเปลี่ยนในการพลิกโชคชะตาของเขาด้วย

จากการทดสอบ เขาค้นพบความลับอย่างหนึ่งว่า ซอฟต์แวร์ระดับเทพตัวนี้ ในสายตาคนอื่นมันก็แค่แอปพลิเคชันวีแชตธรรมดาๆ ไม่สามารถมองเห็นฟังก์ชันมหัศจรรย์เหล่านั้นได้เลย ดังนั้นเขาสามารถใช้งานมันได้อย่างสบายใจไร้กังวล

ขณะที่เขากำลังคิดว่าต่อไปจะเอายังไงดี โทรศัพท์ก็ดังขึ้นสี่ครั้งติดกัน ตามมาด้วยข้อความแจ้งเตือน: ระบบ: ผีชื่อดังทั้งสี่ได้ปรากฏตัวแล้ว โฮสต์สามารถพูดคุยสื่อสารกับพวกเธอได้ หากได้รับความรู้สึกดีและความไว้วางใจ จะมีโอกาสได้รับไอเทมรางวัลที่พวกเธอมอบให้

"ประจบผีสาวเพื่อแลกของงั้นเหรอ ทำไมฉันรู้สึกเหมือนกำลังเกาะผู้หญิงกินเลยแฮะ"

ตงฟางยิ้มบางๆ เขาถามตัวเอง ทักษะการกวนประสาท แอ๊บแบ๊ว แกล้งทำเป็นน่ารักของเขานี่มันระดับปรมาจารย์ ขายศิลป์ไม่ขายเรือนร่างคือจุดยืน แต่ถ้าหาก... อีกฝ่ายหน้าตาสวยตะลึงล่ะก็ จะยอมโอนอ่อนผ่อนตามสักนิด ยอมพลีเรือนร่างสักหน่อย ก็พอจะพิจารณาดูได้อยู่นะ

พอกดเข้าไปในกลุ่มแชตผีร้าย ผีสาวทั้งสี่ตนก็ปรากฏอยู่ในรายชื่อ แถมรูปโปรไฟล์ยังขยับได้อีกต่างหาก สิ่งที่ทำให้ตงฟางดีใจก็คือ นอกจากฉู่เหรินเหม่ยจากเรื่อง A Wicked Ghost แล้ว ผีสาวอีกสามตนที่เหลือล้วนหน้าตาสวยเป๊ะ สวยกว่าในหนังซะอีก สงสัยจะใช้แอปแต่งรูปหน้าเนียนชัวร์

"แม่งเอ๊ย นี่มันรับราชโองการมาจีบผีชัดๆ งานเหนื่อยแบบนี้พี่ชายขอรับไว้เอง"

ตงฟางรีบส่งข้อความไปทันที: สวัสดีสาวสวยทั้งสี่ ผมชื่อตงฟาง ที่แปลว่าดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก เจิดจ้าดั่งตัวผมนั่นแหละ

หนึ่งนาที สองนาที สามนาที ไม่มีผีสาวตนไหนสนใจเขาเลย ตงฟางกะพริบตาปริบๆ แหม ผีชื่อดังทั้งสี่ช่างสงวนท่าทีซะจริง ก่อกวนต่อไปละกัน

ตงฟาง: พี่สาวทั้งสี่ พวกคุณสวยกันจริงๆ สวยกันคนละแบบ สี่หญิงงามในอดีตอะไรนั่น เมื่ออยู่ต่อหน้าพวกคุณแล้วก็เป็นแค่เมฆลอย ไม่สิ อย่างมากก็เป็นได้แค่ฝุ่นควัน

หนึ่งนาที สองนาที สามนาที เวลาผ่านไปจนทำแท้งแบบไร้ความเจ็บปวดเสร็จแล้ว พี่สาวผู้สงวนท่าทีทั้งสี่ก็ยังไม่ปริปากพูด

"ท่านเทพ เกมนี้ไม่สนุกเลย ฉันจะออกจากกลุ่ม" ตงฟางบ่นกับโทรศัพท์ คุยเรื่องชีวิตกับคนใบ้ นั่งนับดาวกับคนตาบอด ยังมีอะไรน่าเบื่อไปกว่านี้อีกไหม

ระบบ: โฮสต์ ผีสาวสามตนมาจากภูมิภาคญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ พวกเธออาจยังไม่ค่อยชินกับสภาพแวดล้อมใหม่ การเพิ่มภาษาถิ่นลงไปสักหน่อย จะทำให้พวกเธอรู้สึกคุ้นเคย สามารถแปลตรงตัวได้เลย พวกเธอฟังรู้เรื่อง

"ลุงแกสิ!" ตงฟางกลอกตาขาวไป 360 องศา ยังมีลูกเล่นพิสดารแบบนี้อีกเหรอ ถึงแม้เขาจะค่อนข้างติดตามวงการบันเทิงของพวกเธออยู่บ้าง แต่ภาษาญี่ปุ่นหรือเกาหลีพี่ก็ไม่กระดิกนะเฟ้ย

ผีสาวพวกนี้สงสัยจะคิดถึงแม่แล้ว ตงฟางเข้าใจความรู้สึกของพวกเธอดี ตกเป็นผีต่างถิ่นอยู่ในแดนไกล ทุกเทศกาลเช็งเม้งก็ตั้งตารอคนเผากระดาษเงินกระดาษทองให้ ความเหงาเปล่าเปลี่ยวแบบนี้ มีแต่ผีเท่านั้นที่รู้

ตงฟางค้นหาข้อมูลในตู้เหนียง (Baidu) แล้วเริ่มอวดภูมิ: วาตาชิวะตงฟาง คอนนิจิวะ

ซาดาโกะ ยามามูระ: คอนนิจิวะ

คายาโกะ: คอนนิจิวะ

อย่างที่คิด ผีสาวจากเกาะญี่ปุ่นทั้งสองตอบข้อความกลับมา ถึงแม้จะดูขอไปทีไปหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าเป็นใบ้ล่ะนะ

แต่แปลตรงตัวแบบนี้มันดูแปลกๆ แฮะ จะไปหาเรื่องกวนตีนใครล่ะ? ทะลึ่ง!

ตงฟางรุกฆาตต่อ: แม่สาวน้อยทั้งสองคาวาอี้จังเลย โซกะโซกะ สวยจริงๆ!

ซาดาโกะ ยามามูระ: ......

คายาโกะ: ......

"พ่องตาย ละครสงครามต่อต้านญี่ปุ่นทำพิษซะแล้ว เผลอแป๊บเดียวพาลงคลองไปเลย"

เมื่อเห็นผีสองตนไม่สนใจเขา ตงฟางก็ไปค้นภาษาเกาหลีมาอีกรอบ อวดภูมิต่อ: อันนยองฮาเซโย ผมคือตงฟาง ซึมนีดา

คิมอินซุก: อันนยองฮาเซโย

รูปโปรไฟล์ของน้องสาวผีถ้วยแก้วยิ้มอย่างเขินอาย ตงฟางเห็นปุ๊บก็ดีใจสุดๆ ในที่สุดก็มีคนไม่เย็นชาแล้ว

เธอสวมชุดนักเรียน เป็นสาวน้อยน่ารักแสนสวยเต็มตัว เริ่มลงมือจากเธอน่าจะง่ายกว่าพวกเสือเฒ่าตนอื่น โดยเฉพาะฉู่เหรินเหม่ย ที่เบิกตาโพลงไร้ความรู้สึก ปากก็ดำมืดสนิท รูปโปรไฟล์เหมือนรูปหน้าศพไม่มีผิด สมกับเป็นผีเฒ่าจริงๆ

ตงฟาง: น้องคิมตอนยิ้มสวยจังเลย คุณมีงานอดิเรกอะไรบ้าง? ผมชอบดูหนัง ซึมนีดา

เขายิ้มอย่างมั่นใจ ทนกลืนอาหารสุนัขมาหลายปี สรุปคัมภีร์จีบสาวออกมาได้ชุดหนึ่ง ถึงเวลาลงมือปฏิบัติจริงแล้ว

กระบวนท่าจีบสาวขั้นเทพท่าที่หนึ่ง: เข้าทางสิ่งที่ชอบ

คิมอินซุกยิ้มเอียงอาย: เอาถุงคลุมหัวคนอื่น แล้วจุดไฟเผาค่ะ

ซาดาโกะ ยามามูระ: ส่งม้วนวิดีโอเทป ปีนออกจากโทรทัศน์

คายาโกะ: ชอบให้คนอื่นมาเป็นแขกที่บ้าน

ฉู่เหรินเหม่ย: เลี้ยงน้ำแช่ศพให้คนดื่ม

สิ่งที่คิดไม่ถึงก็คือ พอพูดถึงเรื่องงานอดิเรก ผีสาวทั้งสี่ตนก็ยอมเปิดปากพูด แต่คำตอบเหล่านี้ทำเอาตงฟางพูดไม่ออก นี่มันอยากจะฆ่าคนชัดๆ นี่มันวิธีการฆ่าที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ๊ๆ พวกนี้เลยนี่นา สันดานผีเปลี่ยนยากจริงๆ

ตงฟาง: สาวสวยทุกท่าน นอกจากเรื่องพวกนี้แล้ว ยังมีงานอดิเรกอื่นอีกไหม?

คราวนี้ ฉู่เหรินเหม่ยเป็นคนแรกที่ตอบกลับมา เป็นคำสั้นๆ ง่ายๆ สี่คำ: ฆ่าผู้ชายหลายใจ!

ซาดาโกะ ยามามูระ: ฆ่าคน!

คายาโกะ: เจอคนก็ฆ่า!

คำตอบของผีสาวสามตนช่างเฉียบขาด สมกับเป็นผีร้ายชื่อดังจริงๆ ตงฟางเองก็จนปัญญา การจะเปลี่ยนความสนใจและงานอดิเรกของผีร้ายพวกนี้ ภาระช่างหนักอึ้งและหนทางอีกยาวไกลนัก

เขาเบนเป้าหมายไปที่ผีเพียงตนเดียวที่ดูเหมือนจะหลอกง่ายที่สุด: น้องคิม คุณไม่เหมือนกับเจ๊ๆ พวกนี้ใช่ไหม?

ดวงตาของคิมอินซุกว่างเปล่า ดูน่ากลัวมาก เธอเม้มริมฝีปาก: ความจริงแล้วฉันก็ชอบฆ่าคนค่ะ โดยเฉพาะคนที่เล่นผีถ้วยแก้ว

พระเจ้า แบบนี้คุยต่อไม่ได้แล้ว!

ตงฟางกลุ้มใจแทบตาย จะไปมีภาษาเดียวกันกับพวกบ้าเลือดเหล่านี้ได้ยังไง หรือจะให้มาคุยกันเรื่องท่วงท่าในการฆ่าคน? ฟันขวางๆ สบายมือดี หรือฟันแนวตั้งได้อารมณ์กว่างั้นเหรอ?

ฝืนคุยกันแบบเก้อๆ ไปสักพัก ผีสาวหลายตนก็กลับสู่โหมดไม่สนใจไยดีอีกครั้ง มีเพียงน้องสาวผีถ้วยแก้วที่ยังพอจะไว้หน้าเขาอยู่บ้าง

ตงฟาง: น้องคิม ผมดูเหมือนตาคุณจะไม่ค่อยดี มองเห็นอะไรไม่ค่อยชัดใช่ไหม?

สีหน้าของคิมอินซุกเปลี่ยนไป แฝงไว้ด้วยความอ้างว้าง: ดีขึ้นมากแล้วค่ะ อย่างน้อยตอนนี้ก็พอมองเห็นได้นิดหน่อยแล้ว ตงฟาง ตาของฉันดูน่าเกลียดมากเลยใช่ไหม?

น่าเกลียดที่ไหนล่ะ ขนาดสบตายังไม่กล้าเลย กลัวจะเก็บไปฝันร้ายน่ะสิ

คิดก็ส่วนคิด แต่ตงฟางก็ยังพิมพ์ข้อความหน้าด้านๆ กลับไป: ไม่หรอก สวยออก เหมือนน้ำพุใสสะอาด เพียงแต่มีฝุ่นมาเกาะบังนิดหน่อย ไม่มีผลหรอก

คิมอินซุก: อย่าหลอกฉันเลย พี่สาวทั้งสามคนต่างก็บอกว่าไม่สวย

ผู้หญิงเกิดมาก็รักสวยรักงามกันทั้งนั้น ต่อให้เป็นผีก็เหมือนกัน ความรักสวยรักงาม ไม่ว่าคนหรือผีก็ย่อมมีด้วยกันทั้งสิ้น

ตงฟางมองดูดวงตาที่ว่างเปล่าของเธอ ในใจก็เกิดความคิดบางอย่าง รีบพิมพ์ข้อความทันที: น้องคิม คุณใส่คอนแทคเลนส์บิ๊กอายได้นะ ใส่แล้วรับรองว่าสวยเป๊ะแน่นอน

พอได้ยิน คิมอินซุกตาก็เหมือนจะสว่างวาบขึ้นมา ถึงกับส่งข้อความเสียงมาเลยว่า: "ตงฟาง คุณส่งคอนแทคเลนส์มาให้ฉันได้ไหมคะ? ที่นี่พวกเราไม่มีอะไรเลย"

โอ้โห เสียงของน้องสาวผีถ้วยแก้วช่างออดอ้อนน่าฟังจริงๆ ตงฟางหน้าด้านกดฟังซ้ำถึงสามรอบ รู้สึกดีไม่เลวเลยแฮะ

แต่จากนั้นเขาก็ต้องมานั่งกุมขมับ อีกฝ่ายอยู่ในโทรศัพท์มือถือนี่นา ต่อให้มีคอนแทคเลนส์แล้วจะส่งให้เธอยังไงล่ะ?

ตงฟาง: น้องคิม ต้องรอให้ถึงวันพระขึ้นสิบห้าค่ำ แล้วตะโกนเรียกชื่อคุณ พร้อมกับเผาคอนแทคเลนส์ไปให้ คุณถึงจะได้รับใช่ไหม?

พิมพ์ข้อความเสร็จ เขายังอดชื่นชมตัวเองไม่ได้ ทักษะการประยุกต์ใช้พลิกแพลงนี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ เรื่องแบบนี้ก็ยังคิดออก เจ๋งเป้ง!

ทว่า ผลลัพธ์กลับดูเหมือนจะคลาดเคลื่อนไปสักหน่อย ผีถ้วยแก้วเอามือปิดปากยิ้มไม่พูดอะไร ส่วนอีกสามตนที่เหลือกลับเบิกตาโพลง ราวกับจะด่าว่าไอ้โง่

ไม่ใช่งั้นเหรอ? ตงฟางรีบถาม

คิมอินซุกส่ายหน้าเบาๆ: พวกเราอยู่ในมิติพิเศษ สิ่งของสามารถนำเข้ามาได้ และก็นำออกไปได้เหมือนกันค่ะ

ตงฟางสงสัย: นำไปยังไง?

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบปรากฏขึ้น: ระบบ: ใช้ 1 แต้มบุญ สามารถส่งสิ่งของเข้าไปในกลุ่มได้ โดยผ่านทางไฟฉาย

ไฟฉายอีกแล้ว! จู่ๆ ตงฟางก็ค้นพบว่า ไฟฉายที่ปกติไม่มีประโยชน์อะไรเลย กลับเป็นถึงลูกพี่ใหญ่ที่ซ่อนตัวอยู่ โคตรเจ๋งจนไม่เหมือนไฟฉายเลยจริงๆ รู้หน้าไม่รู้ใจไฟฉายซะแล้ว

ตงฟาง: ไม่มีปัญหาจ้ะน้องคิม พรุ่งนี้ผมจะไปซื้อให้ ใส่แล้วรับรองว่าสวยเป๊ะแน่นอน

คิมอินซุก: ขอบคุณนะตงฟาง

ตอนนั้นเอง คิมอินซุกก็ส่งไอเทมชิ้นหนึ่งมาให้ เป็นของสีดำๆ ดูเหมือนจะเป็นถุง

ระบบ: ถุงพลาสติกวิงเวียน มาจากคำขอบคุณของผีถ้วยแก้ว เป็นไอเทมแบบใช้แล้วทิ้ง สามารถทำให้ผีร้ายวิงเวียนได้ 1 นาที และมาพร้อมกับเอฟเฟกต์ความหวาดกลัว มีผลกับมนุษย์เช่นเดียวกัน

"เพิ่งเคยเห็นคนส่งถุงขยะมาเป็นของขวัญก็คราวนี้แหละ ความคิดของผีสาวนี่เดาใจไม่ถูกเลยจริงๆ"

ตงฟางอมยิ้มรับไว้ ของสิ่งนี้ดูไม่สะดุดตาเลยสักนิด แต่มันคืออาวุธลอบกัดชั้นยอด ของมันต้องมีติดบ้านและพกพาเวลาเดินทางเลยนะเนี่ย

คุยกับน้องสาวผีถ้วยแก้วต่ออีกสักพัก ตงฟางถึงได้ไปนอน ผีสาวทั้งสี่ตนถึงแม้จะเพิ่งจีบติดไปแค่ตนเดียว แต่นี่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี

สุภาษิตว่าไว้ วันเวลายังอีกยาวไกล ผีสาวพวกนี้ยังไงก็ต้องเหงาเข้าสักวัน มีผู้ชายตัวเป็นๆ มาให้พวกเธอหยอกเย้าฟรีๆ แบบนี้ สักวันหนึ่งหัวใจผีก็ต้องหวั่นไหวบ้างแหละ

..........