บทที่ 8 การเผชิญหน้า

บทที่ 8 การเผชิญหน้า

“กัปตัน~~”

เสียงตะโกนของทหารดังมาจากนอกประตู ปลุก เอลวิส ให้ตื่นจากการพักผ่อน เขาลืมตาขึ้นและมองออกไป

แอ๊ด~~

ประตูโลหะถูกผลักออก ทหารนายหนึ่งวิ่งพรวดพราดเข้ามา หอบหายใจอย่างหนักจากความรีบร้อน ต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อตั้งสติก่อน

“มีอะไร?! ทำไมต้องรีบร้อนขนาดนี้?! ชั้นบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่ามารบกวนจนกว่าจะถึงเกาะถัดไป?!” เอลวิส มองทหารที่หอบแฮ่กๆ ตรงหน้า หลังจากที่อีกฝ่ายเริ่มหายใจทัน เขาก็เอ่ยถาม

“ครับ มีเรื่องด่วนที่กระผมต้องรายงานท่านครับ!!” ทหารรีบตั้งสติและรายงานข้อมูลสำคัญที่เพิ่งค้นพบให้ เอลวิส ทราบด้วยความเคารพ

“เรื่องอะไร?!”

“ลูกน้องของท่านเพิ่งยืนยันว่าเรามาถึงเกาะที่ท่านพูดถึงแล้วครับ... หมู่เกาะชาบอนดี!!”

“โอ้!! จริงเหรอ?! เยี่ยมไปเลย...” เมื่อได้ยินข่าวนี้ เอลวิส ก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นยืน พูดด้วยความดีใจ

“ครับ แล้วก็ยังมีอีกเรื่องที่ต้องรายงานท่านครับ!!”

“ยังมีอีก?! เรื่องอะไร? รีบว่ามา กัปตัน ยังต้องไปเตรียมตัวต่อนะ!!”

“เรือลำหนึ่งที่อยู่ใต้เรือ ไนท์ฮอว์ค ถูกพวกเราบังทางไว้ คนในเรือตะโกนไล่พวกเราให้หลีกทาง แล้วก็... ลูกน้องเพิ่งตรวจสอบธงของพวกนั้น มันคือธงของ กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง รุกกี้ที่กำลังโด่งดังที่สุดในช่วงนี้ครับ ท่านต้องการลงไปพบพวกเขาไหมครับ?!” ทหารเอ่ยถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ

“ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอกันที่นี่ โชคชะตานี่มันน่าอัศจรรย์จริงๆ ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ลองลงไปดูหน่อยซิว่า เจ้าคนที่เอาชนะอดีตอาจารย์ของชั้นได้ มันจะแน่สักแค่ไหน!” เอลวิส คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจไม่ปล่อยผ่าน เลือกที่จะลงไปพบกับสมาชิก กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง

“ครับ!!” ทหารรับคำแข็งขัน แล้วเดินตามหลังเขาออกไป ในขณะเดียวกัน คนอื่นๆ บนเรือที่กำลังทำกิจกรรมต่างๆ ก็ได้รับข่าวและทยอยออกมาที่ดาดฟ้าเรือ

“อ้าว พวกนายก็ออกมาด้วยเหรอ!!” เอลวิส มองพวกเขาด้วยความแปลกใจ

“แหงสิ ชั้น ไคล์ อยากเจอเจ้าพวกนั้นมานานแล้ว พวกมันไม่เพียงแต่ชนะอาจารย์สอนวิชาต่อสู้ของนายนะ เอลวิส แต่ยังล้มเจ้าเสือดาวที่ชั้นมองว่าเป็นคู่แข่งได้ด้วย มีโอกาสดีขนาดนี้ จะไม่ลงไปดูได้ไง!” ไคล์ พูดขึ้นเป็นคนแรก

บาร์ด และ อามีเลีย ก็ดูสนใจมากเช่นกันและเดินตามมา

“งั้นเหรอ? งั้นก็ไปพร้อมกันเลย!!”

เมื่อเห็นความสนใจของพวกเขา เอลวิส ก็ไม่ปฏิเสธ ตัดสินใจพาพวกเขาทั้งสามลงไปพบ กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง ด้วยกัน

“เฮ้ ลูฟี่, อุซป, ช็อปเปอร์ เลิกตะโกนได้แล้ว...”

ในขณะนั้น ซันจิ ที่ยืนอยู่กับ โซโล และ นามิ บนเรือ ก็ร้องห้าม ลูฟี่ และอีกสองหน่อที่กำลังตะโกนโวยวายอยู่

“อะไรเล่า?! เจ้าพวกนั้นยังไม่ยอมขยับเรือเลยนี่นา!” ลูฟี่ ผู้ความรู้สึกช้าดูเหมือนจะยังจำเหตุการณ์ตอนเจอ ราชสีห์ทองคำ ไม่ได้ ตอบกลับอย่างไม่พอใจ

“ตะโกนไปก็เปล่าประโยชน์ ดูนั่น เจ้าพวกนั้นลงมาแล้ว...” โซโล ที่ประสาทสัมผัสไวกว่าใคร สังเกตเห็นจุดดำๆ ที่กำลังลอยลงมาจากด้านบนทันที จึงเตือนทุกคน

“อึ๋ย... นี่มัน เหมือนเคยเห็นฉากนี้ที่ไหนมาก่อนนะ...” เมื่อเห็นฉากเปิดตัวที่คล้ายคลึงกับ ราชสีห์ทองคำ อุซป และ ช็อปเปอร์ ก็แทบจะฉี่ราด ส่วน ลูฟี่ ในฐานะ กัปตัน ก็ยังคงนึกไม่ออก อ้าปากค้างเล็กน้อย ทำหน้าเหมือนคุ้นๆ แล้วถามอย่างงงๆ

โป๊ก!!

“เจ้าบ้า ยังจำไม่ได้อีกเหรอว่าใคร?! บินได้ ลอยได้ ก็พลังของตาแก่นั่นไงเล่า!” แม้แต่ นามิ ยังปวดหัวกับเขา เธอเขกหัวเขาไปทีหนึ่ง แล้วเตือนความจำราวกับเป็นเรื่องที่ใครๆ ก็รู้

“บิน?! ลอย?! พลังของตาแก่?!” โชคร้ายที่คำใบ้อันชัดแจ้งขนาดนี้กลับไม่เข้าหัว ลูฟี่ เขายังคงยืนบื้อ ทำหน้าไม่รู้เรื่องรู้ราว

ซันจิ พ่นควันบุหรี่เป็นวง ยักไหล่ใส่เธอ แล้วพูดอย่างจนใจว่า “เฮ้อ... คุณนามิครับ ใบ้ให้ตายเจ้าโง่นี่ก็ไม่รู้เรื่องหรอกครับ ต้องบอกตรงๆ แบบนี้...

เฮ้ย ลูฟี่!!”

พูดกับ นามิ เสร็จ เขาก็ตะโกนใส่ ลูฟี่ ที่ยืนเกาหัวแกรกๆ พยายามนึกอยู่

“หือ?!”

“จำตอนที่ คุณนามิ ถูกจับตัวไปได้ไหม?!”

“หือ?!” คำพูดของ ซันจิ เหมือนสายฟ้าฟาดเปรี้ยงลงกลางใจ ลูฟี่ ในที่สุดเขาก็นึกออก

“อย่าบอกนะว่า...”

“ใช่แล้ว นั่นมันพลังของโจรสลัดในตำนาน ราชสีห์ทองคำ ที่นายเป็นคนล้มมันไง... พลังของ ผล ฟุวะ ฟุวะ!!”

“พลังของเจ้านั่น!! แย่แล้วสิ!!” ลูฟี่ พอจะเดาตัวตนของอีกฝ่ายได้จากพลัง ร่างกายเกร็งขึ้นทันที แววตาค่อยๆ เย็นชาลง จ้องเขม็งขึ้นไปด้านบน

“อา ลา ลา ลา อะไรกันเนี่ย?! พวกเราแค่ลงมาทักทาย ทำไมทุกคนต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้น?! คิดว่าเรามาหาเรื่องรึไง?!”

ขณะที่เงาร่างด้านบนค่อยๆ ชัดเจนและใกล้เข้ามา ทุกคนบนเรือต่างเตรียมพร้อมรบ ประสาทสัมผัสตึงเครียด สแตนด์บายเต็มพิกัด ทว่า ในจังหวะนั้นเอง เสียงชายหนุ่มที่สดใส กังวาน และชัดเจน ก็ดังขึ้น เล่นเอาพวกเขาตกใจไม่น้อย

ฟุ่บ...

ตึก!!

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ สมาชิก กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง!!”

เพียงสองสามวินาทีหลังจากเสียงนั้น เอลวิส พร้อมด้วย ไคล์ และอีกสองคน ก็ร่อนลงสู่ดาดฟ้าเรือ เธาซันด์ซันนี่ เมื่อเห็นทุกคนเกร็งเครียดราวกับพร้อมบวกได้ทุกเมื่อ เอลวิส ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ พยายามผ่อนคลายบรรยากาศให้ตัวเองและพรรคพวก

“พวกแกเป็นใคร!? ทำไมถึงรู้จักชื่อพวกเรา?! แล้วพลังนั่นมันอะไรกัน เหมือนกับของเจ้าชิกิเลยนี่นา?!”

คนของ กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง ไม่ได้ลดการป้องกันลงเพราะคำพูดง่ายๆ ของเขา โซโล ในฐานะรองกัปตันเรือ กระชับด้ามดาบแน่นและเป็นคนแรกที่เอ่ยปากถาม

“พวกเราเป็นใคร?! ย่ะ ฮ่า ฮ่า น่าจะเป็น กัปตัน ของพวกนาย พ่อหนุ่ม หมวกฟาง นั่นต่างหากที่เป็นคนถามคำถามนี้?! สถานะรองกัปตันอย่างนายไม่พอที่จะมาซักไซ้ชั้นเรื่องพวกนี้หรอกนะ รู้ไว้ซะ!”

เอลวิส ได้ยินคำถามของ โซโล แต่ไม่ตอบทันที เขากลับยื่นนิ้วออกไปกระดิกไปมาต่อหน้าพวกนั้น แล้วพูดด้วยท่าทีกวนประสาท

“...แก!!”

ทุกคนยกเว้น ลูฟี่ ต่างเดือดดาลกับท่าทีของ เอลวิส ส่วน ลูฟี่ ยังยืนบื้อ ยังไม่แสดงอาการอะไร ไคล์ และ บาร์ด ที่ลงมาด้วยกัน มองหน้ากันด้วยความแปลกใจ แม้จะไม่รู้ว่าทำไม กัปตัน ของพวกเขาถึงเปลี่ยนบุคลิกไป แต่พวกเขาก็เข้าใจสถานการณ์ได้ทันที แกล้งทำเป็นมองไม่เห็นและไม่สอดปาก

“หึ หึ หึ เอาล่ะ เมื่อกี้ทำหน้าเหมือนอยากสู้กันไม่ใช่เหรอ?! ชั้นให้โอกาสพวกนายก็ได้นะ เข้ามาลองสู้กันดู เหมือนกับตอนที่พวกนายทำลายเจ้าของพลังคนก่อน ดูซิว่าจะล้มชั้นได้ไหม!!”

พูดจบ เอลวิส ก็แบมือออกและใช้พลัง อากาศจำนวนมากรวมตัวกันในฝ่ามือ ก่อตัวเป็นลูกบอลก๊าซสีขาวขุ่น แล้วแปรเปลี่ยนเป็นสิงโตขาวตัวน้อยที่ดูมีชีวิตชีวากระโดดโลดเต้นอยู่บนมือเขา

“เป็นพลังนั้นจริงๆ ด้วย ดูเหมือนตาแก่ ราชสีห์ทองคำ จะตายแล้วสินะ แม้แต่พลังก็ยังโดนคนอื่นเอาไป...”

หลังจากได้ยินคำพูดของเขา กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง ไม่ได้พุ่งเข้ามาด้วยความมุทะลุอย่างที่เขาคาดหวัง พวกเขากลับสงบลง มองดูสิงโตอากาศสีขาวในมือเขา แล้วเอ่ยถาม เอลวิส เชิงหยั่งเชิง

ปัง!!

“ถูกต้อง ตาแก่สารเลวนั่นตายแล้ว ตายหลังจากแพ้พวกนายไม่นานนั่นแหละ พลังของเขาตกทอดมาถึงชั้น!!

จะว่าไป พวกนายก็เป็นต้นเหตุการตายของเขาไม่ใช่เหรอ!!

พร้อมกับการพังทลายของความฝันและความทะเยอทะยาน หัวใจของเขาก็แตกสลายและตายจากไป ณ ที่แห่งนั้น บน เกาะลอยฟ้า ที่ไม่มีวันจม ชั้นเป็นคนฝังเขาด้วยมือตัวเอง!!”

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของพวกเขา เอลวิส อดรู้สึกผิดหวังนิดๆ ไม่ได้ จากนั้นเขาก็ตบมือเข้าหากัน ขยี้สิงโตขาวจนแหลกละเอียด ใบหน้าฉายแววโหดเหี้ยมและบ้าคลั่ง แสดงสีหน้าพยศจัดเหมือนกับ ราชสีห์ทองคำ ที่พวกเขาเคยเจอ น้ำเสียงเจือความเคียดแค้นขณะพูดกับคนบนเรือ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═