บทที่ 1 ความทะเยอทะยานที่พังทลาย

บทที่ 1 ความทะเยอทะยานที่พังทลาย

บนท้องนภา ฝ่าเท้ายักษ์ที่มีขนาดเทียบเท่าเกาะขนาดย่อมและถูกห่อหุ้มด้วยสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วน ได้ฟาดฟันลงมา

“ชั้นจะพ่ายแพ้ให้กับผู้ชายจาก อีสต์บลู อีกแล้วงั้นรึ?! โรเจอร์!!!”

ตูม...

ฝ่าเท้าขนาดมหึมาปะทะพื้น และความทะเยอทะยานของบุรุษผู้ดั่งราชสีห์ ก็ถูกฝังกลบไปพร้อมกับเกาะแห่งนี้

...

ตึก...

ผ่านไปนานเท่าใดไม่ทราบได้ ชายคนหนึ่งที่ร่างถูกห่อหุ้มด้วยแสงตะวันยามเช้า ก็เดินเข้ามาอย่างเอื่อยเฉื่อย เขาหยุดลงห่างจากร่างที่นอนราบอยู่บนพื้นราวสองถึงสามเมตร

“ช่างน่าสมเพชเสียจริง... โจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ในตำนาน... ราชสีห์ทองคำ ชิกิ... อาจารย์!!”

เมื่อเห็นว่าร่างบนพื้นได้สติแล้ว ชายหนุ่มจึงเอ่ยปากขึ้น น้ำเสียงเจือไปด้วยความขบขัน

“แกมาที่นี่เพื่อเยาะเย้ยชั้น ที่เป็นผู้แพ้งั้นรึ?! หรือแกต้องการจะทำตามคำสาบานก่อนหน้านี้...

มาเพื่อฆ่าชั้น อาจารย์ที่แก่ชราและอ่อนแอ ซึ่งความแข็งแกร่งไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว?!”

ราชสีห์ทองคำ ชิกิ นอนแผ่หลาทอดสายตาเหม่อมองท้องฟ้า เมื่อได้ยินวาจาของผู้มาใหม่ เขาไม่ได้หันหน้าไปมอง เพียงแต่ตอบกลับด้วยความเฉยเมย

“หึ หึ หึ เดิมที ชั้นก็มีความคิดแบบนั้น แต่หลังจากดูการต่อสู้ของนายกับเด็กนั่น ชั้นก็ไม่มีอารมณ์นั้นอีกแล้ว...”

ชายหนุ่มกล่าวพลางนั่งขัดสมาธิลงข้างๆ แล้วพูดต่อ:

“ชั้นคิดไม่ถึงจริงๆ ว่า โจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ ที่เคยมีชื่อเสียงเคียงบ่าเคียงไหล่กับ ราชาโจรสลัด และ หนวดขาว จะมาพ่ายแพ้ให้กับเด็กเมื่อวานซืน ช่างน่าผิดหวัง!

นายมีสิทธิ์อะไรมาทำให้ชั้นต้องลงมือ?! นายมันก็แค่ตาแก่เน่าเฟะ ที่ความแข็งแกร่งตามความทะเยอทะยานไม่ทัน!”

แม้จะอยู่ต่อหน้า โจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ ในตำนานที่เคยครองความเป็นเจ้าแห่งท้องทะเลและโด่งดังไปทั่วโลก แต่วาจาของชายหนุ่มกลับไร้ซึ่งความเกรงใจ

จริงแท้แล้ว ร่างที่นอนอยู่บนพื้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก โจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ ที่เพิ่งพ่ายแพ้ให้กับ กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง และความทะเยอทะยานของเขาก็ดับสูญไปพร้อมกับเกาะทั้งเกาะ

และชายที่อยู่ตรงหน้าคือศิษย์คนสุดท้าย ผู้สืบทอดที่ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ ภาคภูมิใจที่สุด... เซลท์ เอลวิส

ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นสายลับที่ รัฐบาลโลก ส่งมาประกบข้างกาย ราชสีห์ทองคำ ชิกิ แต่ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ทรยศและแปรพักตร์มาเข้ากับฝ่ายของ ชิกิ ทว่าต่อมา เพื่อไขว่คว้าพลังที่ยิ่งใหญ่กว่า เขาก็ทรยศ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ อีกครั้ง ออกเดินทางสู่ท้องทะเลและสร้างชื่อในฉายา นักดาบแห่งราตรี

แน่นอนว่านอกจากนั้น เขายังมีตัวตนที่ลับยิ่งกว่า... ผู้ข้ามโลก

เป็นเพราะเขาล่วงรู้พล็อตเรื่องและมีวิสัยทัศน์กว้างไกล เขาจึงสามารถทรยศผู้อื่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยที่ยังรักษาชีวิตและอิสรภาพในต่างแดนไว้ได้เสมอ

นับตั้งแต่ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งและหน้าหนังสือพิมพ์ประโคมข่าวอย่างหนัก เขาก็เริ่มจับตาดูข่าวสารที่เกี่ยวข้อง จากนั้น ในช่วงที่ ชิกิ พบปะกับโจรสลัดกลุ่มอื่นและก่อตั้งพันธมิตรเพื่อทำลายโลก เขาก็ลอบแทรกซึมเข้ามายัง เกาะลอยฟ้า และเฝ้าดูการต่อสู้ทั้งหมดระหว่าง ราชสีห์ทองคำ ชิกิ กับบุตรแห่งโชคชะตา หมวกฟาง ลูฟี่

เขาไม่ได้มีเจตนาจะแทรกแซง จนกระทั่งการต่อสู้จบลง ความทะเยอทะยานของ ชิกิ แหลกสลาย และ กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง จากไป เขาจึงปรากฏตัวต่อหน้า ราชสีห์ทองคำ ชิกิ เพื่อตัดขาดความสัมพันธ์อย่างสิ้นเชิง

“...งั้นแกมาที่นี่ทำไม?! แกต้องการมาดูจุดจบอันน่าสังเวชในฐานะอาจารย์ของแกรึ?!”

นับตั้งแต่ความทะเยอทะยานพังทลายและพ่ายแพ้ให้กับคนประเภทเดียวกับ โรเจอร์ หัวใจของ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ ก็ด้านชา ไม่มีสิ่งใดภายนอกจะมารบกวนจิตใจเขาได้อีก แม้แต่ตอนที่ศิษย์เอกผู้สืบทอดวิชาดาบทั้งหมดของเขาปรากฏตัว แววตาของ ชิกิ ก็ยังไร้ซึ่งระลอกคลื่นแห่งอารมณ์

“ย่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า หลังจากเลิกคิดเรื่องฆ่านาย ชั้นก็ไม่มีกะจิตกะใจจะเยาะเย้ย หรือดูความอัปยศของนายแล้ว ยังไงซะ ด้วยร่างกายพังๆ ของนาย คงอยู่ได้อีกไม่นาน...

ถ้านายตาย บางทีชั้นอาจจะช่วยเก็บศพให้นาย และในระหว่างนั้น... ก็ดูว่าชั้นจะสืบทอดมรดกที่นายทิ้งไว้ได้ไหม อย่างเช่น... ผล ฟุวะ ฟุวะ!”

เอลวิส หัวเราะลั่น ไม่ปิดบังเจตนาของตนแม้แต่น้อย

“พลังของชั้น?! งั้นหรือ... นั่นคือสิ่งที่แกต้องการ การสืบทอดวิชาดาบของชั้นยังไม่พออีกรึ? แกจะไม่ยอมปล่อยแม้กระทั่งพลังผลปีศาจของชั้น?! แกอยากจะเป็น ราชสีห์ทองคำ ชิกิ คนที่สองงั้นรึ?!

จิฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า น่าสนใจจริงๆ ไม่นึกเลยว่าท้ายที่สุด ลูกศิษย์ที่ชั้นฟูมฟักมาอย่างดี จะไม่ละเว้นแม้แต่ความสามารถของชั้น ไม่สิ ต้องบอกว่า สมกับเป็นผู้สืบทอดของ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ จริงๆ! จิฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า...”

หลังจากได้ฟังคำพูดของ เอลวิส แล้ว ราชสีห์ทองคำ ชิกิ ก็เงยหน้าขึ้นหัวเราะ ทว่าในเสียงหัวเราะนั้นกลับแฝงไว้ด้วยความโศกเศร้า

ตูม...

สิ้นเสียงหัวเราะ ออร่าที่สั่นสะเทือนโลกก็ปะทุออกมา

กลิ่นอายพุ่งทะยานเสียดฟ้า กระทั่งปัดเป่าเมฆหมอกบนท้องนภาจนกระเจิง ความเงียบงันเข้าปกคลุมไปทั่วบริเวณ

“โว้ว โว้ว โว้ว ออร่านี่มัน... เอลวิส กำลังสู้กับคนคนนั้นแล้วงั้นเหรอ?! ออร่าระดับนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะปล่อยออกมาได้เลยนะ!”

บนเรือโจรสลัดที่จอดทอดสมออยู่ไม่ไกลจากชายฝั่งของ เกาะลอยฟ้า ชายหนุ่มคนหนึ่งสัมผัสได้ถึง ฮาคิราชันย์ ที่ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ ปลดปล่อยออกมา เขาเลิกคิ้วขึ้นและอดไม่ได้ที่จะอุทาน

“หึ หึ หึ ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น คนคนนั้นไม่ใช่เล่นๆ เลยนะ กัปตันเอลวิส เจอปัญหาใหญ่เข้าแล้วคราวนี้!”

อีกคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างสง่างาม สายตาจ้องมองไปยังทิศทางนั้น สัมผัสถึง ฮาคิ ได้อย่างลึกซึ้ง พลางตอบกลับด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ

“เอลวิส!”

และบนเรือ หญิงสาวอีกคนที่สังเกตเห็นความวุ่นวาย ร่างบอบบางของเธอสั่นเทา ดวงตาคู่สวยมองไปยังทิศทางนั้น อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเป็นห่วงจับใจ

...

ในขณะเดียวกัน บน เกาะลอยฟ้า ภายในป่าสรรพสัตว์

หลังจากคำพูดอันโศกเศร้าของ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ ที่มาพร้อมกับ ฮาคิ คิ้วของ เอลวิส ก็กระตุกวูบ

“ออร่าที่ทรงพลังมาก เป็น ฮาคิราชันย์ งั้นรึ? แต่ถึงใช่ แล้วมันจะทำไม?!”

ดูเหมือนจะหวนนึกถึงอดีตอันเลวร้ายบางอย่าง แววตาของ เอลวิส เย็นชาลงเรื่อยๆ เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น:

“...ถ้านายเห็นชั้นเป็นลูกศิษย์จริงๆ แล้วทำไมนายถึงเอายาที่พัฒนาพวกนั้นมาทดลองกับชั้น!?

นายไม่ลังเลที่จะใช้ปริมาณยาที่แม้แต่สัตว์ร้ายยังทนไม่ได้กับชั้น เพียงเพื่อดูว่ายา IQ พวกนั้นมีผลกับมนุษย์หรือไม่ ให้ชั้นเป็นหนูทดลองของพวกนาย ก่อนจะนำไปใช้กับตัวเอง เอาจริงๆ นะ นาย... โดยเฉพาะนาย ราชสีห์ทองคำ ชิกิ นาย 'ดูแล' ชั้นดีเกินไปจริงๆ!”

เอลวิส กำลังพูดถึงช่วงเวลาที่เขาถูก รัฐบาล แอบส่งตัวมาแทรกซึมในกองกำลังของ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ เพื่อรวบรวมข่าวกรอง ไม่นานหลังจากแทรกซึม เขาก็ถูก ชิกิ จับได้ และถูกส่งตัวไปให้นักวิทยาศาสตร์สติเฟื่องพอกันอย่าง ดร.อินดิโก้ เพื่อใช้เป็นหนูทดลองในการทดลองที่เกี่ยวข้อง

สิ่งประดิษฐ์ทั้งหมดของอีกฝ่ายตลอดทศวรรษที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นของล้มเหลว ของที่มีผลไม่แน่ชัดและถูกปิดผนึก หรือยาพิเศษที่พัฒนาขึ้นใหม่ ล้วนถูกทดสอบกับเขา เขาต้องทนทุกข์ทรมานกับการทดลองที่เลวร้ายยิ่งกว่าความตายอยู่ครึ่งปี และในที่สุดก็รอดชีวิตมาได้

เขาถูกปล่อยตัวก็ต่อเมื่อเจตจำนงและความทะเยอทะยานของเขาได้รับการยอมรับจากอีกฝ่าย จากนั้น หลังจากผ่านการต่อสู้เฉียดเป็นเฉียดตายมาสองปีครึ่ง เขาก็เข้าร่วมกับฝ่ายนั้น ในที่สุด พรสวรรค์และความทะเยอทะยานของเขาก็ถูกใจ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ จนรับเขาเป็นศิษย์ และนั่นคือจุดสิ้นสุดของประสบการณ์อันเลวร้าย

“จิฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตอนนั้นแกมันก็แค่สปายที่ รัฐบาล ส่งมา แกคิดว่าตาแก่อย่างชั้นจะไปสนความคิดของมดปลวกอย่างแกงั้นรึ?!”

ราชสีห์ทองคำ ชิกิ ไม่ปิดบังความคิดของตนในตอนนั้นอีกต่อไป เขาไม่เคยมีความเมตตาให้กับสุนัขรับใช้ที่น่ารังเกียจ ซึ่งพยายามทุกวิถีทางเพื่อแทรกซึมเข้ามา และเขาไม่เคยแยแสความคิดของมดปลวก แสดงให้เห็นถึงสันดานอันโหดเหี้ยมในฐานะ โจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ อย่างชัดเจน

“...ก็จริง ตอนนั้นนายไม่จำเป็นต้องสนความคิดของมดปลวกอย่างชั้น แล้วตอนนี้ล่ะ?! ในเมื่อไม่เคยมีความผูกพันระหว่างเรา และทุกอย่างเป็นเพียงการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ซึ่งกันและกัน...นายสอนวิชาดาบให้ชั้น และชั้นก็ช่วยนายฆ่าศัตรูที่ขวางทางความทะเยอทะยานของนาย...นั่นมันก็ยุติธรรมดีไม่ใช่รึไง?!

ถ้าชั้นจะฆ่านายตอนนี้ มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรใช่ไหมล่ะ?!”

ขณะที่พูด จิตสังหารวูบหนึ่งก็ฉายวาบในดวงตาของ เอลวิส และคลื่นรังสีอำมหิตอันมหาศาลก็แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา

“ใช่ แกอยากจะฆ่าตาแก่อย่างชั้น แล้วก็... เหมือนกับโจรสลัด ช่วงชิงทุกอย่างไปจากตาแก่นี่ตามธรรมชาติ มันเป็นเรื่องปกติสุดๆ แต่ว่า... มันก็ขึ้นอยู่กับฝีมือของแก...”

กร๊อบ, กร๊อบ...

หลังจากพูดจบ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ ดูเหมือนจะฟื้นคืนเรี่ยวแรงกลับมาบ้าง เขาลุกขึ้นนั่งจากพื้น แล้วค่อยๆ ยืนขึ้น บิดคอจนกระดูกลั่นเสียงดัง สายตาดุจราชสีห์อันแหลมคมจ้องมองไปยังผู้สืบทอดที่เขาเคยคิดว่ายอดเยี่ยมอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า:

“ถ้าแกอยากได้ ผล ฟุวะ ฟุวะ ของตาแก่นี่ ก็จงใช้ความแข็งแกร่งแย่งมันไปซะ ตาแก่อย่างชั้นจะสู้ด้วยพลังที่แข็งแกร่งที่สุด!!”

ตูม...

สิ้นเสียง ร่างกายของ ราชสีห์ทองคำ ชิกิ ก็สั่นสะท้าน ออร่าที่สั่นสะเทือนฟ้าดินปะทุขึ้น ในภาพเลือนราง เอลวิส เหมือนจะมองเห็นบุรุษผู้หยิ่งทะนงดั่งราชสีห์ ที่เคยท่องไปทั่วหล้าและบัญชาการท้องทะเลทั้งมวลจากฟากฟ้า กำลังก้าวออกมาจากยุคสมัยก่อน แผ่ซ่านไปด้วยความจองหองและ ฮาคิ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═