HPST ตอนที่ 68: สุนัขจรจัด

HPST ตอนที่ 68: สุนัขจรจัด

อีวานมองเอลฟ์ประจำบ้านหายไปจากสายตาของเขา, ดูเหมือนว่าแมวจะไม่ได้ไร้ประโยชน์ซะทีเดียว, อย่างน้อยความสามารถในการหลบซ่อนก็ถือว่ายอดเยี่ยม

แอนนิเมจัสเกือบทั้งหมดเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการซ่อนตัว, ลองดูปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์,เขาซ่อนตัวอยู่ในบ้านวีสลีย์เป็นเวลาสิบสองปี, อย่างน้อยคุณก็ต้องชื่นชมเขาบ้างล่ะ

ทันใดนั้นอีวานก็ได้ยินเสียงดังมาจากถังขยะด้านหลังเขา, มีอะไรบางอย่างกำลังจะออกมาจากมัน

เขารีบกระโดดถอยหลังกลับไปสองสามก้าว, ถ้ามันเป็นแมวจรจัดแล้ว เขาควรจะทำอย่างไรดี

แต่สิ่งที่ออกมาจากถังขยะนั้นเลวร้ายเสียยิ่งกว่าแมวจรจัดมาก

อีวานเห็นสุนับสีดำโผล่ออกมา, มันมองอีวานด้วยตาสองข้าง

ในตรอกที่มืดสลัว, แมวดำและสุนัขดำมองหน้ากัน, ทั้งสองมองอีกฝั่งประมาณสามวินาที ทั้งสองฝั่งแสดงสีหน้าที่เหมือนกับมนุษย์ออกมาให้เห็นบนใบหน้าของพวกเขา

อีวานรู้ได้ในทันทีว่านั่นไม่ใช่สุนับจรจัด แต่เป็นซีเรียส แบล็ก

โชคของเขานั้นค่อนข้างดี, เขาหลบอยู่หลังถังขยะและบังเอิญเจอกับซีเรียส แบล็กที่แม้กระทั่งกระทรวงเวทมนตร์ยังไม่สามารถหาพบได้

เช่นเดียวกับที่อีวานรู้ว่าเขาเป็นใคร,ซีเรียส แบล็กก็รู้ในทันทีว่าแมวดำตัวนั้นเป็นแอนนิเมจัส, เขาแสดงให้อีวานเห็นท่าทางอันดุร้ายและคำรามออกมาสองครั้ง

บรรยากาศเริ่มตึงเครียด, อีวานรู้สึกได้ถึงอันตราย

กล้ามเนื้อของเขาตึงเครียด ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบสนอง, ซีเรียสก็วิ่งหนีไป

อีกฝั่งหนึ่งหนีออกไป, อีวานอึ้งไปครู่หนึ่ง, เขาพึ่งรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น, ไม่นานเขาก็ไล่ตามแบล็กไป

แมวไล่กวดสุนับในตรอกมืดสลัวในใจกลางลอนดอน, คนอื่นจะคิดยังไงถ้าพวกเขาเห็นฉากแปลกๆนี้

ทั้งสองคนนั้นรวดเร็ว, เร็วยิ่งกว่าแมวและสุนัขธรรมดามาก

ร่างแมวดำของอีวานนั้นแข็งแกร่ง เขาเพียงต้องการเพียงแค่การยันพื้นเบาๆก่อนที่เขาจะกระโจนไปไกลกว่าเมตร, เขาลดระยะห่างระหว่างเขากับซีเรียส แบล็กให้สั้นลงอย่างรวดเร็ว

ความอดทนของซีเรียส แบล็กนั้นดีกว่าของอีวาน แต่การที่อยู่ในคุกกว่าสิบสองปีและการหลบซ่อนตัวอีกหนึ่งเดือนก็ทำให้ต้องเสียบางอย่างเป็นค่าตอบแทน

อีวานยิ้มสดใส เขาบังคับให้อีกฝั่งเข้าไปในทางตัน

ซีเรียส แบล็กก้าวกลับมาอย่างระมัดระวัง เขาไม่มีที่ไหนที่จะหนีไปได้, เขาแยกเขี้ยวของเขาออกมา,เสียงคำรามของเขาดังขึ้น, เขาจ้องไปที่อีวาน เขาหยุดไปพักหนึ่งก่อนที่เขาจะตัดสินใจและวิ่งไปหาอีวาน

ไม่คาดคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะรีบพุ่งเข้ามาหาเขา อีวานกระโดดกลับไปหนึ่งเมตร

ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่าเขาทำอะไรที่โง่เงา, ทำไมเขาต้องไล่ล่าซีเรียส แบล็ก

เขาต้องการที่จะคุยกับอีกฝ่ายด้วยร่างมนุษย์, บางทีมันอาจทำให้แผนการจับปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์และเหตุการณ์ในปีนี้คลี่คลายอย่างราบรื่นก็ได้

แต่เขานั้นไม่มีมานาเหลือ, เขาไม่สามารถเปลี่ยนร่างกลับไปเป็นมนุษย์ในระยะเวลาสั้น, ได้เห็นซีเรียส แบล็กเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆทำให้อีวานต้องก้าวถอยหลังอย่างต่อเนื่อง

บรรยากาศตึงเครียดยิ่งว่าเดิม, อีวานร้องเหมียวออกมาอย่างอ่อนแรง, การก้าวเท้าของแบล็กไม่หยุดลง แต่กลับดุร้ายยิ่งกว่าเดิม

เขาไม่สามารถที่จะสื่อสารกับเขาได้ ดังนั้นอีวานตัดสินที่จะหันและวิ่งหนีไป

เขาสามารถรู้สึกได้ว่าซีเรียส แบล็กกำลังไล่ตามเขาดังนั้นอีวานจึงเร่งความเร็วขึ้น เมื่อเขาเลี้ยวละวิ่งผ่านสวนหย่อมไป เขาเห็นร่างร่างหนึ่งกำลังถือกล่องขนาดใหญ่ตรงหัวมุมถนนที่มืดสลัว

อีวานประหลาดใจเมื่อเขาเข้ามาใกล้ขึ้น เข้ารู้ว่าคนคนนั้นคือใคร

****************************************************************

แฮร์รี่นั้นแทบจะยืนไม่ได้, เขาตัวสั่นไปหมด, เขาพึ่งทำให้มาร์จอรี เดอร์สลีพองเป็นบอลลูน แต่เธอก็ไม่ควรที่จะมาดูถูกพ่อแม่ของเขา

เขารู้มาจากเพื่อนของเขาอีวาน ว่าพ่อแม่ของเขาตายเพราะสู้กับโวลเดอมอร์ เขาภูมิใจในตัวของพ่อและแม่ของเขา, พวกเขาตายเพื่อปกป้องเขา ดังนั้นเขาจึงไม่เสียใจที่ใช้เวทมนตร์กับเธอ

เขาเก็บสัมภาระของเขา, เดินไปหลายบล็อค, และตอนนี้เขาอยู่ในโลกของมักเกิ้ลที่มืดมิดโดยที่ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนดี

ที่เลวร้ายที่สุดของทั้งหมดคือเขาพึ่งจะใช้เวทมนตร์ ซึ่งนั้นหมายความว่าเขาเกือบจะมั่นใจแล้วว่าเขาจะถูกไล่ออกจากฮอกวอตส์ เขารู้ว่าเขาได้ทำผิดกฏหมายที่จำกัดการใช้เวทมนตร์สำหรับผู้เยาว์อย่างรุนแรง ดังนั้นการตอบสนองของกระทรวงจึงจะไม่ทำให้เขาประหลาดใจ

ตอนนี้เขาควรทำอย่างไรดี, เขาขอให้เฮ็ดวิกส่งจดหมายไปหาอีวาน บางทีเขาอาจจะไปอยู่บ้านของคนฝ่ายเนื่องจากบ้านของเขาก็อยู่ไม่ไกล แต่แฮร์รี่ก็ลังเลในเดี๊ยวนั้น, เขาไม่ต้องการที่จะสร้างปัญหาให้กับอีวานเนื่องจากเขาค่อนข้างที่จะแน่ใจแล้วว่าเขาจะถูกไล่ออกแน่ๆ

แฮร์รี่ก้มมองที่ไม้กายสิทธิ์ที่อยู่ในมือของเขาและถ้าชะตากำหนดให้เขาถูกไล่ออกแล้วเวทมนตร์เล็กๆน้อยๆก็คงจะไม่เป็นปัญหาอะไร กระเป๋าเดินทางของเขามีผ้าคลุมล่องหนของพ่ออยู่ ถ้าเขาใช้เวทมนตร์บนกระเป๋าเดินทางเพื่อทำให้มันเบาลงและผูกกระเป๋าไว้กับไม้กวาดของเขา เขาสามารถคลุมตัวเองด้วยเสื้อคลุมและบินไปลอนดอนเพื่อนำเงินทั้งหมดของเขาออกมาจากธนาคารกริงกอตส์

หลังจากนั้นเขาจะได้ออกผจญภัย!

ความคิดนั่นแย่มาก แต่เขาไม่สามารถนั่งอยู่ตรงริมถนนตลอดทั้งคืน หรือไม่เขาคงจะได้อธิบายกับตำรวจมักเกิ้ลว่าเขาถึงอยู่บนถนนตอนเที่ยงคืนพร้อมกับกระเป๋าเดินทางที่เต็มไปด้วยหนังสือเวทมนตร์และไม้กวาด

หลังจากนั้นไม่กี่นาทีแฮร์รี่ก็ได้ตัดสินใจ เขาเปิดกระเป๋าเดินทางและมองหาผ้าคลุมล่องหน

ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงบางคนหรือบางอย่างกำลังเข้ามาใกล้เขา

“ลูมอส” แฮร์รี่พูดเบาๆ, แสงสีขาวจางๆถูกสร้างขึ้นโดยปลายไม้กายสิทธิ์ของเขา

ในวินาทีต่อมา, เขาเห็นลูกแมวตัวเล็กสีดำล้วนวิ่งมาที่เขา, มันกระโดดขึ้นมาที่แขนของเขา