บทที่ 9 ตัวตนที่แท้จริงของหยวนหลิงเอ๋อร์

บทที่ 9 ตัวตนที่แท้จริงของหยวนหลิงเอ๋อร์

ข้าคือหยวนหลิงเอ๋อร์ และข้าคือผู้กลับชาติมาเกิด

ในชีวิตก่อน ภายใต้การปกป้องของบิดา ข้าใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบายยิ่งนัก เมื่ออายุได้ยี่สิบสามปี ข้าก็บรรลุถึงระดับมหาปราชญ์วิญญาณ ระดับ 70 แล้ว

ข้าคิดว่าชีวิตเช่นนี้จะดำเนินต่อไป

จนกระทั่ง

บิดาบอกกับข้าว่า

เขาคือคนของสำนักวิญญาณยุทธ์

ในเวลานั้น สำนักวิญญาณยุทธ์ได้ก่อตั้งจักรวรรดิวิญญาณยุทธ์ขึ้นมาแล้ว และกำลังทำสงครามกับกองกำลังพันธมิตรของสองจักรวรรดิใหญ่

บิดากล่าวว่า

เขาจำต้องกลับไปและทำหน้าที่ของตนเพื่อสำนักวิญญาณยุทธ์

ข้าต้องการจะติดตามเขาไป

ทว่าบิดากลับปฏิเสธข้า

เขาบอกกับข้าอย่างหนักแน่นว่า

สำนักวิญญาณยุทธ์จะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน และการไปที่นั่นก็ไม่ต่างอันใดกับการรนหาที่ตาย

ข้าถามเขาว่า ในเมื่อสำนักวิญญาณยุทธ์จะต้องพ่ายแพ้ การที่เขาไปเช่นนี้มิใช่การรนหาที่ตายหรอกหรือ?

เขากลับบอกข้าว่า นี่คือโชคชะตาของเขา และเขาไม่อาจหลีกหนีมันไปได้

เขาเดินทางสู่สนามรบ

ในเวลาต่อมา ดังที่คาดไว้

สำนักวิญญาณยุทธ์พ่ายแพ้

ไอ้สุนัขรับใช้ที่ชื่อว่าเทพสมุทรผู้นั้นกล่าวว่า เขาจะปฏิบัติต่อผู้แปรพักตร์จากสำนักวิญญาณยุทธ์ด้วยความเมตตา

ทว่าเขากลับบั่นคอบิดาของข้า

และนำไปแขวนประจานไว้บนกำแพงเมือง

เพียงเพราะบิดาของข้าเคยทำร้ายคนที่ชื่อว่าเสียวอู่

ข้าเริ่มฝึกฝนอย่างบ้าคลั่งทั้งวันทั้งคืน โดยวางแผนที่จะแก้แค้นให้บิดาหลังจากบรรลุถึงระดับหนึ่งร้อยและกลายเป็นเทพ

ระหว่างการเดินทางข้ามทวีป ข้าได้พบเห็นโศกนาฏกรรมมากมาย

จักรวรรดิเทียนโต่วและจักรวรรดิซิงลั่วแบ่งแยกดินแดนของสำนักวิญญาณยุทธ์ กองทหารของพวกเขาบุกกวาดล้างราวกับหวีซี่ถี่

ตระกูลจระเข้ทองคำเลือนหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ การสืบทอดของพวกเขาสิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์

ชายฉกรรจ์ทุกคนของสี่สำนักล่างถูกประหารชีวิต และสำหรับเด็กๆ มีเพียงผู้ที่มีพลังวิญญาณแต่กำเนิดไม่เกินระดับห้าเท่านั้นที่ได้รับการละเว้น สิ่งนี้แทบจะเป็นการดับอนาคตของสี่สำนักล่างไปโดยปริยาย

อดีตสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งจักรวรรดิวิญญาณยุทธ์ถูกปิดผนึกพลังวิญญาณ และหลังจากถูกย่ำยีโดยแม่ทัพหลายคนในคืนหนึ่ง นางก็ปลิดชีพตนเองด้วยความทุกข์ทรมาน เพื่อปกปิดเรื่องอื้อฉาวนี้ สองจักรวรรดิใหญ่ได้สร้างข้ออ้างอันโง่เขลาขึ้นมา...

ว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์นั้นจงรักภักดีและตั้งใจที่จะตายตามองค์สังฆราชไป

ส่วนผู้นำสูงสุดหลังจากที่สำนักวิญญาณยุทธ์พ่ายแพ้ อดีตเทพทูตสวรรค์

เบื้องหน้า ไม่มีผู้ใดกล้าแตะต้องนาง

ทว่าในเงามืด...

ข้ารู้เรื่องราวเหล่านี้ดี

ข้าเชื่อว่าถังซานก็รู้เรื่องเหล่านี้เช่นกัน

ทว่าถังซานกลับไม่ทำอันใดและไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

ในเวลาต่อมาข้าจึงเข้าใจว่า ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นไปตามความประสงค์ของถังซาน

มิเช่นนั้น ฮ่องเต้ของสองจักรวรรดิใหญ่จะกล้ากวาดล้างอดีตสมาชิกของสำนักวิญญาณยุทธ์ได้อย่างไร?

เพียงเพราะเทพสมุทรคือเทพ

และมือของเขาก็ไม่อาจแปดเปื้อนได้

หลายปีต่อมา ข้าบรรลุถึงระดับ 99

หลังจากพบว่ามรดกตำแหน่งเทพเกือบทั้งหมดบนทวีปถูกกลุ่มของถังซานจับจองไปจนสิ้น

ข้าจึงเลือกเดินบนเส้นทางที่เต็มไปด้วยความยากลำบาก...

การสร้างตำแหน่งเทพของข้าขึ้นมาเอง

ทว่าข้าก็ล้มเหลว

ในห้วงเวลาสุดท้ายของชีวิต

ข้าได้แต่คิดว่า

หากข้าสามารถย้อนเวลากลับไปในอดีตได้

ข้าจะต้องก้าวนำถังซานไปหนึ่งก้าวในทุกๆ ย่างก้าวอย่างแน่นอน

ข้าจะเดินบนเส้นทางของถังซาน เพื่อให้เขาไม่มีทางใดให้เดินอีกต่อไป

เมื่อข้าได้ความทรงจำในอดีตชาติกลับคืนมาโดยไม่ได้ตั้งใจ

ข้าก็พบว่าตนเองได้ย้อนเวลากลับมาในวัย 6 ขวบ

เดิมที ข้าต้องการจะบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดนี้ให้แก่ ‘ผู้ฟื้นคืนชีพ’ อย่างบิดาของข้าฟัง

ทว่าข้าก็พบว่าดูเหมือนจะมีกฎประหลาดบางอย่างคอยขัดขวางข้าอยู่

ข้าไม่อาจเอ่ยปากบอกเขาได้เลย

ไม่ใช่แค่เพียงข้าไม่อาจเอ่ยปากได้

แต่ข้ายังไม่อาจแสดงให้บิดาเห็นอย่างชัดเจนว่าข้าคือผู้กลับชาติมาเกิดได้อีกด้วย

มิเช่นนั้น

ข้าจะต้องตาย

นี่คือลางสังหรณ์ที่มาจากอดีตผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งเทพ

ทว่าถึงกระนั้น ข้าก็ได้วางแผนเส้นทางในอนาคตของข้าไว้เรียบร้อยแล้ว

ในชาตินี้

ข้าต้องการให้ถังซานผู้นั้น

ชดใช้หนี้เลือดของเขาอย่างสาสม!

ชั้นปีที่ 1 ห้อง 1

ในฐานะห้องเรียนหัวกะทิของสถาบันวิญญาจารย์ระดับต้น นักเรียนที่อยู่ภายในห้องนี้โดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็นนักเรียนชั้นยอดในหมู่นักเรียนใหม่ทั้งสิ้น

ยกตัวอย่างเช่น

ลู่เว่ย ผู้ซึ่งเพิ่งสร้างความฮือฮาที่ประตูโรงเรียน

อย่างไรก็ตาม ในยามนี้ ห้อง 1 ไม่ได้เป็นเพียงเวทีของลู่เว่ยแต่เพียงผู้เดียว

“เจ้าชื่ออันใด?”

ลู่เว่ยเอ่ยถามเจ้าอ้วนสวมแว่นตาน้อยผู้หนึ่งด้วยท่าทีหยิ่งยโส

หลังจากเอ่ยจบ

เขาก็ปรายตามองหยวนหลิงเอ๋อร์ที่อยู่ด้านหลัง เมื่อพบว่าหยวนหลิงเอ๋อร์ไม่ได้ให้ความสนใจเขาเลย

ลู่เว่ยจึงตัดสินใจที่จะแสดงความดุดันมากยิ่งขึ้นเพื่อเรียกร้องความสนใจจากหยวนหลิงเอ๋อร์

“เฮ้ ข้ากำลังถามเจ้าอยู่นะ เจ้าอ้วน”

หลังจากเอ่ยจบ

เขาก็ปรายตามองหยวนหลิงเอ๋อร์อีกครั้ง

เมื่อครู่นี้เขาลงทะเบียนพร้อมกับหยวนหลิงเอ๋อร์

เมื่อเขาได้เห็นวงแหวนวิญญาณพันปีของหยวนหลิงเอ๋อร์ เขาก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดที่จะมาเป็นลูกสมุนของนาง

นี่คือสิ่งที่บิดาของเขาสั่งสอนมา

“ข้าชื่ออาเจี๋ย หากเจ้าไม่ชอบเรียกเช่นนั้น ก็เรียกข้าว่าพี่เจี๋ยก็ได้ ข้ารับได้” เจ้าอ้วนสวมแว่นเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ผู้ที่จะถูกข่มขู่ได้ง่ายๆ เขาไม่หวั่นเกรงต่อการยั่วยุของลู่เว่ยและโต้กลับไปโดยตรง

“ฮึ่ม เจ้ามันช่างอ่อนหัดนัก” ลู่เว่ยจิ้มนิ้วไปที่อาเจี๋ยอย่างจองหอง

อาเจี๋ยเลิกคิ้วขึ้น ถอดแว่นตาเก็บไว้ และแสยะยิ้มอย่างดูแคลน “นี่เจ้ากำลังจะบอกว่าเจ้ากล้าหาญมากงั้นสิ~”

“โธ่เอ๊ย ข้าน่ะโคตรกล้าหาญเลยล่ะ จะบอกให้!” จมูกของลู่เว่ยแทบจะชี้ฟ้าอยู่รอมร่อ

ผลั๊วะ...

อาเจี๋ยซัดลู่เว่ยล้มลงไปกองกับพื้นด้วยหมัดเดียว ก่อนจะขึ้นคร่อมและระดมหมัดใส่เด็กน้อยอย่างต่อเนื่อง

“เรียกตัวเองว่ากล้าหาญงั้นหรือ! เรียกตัวเองว่ากล้าหาญงั้นหรือ! เรียกตัวเองว่ากล้าหาญงั้นหรือ!”

“อา! หยุดเถอะ พวกเจ้าหยุดเถอะ อย่าสู้กันอีกเลย!”

เด็กสาวหลายคนเริ่มกรีดร้อง

ความโกลาหลนี้ดึงดูดความสนใจของหยวนหลิงเอ๋อร์เช่นกัน

ในเวลานี้ หยวนหลิงเอ๋อร์กำลังวางโครงร่างวิธีการหยุดยั้งถังซานในอนาคต

ในมุมมองของนาง เจ็ดประหลาดแห่งสื่อไหลเค่อที่ถังซานและสหายก่อตั้งขึ้นนั้น ถือเป็นหายนะครั้งใหญ่ต่อตระกูลหยวนในภายภาคหน้า และจำเป็นต้องกำจัดทิ้งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

และในการจะกวาดล้างขุมกำลังหนึ่ง

วิธีที่ดีที่สุดก็คือ

การครอบครองขุมกำลังที่ทัดเทียมกัน

ถังซานมีเจ็ดประหลาดแห่งสื่อไหลเค่อ

แล้วเหตุใด ข้า หยวนหลิงเอ๋อร์ จึงจะมีเจ็ดประหลาดแห่งตระกูลหยวนบ้างไม่ได้เล่า?

เมื่อคิดได้เช่นนี้

หยวนหลิงเอ๋อร์จึงเบนสายตาไปทางอาเจี๋ยและลู่เว่ยที่กำลังกลิ้งเกลือกคลุกฝุ่นกันอยู่บนพื้น

“วิญญาณยุทธ์ สถิตร่าง!”

ลู่เว่ยดิ้นหลุดจากเงื้อมมือของพี่เจี๋ยและตะโกนลั่น

ก้านหญ้าผุดขึ้นมาจากมือของลู่เว่ย มันมีสีเขียวและปกคลุมไปด้วยขนปุย ทว่าสิ่งที่สะดุดตากว่านั้นคือวงแหวนวิญญาณร้อยปีสีเหลืองวงนั้น

“ลู่เว่ย วิญญาณยุทธ์: หญ้าอ้อ วิญญาจารย์หนึ่งวงแหวน ระดับ 11”

ลู่เว่ยแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ

เด็กสาวรอบๆ ต่างมีดวงตาเป็นประกายวิบวับไปหมดแล้ว

“วิญญาณยุทธ์ สถิตร่าง”

อาเจี๋ยก็ตะโกนขึ้นมาเช่นกัน

เส้นผมที่สั้นกุดของเขายาวสยายไปด้านหลังในพริบตา จมูกของเขาแปรเปลี่ยนเป็นคล้ายกับจมูกหมู ดวงตาเรียวยาวราวกับจันทร์เสี้ยว และมีเขี้ยวโผล่ออกมาจากริมฝีปากล่าง

“อาเจี๋ย วิญญาณยุทธ์: สุกร วิญญาจารย์ ระดับ 10”

อาเจี๋ยไม่มีวงแหวนวิญญาณ ทว่ากลิ่นอายของเขากลับเหนือกว่าลู่เว่ย

ลู่เว่ยตกอยู่ในสภาพไร้ทางสู้ราวกับกระต่ายขาวตัวน้อยเบื้องหน้าพี่เจี๋ย เขาเอาแต่ถอยร่นอย่างต่อเนื่อง

หยวนหลิงเอ๋อร์พิจารณาเสื้อผ้าของอาเจี๋ยอย่างระมัดระวัง

วัสดุของมันไม่ได้ดีนัก

แม้นจะไม่ได้เป็นนักเรียนทุน แต่ครอบครัวของเขาก็คงไม่ได้ร่ำรวยเฉกเช่นลู่เว่ย

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ว่าเหตุใดอาเจี๋ยจึงแข็งแกร่งแต่กลับไร้ซึ่งวงแหวนวิญญาณ

นั่นเพราะครอบครัวของอาเจี๋ยไม่อาจแบกรับภาระค่าใช้จ่ายสำหรับวงแหวนวิญญาณให้บุตรของตนได้

ป่าวิญญาณอสูรล้วนถูกปิดกั้นโดยรัฐ การจะเข้าไปได้ จำเป็นต้องมีป้ายคำสั่งจากสำนักวิญญาณยุทธ์และการรับรองจากขุนนางถึงสามคน

วิญญาจารย์สามัญชนย่อมไม่มีเงื่อนไขเหล่านี้

พวกเขาทำได้เพียงเดินทางไปยังป่าวิญญาณอสูรตามธรรมชาติ

และการไปยังสถานที่เหล่านั้นโดยปราศจากผู้แข็งแกร่งคอยหนุนหลัง ก็เต็มไปด้วยภยันตรายนานัปการ

ดังนั้นวงแหวนวิญญาณวงแรกของวิญญาจารย์สามัญชนส่วนใหญ่ จึงได้มาจากการล่าวิญญาณอสูรแบบสุ่มๆ

วงแหวนวิญญาณสิบปีจึงกลายเป็นเรื่องปกติ

อาเจี๋ยคงไม่ใช่คนประเภทที่ยอมรับสิ่งใดก็ได้ง่ายๆ เขามีความคิดและความทะเยอทะยานเป็นของตนเอง ต้องการวงแหวนวิญญาณระดับร้อยปี ดังนั้นเขาจึงมุ่งมั่นฝึกฝนมาโดยตลอดโดยยังไม่ได้รับมันมา

เมื่อนางวิเคราะห์จนจบ

หยวนหลิงเอ๋อร์ก็หัวเราะเบาๆ

และก้าวเข้าไปแทรกกลางระหว่างทั้งสอง

“พวกเจ้ามีฝีมือดีทีเดียว สนใจจะเข้าร่วมทีมของข้าหรือไม่?”

“เจ้าเป็นผู้ใด... ข้ายินดี!”

ลู่เว่ยตอบตกลงในทันที เขาได้เห็นวงแหวนวิญญาณพันปีของหยวนหลิงเอ๋อร์แล้ว และไม่มีแรงต้านทานใดๆ เลยที่จะปฏิเสธการเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของนาง

ทว่าเรื่องราวกลับยุ่งยากกว่านั้นเมื่อเป็นพี่เจี๋ย

“ข้าไม่ยินดี”

อาเจี๋ยดื้อรั้นเป็นอย่างมาก “ข้าจะไม่ยอมเป็นสุนัขรับใช้ของพวกขุนนางหรอกนะ”

“เจ้าด่าผู้ใดเป็นสุนัขรับใช้กัน!” ลู่เว่ยโกรธเกรี้ยวขึ้นมาในทันที

นั่นไม่ใช่การด่าทอเขากลายๆ หรอกหรือ?!

“ข้าไม่ใช่ขุนนาง สิ่งที่ข้าเชิญชวนพวกเจ้าเข้าร่วมเป็นเพียงทีมๆ หนึ่ง และมันจะไม่มีข้อจำกัดต่ออนาคตของพวกเจ้ามากนักหรอก”

หยวนหลิงเอ๋อร์อธิบาย

“...” อาเจี๋ยไม่เอ่ยสิ่งใด ทว่าแววตาของเขากลับแสดงออกถึงความไม่เชื่อถืออย่างชัดเจน

“ข้าสามารถช่วยเจ้าให้ได้มาซึ่งวงแหวนวิญญาณวงแรก ระดับร้อยปีได้นะ” หยวนหลิงเอ๋อร์หงายไพ่ตายของนางออกมา “ในชั้นเรียนนี้ มีเพียงพวกเจ้าสองคนเท่านั้นที่ข้าเห็นว่าคู่ควร ข้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่าพวกเจ้าจะเข้าร่วม”

“เจ้าจะรับประกันเรื่องนั้นได้อย่างไร?”

อาเจี๋ยเริ่มหวั่นไหว

เป็นดั่งที่หยวนหลิงเอ๋อร์คาดการณ์ไว้ ครอบครัวของอาเจี๋ยไม่อาจแบกรับราคาของวงแหวนวิญญาณระดับร้อยปีได้จริงๆ

“ข้าจะไม่ผิดคำพูดอย่างแน่นอน” หยวนหลิงเอ๋อร์ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ผีเสื้อเทพธิดาแห่งแสงของนางออกมา วงแหวนวิญญาณสีม่วงพันปีลอยล่องขึ้น ท่ามกลางวิญญาณยุทธ์อันเจิดจรัส นางเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ

วงแหวนวิญญาณวงแรก ระดับพันปี!

“ข้าตกลง”

เมื่อได้เห็นวงแหวนวิญญาณพันปี อาเจี๋ยก็รู้สึกวางใจ

บนทวีปแห่งนี้ ความแข็งแกร่งคือสิ่งที่ได้รับการเคารพยกย่อง

การรับประกันจากผู้ที่ในอนาคตจะกลายเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์

เขาย่อมเชื่อมั่นในสิ่งนั้น

“แล้วทีมของเราชื่อว่าอันใดหรือ?” ลู่เว่ยเป็นคนร่าเริง และเอ่ยถามขณะกระโดดโลดเต้นไปมา

ในที่สุดก็จะได้เป็นลูกสมุนของว่าที่ราชทินนามพรหมยุทธ์แล้ว

ช่างน่าตื่นเต้นยิ่งนัก!

“กลุ่มล้างบางซาน”

หยวนหลิงเอ๋อร์กล่าวอย่างราบเรียบ ทว่ากลับขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแน่น

“ล้างบางซาน!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═