บทที่ 8 - ที่มาของพลังพิเศษ ชาร์จพลังด้วยที่ต้มน้ำ พลิกสถานการณ์

บทที่ 8 - ที่มาของพลังพิเศษ ชาร์จพลังด้วยที่ต้มน้ำ พลิกสถานการณ์

เกจพายุของยาสุโอะสะสมจนเต็ม เตรียมพร้อมปล่อยพายุหมุนอีกครั้ง

ตอนนี้มินเนี่ยนอยู่ใต้ป้อมของอีกฝ่าย หยวนเมิ่งบังคับน็อกซัสหันหลังเตรียมเดินหนี

"คิดจะหนีเหรอ เอาชีวิตมาทิ้งซะเถอะ"

ยาสุโอะพุ่งตัวต่อเนื่องเข้ามาใกล้น็อกซัส หยวนเมิ่งจำใจต้องกดแฟลชเพื่อหลบสกิล

"โซเรียเกทง"

ยาสุโอะกดแฟลชตามด้วยอีคิว ต่อด้วยอัลติเมตและอิกไนต์แบบไร้รอยต่อ น็อกซัสที่ลอยอยู่กลางอากาศรับดาเมจมหาศาลเข้าไปเต็มๆ ยังไม่ทันตกถึงพื้นยาสุโอะก็โจมตีธรรมดาต่อด้วยสกิลคิวซ้ำอีกที

คุณถูกสังหาร

วิญญาณของน็อกซัสลอยหลุดออกจากร่างและลอยกลับไปที่บ่อน้ำ

"เกมแรก ยาสุโอะเอาชนะน็อกซัสไปได้ นักศึกษาเอกตำรวจเป็นฝ่ายชนะ"

เสียงของเถ้าแก่อ้วนดังขึ้นมาถูกจังหวะพอดี

คนในร้านเน็ตต่างทำหน้าเหมือนเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ไม่มีใครส่งเสียงโห่ร้องดีใจอะไร

หลายคนส่ายหน้า คิดว่าผลแพ้ชนะมันชัดเจนแล้ว จึงทยอยเดินกลับไปนั่งที่ตัวเองและกดเข้าเกมเล่นต่อ

"ขอเวลานอก ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ"

จู่ๆ หยวนเมิ่งก็ลุกพรวดขึ้นมาแล้วลากเซี่ยเชาฉวินเดินไปทางห้องน้ำ

"ฮ่าๆ หนีไปฉี่งั้นเหรอ หนีพระได้แต่หนีวัดไม่ได้หรอกเว้ย"

"ถ้าสิบนาทีแกยังไม่กลับมาจะถือว่าแกแพ้ ถ้าไม่ยอมจ่ายเงินสองพันหยวน ฉันจะกระทืบแกให้ฟันร่วงหมดปากเลยคอยดู"

หลิวหมางลุกขึ้นยืนตะโกนไล่หลังหยวนเมิ่งที่มุดหัวเข้าห้องน้ำไป

ท่าทางของผู้ชนะทำให้เขารู้สึกเหนือกว่า ทำตัวราวกับเป็นยอดฝีมือที่ไร้คู่ต่อสู้

"หยวนเมิ่ง แกลากฉันมาห้องน้ำทำไมวะ แบบนี้ก็แพ้ชัวร์สิ เกมหน้าแกออกของแทงก์ซะนะ เลิกใช้รูนแครี่บ้าบอนั่นได้แล้ว อย่างน้อยก็ยังพอมีลุ้นชนะบ้าง"

ตอนนี้เซี่ยเชาฉวินสติแตกไปเรียบร้อยแล้ว

หยวนเมิ่งเพิ่งโดนหลอกเงินไปแปดพันหยวน ค่ารักษาพยาบาลก็ยังค้างอยู่อีกพันสองร้อยหยวน ถ้าแพ้พนันครั้งนี้อีกก็ต้องเสียเงินอีกสองพันหยวนเลยนะ

"ใจเย็นก่อน ตั้งสติหน่อย"

ตอนนี้หยวนเมิ่งเองก็เหงื่อตกเต็มหน้า เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมความรู้สึกเหมือนโดนไฟชอร์ตตอนเมื่อคืนถึงได้หายวับไปดื้อๆ

ไฟชอร์ตเหรอ

ไฟฟ้า

"เซี่ยเชาฉวิน รีบช่วยหาดูหน่อยว่ามีที่ต้มน้ำบ้างไหม"

จู่ๆ ก็มีความคิดบรรเจิดแล่นเข้ามาในหัวของหยวนเมิ่ง เขาเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว

"ที่ต้มน้ำ แกบ้าไปแล้วเหรอ เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ยังจะหาที่ต้มน้ำไปทำไมวะ"

"แกรีบเสิร์ชหาคลิปวิดีโอสอนเล่นน็อกซัสสู้กับยาสุโอะด่วนเลย กอดขาพระพุทธรูปตอนจวนตัวแบบนี้ เผื่อจะหาวิธีเอาชนะได้บ้าง"

เซี่ยเชาฉวินแทบจะเป็นบ้ากับพฤติกรรมเพี้ยนๆ ของหยวนเมิ่งไปแล้ว เวลาสำคัญขนาดนี้ยังมัวมานึกถึงที่ต้มน้ำอยู่อีก

"ไม่ต้องถามน่า ขอแค่หาที่ต้มน้ำเจอ ฉันก็ชนะการแข่งครั้งนี้ได้แน่"

หยวนเมิ่งจ้องหน้าเซี่ยเชาฉวินเขม็งเพื่อให้อีกฝ่ายเชื่อใจ

"เชี่ยเอ๊ย ตรงเก้าอี้ผู้ดูแลร้านชั้นล่างมีอยู่อันนึง ถ้าแกไม่ชนะอย่ามาหาว่าฉันไม่ช่วยนะเว้ย"

เซี่ยเชาฉวินหมุนตัววิ่งลงไปชั้นล่าง ไม่นานก็ถือที่ต้มน้ำแบบจุ่มกลับเข้ามาในห้องน้ำ

"ฮ่าๆ ฉันตาฝาดไปหรือเปล่าวะ เข้าห้องน้ำแล้วขี้แข็งเกินไป เลยต้องเอาที่ต้มน้ำไปอุ่นให้อ่อนลงก่อนกินหรือไง"

เสียงหัวเราะเยาะของหลิวหมางทำให้คนทั้งชั้นสองระเบิดเสียงหัวเราะครืนใหญ่

"จะให้ทำไงต่อ"

เซี่ยเชาฉวินถือที่ต้มน้ำไว้ในมือพลางเอ่ยถามด้วยความร้อนรน

หยวนเมิ่งเสียบปลั๊กที่ต้มน้ำเข้ากับเต้ารับริมอ่างล้างหน้า เปิดก๊อกน้ำ แล้วเอาที่ต้มน้ำจ่อไว้ใต้น้ำที่ไหลลงมา

"แกช่วยถือที่ต้มน้ำไว้หน่อยนะ ถ้าฉันทนไม่ไหว แกก็รีบดึงที่ต้มน้ำออกไปเลย"

หยวนเมิ่งสั่งเสียเสร็จก็ยื่นมือเข้าไปรองน้ำใต้ที่ต้มน้ำ กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านสายน้ำชอร์ตเข้าใส่ร่างกายของหยวนเมิ่งโดยตรง

เขานับหนึ่งถึงสิบในใจ เซี่ยเชาฉวินก็รีบดึงที่ต้มน้ำออกทันที

"เป็นไงบ้าง ได้ผลไหม"

หยวนเมิ่งสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น

"ได้ผล ฉันรู้สึกว่านี่ยังไม่ใช่ขีดจำกัด ขออีกรอบ"

หลังจากทำซ้ำติดๆ กันหลายสิบครั้ง หยวนเมิ่งถึงยอมให้หยุด ตอนนี้เขารู้สึกว่าทั่วทั้งร่างเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง เขาผลักม่านประตูแล้วเดินออกไป

"ฮ่าๆ กินอิ่มแล้วเหรอ ถ้าอิ่มแล้วก็มารับความตายต่อได้เลย อย่ามาทำให้ฉันเสียเวลา"

หลิวหมางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะขยี้บุหรี่ในปากลงบนที่เขี่ยบุหรี่ข้างๆ อย่างแรง

หยวนเมิ่งยิ้มเยาะ ความมั่นใจอันแรงกล้าฉายชัดบนใบหน้าของเขา

"เหอะ"

หลิวหมางเบ้ปากอย่างดูแคลนแล้วเริ่มสร้างห้องสำหรับเกมที่สอง

หยวนเมิ่งที่นั่งอยู่บนเก้าอี้รู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าที่แล่นพล่านจากหน้าอกไปทั่วร่าง

พอเขามองไปที่หน้าจอ ตัวเขาก็ราวกับกลายเป็นกระแสไฟฟ้าสายหนึ่งแล้วพุ่งทะลุเข้าไปในนั้น

ในสายตาของคนอื่นมันเป็นเพียงแค่เสี้ยววินาที แต่สำหรับหยวนเมิ่งแล้วกลับรู้สึกยาวนานเหลือเกิน

สำเร็จแล้ว

หยวนเมิ่งตื่นเต้นสุดขีด ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่าระบบไม่ได้เกิดบั๊ก แต่เป็นเพราะเขาได้รับพลังพิเศษแปลกประหลาดนี้มาต่างหาก

"กองทัพเคลื่อนพล"

เสียงแตรศึกอันฮึกเหิมดังมาจากในเกมอีกครั้ง หยวนเมิ่งซื้อรองเท้ากับยาฟื้นฟูเลือดสองขวดออกจากฐาน

"โห พกโกสต์กับอิกไนต์มาด้วย เปลี่ยนแผนการเล่นแล้วสินะ"

"แต่ก็ยังใช้รูนแครี่เหมือนเดิมนี่หว่า"

เสียงวิพากษ์วิจารณ์จากคนรอบข้างดังเข้าหูหลิวหมาง แอบทำให้เขาดีใจอยู่ลึกๆ

เขาแอบกลัวว่าไอ้หมอนี่จะเล่นเพลย์เซฟแล้วลากเกมยาวไปสู้กันช่วงท้ายเกม แบบนั้นคงรับมือยากน่าดู

ในเมื่อมันอยากรนหาที่ตาย หลิวหมางก็ไม่ขัดข้องที่จะสงเคราะห์ส่งมันไปลงนรก

"ฮาซากิ"

พอเลเวลหนึ่ง หลิวหมางก็เดินหน้าเข้าไปกะจะแทงหยวนเมิ่งสักดาบเหมือนเดิม

เสียงโซ่ตรวนดังกระหึ่มขึ้น ตามมาด้วยเสียงกดใช้อิกไนต์และโกสต์พร้อมกัน

"เลเวลหนึ่งดันอัปสกิลอีมา ดึงเข้าไปตีแลกแบบนี้คงฆ่าให้ตายยาก พลังโจมตียังไม่เยอะพอ แต่ก็ช่วยทำดาเมจได้เยอะอยู่ ช่วงต้นเกมถือว่าสร้างความได้เปรียบไปได้เยอะเลย"

"บ้าเอ๊ย"

หลิวหมางพยายามบังคับยาสุโอะให้ถอยหนี แต่ก็เสียดายไม่อยากกดใช้แฟลช คิดว่าเต็มที่ก็แค่โดนตอดเลือดไปครึ่งหลอดแล้วค่อยกลับไปยืนใต้ป้อม

โจมตีธรรมดา ตามด้วยโจมตีธรรมดาอีกที

"คริติคอล ตีติดคริแล้ว"

หลอดเลือดของยาสุโอะหดฮวบราวกับหายวับไปกับตา โดนฟันดาบเดียวเลือดหายไปเกือบครึ่งหลอด

"ตู้ม"

ยาสุโอะที่เลือดเหลือน้อยนิดรีบกดแฟลชหนีสุดชีวิต แต่น็อกซัสที่กดใช้โกสต์ไว้ก็วิ่งไล่ตามเข้าไปฟันธรรมดาถึงในป้อม

"เชี่ย ตีติดคริอีกแล้ว"

ยาสุโอะร่วงลงไปกองกับพื้น วิญญาณที่เต็มไปด้วยความแค้นลอยขึ้นสู่ท้องฟ้ากลับไปที่บ่อน้ำ

คุณสังหารศัตรู

"พระเจ้าช่วย รู้ผลตั้งแต่เลเวลหนึ่งเลย"

"น็อกซัสผู้สังหารหมู่ฆ่าตัดหัวยาสุโอะสายลมกรด นักศึกษาเอกคอมพิวเตอร์เป็นฝ่ายชนะ"

"คะแนนเสมอกันหนึ่งต่อหนึ่ง เกมตัดสินมาถึงแล้ว เข้าสู่ช่วงแมตช์พอยต์"

เสียงเฮลั่นของเถ้าแก่อ้วนทำให้พวกเด็กติดเกมชั้นล่างแห่กันวิ่งขึ้นมาดู

"อะไรนะ ฝั่งเอกคอมตีตื้นขึ้นมาได้แล้วเหรอ เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นวะ"

คนที่เพิ่งเริ่มเกมและคิดว่ารู้ผลไปแล้วต่างพากันมุงดู อยากรู้ว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น

"เชี่ยเอ๊ย ตีติดคริทุกดาบ โหดสลัดรัสเซีย"

กลุ่มนักศึกษาที่มุงดูอยู่เล่าเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นให้ฟัง ทำเอาทุกคนถึงกับสูดปากด้วยความทึ่ง

"เป็นไปไม่ได้ แกใช้โปรแกรมโกงใช่ไหม"

หลิวหมางขึ้นไปยืนบนเก้าอี้แล้วตะคอกใส่หยวนเมิ่ง

"อะแฮ่ม น้องชาย ถ้าเธอไม่เชื่อใจเขาก็ควรจะเชื่อใจชื่อเสียงของร้านเน็ตเรานะ"

"ฉันขอเอาชื่อเถ้าแก่ร้านเน็ตหลานจิงหลิงเป็นประกันเลยว่า การแข่งขันครั้งนี้ยุติธรรมและโปร่งใสที่สุด ไม่มีทางมีโปรแกรมโกงเด็ดขาด"

"ถ้าเธอยังมีข้อสงสัย ทั้งสองฝ่ายสลับเครื่องกันแข่งใหม่เลยก็ได้"

คำพูดที่หนักแน่นของเถ้าแก่อ้วนทำให้หลิวหมางต้องยอมจำนน

"มาอีกตา ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแกจะดวงดีตีติดคริได้อีก"

หลิวหมางรีบกดส่งคำเชิญเข้าเกมที่สามทันที

"กองทัพเคลื่อนพล"

เสียงแตรศึกในเกมไม่สามารถทำให้จิตใจของหยวนเมิ่งหวั่นไหวได้อีกต่อไป

[จบแล้ว]