บทที่ 7 - ออกของแหวกแนว น็อกซัสพกรูนคริติคอล

บทที่ 7 - ออกของแหวกแนว น็อกซัสพกรูนคริติคอล

"ทุกท่านสามารถเขียนชื่อคนที่จะลงพนันได้เลย ฝั่งนี้คือนักศึกษาเอกตำรวจ ส่วนฝั่งนี้คือนักศึกษาเอกคอมพิวเตอร์"

"รบกวนเขียนจำนวนเงินเดิมพันไว้ด้านล่าง แล้วเอาเงินไปให้ผู้ดูแลร้านเน็ตลงทะเบียน สุดท้ายก็นำกระดาษที่มีลายเซ็นผู้ดูแลร้านมาขึ้นเงินรางวัลได้เลย"

เถ้าแก่อ้วนหยุดพูดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะประกาศอัตราต่อรองออกมา

"เนื่องจากฝีมือของทั้งสองฝ่ายห่างชั้นกันเกินไป อัตราต่อรองของฝั่งนักศึกษาเอกตำรวจคือหนึ่งต่อหนึ่งจุดหนึ่ง"

"ส่วนอัตราต่อรองของฝั่งนักศึกษาเอกคอมพิวเตอร์คือหนึ่งต่อสอง"

"ยอดเดิมพันสูงสุดไม่เกินห้าร้อยหยวน ถ้าทุกคนไม่มีข้อโต้แย้งอะไรก็เริ่มลงพนันได้เลย"

พอทุกคนได้ยินว่ายอดเดิมพันสูงสุดแค่ห้าร้อยหยวน แถมอัตราต่อรองยังแค่หนึ่งจุดหนึ่ง ถ้าชนะก็ได้เงินเติมเน็ตแค่ห้าร้อยห้าสิบหยวน ความสนใจก็ลดฮวบลงทันที แต่มีก็ยังดีกว่าไม่มี

ถือซะว่าเป็นโบนัส เล่นสนุกๆ ขำๆ เป็นสีสันก็แล้วกัน

เห็นแต่ละคนลงพนันกันคนละสามสิบห้าสิบ ไปจนถึงสองสามร้อยหยวน แต่ทุกคนล้วนแทงฝั่งนักศึกษาเอกตำรวจชนะ ไม่มีใครแทงฝั่งนักศึกษาเอกคอมพิวเตอร์เลยสักคน

ผู้ชายคนที่ออกตัวเชียร์หยวนเมิ่งก่อนหน้านี้ ตรวจสอบจำนวนเงินเสร็จก็ก้มหน้าก้มตาแทงฝั่งเอกตำรวจไปสามร้อยหยวนท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะของทุกคน

"ฉันแทงตัวเองห้าร้อยหยวน พนันว่าตัวเองชนะ"

คำพูดของหยวนเมิ่งทำให้การแข่งขันที่ดูจืดชืดกลับมาน่าสนใจขึ้นทันที

เมื่อเห็นหน้าตาเจื่อนๆ ของเถ้าแก่อ้วน หยวนเมิ่งก็พูดท้าทาย "ทำไมล่ะ พนันว่าตัวเองชนะไม่ได้เหรอ"

"เชี่ย นี่มันเอาเงินมาแจกพวกฉันชัดๆ ฉันก็แทงห้าร้อยหยวน พนันฝั่งเอกคอมพิวเตอร์ชนะ"

ท่าทางมั่นใจเต็มเปี่ยมของเซี่ยเชาฉวินทำให้ผู้คนรอบข้างเริ่มซุบซิบนินทากันยกใหญ่

"ฉันก็แทงฝั่งเอกคอมพิวเตอร์ชนะ ห้าร้อยหยวนเหมือนกัน"

ในที่สุดเจียงเหรินเชาก็ได้ระบายความอัดอั้น เขามองคนรอบข้างด้วยความสะใจ แทบจะเอาคำว่าไอ้โง่แปะไว้บนหน้าผากเพื่อเย้ยหยันทุกคน

เถ้าแก่อ้วนสั่งให้ผู้ดูแลร้านรับเงินมาและจดบันทึกไว้

ยังไงซะผลจะออกมาแพ้หรือชนะเขาก็ไม่ขาดทุนอยู่ดี อย่างมากก็แค่แถมเวลาเล่นเน็ตให้เยอะหน่อย

เงินก็ยังอยู่ในกระเป๋าเขาเหมือนเดิม เต็มที่ก็แค่เปลืองค่าไฟเพิ่มขึ้นนิดหน่อยเท่านั้น

"เอาล่ะครับ เพื่อความยุติธรรม โปรดเชิญผู้เข้าแข่งขันทั้งสองท่านมาที่โซนวีไอพีตรงกลางได้เลย คอมพิวเตอร์สองเครื่องนี้สเปกแรงที่สุดในร้านแล้ว แถมยังสเปกเดียวกันเป๊ะ"

"รับรองว่าไม่มีปัญหาเรื่องอุปกรณ์มีผลต่อฝีมือแน่นอน เชิญผู้เข้าแข่งขันทั้งสองฝ่ายประจำที่ครับ"

เถ้าแก่อ้วนสวมวิญญาณนักพากย์จำเป็น เริ่มพากย์การแข่งขันสดๆ ในร้านเน็ตทันที

เขาใช้ให้ผู้ดูแลร้านวิ่งลงไปชั้นล่างรอบหนึ่ง จากนั้นก็เปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ทั้งสองเครื่องแล้วล็อกอินไอดีและรหัสผ่านให้เสร็จสรรพ

"ไอดีสองบัญชีนี้อยู่แรงก์โกลด์เซิร์ฟเวอร์สถาบันสงคราม มีรูนครบ แชมเปี้ยนครบ สกินเกือบทุกตัวก็มีหมด"

"ทั้งสองท่านสามารถจัดรูนและมาสเตอรี่ที่ถนัดได้เลย พอเตรียมตัวเสร็จก็กดเข้าโหมดสร้างห้องดวลเดี่ยวได้เลยครับ"

การอธิบายอย่างมืออาชีพของเถ้าแก่อ้วนทำให้หลายคนอดสงสัยไม่ได้ว่าเขาเป็นนักพากย์มืออาชีพหรือเปล่า ถึงได้คิดเผื่อและจัดการทุกอย่างได้รัดกุมไม่มีที่ติขนาดนี้

หลิวหมางมองหยวนเมิ่งด้วยสายตาท้าทาย "คิดดีหรือยัง จะส่งใครในกลุ่มพวกแกมาแข่ง"

หยวนเมิ่งปรายตามองเขาเรียบๆ "แกนั่นแหละ ถ้ากล้าเล่นยาสุโอะ ฉันก็จะให้แกได้ลิ้มรสฝันร้ายจากกิโยตินแห่งน็อกซัสเอง"

"ฮ่าๆ ฉันไม่ใช้ตัวอื่นหรอก แค่เล่นยาสุโอะก็เอาชนะแกได้สบายๆ อย่าหาว่าฉันรังแกเด็กก็แล้วกัน ฉันจะทำให้แกแพ้จนราบคาบเลยคอยดู"

รอยยิ้มมั่นใจปรากฏบนใบหน้าของหลิวหมาง สายตาที่มองหยวนเมิ่งราวกับคนขายเนื้อกำลังมองลูกแกะรอเชือด

เมื่อเห็นทั้งสองคนกำลังจัดรูนและมาสเตอรี่ เจียงเหรินเชาที่อยู่ข้างๆ ก็ถามเซี่ยเชาฉวินด้วยความตื่นเต้นปนกังวล "เป็นไงบ้าง มีโอกาสชนะไหม"

"ถึงหยวนเมิ่งจะใช้แผนยั่วโมโหให้อีกฝ่ายเลือกยาสุโอะมาเจอกับน็อกซัส ซึ่งเท่ากับว่าสกิลกำแพงลมของยาสุโอะแทบจะไร้ประโยชน์ก็เถอะ"

"แต่ประเด็นสำคัญคือเปลี่ยนไอดีเล่นนี่สิ พลังตีคริรัวๆ ของหยวนเมิ่งคงใช้ไม่ได้ โอกาสชนะมีน้อยมากบอกเลย"

ตอนนี้เซี่ยเชาฉวินรู้สึกเสียใจแล้วที่ตอนนั้นไม่ได้ห้ามหยวนเมิ่งไว้ ใครจะไปคิดล่ะว่าจะบานปลายกลายเป็นการตั้งวงพนันจนเถ้าแก่ร้านเน็ตต้องเข้ามายุ่งด้วย

สุดท้ายก็กลายเป็นการดวลเดี่ยวแบบแฟร์ๆ ไปซะงั้น

เจียงเหรินเชาเองก็หน้าสลด เมื่อกี้เขานึกว่าจะใช้ไอดีบั๊กของหยวนเมิ่งแข่ง แล้วให้อีกฝ่ายเปลี่ยนไปใช้ไอดีเซิร์ฟเวอร์ซาอุนซะอีก

เสียงอุทานดังขึ้นขัดจังหวะความเสียใจของเจียงเหรินเชา

"ฉันตาฝาดไปหรือเปล่าวะ น็อกซัสพกรูนคริติคอลมาเนี่ยนะ"

"ถ้าออกของแทงก์ก็ยังพอมีลุ้นชนะบ้าง แต่นี่ดันพกรูนความเร็วโจมตีมาด้วย นี่มันสายออกของแบบพวกแครี่ชัดๆ"

"แหวกแนวสุดๆ กะจะใช้แผนพิสดารล่ะสิ แต่คิดตื้นไปหน่อยนะไก่อ่อน"

หลิวหมางที่อยู่ข้างๆ ยิ้มเยาะมุมปาก

เขาส่ายหน้าแล้วหันไปมองหยวนเมิ่ง "พร้อมหรือยัง ดาบใหญ่ของฉันมันหิวกระหายจนทนไม่ไหวแล้วเว้ย"

หยวนเมิ่งกดส่งคำเชิญเข้าเกมพร้อมกับสวนกลับ "ประโยคนี้ฉันต้องเป็นคนพูดต่างหากล่ะ เตรียมตัวตายหรือยัง"

หลิวหมางโกรธจนกัดฟันกรอด ถลึงตาใส่พร้อมกับเค้นเสียงลอดไรฟัน "หวังว่าตอนที่แกตายใต้คมดาบของฉัน ปากแกจะยังเก่งแบบนี้อยู่นะ"

"กองทัพเคลื่อนพล"

เสียงแตรศึกดังแว่วมาจากในเกม ผู้ชมรอบๆ ต่างจ้องมองการเล่นของทั้งสองคนตาไม่กะพริบ

หยวนเมิ่งเลือกน็อกซัสพร้อมกับซื้อดาบโดรันออกจากบ่อ ทำเอาคนดูรอบๆ พากันส่ายหน้า

"ฮาซากิ"

หลิวหมางที่เล่นยาสุโอะก็ซื้อดาบโดรันมาเหมือนกัน เขากดสกิลคิวแทงมินเนี่ยนเพื่อสะสมเกจพายุ

จากนั้นก็กดวาร์ปกลับฐานแล้วกดยกเลิกสลับไปมาอยู่กับที่เพื่อยั่วยุประสาทอีกฝ่าย

หยวนเมิ่งรู้ดีว่าเลเวลหนึ่งคือช่วงนาทีทองของตัวเอง แต่เมื่อต้องเจอกับยาสุโอะที่รักษาระยะห่าง เขาก็ไม่มีทางฆ่าอีกฝ่ายได้เลย

ยิ่งอีกฝ่ายมีทั้งแฟลชและอิกไนต์พร้อมใช้งานด้วย สุดท้ายเขาจึงตัดสินใจอัปสกิลดับเบิลยูแทน

หลังจากเคลียร์มินเนี่ยนเวฟแรกจบ หยวนเมิ่งก็ชิงขึ้นเลเวลสองก่อน แต่มินเนี่ยนโดนดันไปอยู่ใต้ป้อมอีกฝ่ายแล้ว

เขาจึงเลียนแบบวิธีของอีกฝ่ายโดยการกดยกเลิกวาร์ปรัวๆ เพื่อยั่วยุ หวังให้อีกฝ่ายเผยช่องโหว่ออกมา

"ฮาซากิ"

พายุหมุนพัดมาโจมตีน็อกซัสที่กำลังยืนกดวาร์ปอยู่กับที่เข้าอย่างจัง

โดนตอดเลือดฟรีๆ แถมยังสวนกลับไม่ได้ ทำให้คนดูรอบๆ ต่างพากันส่ายหน้า

มินเนี่ยนเวฟที่สองเดินมาถึงกลางเลน หยวนเมิ่งคิดว่ายาสุโอะจะมุดหัวอยู่แต่ในป้อมต่อ จึงเตรียมจะยืนคุมโซนมินเนี่ยนไว้

กะจะไม่ให้อีกฝ่ายได้ตีมินเนี่ยน รอจนเงินห่างกันเยอะๆ ค่อยเอาไอเทมมากดให้จมดิน

ใครจะไปรู้ว่ายาสุโอะจะพุ่งด้วยสกิลอีเข้ามาโผล่ด้านหลังน็อกซัส น็อกซัสยังไม่ทันได้ใช้สกิลดับเบิลยู ยาสุโอะก็พุ่งต่อไปหามินเนี่ยนรถถังซะแล้ว

พอน็อกซัสเดินงุ่มง่ามตามไป

"ฮาซากิ"

ก็โดนยาสุโอะงัดลอยขึ้นไปตามระเบียบ

พอน็อกซัสตกลงมาที่พื้น ยาสุโอะก็พุ่งสกิลอีกลับไปไกลแล้ว แถมยังกะระยะพ้นระยะสกิลอีของน็อกซัสพอดีเป๊ะ

"ฮ่าๆ แบบนี้เขาเรียกว่าหลอกลิงให้เต้นตามเว้ย คอยดูนะว่าฉันจะค่อยๆ ตอดแกให้ตายช้าๆ ยังไง"

เสียงหัวเราะเยาะของหลิวหมางดังมาจากที่นั่งฝั่งตรงข้าม เรียกเสียงหัวเราะเยาะจากพวกเด็กเอกตำรวจได้เป็นอย่างดี

เมื่อทุกคนเห็นว่ายาสุโอะตีมินเนี่ยนได้อย่างสบายๆ แถมยังตอดเลือดน็อกซัสได้อีกรอบ ทำลายแผนคุมโซนมินเนี่ยนของน็อกซัสได้สำเร็จ

แต่ละคนก็เริ่มรู้สึกสะใจบนความหายนะของคนอื่น

"กะแล้วเชียว ฝีมือมันห่างชั้นกันเกินไป ถ้าฉันเล่นน็อกซัสนะ ฉันจะดักทางเดินไว้ก่อน ไม่รอให้อีกฝ่ายใช้สกิลหรอก ดึงมากระทืบให้จมดินไปแล้ว"

"แกเก่งนักก็ลงไปแข่งเองสิ อย่าดีแต่เห่า"

"สมแล้วที่เป็นยาสุโอะแรงก์ไดมอนด์ เล่นได้พลิ้วสุดๆ สายลมแห่งความตายอยู่เคียงข้างข้าเสมอ สุดยอด"

หยวนเมิ่งโดนตอดเลือดฟรีสองรอบติด แม้จะพยายามเดินหลบสกิลคิวของอีกฝ่ายแล้ว แต่ก็ยังโดนพายุหมุนพัดใส่เต็มๆ อยู่ดี

อีกฝ่ายอ่านทางเดินของเขาออกทะลุปรุโปร่ง เลือดของเขาเหลือไม่ถึงครึ่งหลอดแล้ว

"ติ๊ง"

แสงเลื่อนเลเวลสว่างขึ้น ยาสุโอะมีอัลติเมตแล้ว

"รู้ผลกันก็คราวนี้แหละ ชี้ชะตากันที่จังหวะนี้เลย"

[จบแล้ว]