บทที่ 471 : การลงทุนควบรวมกิจการของกั๋วเหลียง; คืนก่อนวันเปิดตัว | บทที่ 472 : ออกอากาศตอนแรก

บทที่ 471 : การลงทุนควบรวมกิจการของกั๋วเหลียง; คืนก่อนวันเปิดตัว

"ตัวอย่างงั้นเหรอ?"

กัวหยางอดไม่ได้ที่จะนั่งลงอีกครั้ง คลิกเปิดหน้าต่างป๊อปอัปและดูเวลาออกอากาศที่แน่นอน เหลือเวลาอีกหนึ่งสัปดาห์ ในหน้าข่าวยังมีคลิปตัวอย่างแปะไว้ด้วย

"ก็ใกล้แล้วนี่นา!"

"อะไรใกล้แล้ว?" ปี้เฉียงได้ยินเสียงพึมพำของเขา จึงถามด้วยความสงสัย

กัวหยางหัวเราะ "มุมสูงแผ่นดินจีน สารคดีน่ะ อีกหนึ่งสัปดาห์จะเริ่มออกอากาศทางช่อง CCTV 9 และเว็บไซต์ฮุ่ยหนงตามลำดับ ตอนนี้ข่าวของเทนเซนต์กำลังดันอยู่"

เมื่อได้ยินดังนั้น ปี้เฉียงก็ลุกขึ้นเดินมา ชะโงกหน้าดูที่หน้าจอคอมพิวเตอร์

"เรื่องนี้นี่เอง ฉันเห็นคนในเน็ตคุยกันอยู่ กระแสตอบรับของ 'แดนสวรรค์ฉีเหลียน' ค่อนข้างดี ทำให้ชาวเน็ตคาดหวังกับ 'มุมสูงแผ่นดินจีน' ที่ลงทุนมากกว่านี้มากขึ้นไปอีก"

"ตอนนี้ฉันก็รู้สึกประหม่านิดหน่อย เดิมทีไม่อยากดูล่วงหน้า แต่พอดูแล้ว กระแสในเน็ตสูงมากจริงๆ!"

หลังจากคลิกเข้าไปในหน้าข่าวป๊อปอัปของเทนเซนต์ ด้านในก็มีคอมเมนต์หลายร้อยข้อความแล้ว

พอลองเลื่อนลงมาดูแบบผ่านๆ ก็ล้วนแต่เป็นคอมเมนต์ที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

"ช่วงไม่กี่วันมานี้ ฉันดูรูปที่ทีมงานถ่ายลงเวยปั๋วเยอะมาก แค่ถ่ายส่งๆ ยังเป็นภาพระดับบล็อกบัสเตอร์เลย ของจริงต้องไม่ทำให้ผิดหวังแน่ๆ"

"เป็นนายทุนคนเดียวกันกับ 'แดนสวรรค์ฉีเหลียน' แถมครั้งนี้ยังมี CCTV มาร่วมด้วย ไม่มีทางออกมาแย่หรอก"

"CCTV ขึ้นชื่อเรื่องคุณภาพงานที่ไม่นิ่งนะ เอาไปเทียบกับ BBC อะไรพวกนั้นยังห่างชั้นกันเยอะ การดึงชื่อ CCTV มาไม่ได้ช่วยเพิ่มคะแนนให้สารคดีเลย ดีไม่ดีจะทำให้คนสงสัยด้วยซ้ำว่าตกลงแล้วจะทำสารคดีแบบไหนออกมากันแน่"

เอ่อ... พออ่านมาถึงตรงนี้ กัวหยางก็ใจกระตุกวูบ

ไม่ต้องพูดถึง CCTV หรอก สารคดีในประเทศที่พอจะเอาไปโชว์ใครเขาได้ในเวลานี้ก็มีอยู่แค่ไม่กี่เรื่อง แถมยังชอบพูดเรื่องการเมือง ขายความรู้สึกอีกต่างหาก~

อย่าถ่ายออกมาจนพังจริงๆ เลยนะ

เลื่อนลงไปดูอีก ในช่องคอมเมนต์มีคนจำนวนมากมองในแง่ดีจริงๆ แถมยังเป็นคนที่มีความรู้ความเข้าใจอยู่บ้าง

มีหลายคนที่พูดถึงเว่ยไหลเวยป๋อและเว็บไซต์ฮุ่ยหนง

งานของทีมงานถ่ายทำเสร็จสิ้นไปตั้งนานแล้ว ช่างภาพมุมสูงหลายคนที่เข้าร่วมการถ่ายทำได้นำรูปภาพบางส่วนที่ถ่ายด้วยมือถือหรือกล้องมิลเลอร์เลสในช่วงเวลาว่างมาโพสต์ลงเน็ต แล้วตอนท้ายยังไม่ลืมแท็ก @มุมสูงแผ่นดินจีน อีกด้วย

รูปภาพที่โพสต์ออกมาล้วนเป็นพื้นที่ที่หาดูได้ยากในเวลาปกติ หลายแห่งยังเป็นพื้นที่ควบคุม แถมคุณภาพยังสุดยอดอีกต่างหาก

ประกอบกับช่วงนี้ทีมรายการเพิ่งปล่อยตัวอย่างออกมา ฉากที่ยิ่งใหญ่อลังการดึงดูดผู้ชื่นชอบสารคดีได้เป็นจำนวนมาก

กระแสความนิยมไม่เคยลดลงเลย

ปี้เฉียงก็เห็นคอมเมนต์ของชาวเน็ต จึงหัวเราะ "ถ้าไม่วางใจจริงๆ ก็ดูล่วงหน้าไปเลยสิ ฉันก็จะได้ดูให้ชื่นใจล่วงหน้าด้วย"

กัวหยางครุ่นคิด "คงต้องตรวจดูสักหน่อยจริงๆ"

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว กัวหยางก็ไม่มัวชักช้า โทรหาผู้กำกับใหญ่อวี๋เล่อทันที

เวลาผ่านไปไม่นาน ข้อมูลของซีซั่น 1 ตอนที่ 1 ก็ถูกส่งเข้าอีเมลของกัวหยาง

ซีซั่น 1 มีทั้งหมดแปดตอน ไม่ใช่ว่าอวี๋เล่อไม่ยอมส่งมาให้ทั้งหมด แต่เป็นเพราะกัวหยางขอมาแค่ตอนเดียว ขืนขอมาเยอะกว่านี้ เขาก็คงดูไม่หมดในเวลาอันสั้น

ตอนที่ 1 คือมณฑลซินเจียง เหมือนกับในไทม์ไลน์เดิม

มีเรื่องหนึ่งที่ต้องยอมรับ เนื่องจากบริษัทเจียเหอ ทีมรายการจึงมีความลำเอียงต่อพื้นที่ภาคตะวันตก โดยเฉพาะตะวันตกเฉียงเหนืออย่างเห็นได้ชัด

ในแปดตอนของซีซั่น 1 ห้าเสือแดนตะวันตกเฉียงเหนือก็โผล่มาถึงสี่แล้ว ความลำเอียงนี้แทบจะเขียนแปะไว้บนหน้าอยู่แล้ว

แน่นอนว่าจะต้องมีคนจำนวนมากตกใจ หรือกระทั่งนินทาในใจ แต่หลังจากที่กัวหยางได้ดูตอนต้นของตอนที่ 1 แล้ว เขากลับรู้สึกว่านี่ไม่ได้มีปัญหาอะไรมากมาย

พื้นที่ตะวันตกเฉียงเหนือใหญ่มาก โดยเฉพาะมณฑลซินเจียงที่อยู่อันดับหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นทิวทัศน์ธรรมชาติหรือประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ล้วนมีจุดเด่นที่ยังไม่มีคนรู้มากเกินไป

การจัดเรียงแบบนี้ไม่มีปัญหาอะไร

ต่อให้มีปัญหาก็ต้องกลืนมันลงไป

เงินทุนที่ใช้ในการถ่ายทำสารคดีเรื่องนี้เป็นตัวเลขที่คนในวงการยากจะจินตนาการถึง ต้นทุนการลงทุนแค่ตอนเดียวก็ทำลายสถิติไปมากมายแล้ว

และเงินทุนทั้งหมดนี้มาจากบริษัทเจียเหอ จะหวังพึ่งสารคดีเพื่อคืนทุนคงเป็นไปไม่ได้

กัวหยางก็ไม่เคยคิดเรื่องคืนทุนอยู่แล้ว การลงทุนในสารคดีจริงๆ แล้วก็เทียบเท่ากับของเล่นของเขา ของเล่นก็ต้องเป็นไปตามที่ใจเขาต้องการสิ

ถ่ายทำออกมาให้ดี นั่นแหละคือข้อเรียกร้องที่ใหญ่ที่สุดของเขา

หลังจากดูจบหนึ่งตอน กัวหยางพอใจกับคุณภาพของสารคดีมาก ผลงานที่ออกมาทำให้ตื่นตาตื่นใจยิ่งกว่าในไทม์ไลน์เดิมเสียอีก

หลังจากดูจบ ปี้เฉียงก็ยังคงตกตะลึงไปนาน "ดูอีกสักตอนไหม?"

"อยากดูเหรอ?"

"อยาก!"

กัวหยางหัวเราะอย่างมีเลศนัย "ก็รอต่อไปแล้วกัน ตอนนี้เลิกงานแล้ว ฉันจะกลับบ้านล่ะ"

ปิดหน้าเว็บ คลิกปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ แล้วชิ่งหนี ทุกท่วงท่าการกระทำของกัวหยางไหลลื่นราวน้ำไหล ทำให้ปี้เฉียงถึงกับอ้าปากค้าง

"เวรเอ๊ย!"

หลังจากออกจากอาคารสำนักงานใหญ่ หลัวซิวก็จอดรถรออยู่ที่ประตูแล้ว กัวหยางเพิ่งจะก้าวขึ้นรถ โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็สั่นไม่หยุด

พอหยิบออกมาดูก็พบว่าเป็นประธานหนิง

เขาคิดอยู่สี่ห้าวินาทีก่อนจะกดรับสาย "ประธานหนิง สวัสดีครับ ยินดีกับกั๋วเหลียงด้วยนะครับ ในไม่ช้าก็จะได้เป็นพ่อค้าธัญพืชรายใหญ่ระดับนานาชาติแล้ว!"

หนิงเกาหนิงหัวเราะ "พ่อค้าธัญพืชรายใหญ่ระดับนานาชาติอะไรกันล่ะ เมื่อเทียบกับเจียเหอแล้ว รายได้และผลกำไรของกั๋วเหลียงยังตามหลังอยู่นะ"

กัวหยางพูดว่า "รายได้ต่อปีของนีเดอราและโนเบิล อะกริคัลเจอร์รวมกันแล้วก็เกือบ 40,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐแล้วใช่ไหมครับ รอให้กั๋วเหลียงรวมงบการเงินเมื่อไหร่ เจียเหอจะเอาอะไรไปสู้ล่ะครับ"

"ดูเหมือนว่าประธานกัวจะตรวจสอบมาแล้วสิ ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่อ้อมค้อมแล้วนะ" หนิงเกาหนิงครุ่นคิด "ประธานกัว เจียเหอยินดีจะลงทุนเท่าไหร่?"

กัวหยางยิ้มแล้วตอบ "นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่ากั๋วเหลียงจะรับประกันผลตอบแทนจากการลงทุนได้หรือไม่"

มูลค่ารวมของทั้งสองบริษัทอยู่ที่ประมาณ 20,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หลังวิกฤตการเงิน ดอลลาร์อ่อนค่าลง อัตราแลกเปลี่ยนอยู่ที่ประมาณ 6.4 ซึ่งเทียบเท่ากับประมาณ 128,000 ล้านหยวน

กั๋วเหลียงไม่สามารถหาเงินก้อนใหญ่ขนาดนี้มาได้ ดังนั้นหนิงเกาหนิงจึงติดต่อไปยังกลุ่มนักลงทุนระดับนานาชาติ เพื่อแบ่งการเข้าซื้อกิจการออกเป็นสองส่วน

กลุ่มบริษัทธัญพืชแห่งชาติจะเข้าซื้อหุ้นโดยตรง 51% เพื่อเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ ส่วนอีก 49% จะเข้าซื้อโดยแพลตฟอร์มในต่างประเทศอย่างจงเหลียงอินเตอร์เนชั่นแนลร่วมกับกลุ่มนักลงทุน

รอกระทั่งกั๋วเหลียงหมุนเงินได้ทันแล้ว ค่อยซื้อหุ้นอีก 49% กลับคืนมาจากกลุ่มนักลงทุน

ถ้าการผลิตธัญพืชในประเทศไม่สามารถพึ่งพาตนเองได้ ถั่วเหลืองและข้าวโพดยังต้องนำเข้า อาศัยแค่ตลาดในประเทศ การที่กั๋วเหลียงจะดึงดูดนักลงทุนให้มาร่วมควบรวมกิจการคงไม่ใช่เรื่องยาก เพราะยังสามารถรับประกันผลตอบแทนได้

แต่ตอนนี้ผลผลิตธัญพืชในประเทศสามารถพึ่งพาตนเองได้แล้ว กระทั่งยังมีกำลังเหลือพอที่จะส่งออกอีกด้วย

กั๋วเหลียงจะรวมกิจการได้สำเร็จหรือไม่ยังคงเป็นเรื่องที่ยังไม่รู้แน่ชัด นี่จึงต้องพิจารณาถึงเรื่องผลตอบแทน หากไม่ระวังให้ดี อาจจะถึงขั้นขาดทุนเลยก็ได้

หนิงเกาหนิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เพิ่งจะอ้าปากพูด กัวหยางก็เสริมขึ้นอีกประโยค "ต้องมีลายลักษณ์อักษรที่เขียนบนกระดาษขาวหมึกดำด้วยนะ ถึงจะเป็นแค่กระดาษแผ่นเดียว แต่มีไว้ก็ยังดีกว่าไม่มี"

"ไม่มีหรอก ไม่สามารถรับประกันผลตอบแทนได้" หนิงเกาหนิงตอบอย่างฉุนเฉียว "มีบริษัทเจียเหอธัญพืชและน้ำมันปั่นป่วนวุ่นวายอยู่ในประเทศ จะหวังหาเงินอย่างสงบสุขก็แทบจะเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว"

"ช่วงนี้บริษัทเจียเหอธัญพืชและน้ำมันก็ไม่ได้สร้างปัญหาอะไรนี่ครับ?"

"ปีนี้ความเคลื่อนไหวของน้ำมันเหวินกวนกั่วมันยังน้อยไปอีกเหรอ? บีบให้บริษัทธัญพืชและน้ำมันยักษ์ใหญ่ต่างๆ ต้องปรับตัวกันอีกครั้ง เจอแบบนี้เข้าไปติดๆ กันหลายรอบ มีไม่กี่บริษัทหรอกนะที่จะประคองตัวรอดได้"

"เอ่อ..." กัวหยางแอบบ่นในใจพักหนึ่งก่อนจะพูดว่า "เจียเหอยินดีร่วมลงทุน เป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ แล้วกัน ลงไป 1,000 ล้านดอลลาร์"

"น้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ก็ได้... เดี๋ยวนะ คุณบอกว่าเท่าไหร่? 1,000 ล้านดอลลาร์? แน่ใจนะว่าพูดไม่ผิด?"

"ไม่พอเหรอครับ มากที่สุดก็ได้แค่นี้แหละ"

"พอแล้ว"

น้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ก็ล่อไป 1,000 ล้านดอลลาร์แล้ว หนิงเกาหนิงรู้สึกช็อกไปเล็กน้อย

เขาก็รู้ว่ากัวหยางจงใจพูดแบบนี้ กุญแจสำคัญของการควบรวมกิจการสองรายการนี้ไม่ได้อยู่ที่เจียเหอ แต่อยู่ที่กั๋วเหลียงจะสามารถดึงดูดเงินลงทุนจากต่างประเทศได้เพียงพอหรือไม่

หุ้น 49% ต้องใช้เงินอย่างน้อย 9,800 ล้านดอลลาร์ เมื่อบวกกับต้นทุนต่างๆ แล้ว มีสัก 10,000 ล้านดอลลาร์ถึงจะปลอดภัย

เจียเหอรับปากจะให้ 10% แต่ส่วนที่เหลืออีก 90% จะไปหามาจากไหน หนิงเกาหนิงยังไม่มีความมั่นใจเลย

แต่โอกาสในครั้งนี้มันดีเกินไป หากพลาดไปแล้ว กั๋วเหลียงก็จะสูญเสียโอกาสในการก้าวขึ้นเป็นพ่อค้าธัญพืชชั้นนำระดับโลก

กัวหยางเองก็ไม่ได้มองในแง่ดีนักว่ากั๋วเหลียงจะระดมทุนได้สำเร็จอย่างราบรื่น

สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว

ในปัจจุบันนี้ การที่ประเทศจีนจะสร้างพ่อค้าธัญพืชรายใหญ่ในประเทศนั้นเป็นเรื่องง่าย แต่การจะสร้างพ่อค้าธัญพืชระดับนานาชาติกลับยากขึ้นทวีคูณ

แผนการควบรวมกิจการของกั๋วเหลียงก็ใช่ว่าจะประสบความสำเร็จเสมอไป

เงิน 1,000 ล้านดอลลาร์นี้จะได้ลงทุนออกไปหรือเปล่า ก็ยังคงเป็นเครื่องหมายคำถามตัวเบ้อเริ่ม

เจียเหอควรรอจังหวะเข้าซื้อกิจการนีเดอราและโนเบิล อะกริคัลเจอร์หรือไม่?

หากกั๋วเหลียงล้มเหลว กัวหยางจะพิจารณาปัญหานี้อย่างแน่นอน แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา

หลังจากคุยโทรศัพท์กับหนิงเกาหนิงเสร็จ รถก็ขับเข้าสู่ถนนในป่าซีบัคธอร์น ยังไม่ทันที่กัวหยางจะได้สังเกตอะไร สายจากฉวีหยางก็โทรเข้ามาอีก

การเข้าซื้อกิจการบริษัทเมล็ดพันธุ์รัฐแคลิฟอร์เนียอีรุ่ยข่าก็เข้าสู่ขั้นตอนต่อไปแล้ว ซึ่งก็คือการประมูลแบบเปิดเผยเช่นกัน มีบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านเมล็ดพันธุ์หลายแห่งที่สนใจอีรุ่ยข่า เทียนเหอจะคว้ามาได้หรือไม่นั้นยังคงเป็นที่น่าสงสัยอย่างมาก

กัวหยางก็ปล่อยให้ฉวีหยางลงมือทำได้อย่างเต็มที่

นอกจากนี้ สถานการณ์การผลิตทางการเกษตรในอเมริกาเหนือในปีนี้ก็ดีขึ้นบ้างแล้ว เมล็ดพันธุ์ของเทียนเหอและแพ็กเกจเทคโนโลยีของฉวนหวางก็เริ่มมีชื่อเสียงในบางพื้นที่แล้วเช่นกัน

ผลผลิตทางการเกษตรในอเมริกาเหนือน่าจะฟื้นตัวกลับมาได้ในไม่ช้า~

กัวหยางนั่งครุ่นคิดอยู่บนรถครู่หนึ่ง ในใจก็พอจะมีไอเดียคร่าวๆ บ้างแล้ว

...

เวลาหนึ่งสัปดาห์นั้นไม่ยาวนานนัก ไม่เพียงพอให้เจียเหอคิดแผนการว่าจะเชื่อมโยงแม่น้ำสามสายของระเบียงเหอซีได้อย่างไร

แต่กลับทำให้ชาวเน็ตจำนวนมากที่เฝ้ารอ 'มุมสูงแผ่นดินจีน' อย่างใจจดใจจ่อต้องรอกันอย่างร้อนใจ

เผิงจงคือหนึ่งในนั้น

เขาเป็นช่างภาพมุมสูงบนเฮลิคอปเตอร์ที่ได้เข้าร่วม 'มุมสูงแผ่นดินจีน'

ส่วนของการถ่ายทำมุมสูงนั้นจบลงไปนานแล้ว โดยอาศัยรูปถ่ายบางส่วนที่เขาถ่ายเก็บไว้ในเวลาว่าง

เผิงจงสามารถสะสมความนิยมได้ไม่น้อยในหลายแพลตฟอร์ม ไม่ว่าจะเป็นเว่ยไหลเวยป๋อ หรือเว็บไซต์ฮุ่ยหนง ทำให้เขารู้สึกภูมิใจในตัวเองอยู่บ้าง

จากนั้นก็โพสต์กระทู้หนึ่งเพื่อให้ชาวเน็ตสามารถสอบถามถึงสถานการณ์การถ่ายทำสารคดีมุมสูงได้อย่างเต็มที่

เขาก็ตอบหมดเปลือกเช่นกัน

บนเฮลิคอปเตอร์นั้นใช้อุปกรณ์ถ่ายภาพมุมสูงระดับท็อปของโลกในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นกล้องวิดีโอ เลนส์ และอื่นๆ ล้วนทรงพลังสุดๆ

นอกจากอุปกรณ์แล้ว เขายังพูดคุยเกี่ยวกับทีมงาน นักบิน ช่างภาพ ผู้กำกับภาพมุมสูง ทีมซ่อมบำรุงเครื่องบิน ผู้ประสานงานน่านฟ้า หอบังคับการบินพลเรือน...

เพื่อรอให้สภาพอากาศเป็นใจ เพื่อให้ได้ภาพที่ดีที่สุด คนกลุ่มใหญ่สามารถรอคอยอย่างสูญเปล่าไปได้หลายวัน หรือหลายสิบวัน

ทุกนาทีของสารคดีเรื่องนี้ล้วนเป็นการเผาผลาญต้นทุน

ทำไมสารคดีหลายเรื่องที่ถูกจำกัดด้วยต้นทุน ผลลัพธ์สุดท้ายจึงออกมาไม่ค่อยดีนัก นั่นก็เพราะว่ารอไม่ไหวไงล่ะ!

แต่ 'มุมสูงแผ่นดินจีน' นั้นมีความตั้งใจเต็มเปี่ยมในการรอคอย~

คุยไปคุยมา หัวข้อนี้ก็กลายเป็นกระแสขึ้นมา

แฟนคลับของเผิงจงก็มีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ มีคนเข้ามาถามคำถามเขามากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกระบวนการตัดต่อ เวลาออกฉาย...

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกจนปัญญาเล็กน้อย

"พี่ๆ ทั้งหลาย ผมเป็นแค่ช่างภาพ ลงจากเครื่องบิน งานของผมก็จบลงแล้ว

แถมยังได้ร่วมงานแค่ในมณฑลเดียวด้วย

ก็เหมือนผมเป็นแค่คนตัดต้นไม้ แต่พวกคุณมาถามผมว่าบ้านทาสีอะไร จะสร้างเสร็จเมื่อไหร่ แล้วต่อไปจะมีโครงการอะไรอีก?

ผมจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ!"

แต่ชาวเน็ตก็ยังคงตามตื๊อถามต่อไป เพื่อไม่ให้สูญเสียความสนใจและกระแสความนิยม เขาจึงทำได้แค่ตอบแบบคลุมเครือครั้งแล้วครั้งเล่า

เมื่อใกล้จะทนไม่ไหว ในที่สุดแสงสว่างก็มาเยือน

เวลาหนึ่งสัปดาห์ แต่ละวันผ่านไปราวกับหนึ่งปี ก็เพื่อจะได้ดูผลงานฉบับสมบูรณ์ในตอนท้าย

ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น ทุกคนต่างก็เต็มไปด้วยความคาดหวังกับสารคดีมุมสูงที่ทุ่มทุนสร้างอย่างมหาศาลเรื่องนี้

บทที่ 472 : ออกอากาศตอนแรก

ความวุ่นวายตลอดทั้งวันค่อยๆ จบลง ในเมืองมีรถราขวักไขว่ ผู้คนพลุกพล่านตามตรอกซอกซอย ในรถไฟใต้ดินก็เบียดเสียดจนแทบจะสงสัยในชีวิต

ลากร่างอันเหนื่อยล้ากลับถึงบ้าน บ้างทำอาหาร บ้างจัดการงานบ้าน หรือไม่ก็สอนการบ้านลูก... รอจนจัดการทุกอย่างเสร็จสรรพ ถึงจะมีเวลาเป็นของตัวเอง

นอนเอนกายบนโซฟา เล่นมือถือ หรือไม่ก็เปิดทีวี เปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆ จนกระทั่งภาพอันงดงามตระการตาปรากฏขึ้น

และมีอีกหลายคนที่เฝ้ารออยู่หน้าช่อง CCTV 9 ตั้งแต่แรก คืนนี้เป็นวันออกอากาศตอนแรกของ "มุมสูงแผ่นดินจีน"

แม้จะไม่ใช่ช่อง CCTV 1 แต่ช่วงเวลาไพรม์ไทม์ของ CCTV 9 ก็ทำให้ผู้ติดตามจำนวนมากมีเวลาและเรี่ยวแรงในการรับชม

ช่างภาพเผิงจงก็มารออยู่หน้าทีวีตั้งแต่เนิ่นๆ เช่นกัน

ตรงหน้าเขายังมีแล็ปท็อปวางอยู่ หากรายการออกมาดี เขาต้องรีบตีเหล็กตอนร้อน กอบโกยยอดวิวบนอินเทอร์เน็ตสักหน่อย

เวลานี้มีหลายสิบล้านครอบครัวเฝ้ารออยู่หน้าจอทีวีแล้ว

"คุณเคยเห็นประเทศจีนแบบไหน? คือความกว้างใหญ่ 9.6 ล้านตารางกิโลเมตร หรือว่า..."

เสียงพากย์และตัวอักษรราวกับผสมผสานกันอย่างลงตัว ทำให้ผู้คนดำดิ่งลงไปในแต่ละเฟรมภาพในชั่วพริบตา

เผิงจงที่เพิ่งเคยเห็นตัวเต็มเป็นครั้งแรกถึงกับรู้สึกขนลุกซู่ ตื่นเต้น ภาคภูมิใจ สั่นสะท้าน... ตั้งแต่วินาทีที่เปิดเรื่อง เขาก็รู้ทันทีว่ามันปังแน่!

หลิวเฉวียนเป็นแฟนตัวยงของสารคดี ดูมาแล้วกว่า 1,000+ เรื่อง และค่อนข้างมีชื่อเสียงในเว็บบอร์ดอินเทอร์เน็ต

หลิวเฉวียนติดตาม "มุมสูงแผ่นดินจีน" มาตั้งแต่ตอนที่ตัวอย่างรายการถูกปล่อยออกมา

นี่คือสารคดีขนาดยาวที่บันทึกภาพทิวทัศน์ทางอากาศล้วนๆ การสร้างที่ทุ่มทุนมหาศาลขนาดนี้ ถือเป็นข่าวดีสำหรับคนรักสารคดีทุกคน

เริ่มจาก "แดนสวรรค์ฉีเหลียน" ตามด้วย "มุมสูงแผ่นดินจีน" หลิวเฉวียนแทบจะห้ามใจไม่ให้หลงรักเว็บไซต์ฮุ่ยหนงไม่ได้ น่าเสียดายที่ในเว็บจะอัปเดตช้ากว่าช่อง CCTV 9 เล็กน้อย

ต่อให้เป็นแค่ฉากเปิดเรื่อง ก็ทำให้หลิวเฉวียนหลงใหลจนหัวปักหัวปำแล้ว

จากสีสันอันตระการตาในฤดูใบไม้ผลิ ความเขียวชอุ่มในฤดูร้อน สีเหลืองทองในฤดูใบไม้ร่วง ถ่ายทอดไปจนถึงสีขาวโพลนในฤดูหนาว

ทันใดนั้น เสือโคร่งไซบีเรียที่ดุร้ายก็กระโจนเข้าใส่หน้าราวกับจะกระโดดทะลุออกมาจากหน้าจอ

หลิวเฉวียนสะดุ้งตกใจ พึมพำว่า: "ฉากแบบนี้ถ่ายออกมาได้ยังไงเนี่ย!"

หลังจากฉากเปิดเรื่องจบลง ก็เข้าสู่เนื้อหาหลัก

จากเทือกเขาเทียนซานสู่ทุ่งหญ้าปาอินปู้หลู่เค่อ ที่นี่เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำหลายร้อยสายและทะเลสาบอีกนับไม่ถ้วน

เมืองอูซื่อ, สือเหอจื่อ, แกรนด์แคนยอนอันจี๋ไห่... ฝ้าย มะเขือเทศ และพริกของสือเหอจื่อ ทำให้ผู้คนรู้สึกซาบซึ้งใจ

พริกที่ตากอยู่บนทะเลทรายโกบี กองรวมกันเป็นรูปธงชาติ ไม่ต้องมีคำพูดปลุกระดมให้รักชาติใดๆ ความรักชาติและความภาคภูมิใจทั้งหมดก็ปะทุขึ้นมา เพียงแค่ฉากนี้ฉากเดียวก็เกินพอแล้ว

ภาพมุมสูงที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักปรากฏขึ้นทีละภาพ ไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดอะไรมากมาย ก็สามารถทำให้คนดูอินจนถอนตัวไม่ขึ้น

หุบเขาแม่น้ำอีหลี, เมืองปากว้า, เมืองปีศาจ, เค่อลาหม่าอี, ทะเลทรายกู่เอ่อร์ปานทง, เทือกเขาอัลไต, ทะเลสาบคาสือนา, ทะเลสาบอูหลุนกู่, ทะเลทรายทากลามากัน, หลัวปู้พัว, โหลวหลาน, แม่น้ำทาริม, ภูเขาไฟหัวเยี่ยน, หุบเขาองุ่น...

ฤดูใบไม้ผลิ ดอกซิ่งในหุบเขาแม่น้ำอีหลีเบ่งบานไปทั่วทั้งภูเขาและทุ่งกว้าง สว่างไสวยิ่งกว่าเมฆหลากสี พอถึงฤดูร้อน ทุ่งดอกลาเวนเดอร์ก็เปล่งประกายสีม่วงอันงดงามสง่า

ฤดูใบไม้ร่วง ป่าต้นหูหยางริมแม่น้ำทาริมภายใต้แสงแดดส่องประกายสีทองอร่าม งดงามจนน่าหลงใหล

ฤดูหนาว ภูเขาสีฟ้าของเทียนฉือ น้ำสีฟ้าอมเขียว และหิมะสีขาวโพลน ประกอบกันเป็นภาพวาดที่มีสีสันงดงาม

จบไปหนึ่งตอน เสียงดนตรีบรรเลงเบาๆ ดังขึ้น หลิวเฉวียนและเผิงจงรวมถึงคนอื่นๆ ต่างก็ยังรู้สึกไม่จุใจ ราวกับว่ายังก้าวออกมาจากความตื่นตาตื่นใจของภาพที่ได้รับไม่ได้

หลิวเฉวียนมองดูรายชื่อทีมงานที่เรียงรายอยู่ตอนท้ายเครดิต โดยไม่ละสายตา

จนกระทั่งเห็นชื่อหน่วยงานถ่ายทำทางอากาศของตอนนี้ และหน่วยงานที่สนับสนุนการถ่ายทำในตอนท้ายสุด หลิวเฉวียนถึงได้พึมพำว่า: "น่าเสียดายที่วันนึงมีแค่ตอนเดียว"

เผิงจงที่รู้สึกเสียดายไม่ต่างกับเขาก็โล่งอกราวกับยกภูเขาออกจากอก มือทั้งสองข้างเริ่มพิมพ์ลงบนแป้นคีย์บอร์ดแล็ปท็อปอย่างรวดเร็ว

ไปพลางพิมพ์ไปพลางบ่นพึมพำ

"ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันจะเป็นหน้าม้าฟรีให้รายการนี้เลย! อยากจะแนะนำให้ทุกคนได้ดู!"

ตลอดช่วงเวลาที่ออกอากาศ ในสถานีช่องสารคดีของตึก CCTV อบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความตื่นเต้น ดีใจ และมีความแปลกประหลาดอยู่นิดๆ

ช่องสารคดีของ CCTV ก่อตั้งมาได้ไม่นานนัก แต่ช่อง CCTV 9 เพิ่งเริ่มออกอากาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 มกราคมปีนี้

เรตติ้งตั้งแต่ออกอากาศมาถือว่าแค่พอใช้ได้ อย่าว่าแต่ผลงานระดับปรากฏการณ์เลย แม้แต่ผลงานที่โด่งดังในวงกว้างขึ้นมานิดหน่อยก็ยังไม่มี

"มุมสูงแผ่นดินจีน" จึงถูกคาดหวังไว้สูงมาก

สารคดีเรื่องนี้ไม่เพียงแต่ผู้นำระดับสูงจะลงมาสั่งการด้วยตัวเอง แต่ยังสะเทือนไปถึงกรมประชาสัมพันธ์ ส่วนเงินลงทุนยิ่งถือว่าเผาผลาญเงินสดๆ กันเลยทีเดียว

ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันเริ่มต้นได้อย่างยอดเยี่ยมมาก

ตั้งแต่ออกอากาศจนจบตอนแรก กราฟเรตติ้งก็พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องและคงที่มาก พอจบตอน ส่วนแบ่งเรตติ้งเฉลี่ยก็พุ่งไปถึง 1.4%

สร้างสถิติสูงสุดตั้งแต่ออกอากาศช่อง CCTV 9 มากว่าครึ่งปี อีกทั้งยังทิ้งห่างอย่างเห็นได้ชัด

เพื่อเป็นการเปรียบเทียบ ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา ส่วนแบ่งเรตติ้งเฉลี่ยของ CCTV 9 มีไม่ถึง 0.45%

เรตติ้ง 1.4% นี่ยังสามารถเทียบชั้นกับซีรีส์ดีๆ บางเรื่องได้เลยด้วยซ้ำ!

ในแผนกรายการมีการวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างเซ็งแซ่

"น่าเสียดายนะ ที่ CCTV ไม่ได้เป็นคนลงทุน"

"ทางสถานีก็สนับสนุนทุนก้อนใหญ่ขนาดนี้ไม่ไหวหรอก แต่ละเฟรมภาพนี่เรียกได้ว่าเผาเงินสร้างขึ้นมาทั้งนั้น"

"พวกนายใครก็ได้โทรไปรายงานผู้อำนวยการจินหน่อยสิ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ จะปล่อยไว้รอพูดพรุ่งนี้ก็คงไม่ดี"

"ถ้าจะโทรพวกนายก็โทรไปเองเถอะ ใครๆ ก็รู้ว่าผู้อำนวยการจินกับทีมงานรายการนี้ไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่ ถ้าไม่ใช่เพราะถูกกดดันจากเบื้องบน การประสานงานกับฝ่ายประชาสัมพันธ์และเขตทหารก็คงไม่ตกมาถึงมือ CCTV หรอก"

"ผู้อำนวยการจินยังติดอยู่กับการร่วมมือกับ BBC อยู่เลย โชคดีนะที่ในที่สุดสารคดีเรื่องนี้ก็ได้ฉายพรีเมียร์ที่ CCTV ไม่งั้นคงน่าเสียดายแย่"

"ถ้าพวกนายไม่โทร ฉันคงต้องโทรเองแล้วล่ะ ผลงานออกมาดีขนาดนี้ อย่างน้อยพวกเราก็มีส่วนร่วมด้วยเหมือนกัน"

เวลานี้ จินเวยเพิ่งกลับออกมาจากงานเลี้ยง ดื่มจนเมามายไม่ได้สติ

เมื่อได้ยินลูกน้องรายงานถึงความสำเร็จในการออกอากาศตอนแรกของ "มุมสูงแผ่นดินจีน" อาการเมาก็สร่างขึ้นมาทันที

สำหรับเรื่องนี้ เขาคาดการณ์ไว้ก่อนแล้ว

ต่อให้จะไม่ลงรอยกันแค่ไหน แต่เขาก็ไม่ได้ตาบอด รสนิยมความงามเขาก็ยังมี ด้วยคุณภาพของ "มุมสูงแผ่นดินจีน" การประสบความสำเร็จก็เป็นเรื่องสมควรแล้ว

ก็ต้องดูว่าจะสร้างเสียงตอบรับได้มากแค่ไหน โดยเฉพาะในการประชาสัมพันธ์ทั้งในและนอกประเทศ หากมันโด่งดังเป็นพลุแตกขึ้นมา ก็จะไม่มีใครกดมันเอาไว้ได้อีกต่อไป

แต่ต่อให้มันจะดัง พวกเขาก็มีส่วนในความดีความชอบนั้นด้วย เพียงแต่ไม่ได้เป็นตัวหลัก ทำให้ความดีความชอบนี้ดูจืดจางลงไปไม่น้อย

คิดอยู่ครู่หนึ่ง จินเวยก็ควานหามือถือขึ้นมา แล้วรายงานให้ผู้อำนวยการสถานีเจียวหนิงทราบ...

ค่ำคืนนี้ ถูกกำหนดไว้แล้วว่าหลายคนจะต้องนอนไม่หลับ

อวี๋เล่อเองก็เฝ้ารอผลเรตติ้งอยู่ตลอด นี่เป็นสารคดีขนาดยาวเรื่องแรกของเขา แถมยังเป็นฟอร์มยักษ์ระดับซูเปอร์ เขาย่อมต้องแบกรับความกดดันอย่างมหาศาลอยู่ตลอดเวลา

จนกระทั่งถึงวินาทีที่ผลลัพธ์ออกมา เขาก็รู้สึกผ่อนคลายลง ความตื่นเต้นดีใจนั้นเอ่อล้นออกมาทางสีหน้าจนปิดไม่มิด

จากนั้น เขาก็กดเปิดเว็บไซต์ฮุ่ยหนงและเวยปั๋ว ข้อมูลเกี่ยวกับ "มุมสูงแผ่นดินจีน" บนนั้นก็มีเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

และพรุ่งนี้เช้า "มุมสูงแผ่นดินจีน" ตอนแรกก็จะออกอากาศบนเว็บไซต์ฮุ่ยหนงด้วยเช่นกัน

เพียงชั่วข้ามคืน กระแสความนิยมก็ยังคงคุกรุ่นอย่างต่อเนื่อง

กัวหยางไปถึงบริษัทในวันรุ่งขึ้น ถึงได้เตรียมจะดูสถานการณ์ของ "มุมสูงแผ่นดินจีน" บนอินเทอร์เน็ต เขาพอจะรู้เรตติ้งของ CCTV แล้ว แต่กลับยังไม่แน่ใจสถานการณ์บนเว็บฮุ่ยหนงและเครือข่ายออนไลน์อื่นๆ

ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากรู้ผลลัพธ์เป็นคนแรก แต่กลัวว่าจะเป็นการเพิ่มความกังวลให้ตัวเองเปล่าๆ

เขาเข้าใจดีถึงผลของโดพามีน ทันทีที่ดูจนติดลม ก็อาจจะหยุดไม่ได้ ถึงขั้นอาจจะตื่นเต้นจนนอนไม่หลับไปทั้งคืน

มาถึงออฟฟิศได้ไม่นาน ฉีจื่อเหวินก็มาถึง เพียงแต่ใต้ตานั้นดำคล้ำอย่างเห็นได้ชัด

"วุ่นวายจนดึกเลยเหรอ?"

"ใช่ครับ สารคดีออนแอร์แล้วไม่ใช่เหรอ ผมอยากรู้ฟีดแบ็กบนเน็ตเป็นคนแรก ก็เลยดูไปสักพัก จากนั้นก็นอนไม่หลับเลย เสียงตอบรับดีมาก บอสยังไม่ได้ดูเหรอครับ?"

กัวหยางนั่งอยู่ข้างโต๊ะน้ำชาด้วยท่าทางกระปรี้กระเปร่า ไม่มีร่องรอยของการอดนอนเลยแม้แต่น้อย

"กำลังจะดูตอนนี้แหละ มาดื่มชาก่อนสิ ดื่มสักสองแก้วก็สดชื่นแล้ว"

"ไม่เป็นไรครับ ผมดื่มมาจากบ้านแล้ว ผมเอาเอกสารมาวางไว้สองฉบับ เดี๋ยวบอสลองดูหน่อยนะครับ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการจัดซื้อวัตถุดิบของผู่เล่อเหวยเหม่ยแล้วก็คลองผิงลู่"

"โอเค วางไว้บนโต๊ะนั่นแหละ"

ฉีจื่อเหวินวางเอกสารลงแล้วก็เดินออกไป ส่วนกัวหยางก็จิบชาไปพลาง ไถเว่ยไหลเวยป๋อไปพลาง

การออกอากาศตอนแรกของมุมสูงแผ่นดินจีน หลังจากผ่านการบ่มเพาะกระแสมาทั้งคืน ก็พุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งของชาร์ตฮอตท็อปปิกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

"พอมองมณฑลซินเจียงจากมุมมองของพระเจ้า มันสวยจนระเบิดไปเลย! ภูเขาสูง ทุ่งหญ้า ทะเลสาบ หุบเขา ทะเลทราย แอ่งกระทะ ทะเลทรายโกบี ภูมิประเทศที่หลากหลายและอุดมสมบูรณ์ขนาดนี้ แถมยังมีพื้นที่เพาะปลูกและเหมืองแร่ที่กว้างใหญ่ไพศาลจนน่าประหลาดใจ เมื่อมองจากมุมมองทางอากาศ มันช่างกว้างใหญ่ไพศาล ทิวทัศน์ทางธรรมชาติและภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน มันน่าทึ่งมากจริงๆ!"

แถมยังแนบภาพสกรีนช็อตมาอีกเพียบ

นี่คือโพสต์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ยอดไลก์และคอมเมนต์ก็มากที่สุดเช่นกัน

แต่พอกัวหยางดูเวลาที่โพสต์ ให้ตายเถอะ รายการเพิ่งจบไปไม่ถึงสองนาทีก็โพสต์ลงซะแล้ว คงจะดูไปแคปไปพิมพ์ไปแน่ๆ... หมอนี่ก็ถือเป็นคนเก่งคนนึงเลย มิน่าล่ะยอดไลก์ถึงได้พุ่งปรี๊ดขนาดนี้

เขาไถดูโพสต์อื่นๆ อีกพักหนึ่ง ปรากฏว่าไม่เห็นคอมเมนต์ในแง่ลบเลยแม้แต่คอมเมนต์เดียว

"แต่ละเฟรมภาพทำให้รู้สึกว่า การเที่ยวในประเทศที่ผ่านมาของฉันมันกากและตื้นเขินมาก! เมื่อก่อนมักจะคิดว่าทิวทัศน์ในประเทศสู้ต่างประเทศไม่ได้ ทั้งหมดเป็นเพราะยืนไม่สูงพอเลยมองไม่เห็นความสวยงามของมันต่างหาก!"

"ดูไปก็อุทานไป ถ้าตอนที่เรียนวิชาภูมิศาสตร์ อาจารย์เปิดเรื่องนี้ไปด้วยสอนไปด้วย ฉันคงสอบได้คะแนนเต็มไปแล้วล่ะมั้ง!"

ดูเวยปั๋วไปได้สักพัก พอดื่มชาหมด กัวหยางถึงลุกไปที่คอมพิวเตอร์ แล้วล็อกอินเข้าเว็บไซต์ฮุ่ยหนง

"มุมสูงแผ่นดินจีน" อัปโหลดขึ้นระบบเรียบร้อยแล้ว

เขาไม่ได้ไปขอข้อมูลหลังบ้าน ตอนนี้ข้อมูลยังไม่ค่อยแม่นยำ แถมเพิ่งจะเป็นแค่ตอนแรก

วันละตอนนี่มันก็ทำให้คนรอคอยทรมานอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับผู้ชมที่จะวนกลับมาดูซ้ำหลายๆ รอบ

ในช่องคอมเมนต์เริ่มมีคนแบบนี้ปรากฏขึ้นมาแล้ว

และบนเว็บไซต์โต้วป้าน "มุมสูงแผ่นดินจีน" ก็ก่อให้เกิดการพูดคุยกันเป็นวงกว้าง ผู้ชมต่างพากันหลั่งไหลเข้าไปให้คะแนนในโต้วป้าน แต่แค่คืนเดียวก็ยังไม่พอให้คะแนนเฉลี่ยปรากฏขึ้นมา

พอดูไปได้สักพัก กัวหยางก็พอจะรู้เรื่องแล้วล่ะว่ามันจะดังเป็นพลุแตกอย่างแน่นอน แต่จะพุ่งไปถึงระดับไหนนั้น ยังไม่มีใครบอกได้ชัดเจน

ทว่า อิทธิพลและผลกำไรจากการประชาสัมพันธ์ในครั้งนี้ เจียเหอได้รับมันไปเต็มๆ

บริษัทผลิตภัณฑ์นมเหอซีเป็นสปอนเซอร์พิเศษของสารคดี ซึ่งมีโลโก้โชว์อยู่ในตอนท้ายเรื่อง

ในโฆษณาของ CCTV และเว็บไซต์ฮุ่ยหนง ก็มีธุรกิจในเครือของเจียเหอปรากฏอยู่ด้วย เฟิงข่ายและโดรนต้าเจียงในฐานะหน่วยงานที่มีส่วนร่วมในการถ่ายทำ ย่อมต้องมีชื่อปรากฏในตอนท้ายเรื่องอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น อิทธิพลที่มองไม่เห็นซึ่งเกิดขึ้นตามมานี้ อาจจะช่วยเกื้อหนุนให้เจียเหอเติบโตได้อย่างมหาศาลเลยทีเดียว!