บทที่ 14 - ภารกิจสำเร็จ

บทที่ 14 - ภารกิจสำเร็จ

วันรุ่งขึ้น

เดือนสิงหาคมบนภูเขาจินถิงอากาศร้อนอบอ้าวผิดปกติ

ลู่โจวมานั่งรับลมเย็นที่ศาลาพักผ่อน

เมื่อไม่ต้องฝึกวิชา ชีวิตก็กลายเป็นน่าเบื่อสุดๆ ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นลุงแก่ๆ ที่มานั่งตากลมอยู่ปากทางเข้าหมู่บ้านในยุคก่อนทะลุมิติเลย

ศิษย์คนที่สามและศิษย์คนที่เก้าทำตัวเหมือนทวารบาล ยืนเฝ้าอยู่ด้านนอก

หลังจากเกิดเรื่องที่โจวจี้เฟิงมาลอบสังหาร ทั้งสองคนก็ไม่กล้าประมาทอีก

ถึงแม้พวกเขาจะเชื่อว่าลู่โจวมีฝีมือมากพอที่จะรับมือกับนักฆ่าได้ แต่การปล่อยให้พวกปลายแถวแอบลักลอบเข้ามาในภูเขาจินถิงได้ ก็ถือเป็นความบกพร่องต่อหน้าที่ของพวกเขา

"ท่านอาจารย์ ศิษย์พี่สี่... จะไม่เป็นอะไรแน่หรือเจ้าคะ?" ยวนเอ๋อร์ก็ยังอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา

ลู่โจวเผยรอยยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า "วางใจเถอะ"

ตวนมู่เซิง ศิษย์คนที่สามที่ยืนอยู่ข้างๆ พูดว่า "ศิษย์น้องเล็ก ถึงแม้เจ้าสี่จะติดเล่นไปบ้าง และบางครั้งก็ดูพึ่งพาไม่ค่อยได้ แต่พอถึงเวลาทำงาน เขาก็ทุ่มเทสุดตัวเสมอ เรื่องนี้เจ้าวางใจได้เลย"

"อื้อๆ... ข้าแค่กลัวว่าศิษย์พี่สี่จะมัวแต่ห่วงเล่นจนลืมงานน่ะสิ"

"มันไม่กล้าหรอก... ถ้ามันลืมล่ะก็ ไม่ต้องให้ถึงมือท่านอาจารย์หรอก ข้าในฐานะศิษย์พี่ จะไม่ไว้หน้ามันแน่" ตวนมู่เซิงกล่าว

ตวนมู่เซิงแสดงออกถึงความซื่อตรงดุดันออกมา

"ถ้าศิษย์พี่เจ็ดอยู่ด้วยก็คงจะดี" ยวนเอ๋อร์บ่นอุบอิบ

"ศิษย์น้องเล็ก อย่าพูดจาเหลวไหล" ศิษย์คนที่สามเตือน

คนที่ทรยศสำนัก ก็คือพวกเนรคุณ การมาพูดถึงเรื่องที่ไม่อยากฟังต่อหน้าท่านอาจารย์แบบนี้ นี่มันหาเรื่องโดนด่าชัดๆ

ยวนเอ๋อร์ก็เพิ่งรู้ตัวว่าพูดผิดไป นางรีบแลบลิ้นแก้เก้อ

ลู่โจวส่ายหน้าพลางกล่าว:

"ไม่เป็นไรหรอก"

"เจ้าเจ็ดเก่งเรื่องวางแผน เป็นคนเก่งที่หาจับตัวยากจริงๆ แต่นิสัยของเขาชอบปั่นหัวคนอื่นเกินไป เลยมักจะหมกมุ่นอยู่กับความคิดตัวเอง"

คนฉลาดมักจะเจ้าเล่ห์เสมอ

คนแบบนี้รับมือยาก และควบคุมยากด้วย

"ศิษย์พี่หญิงส่งจดหมายมาแล้วเจ้าค่ะ..." ยวนเอ๋อร์ชี้ไปที่วิหคสื่อสารบนท้องฟ้า

วิหคสื่อสารไม่ใช่นกส่งจดหมายธรรมดาๆ แต่มันคือนกที่ถูกเลี้ยงไว้บนภูเขาจินถิง และได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยพลังวิญญาณจนกลายพันธุ์ วิหคสื่อสารที่เก่งกาจบางตัว ได้กลายร่างเป็นหนึ่งในสัตว์ร้ายนับหมื่นชนิดในโลกต้าเหยียนแห่งนี้ไปแล้ว ในบรรดาสัตว์ร้ายตามธรรมชาติ ยังมีหงส์ป่า ปลาส่งสาร และสัตว์อื่นๆ ที่รวดเร็วกว่าวิหคสื่อสารอีก

วิหคสื่อสารสลัดจดหมายหลุดออกมา แล้วตกลงมาในมือของยวนเอ๋อร์

"ท่านอาจารย์"

"อ่านมา"

"เจ้าค่ะ"

ยวนเอ๋อร์เปิดจดหมายออก แล้วอ่านให้ฟัง: "ท่านอาจารย์ หลังจากที่สิบสำนักใหญ่รุมล้อมภูเขาจินถิง ลั่วฉางเฟิงตายไป ตอนนี้สำนักกระบี่สวรรค์กำลังวุ่นวายกับการแย่งชิงตำแหน่งประมุข

"โจวจี้เฟิงกลับไปที่สำนักกระบี่สวรรค์แล้ว แต่เขาไม่ได้ขึ้นรับตำแหน่งประมุข ลั่วสิงคง อดีตประมุข ประกาศเก็บตัวกะทันหัน ศิษย์เดาว่าลั่วสิงคงน่าจะอยากใช้โอกาสนี้ในการทะลวงขั้นทัณฑ์วิญญาณเพื่อเข้าสู่ระดับผสานวิถี

"ตอนที่ศิษย์แอบเข้าไปสืบตอนกลางคืน ศิษย์พบว่าโจวจี้เฟิงมีท่าทีที่เปลี่ยนไปเจ้าค่ะ"

อ่านจบแล้ว

ยวนเอ๋อร์ก็ส่งจดหมายให้ลู่โจว

ลู่โจวส่ายหน้าแล้วพูดว่า "ทำงานช้าไปหน่อย แจ้งให้เจาเยวี่ยทราบว่า หากจำเป็น ก็ให้ความช่วยเหลือเขาได้เลย"

"เจ้าค่ะ"

ตวนมู่เซิงรู้สึกสงสัย จึงประสานมือถามว่า "ท่านอาจารย์ โจวจี้เฟิงเป็นเพียงผู้ฝึกตนที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ขั้นเสินถิงเท่านั้น อีกทั้งยังเป็นศัตรูคู่อาฆาตของพวกเรา ทำไมพวกเราต้องไปช่วยเขาด้วยล่ะขอรับ?"

ลู่โจวไม่ได้ตอบคำถามนี้

ตราบใดที่ความภักดีของพวกเขายังไม่ถึง 80 ขึ้นไป จะทำอะไรก็ต้องระมัดระวังเอาไว้ก่อน

เมื่อเห็นท่านอาจารย์ไม่พูดอะไร

ตวนมู่เซิงก็หันหน้าหนีไปอย่างเคอะเขิน ไม่กล้าซักไซ้ไล่เลียงต่อ

【ติ๊ง หมิงซื่ออินทำภารกิจที่ท่านมอบหมายให้สำเร็จแล้ว】

【ติ๊ง ภารกิจครั้งนี้ช่วยชีวิตคนตระกูลฉือ 105 คน ได้รับ 1050 แต้มบุญ】

【ติ๊ง ได้รับการกราบไหว้ด้วยความศรัทธาจากคน 105 คน ได้รับ 1050 แต้มบุญ】

【ติ๊ง ภารกิจครั้งนี้สังหารโจรภูเขา 82 คน ได้รับ 820 แต้มบุญ】

...

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนเหล่านี้ ลู่โจวก็อดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้

หรือว่า นี่ต่างหากคือวิธีการใช้งานระบบที่ถูกต้อง?

ภารกิจเดียว ได้แต้มบุญมาตั้งมากมายขนาดนี้ รวมกับแต้มที่เหลืออยู่ก่อนหน้านี้ ตอนนี้เขามีแต้มบุญทั้งหมด 2904 แต้มแล้ว

"ท่านอาจารย์ ศิษย์พี่สี่ส่งจดหมายด่วนมาเจ้าค่ะ" ยวนเอ๋อร์พุ่งทะยานขึ้นไปบนฟ้าด้วยความรวดเร็วดุจสายฟ้า

"อ่านมา"

ยวนเอ๋อร์อ่านให้ฟังว่า: "ศิษย์ทำภารกิจสำเร็จ ไม่ทำให้ผิดหวัง ช่วยครอบครัวของตระกูลฉือออกมาได้แล้ว และสังหารพวกโจรภูขาทิ้งหมด... นอกจากนี้ ศิษย์ยังสืบพบว่า ผู้ฝึกตนที่หนุนหลังพวกโจรภูเขา ดูเหมือนจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับค่ายเนินพยัคฆ์ของเจ้าแปด ศิษย์จะสืบเรื่องนี้ให้กระจ่างขอรับ"

ครึ่งแรกคือการรายงานผลภารกิจ

แต่ครึ่งหลังนี่หาข้ออ้างเพื่อให้ตัวเองได้แอบเที่ยวต่ออีกสองวันชัดๆ

ลู่โจวอารมณ์ดี ก็เลยไม่ถือสาหาความอะไร จะให้ม้าวิ่งแต่ไม่ยอมให้ม้ากินหญ้า มันก็ทำอะไรไม่สำเร็จหรอก

"ท่านอาจารย์ ศิษย์พี่สี่บอกว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับศิษย์พี่แปด... ศิษย์พี่แปดทำแบบนี้ได้ยังไงกันคะ?!" ยวนเอ๋อร์พูดด้วยความโกรธ

"เจ้าแปดเองก็เป็นถึงยอดฝีมือขั้นเสินถิง เขาไม่น่าจะเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของคนธรรมดาหรอก น่าจะเป็นพวกผู้ฝึกตนที่เอาชื่อศิษย์พี่ของเจ้าไปแอบอ้างเพื่อทำเรื่องชั่วร้ายมากกว่า..."

ลู่โจวพยักหน้าแล้วพูดว่า "ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ ให้เจ้าสี่ไปสืบดูก็ดีเหมือนกัน"

เมื่อท่านอาจารย์สั่ง บรรดาลูกศิษย์ย่อมไม่มีใครกล้าขัดแย้ง ต่างพากันพยักหน้าเห็นด้วย

ตกบ่าย

ลู่โจวยังไม่ได้รับแจ้งเตือนว่าภารกิจของโจวจี้เฟิงสำเร็จ จึงเดินกลับเข้าไปในหอมารฟ้า

พร้อมกับตรวจสอบแต้มบุญอีกครั้ง: 2904

"ร้านค้า"

"ซื้อกายาธรรม สองลักษณ์กำเนิดสรรพสิ่ง"

【ติ๊ง ใช้แต้มบุญ 1000 แต้ม ได้รับกายาธรรมสองลักษณ์กำเนิดสรรพสิ่ง】

ในวินาทีที่ได้รับกายาธรรม ลู่โจวสัมผัสได้ว่าพลังบ่มเพาะของตัวเองกำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

จากขั้นรู้แจ้ง จุดเปิดทวารใจ เลื่อนขึ้นมาเป็นขั้นรู้แจ้ง จุดเปิดทวารปาก

แต่ผลประโยชน์ที่ได้รับจากกายาธรรมไม่ได้มีแค่นั้น พลังงานในจุดตันเถียนและเส้นลมปราณไหลเวียนไม่ขาดสายประดุจสายน้ำ

เพียงชั่วพริบตาเดียว พลังก็พุ่งจากจุดเปิดทวารปาก ไปถึงจุดเปิดทวารจมูก และทะยานเข้าใกล้จุดเปิดทวารตา

ในขั้นรู้แจ้ง ซึ่งประกอบไปด้วยทวารใจ ปาก จมูก ตา และหู ตอนนี้เขาสามารถทะลวงไปได้ถึงสี่ทวารแล้ว

ลู่โจวสัมผัสถึงพลังงานทั่วร่าง และพยักหน้าด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง

ความเร็วในการก้าวหน้าแบบนี้ คงจะไม่มีใครเทียบได้ทั้งในอดีตและอนาคต

"ซื้อการ์ดทวนกระแสชีวิต 2 ใบ"

【ติ๊ง ใช้แต้มบุญ 1000 แต้ม ได้รับการ์ดทวนกระแสชีวิต 2 ใบ】

"ใช้งาน"

เหนือหอมารฟ้าปรากฏวังวนอากาศขึ้น พลังชีวิตรอบๆ บริเวณถูกวังวนนั้นดูดกลืนเข้าไป แล้วไหลเวียนเข้าสู่ร่างอันแก่ชราของลู่โจว

พลังชีวิตกลับคืนมา เส้นผมสีดำเริ่มมีเพิ่มมากขึ้น

การ์ดสองใบ ทำให้ลู่โจวดูเด็กลงไปถึง 600 วัน

บางทีอาจเป็นเพราะในช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาชินกับจังหวะชีวิตช้าๆ ของร่างกายที่แก่ชราแล้ว พอจู่ๆ เด็กลงไปหกร้อยวัน เขาก็เลยรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

อาจจะไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงชัดเจนนัก แต่ก็รู้สึกสบายตัวมาก

บนโลกนี้ คงไม่มีใครได้สัมผัสประสบการณ์การย้อนวัยแบบนี้หรอกมั้ง

มันคงเป็นความรู้สึกแบบที่ลู่โจวกำลังเป็นอยู่ตอนนี้แหละ

"เพิ่งจะแป๊บเดียว ใช้แต้มบุญไปตั้ง 2,000 แล้ว หมดเร็วจริงๆ"

"สุ่มรางวัล"

【ติ๊ง การสุ่มรางวัลครั้งนี้ใช้ 50 แต้มบุญ ขอบคุณที่ใช้บริการ แต้มโชคดี +1】

"สุ่มรางวัล"

【ติ๊ง การสุ่มรางวัลครั้งนี้ใช้ 50 แต้มบุญ ขอบคุณที่ใช้บริการ แต้มโชคดี +1】

...

สุ่มติดต่อกันห้าครั้ง ล้วนได้แต่คำว่าขอบคุณที่ใช้บริการ

ลู่โจวหยุดสุ่มรางวัล แล้วเปิดดูหน้าต่างสถานะส่วนตัว——

ชื่อ: ลู่โจว

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

ระดับพลังบ่มเพาะ: ขั้นรู้แจ้ง จุดเปิดทวารตา

กายาธรรม: สองลักษณ์กำเนิดสรรพสิ่ง

แต้มบุญ: 654

อายุขัยคงเหลือ: 1209 วัน

ไอเทม: การ์ดสถานะจุดสูงสุดของจีเทียนเต้า2, ป้องกันการโจมตีถึงตาย3 (ติดตัว), ไป๋เจ๋อ

"พอเอามาเทียบกันแบบนี้แล้ว แต้มบุญที่ได้จากการทำภารกิจสำเร็จ ก็ไม่ได้เยอะอย่างที่คิดไว้เลย" ลู่โจวบ่นอุบ

(จบแล้ว)