บทที่ 11 : ว่านจวิน รอฉันด้วย!

เหตุการณ์คล้ายๆ กันเกิดขึ้นในหลายที่

พวก "ฝรั่งผู้สูงส่ง" ที่ไม่ยอมปฏิบัติตามกฎการป้องกันโรค ไม่มีใครจบดี ถูกลงโทษอย่างหนัก ไม่กล้าทำตัวเหนือกว่าอีก!

ครั้งนี้ ประเทศจีนแสดงท่าทีแข็งกร้าวผิดปกติ!

ในชั่วพริบตา เว็บบอร์ดใหญ่ๆ ต่างถกเถียงกันวุ่นวาย

แต่กลไกมหึมาของประเทศจีนกำลังทำงานอย่างบ้าคลั่ง

งานต่างๆ ดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ: เครื่องซีทีสมองและอุปกรณ์การแพทย์ที่เกี่ยวข้อง การฝึกอบรมบุคลากรทางการแพทย์ การเตรียมการเกณฑ์ทหารในแต่ละพื้นที่...

ส่วนหยุนเฟิง ภารกิจเร่งด่วนตอนนี้คือรับมือกับเหตุการณ์หมอกลึกลับสามจุดที่กำลังจะระเบิด!

24 ธันวาคม 2040 ค่ายทหารแห่งหนึ่งในเขตยุทธศาสตร์กลาง

"ตูม!"

"ฟึ่บ!"

...

กองพันพิเศษสามกองกำลังฝึกซ้อม

แต่ละหน่วยมีห้าคน รวมกันเป็นหน่วยรบ หนึ่งคนถือปืนลูกซอง สี่คนประชิดตัว

ทหารหน่วยพิเศษที่ประชิดตัวใช้อาวุธเย็นทั้งหมด เช่น กระบี่ทหาร มีดทหาร!

เทคนิคการต่อสู้เรียบง่าย: เร็ว! แม่น! แรง!

เป้าหมายการโจมตีทั้งหมดมีที่เดียว: ท้ายทอยศัตรู!

ครู่ต่อมา

การฝึกสิ้นสุด หยุนเฟิงพยักหน้าพอใจ

"สามข้อกำหนด!"

"หนึ่ง ปฏิบัติตามแผนที่ผมกำหนดอย่างเคร่งครัด!"

"สอง รับรองว่าไม่มีคนไม่เกี่ยวข้องในจุดที่เกิดเหตุการณ์หมอกลึกลับทั้งสามแห่ง!"

"ส่วนข้อกำหนดที่สาม..."

เขาจ้องหน่วยรบพิเศษสามหน่วยตรงหน้า ยืนไขว้มือบนแท่นสูง พูดว่า "พวกคุณล้วนเป็นทหารที่เก่งที่สุดของจีน ผ่านการฝึกพิเศษสามวันนี้ คงเข้าใจวิธีจัดการซอมบี้พิษแล้ว!"

"ดังนั้น พวกคุณต้องกลับมาให้ได้!"

"ไม่ให้ขาดแม้แต่คนเดียว!"

"ฉับ!"

หยุนเฟิงทำความเคารพอย่างเป็นทางการ ตะโกน "ขอให้กลับมาอย่างมีชัย!"

"ทำความเคารพ!"

"ฉับ!"

สามหน่วยรบพิเศษ เกือบ 200 คน ทำความเคารพพร้อมกัน

มองจากมุมไหนก็เป็นเส้นตรง ไร้ที่ติ

"ออกเดินทาง!"

หยุนเฟิงออกคำสั่งทันที

ทันใดนั้น หน่วยรบพิเศษทั้งสามมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ที่ถูกหมอกลึกลับปกคลุมทั้งสามแห่ง

ที่นั่นถูกปิดล้อมสมบูรณ์แล้ว

"ท่านผู้บัญชาการหยุนวางใจได้"

"ทหารหน่วยพิเศษเหล่านี้ล้วนเป็นทหารที่เก่งที่สุดของจีน รู้จุดอ่อนของซอมบี้พิษดี ผ่านการฝึกพิเศษเรื่องการโจมตีจุดสำคัญที่ท้ายทอย และคุ้นเคยภูมิประเทศทั้งหมดแล้ว"

"จะไม่มีปัญหา"

เฉินเลขาพูด

"ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผน ก็คงไม่มีปัญหา"

"แต่..."

"ใครจะรู้ว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝันอะไร?"

หยุนเฟิงพูดด้วยสีหน้าสงบ "เรื่องยังไม่จบ ก็ผ่อนคลายไม่ได้"

"บอกกองกำลังที่คอยเฝ้าระวังรอบเหตุการณ์หมอกลึกลับทั้งสามแห่ง อย่าประมาท! โดยเฉพาะซอมบี้พิษ ห้ามปล่อยให้หนีออกไปเด็ดขาด!"

"ครับ!"

เฉินเลขาพยักหน้าหนักแน่น หันตัวจากไป

สองชั่วโมงกว่าต่อมา

"มาแล้ว!"

หยุนเฟิงจ้องจอมอนิเตอร์ตรงหน้า ทั้งสามจุดเริ่มมีหมอกปรากฏ

"ตามความทรงจำในชาติก่อน หมอกจะเข้มข้นขึ้นมากในอีกชั่วโมงกว่า ซอมบี้พิษเริ่มปรากฏตัว!"

"จุดแรกที่เกิดหมอกลึกลับอยู่ใกล้โรงงานเคมีแห่งหนึ่ง"

"จุดที่สองอยู่ใกล้ชุมชนเก่าแห่งหนึ่ง"

"จุดที่สาม..."

ขณะที่เขากำลังนึก จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นข้างหู

"ท่านผู้บัญชาการหยุน"

เฉินเลขาที่อยู่ข้างๆ รายงาน "เมื่อสักครู่ หัวหน้าหน่วยชางหลง - ซูว่านจวิน จู่ๆ ก็หมดสติ อวัยวะเริ่มล้มเหลว อาการทรุดลงอย่างรวดเร็ว ตอนนี้กำลังช่วยชีวิต ต้องการยาต้านพิษด่วน!"

"อะไรนะ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น หยุนเฟิงหันขวับ จ้องเฉินเลขาเขม็ง ถาม "เธอไม่ได้ฉีดยาต้านพิษหรอกหรือ? เกิดอะไรขึ้น?"

หลายวันนี้ เขายุ่งจนหัวหมุน รู้ว่าว่านจวินไม่เป็นไรมาก ก็ไม่ได้ไปหา แค่คุยกันในเน็ต ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้!

"นี่..."

เฉินเลขาลังเลครู่หนึ่ง

"พูด!"

หยุนเฟิงตวาดเสียงดัง

ในวินาทีต่อมา เฉินเลขารู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล จนแทบหายใจไม่ออก รีบพูด "หัวหน้าซูไม่ได้ฉีดยาต้านพิษ"

"หืม?"

"เป็นไปได้ยังไง?"

"ครั้งก่อนผมกับว่านจวินร่วมกันล่าซอมบี้พิษ สามารถผลิตยาต้านพิษได้กว่าพันโดส!"

"ทำไมเธอจะไม่ได้ฉีด?"

หยุนเฟิงขมวดคิ้วถาม

"นี่..."

"หัวหน้าซูถูกซอมบี้พิษทำร้าย อาการยังดีอยู่ เธอคิดว่าตัวเองทนได้ ยืนกรานไม่ยอมฉีดยาต้านพิษ บอกว่าจะเก็บยาไว้ให้บุคลากรทางการแพทย์ที่ทำงานแนวหน้า"

เฉินเลขาอธิบาย "ตอนนี้ อาการของเธอทรุดลงกะทันหัน และยาต้านพิษก็ใช้หมดแล้ว ดังนั้น..."

หยุดครู่หนึ่ง เขาพูดต่อ "ก่อนเข้าห้องฉุกเฉิน เธอยังเซ็นใบบริจาคร่างกายหลังเสียชีวิต"

"คนโง่!"

หยุนเฟิงกำหมัดแน่น

เขารู้ว่า ว่านจวินทำเรื่องแบบนี้ได้แน่นอน!

"คุณออกไปไม่ได้!"

"ว่านจวิน รอฉันด้วย!"

หยุนเฟิงสงบสติอารมณ์อย่างรวดเร็ว สั่งการ "จัดเฮลิคอปเตอร์ทันที ผมจะไปจุดที่สองที่เกิดหมอกลึกลับด้วยตัวเอง - ชุมชนหุยหมินในอำเภอหัวหยาง!"

ที่นั่นอยู่ใกล้โรงพยาบาลที่ว่านจวินอยู่ที่สุด!

"ครับ!"

เฉินเลขารับคำทันที หันตัวจากไป

เร็วมาก...

"ฮื่อ!"

เสียงเครื่องยนต์เฮลิคอปเตอร์ดังกึกก้อง

โรงพยาบาลเสี่ยวเหอ ปักกิ่ง

ไอซียู!

หัวลาวพร้อมผู้เชี่ยวชาญระดับประเทศมาร่วมกันตรวจรักษา ทุ่มเทช่วยชีวิตซูว่านจวิน!

มองตัวเลขสัญญาณชีพบนหน้าจอที่ลดลงไม่หยุด สีหน้าของหัวลาวยิ่งเคร่งเครียด แต่... การเคลื่อนไหวของมือยังคงมั่นคงและทรงพลัง

เขาต้องรักษาคนตรงหน้าให้ได้!

เพราะ...

เธอเป็นทหารของชาติ!

เธอเป็นคนรักของหยุนเฟิง!

"ซูว่านจวิน เข้าร่วมปฏิบัติการทางทหารนับครั้งไม่ถ้วน ได้รับการขนานนามว่า 'เทพสงครามแห่งบูรพา' มีผลงานโดดเด่น ความดีความชอบมากมาย!"

"อายุยังน้อย ต้องไม่ตายบนโต๊ะผ่าตัด!"

หัวลาวมองแพทย์รอบข้าง พูดอย่างจริงจัง "หยุนเฟิง เป็นวีรบุรุษที่หาใครเทียบไม่ได้จริงๆ!"

"นำยาต้านพิษมาให้ประเทศจีน! ตอนนี้ยังคงทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อประเทศ! ถ้าแม้แต่คนรักของเขายังรักษาไว้ไม่ได้ ฉันจะละหน้าเขาได้อย่างไร?"

"ประเทศจีนจะละหน้าเขาได้อย่างไร?"

"ดังนั้น..."

"ขอร้องละ!"

พูดจบ หัวลาวค้อมตัวคำนับ

...

(จบบท)