บทที่ 29 เครื่องจักรไอน้ำและเวทมนตร์ลี้ลับ

บทที่ 29 เครื่องจักรไอน้ำและเวทมนตร์ลี้ลับ

คุณเผชิญกับการทะลุมิติที่ไร้ซึ่งความเจ็บปวด

เมื่อลืมตาขึ้น คุณพบว่าตัวเองอยู่ในโลกแห่งเครื่องจักรไอน้ำและเวทมนตร์ ร่างกายของคุณกลายเป็นเด็กหนุ่มอายุ 15 ปีที่ทั้งผอมแห้งและธรรมดาสามัญ

คุณไม่มีเอกสารระบุตัวตน ไม่มีเงิน และไม่มีแม้แต่ชามเปล่าสักใบเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่

ในฐานะผู้ทะลุมิติ คุณไม่ได้ตื่นตระหนกจนเกินไป คุณค่อยๆ สำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างใจเย็น เพื่อเตรียมพร้อมเริ่มต้นใหม่จากศูนย์ในโลกใบนี้

แม้ว่าร่างกายวัย 15 ปีของคุณจะยังเติบโตไม่เต็มที่ แต่คุณก็มีความสามารถที่จะพึ่งพาตัวเองได้ นี่คือสมบัติล้ำค่าและความมั่นใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคุณ คุณให้กำลังใจตัวเองและพยายามตะเกียกตะกายปีนขึ้นมาจากท่อระบายน้ำ

เสียงเครื่องจักรไอน้ำคำรามดังกึกก้อง

ฟันเฟืองขบประสานกัน

เวทมนตร์ทรงอานุภาพทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ

ในยามค่ำคืน เหล็กกล้า เครื่องจักรไอน้ำ เวทมนตร์ และความลี้ลับ ล้วนประกอบเข้าด้วยกันจนกลายเป็นศูนย์กลางของมหานครขนาดมหึมา

สิ่งที่ปลุกสวี่ซีให้ตื่นขึ้นคือเสียงหวีดร้องแหลมสูงที่ยาวนาน

“ปี๊ด—!!!”

เขาลืมตาขึ้น

ทั้งสองข้างทางถูกบดบังด้วยกำแพงอิฐแดงสูงตระหง่าน เหลือเพียงช่องว่างตรงกลางที่เผยให้เห็นท้องฟ้าสลัวและแสงไฟสีเหลืองจางๆ จากเสาไฟริมถนน

ทันใดนั้น ไอน้ำสีขาวร้อนระอุก็พวยพุ่งขึ้นมาจากที่ไหนสักแห่ง

มันพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

ปะทะและทำปฏิกิริยากับสายลมหนาวในยามค่ำคืน

ก่อตัวเป็นหยดน้ำหนาแน่นที่กระจัดกระจายปกคลุมการมองเห็น ก่อนจะสลายตัวกลับเป็นหมอก ค่อยๆ ลอยปกคลุมไปทั่วทุกมุมเมืองอย่างช้าๆ และสม่ำเสมอ

หมอกควันนี้บดบังทัศนวิสัยอย่างหนัก และเป็นระยะๆ จะได้ยินเสียงสบถด่าดังมาจากจุดต่างๆ ของเมือง

ดังนั้น

สวี่ซีจึงได้เห็นสิ่งนี้

ร่างในชุดคลุมเวทมนตร์ มือถือคทาเวท ลอยอยู่กลางอากาศ พวกเขาโบกคทาอย่างสบายๆ พายุเพลิงขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า กลืนกินหมอกควันไปจนหมดสิ้น

เมืองกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง

สรรเสริญเวทมนตร์อันทรงพลังและเทพแห่งไฟผู้สูงส่ง

ผู้คนสวดอ้อนวอนเช่นนี้

ยุคสมัยนี้ช่างน่าอัศจรรย์ใจอย่างแท้จริง ความศรัทธาต่อทวยเทพแผ่ขยายไปทั่วดินแดน ค้ำจุนพลังอันยิ่งใหญ่ของเวทมนตร์ ในขณะเดียวกันก็มีความสะดวกสบายจากเครื่องจักรไอน้ำ ทว่าในมุมมืดที่ถูกทอดทิ้งของความยิ่งใหญ่นี้ ก็ยังมีเงามืดที่หลงเหลืออยู่

“จะว่ายังไงดีล่ะ ตอนจำลองการทะลุมิติ ให้จุดเริ่มต้นที่ดีกว่านี้ไม่ได้หรือไง”

สวี่ซีดิ้นรน

เขาปีนขึ้นมาจากตรอกซอกซอยอย่างยากลำบาก

ตรอกนี้เต็มไปด้วยน้ำโสโครกสีดำ ไม่เพียงแต่ส่งกลิ่นเหม็นเน่า แต่ยังมีฤทธิ์กัดกร่อนอย่างน่าประหลาด เมื่อเทียบกับจุดเริ่มต้นที่เต็มไปด้วยความอดอยากในการจำลองครั้งที่แล้ว ความทุกข์ยากก็อยู่ในระดับที่พอๆ กัน

สวี่ซีเริ่มสงสัยอย่างจริงจังว่าระบบจำลองนี้จงใจกลั่นแกล้งเขา

“ยังไงก็เถอะ ก่อนอื่นมาหาวิธีแก้ปัญหาปากท้องก่อน แล้วค่อยคิดเรื่องเวทมนตร์ทีหลังก็แล้วกัน”

หลังจากยืนขึ้น

สวี่ซีก็เดินโซเซออกจากตรอก

ในโลกจำลองใบใหม่นี้ เขาไม่มีพลังเหนือธรรมชาติเลยแม้แต่น้อย ทั้งยังไม่มีหยาดน้ำตานิรันดร์ เขาจึงไม่สามารถพึ่งพาน้องสาวได้

โชคดีที่เขามีพรสวรรค์อยู่สามประการ การพึ่งพาตัวเองจึงไม่ใช่ปัญหา

คุณได้ก้าวผ่านก้าวแรกอันแสนยากลำบาก

จากการสอบถาม คุณรู้ว่าตอนนี้คุณอยู่ที่เมืองอัลเลนสัน ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือของโลก เป็นเมืองขนาดใหญ่ที่มีเครื่องจักรไอน้ำประสิทธิภาพสูง ผู้คนส่วนใหญ่สักการะเทพแห่งไฟ เทพแห่งช่างตีเหล็ก และเทพีแห่งการเก็บเกี่ยว

ในฐานะผู้มาใหม่ คุณเลือกที่จะหาเงินก้อนแรกด้วยการใช้แรงงาน

คุณทำสำเร็จ แม้จะเหนื่อยแทบขาดใจ แต่คุณก็แลกมื้ออาหารมื้อแรกและเงินก้อนเล็กๆ ก้อนแรกมาได้ด้วยหยาดเหงื่อแรงกายของคุณเอง รวมเป็นเงินสามเหรียญทองแดง

คุณนับมันอยู่สิบนาที

คุณรู้สึกโล่งใจอย่างมาก ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่คุณวางไว้

คุณเลือกที่จะตั้งถิ่นฐานชั่วคราวในสลัม อาหารที่นี่มีราคาถูกและอร่อย และคุณก็ไม่ต้องเช่าบ้าน แผ่นสังกะสีสองสามแผ่นที่หาได้จากกองโคลนกลายเป็นที่อยู่อาศัยใหม่ของคุณ

หนึ่งปีผ่านไป ในปีนี้ คุณสามารถรวบรวมข้อมูลพื้นฐานของโลกใบนี้ได้สำเร็จ และรู้แล้วว่าจะต้องทำอะไรต่อไป

นี่คือยุคสมัยที่ทวยเทพปกครองโลก

ผู้คนนับไม่ถ้วนได้รับพลังในการควบคุมเวทมนตร์จากการศรัทธาในทวยเทพ ยิ่งศรัทธาแรงกล้า พลังเวทก็ยิ่งแข็งแกร่ง บางคนถึงกับถูกเลือกให้เป็นตัวแทนของทวยเทพ หรือที่รู้จักกันในนามของกึ่งเทพ

จอมเวทที่เลือกบำเพ็ญเพียรด้วยตนเอง โดยไม่พึ่งพาความศรัทธาในทวยเทพก็มีอยู่เช่นกัน และเป็นที่รู้จักในนามของผู้ใช้เวทมนตร์ธาตุ

พวกเขาปลดปล่อยเวทมนตร์ด้วยการรับรู้ถึงสรรพสิ่งและเชื่อมโยงกับธาตุต่างๆ

นี่คือเส้นทางที่ยากลำบากอย่างยิ่ง การศรัทธาในทวยเทพเพียงแค่ต้องการความศรัทธาที่มากพอและการยอมจำนนของหัวใจเพื่อบรรลุพลังอย่างรวดเร็ว แต่ผู้ใช้เวทมนตร์ธาตุต้องก้าวไปทีละก้าวด้วยความยากลำบากแสนสาหัส จึงมีเพียงไม่กี่คนที่เลือกเส้นทางนี้

คุณยิ้ม คุณบังเอิญมีพรสวรรค์ในการรับรู้ธาตุที่ยอดเยี่ยม

ในขณะเดียวกัน คุณก็ไม่มีความสนใจที่จะศรัทธาในทวยเทพเลย

คุณใช้เงินเก็บทั้งหมดที่คุณหามาอย่างยากลำบากตลอดหนึ่งปี ไปที่ร้านค้าในใจกลางเมืองเพื่อซื้อเมือกสไลม์ระดับต่ำสุดหนึ่งขวด นี่คือวัตถุดิบเวทมนตร์ระดับต่ำสุดเท่าที่รู้จัก และเป็นสิ่งเดียวที่คุณพอจะซื้อได้

หนึ่งปีต่อมา

ชุมชนแออัด

สวี่ซีนั่งหน้าตายอยู่ใน 'บ้าน' ของเขา โดยไม่สนใจกลิ่นเหม็นเน่าที่ลอยตลบอบอวลอยู่รอบตัว

ถ้าหากจะเรียกเพิงพักที่สร้างขึ้นจากแผ่นเหล็กสองสามแผ่นประกอบเข้าด้วยกันอย่างลวกๆ บนถนนโคลน ว่าเป็นบ้านได้ล่ะก็นะ

“หนึ่งปีแล้วสินะ... เฮอะ”

“ถึงแม้ความรู้สึกในโลกจำลองจะไม่สมจริงเท่าโลกความเป็นจริง แต่ฉันก็พอแล้วกับชีวิตในสลัมตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา”

สวี่ซีถอนหายใจ พลางเขย่าเมือกสไลม์ใสไม่มีสีในมือ

เมือกถูกบรรจุอยู่ในขวดใสที่ปิดสนิท มันค่อยๆ ไหลไปมาตามจังหวะการเขย่าของสวี่ซี

การบำเพ็ญเพียรโดยใช้เมือกสไลม์

นี่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

แต่สวี่ซีนั้นแตกต่างออกไป

ก่อนหน้านี้ เมื่อสวี่ซีเลือกโลกเวทมนตร์เป็นโลกจำลองใบใหม่ เขาได้เตรียมตัวมาอย่างยาวนาน โดยเตรียมวิธีการทำสมาธิสำหรับการฝึกฝนเวทมนตร์และอ่านเรื่องราวต่างๆ เกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรมาล่วงหน้า

และในการจำลองครั้งนี้ เขามีคุณลักษณะพิเศษคือการรับรู้ธาตุ

ดังนั้น

ปาฏิหาริย์ที่ไม่อาจเป็นไปได้จึงถือกำเนิดขึ้นในสลัม

คุณได้กลายเป็นผู้ฝึกหัดเวทมนตร์

ผ่านการทำสมาธิ คุณสามารถรับรู้ถึงธาตุชีวิตภายในเมือกสไลม์ได้สำเร็จ และสมองของคุณก็สงบนิ่งเป็นพิเศษ จนถึงขีดจำกัดสูงสุดที่มนุษย์จะสามารถมีได้ คุณได้สลักคลื่นความผันผวนของธาตุนี้ลงในทะเลแห่งจิตสำนึกของคุณ

คุณจึงได้เรียนรู้เวทมนตร์ระดับ 0 : การสร้างเมือกชีวิต

คุณออกจากสลัมและมุ่งหน้าไปยังสมาคมนักเวทในใจกลางเมืองอัลเลนสัน เพื่อลงทะเบียนเป็นผู้ฝึกหัดเวทมนตร์ และได้รับสวัสดิการรายเดือน 10 เหรียญเงิน

ชีวิตของคุณดีขึ้น เริ่มต้นไปในทิศทางที่ดีอย่างแท้จริง

คุณก้าวข้ามเส้นแบ่งชนชั้น เปลี่ยนจากคนสลัมมาเป็นผู้ฝึกหัดเวทมนตร์ผู้สูงศักดิ์ ทุกคนต่างตกตะลึงในตัวคุณ และเชื่อว่าคุณคือผู้ศรัทธาที่เคร่งศาสนาของเทพีแห่งชีวิต

เพราะในโลกใบนี้ การมีอยู่ของผู้ใช้เวทมนตร์ธาตุนั้นหาได้ยากยิ่ง แม้จะมีคนอยากเรียนรู้ พวกเขาก็พบว่าการรับรู้ธาตุนั้นยากเกินไป ทำให้พวกเขาเป็นเพียงตัวตนที่มีอยู่ในเรื่องเล่าเท่านั้น

คุณเพียงแค่ยิ้ม ไม่ได้ยอมรับหรือปฏิเสธ

ในยุคสมัยที่ทุกคนล้วนศรัทธาในทวยเทพ ผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้าจะถูกมองว่าเป็นพวกนอกรีต ความเข้าใจผิดที่ผู้คนมีต่อคุณ ทำให้คุณสามารถใช้ชีวิตได้อย่างปลอดภัยมากขึ้น