บทที่ 15: อุปสรรครายล้อม

ทว่า ทันทีที่วิ่งไปถึงจุดหมาย เฉินหวังผิงก็ต้องรู้สึกห่อเหี่ยวใจ เพราะตำแหน่งของแร่ทองแดงไม่ได้อยู่ใกล้กับอุโมงค์เหมืองเดิมเลย เขาจำเป็นต้องขุดอุโมงค์แยกออกไปเพื่อเข้าถึงมันด้วยตัวเอง

ด้วยความช่วยเหลือจากเครื่องตรวจจับแร่ เฉินหวังผิงจึงสามารถวิเคราะห์เส้นทางที่คุ้มค่าที่สุดได้สำเร็จ อันดับแรกเขาจัดการตั้งกังหันลมและต่อสายไฟเข้ากับหลอดไฟ จากนั้นจึงก้มหน้าก้มตาเริ่มลงมือขุดทันที

หลังจากขุดอุโมงค์เหมืองอยู่นานร่วม 1 ชั่วโมง ในที่สุดเฉินหวังผิงก็มองเห็นแร่ทองแดงผืนใหญ่ที่ส่องประกายแสงสีแดงอมม่วงลึกลับ

"ไม่ง่ายเลยจริงๆ"

เฉินหวังผิงจิบน้ำอึกหนึ่ง ก่อนจะลงแรงสกัดแร่ทองแดงออกมาหนึ่งก้อน และรีบตรวจสอบคุณสมบัติของมันทันที

[แร่ทองแดงสีม่วง 1 ดาว]

[การใช้งาน: วัตถุดิบ]

[หมายเหตุ: แร่ทองแดงที่มีปริมาณเนื้อทองแดงบริสุทธิ์สูงมาก]

มันเป็นแร่ระดับ 1 ดาวจริงๆ ด้วย!

เฉินหวังผิงรู้สึกมีไฟขึ้นมาทันที เขาก้มหน้าก้มตาเหวี่ยงพลั่วขุดแร่อย่างต่อเนื่อง ทว่าหลังจากขุดแร่ทองแดงออกมาได้ 10 กว่าก้อน เขาก็พบว่างานขุดเริ่มติดขัดและเจอทางตัน

สายแร่ทองแดงกระจายตัวเป็นแนวแถบยาว แต่อุโมงค์เหมืองขนาดเล็กที่เขาขุดขึ้นมานั้นมีความกว้างพอดีแค่ตัวคนเท่านั้น หลังจากเก็บกวาดแร่ทองแดงตรงหน้าหมดแล้ว หากต้องการขุดเพิ่ม เขาจะต้องขุดเฉียงไปทางบนซ้ายหรือไม่ก็ล่างขวา ซึ่งมันออกแรงได้ยากมากและทำให้ประสิทธิภาพในการขุดลดลงอย่างยิ่ง

หลังจากลองเหวี่ยงพลั่วขุดแร่อยู่ 2-3 ครั้ง เฉินหวังผิงก็หยุดพักพลางครุ่นคิดว่าจะเปลี่ยนไปหาจุดขุดแร่อื่นดี หรือจะดันทุรังขุดตรงนี้ต่อ

"เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ"

เมื่อได้ยินเสียงกระแสไฟฟ้าร้องประทุในหลอดไฟ เฉินหวังผิงก็เริ่มมีความคิดดีๆ พลันผุดขึ้นมา เขาเดินไปที่หน้าตัดของเหมืองทองแดง ยื่นมือไปแนบสนิทกับก้อนแร่ และพยายามใช้พลังภายในร่างกายเพื่อระเบิดก้อนแร่ทองแดงที่เขาสัมผัสอยู่ให้ออกมา มันคล้ายกับการใช้วัตถุระเบิดทำเหมืองไม่มีผิด

"เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ!"

ประกายไฟสายฟ้าสาดกระเซ็นไปทั่วอุโมงค์เหมือง หลังจากทดลองดูครั้งหนึ่ง เฉินหวังผิงก็ยกมือขึ้น เขาเห็นรอยแตกร้าวเป็นวงกลมรอบแร่ทองแดง แต่มันยังลึกไม่พอ

เฉินหวังผิงปรับตำแหน่ง ยื่นมือไปกดที่ขอบแร่ และปลดปล่อยพลังอัสนีบาตออกมาอีกครั้ง หลังจากระเบิดพลังติดต่อกันถึง 4 ครั้ง ในที่สุดเขาก็สามารถระเบิดก้อนแร่ทองแดงให้หลุดออกมาได้ มือของเขาเกือบจะไหม้เกรียมเป็นสีดำ

เฉินหวังผิงเหลือบมองคุณสมบัติ การปลดปล่อยพลัง 4 ครั้งต้องสูญเสียพลังงานสายฟ้าไปมากกว่า 100 หน่วย โชคดีที่พลังงานสายฟ้าของเขาเพิ่มขึ้นเมื่อคืนนี้ มิฉะนั้นเขาคงสิ้นฤทธิ์ตั้งแต่ขุดแร่ทองแดงก้อนแรกนี้แล้ว

นอกจากความสูญเสียพลังงานแล้ว เขายังรู้สึกชาหนึบที่มือและมีความเหนื่อยล้าแล่นเข้ามา เฉินหวังผิงเก็บแร่ทองแดงลงช่องเก็บของมิติ แล้วใช้วิธีระเบิดพลังอัสนีบาตสกัดแร่ทองแดงต่อไป

2 ชั่วโมงต่อมา จุดขุดแร่ทองแดงแห่งนี้ก็โล่งเตียน มีแร่ทองแดงสีม่วง 1 ดาว จำนวน 26 ก้อนถูกจัดเก็บอยู่ในช่องเก็บของมิติ นับเป็นการเก็บเกี่ยวที่อุดมสมบูรณ์มาก แน่นอนว่ามือของเฉินหวังผิงก็กลายเป็นสีแดงก่ำ ชาจนแทบไร้ความรู้สึก และผิวหนังบนฝ่ามือก็บวมขึ้นเล็กน้อย

เฉินหวังผิงไม่ได้สนใจอาการบาดเจ็บที่มือ เขาคว้าสายไฟมาคีบเพื่อชาร์จพลัง พลางตรวจสอบเครื่องตรวจจับแร่ไปด้วย เขาขุดแร่ทองแดงมามากพอแล้ว ถึงเวลาต้องไปขุดแร่เหล็กบ้าง

แม้ว่ารถหมายเลข 2 จะบอกว่าจะกลับมารับตอน 4 โมงเย็น แต่เฉินหวังผิงก็ไม่กล้าเสี่ยงดวงว่ารถจะมาก่อนเวลาหรือไม่ เมื่อคำนวณรวมเวลาเดินทางแล้ว เขาจึงวางแผนจะออกจากอุโมงค์เหมืองตอน 3 โมงตรงเพื่อไปยืนรอรถข้างนอก

หลังจากเฝ้าสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พบจุดขุดแร่เหล็ก 2 จุด จุดขุดแร่เหล็กเหล่านี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก แต่โชคดีที่อยู่ใกล้กับอุโมงค์เหมืองหลักมาก มันดูเหมือนจุดแร่ขนาดเล็กที่พวกคนงานเหมืองรุ่นก่อนๆ ขี้เกียจจะขุด

เฉินหวังผิงไม่เกี่ยง ขอแค่มีแร่ให้ขุดก็พอแล้ว ผ่านไปอีก 1 ชั่วโมงกว่า เฉินหวังผิงก็ล้างบางจุดขุดแร่ทั้งสองแห่งนี้จนหมดสิ้น เก็บเกี่ยวแร่เหล็กมาได้ทั้งหมด 32 ก้อน

เมื่อมีเครื่องตรวจจับแร่ ประสิทธิภาพในการทำเหมืองก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างก้าวกระโดด! ขณะที่เฉินหวังผิงกำลังเตรียมจะค้นหาจุดขุดแร่ต่อไป จู่ๆ เขาก็มองเห็นจุดสีแดงที่มีขนาดเท่าเมล็ดถั่วแดง 4 เมล็ดปรากฏขึ้นที่ขอบของเรดาร์

และจุดสีแดงนี้กำลังเคลื่อนที่ตามทางเดินตรงดิ่งมายังตำแหน่งที่เฉินหวังผิงอยู่ด้วยความเร็วสูงยิ่ง! เฉินหวังผิงสะบัดมือเก็บเครื่องตรวจจับแร่ลงช่องเก็บของมิติอย่างรวดเร็ว

เขารู้ดีว่าตนเองได้เผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายกลายพันธุ์ที่พลัดถิ่นมา จากความรู้เกี่ยวกับแดนร้างที่เขาเพียรพยายามศึกษาอย่างหนัก ความแข็งแกร่งของสัตว์ร้ายที่หลงทางมานี้ไม่น่าจะสูงส่งนัก มิฉะนั้นมันคงไม่หนีออกจากป่าสนธยาแล้วเตลิดมายังเนินเหมืองหินดำซึ่งเป็นสถานที่ที่แทบจะไม่มีอาหารแบบนี้

มีความเป็นไปได้สูงว่ามันอาจจะพ่ายแพ้ในการแย่งชิงอาณาเขต หรือถูกนักล่าคนอื่นไล่กวดมา และดูจากท่าทางแล้ว มันคงจะตรวจพบตัวเขาเรียบร้อยแล้ว การต่อสู้ครั้งนี้ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

เฉินหวังผิงไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย เขาหยิบระเบิดมือมาตรฐานออกมาอย่างเด็ดขาด ดึงสลักออกทันที และเล็งไปยังทิศทางที่จุดสีแดงกำลังมุ่งตรงมา

หลังจากดึงสลัก เฉินหวังผิงก็เหลือบเห็นวงกลมช่วยเล็งขนาดเท่ากำปั้นปรากฏขึ้นในระยะสายตา และบนวงกลมช่วยเล็งนั้นก็มีแถบแสดงพลังงานรูปส่วนโค้งที่ขยับเปลี่ยนตามวงแขนของเขา ยอดเยี่ยมมาก! มีแม้กระทั่งเครื่องมือช่วยเล็งสำหรับการขว้างระเบิดมือ!

เฉินหวังผิงรีบปรับทิศทางและท่วงท่า เล็งวงกลมช่วยเล็งไปยังหัวโค้งของทางเดินด้านหน้า พลางจับจ้องที่เรดาร์และนับถอยหลังในใจเงียบๆ

"ตอนนี้แหละ!"

หลังจากนับในใจผ่านไป 1 วินาทีกว่า เฉินหวังผิงก็ขว้างระเบิดมือลูกแรกในมือออกไป จากนั้นก็ดึงสลักระเบิดมือลูกที่ 2 ทันที และนับในใจต่ออีก 1 วินาทีก่อนจะขว้างตามไปติดๆ

ครึ่งวินาทีต่อมา สิ่งมีชีวิตที่คล้ายหมาป่า มีขนสีดำ ใบหูสีขาว และมีความยาวลำตัวประมาณ 1.8 เมตร ก็พุ่งพรวดออกมาจากหัวมุมทางเดินด้วยความเร็วสูงยิ่ง เฉินหวังผิงจำได้ในปราดเดียวว่านี่คือ หมาป่าเส้นดำ

หมาป่าชนิดนี้ได้ชื่อมาจากเส้นสีดำที่พาดอยู่บนหน้าท้องของมัน และจัดเป็นสัตว์ร้ายกลายพันธุ์ระดับ 1 จุดเด่นของพวกมันคือความเร็วที่สูงและการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวาง พวกมันมีอยู่เป็นจำนวนมากในป่าสนธยา มีนิสัยดุร้ายและมีพลังในการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง

หมาป่าเส้นดำเร่งความเร็วขึ้นอีกขั้นเมื่อมันมองเห็นเฉินหวังผิง มันต้องการกินอาหารเพื่อฟื้นฟูพละกำลัง! มันต้องการล้างแค้นพวกมนุษย์! ทว่าในวินาทีที่มันพุ่งผ่านหัวโค้งมานั่นเอง

ระเบิดอันรุนแรงก็ปะทุขึ้นจากด้านหลังของมัน! แรงกระแทกมหาศาลซัดจนหมาป่าเส้นดำพลิกคว่ำคะมำหงาย เศษสะเก็ดระเบิดจำนวนมากพุ่งเจาะเข้าที่หน้าท้องของมัน จนเส้นสีดำบนท้องขาดกระจุยกลายเป็นลายทางคล้ายทางม้าลาย

หลังจากสร้างความเสียหายได้ เฉินหวังผิงก็มองเห็นแถบพลังชีวิตของหมาป่าเส้นดำจากระยะไกล มันมีความยาวถึง 2 เมตรเต็มๆ ซึ่งยาวกว่าแถบพลังชีวิตของเงาผีสีขาวน้ำนมเสียอีก!

โชคดีที่ระเบิดมือลูกแรกสร้างความเสียหายได้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย บั่นทอนแถบพลังชีวิตของหมาป่าเส้นดำให้หายวับไปมากกว่า 40 เซนติเมตรในทันที

ขณะที่คิด เฉินหวังผิงก็หยิบระเบิดมือลูกที่ 3 ออกมาอีกครั้ง เล็งแล้วขว้างออกไป "ดูเหมือนว่าจะไม่มีความสัมพันธ์โดยตรงระหว่างค่าพลังโจมตีกับความยาวของแถบพลังชีวิตที่ลดลงไป หากสร้างความเสียหายได้อย่างสมบูรณ์แบบ ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะสร้างความเสียหายส่วนเกินได้"

ภายในอุโมงค์เหมือง หมาป่าเส้นดำที่บาดเจ็บครางขู่ในลำคอต่ำ มันไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร เหตุใดก้อนหินถึงระเบิดได้? มันเจ็บปวดเหลือเกิน! ทว่าก่อนที่ร่างของมันจะตกถึงพื้น ระเบิดมือลูกที่ 2 ก็ระเบิดซ้ำซ้อน ส่งร่างของมันให้ลอยคว่ำคะมำอีกหน

3 วินาทีต่อมา ระเบิดมือลูกที่ 3 ก็ปะทุขึ้น ระเบิดมือ 3 ลูกซ้อนกระชากแถบพลังชีวิตของหมาป่าเส้นดำให้หายไปถึง 1.2 เมตร และแถบพลังชีวิตที่เหลืออยู่อีก 80 เซนติเมตรก็ค่อยๆ ลดลงอย่างช้าๆ

เฉินหวังผิงหยิบสายเคเบิลยาว 5 เมตรออกมา แล้ววิ่งเข้าหาหมาป่าเส้นดำอย่างกระตือรือร้น ระเบิดมือเวอร์ชันสีฟ้าครามนั้นล้ำค่าเกินกว่าจะนำมาใช้สิ้นเปลืองกับหมาป่าเส้นดำตัวนี้ ยิ่งไปกว่านั้น การต่อสู้เป็นสิ่งที่ไม่เปิดโอกาสให้หลีกเลี่ยงในแดนร้าง สู้เขาถือโอกาสนี้ฝึกฝนฝีมือเลยจะดีกว่า

เมื่อวิ่งเข้าไปใกล้หมาป่าเส้นดำ เฉินหวังผิงก็เหวี่ยงสายเคเบิลเข้าใส่หมาป่าเส้นดำจากระยะห่าง พร้อมกับปลดปล่อยพลังอัสนีบาตภายในร่างกายออกมา

"เปรี๊ยะ!"

ในวินาทีที่สายเคเบิลสัมผัสโดนขาของหมาป่าเส้นดำ กระแสไฟฟ้ารัวประทุก็ระเบิดขึ้นบนตัวมัน แถบพลังชีวิตดิ่งฮวบลงไปอีก 30 กว่าเซนติเมตร

หลังจากถูกไฟช็อตในคราวนี้ หมาป่าเส้นดำกลับเริ่มได้สติขึ้นมาบ้าง มันเกิดความกลัวและหันหลังเตรียมจะโกยแนบหนีไปจากที่นี่ แม่จ๋า มีผีอยู่ในอุโมงค์เหมือง หนูอยากกลับป่าแล้ว!