บทที่ 1 - หญิงสาวผู้มีนามว่าเพอร์เฟกต์

บทที่ 1 - หญิงสาวผู้มีนามว่าเพอร์เฟกต์

ณ ห้องปฏิบัติการเล่นแร่แปรธาตุแห่งหนึ่งบริเวณชานเมืองลังดอน เมืองหลวงของจักรวรรดิวิกตอเรีย หญิงสาวนามว่าเพอร์เฟกต้า แบรนดิส กำลังยืนอยู่หน้าโต๊ะทดลองของเธอ นัยน์ตาจดจ้องไปยังเครื่องแก้วรูปทรงซับซ้อนตรงหน้าอย่างมีสมาธิ

ในขณะที่สีหน้าเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ท่วงท่าการขยับมือของเธอกลับระมัดระวังและหนักแน่นยิ่งนัก ไม่ยอมให้เกิดความผิดพลาดหรือข้อบกพร่องใดๆ แม้แต่น้อย

ภายในภาชนะแก้วอันสับซ้อนเหล่านั้น ก๊าซสีชมพูกำลังถูกกลั่นตัวออกมาอย่างต่อเนื่อง จากนั้นเมื่อผ่านการหล่อเย็นจากหลอดควบแน่น มันก็จับตัวเป็นหยดของเหลวสีส้มแดง ร่วงหล่นลงสู่ขวดรูปกรวยที่รองรับอยู่ด้านล่าง

เมื่อหยดของเหลวสะสมจนได้ปริมาณราวสองในสามของขวด เพอร์เฟกต้าก็ปิดวาล์วเครื่องหล่อเย็น ย้ายขวดรูปกรวยไปวางบนโต๊ะปฏิบัติการอีกด้าน แล้วใช้หลอดหยด หยดของเหลวสีฟ้าอ่อนลงไปสองสามหยด

จากนั้นเธอก็หยิบท่งโลหะเรียวยาวขึ้นมาคนส่วนผสมภายในอย่างระมัดระวัง ที่ปลายท่งโลหะเรียวยาวนั้นประดับด้วยอัญมณีที่กำลังเปล่งประกายแสงสีแดงเจิดจ้า

ภาพที่เห็นดูไม่เหมือนการทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่เคร่งครัดนัก กลับดูคล้ายคลึงกับพิธีกรรมทางไสยศาสตร์หรือเวทมนตร์เสียมากกว่า

ทว่าเมื่อเพอร์เฟกต้าคนส่วนผสม ของเหลวในขวดรูปกรวยก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกตสว่างไสว ภายในนั้นคล้ายกับมีจุดแสงระยิบระยับลอยฟ่อง มอบความรู้สึกที่เปี่ยมล้นไปด้วยพลังแห่งชีวิตอย่างน่าประหลาด

【โพชั่นฟื้นฟูพลังชีวิตระดับต้นแบบเข้มข้น】

【วัสดุในการผลิต: ทั่วไป (ระดับตำนาน)】

【เทคนิคการผลิต: ยอดเยี่ยม】

【สรรพคุณ: เทียบเท่ากับพลังชีวิตยี่สิบปีของคนปกติ เมื่อดื่มเข้าไปจะช่วยฟื้นฟูความเยาว์วัยและยืดอายุขัยได้】

【คำประเมิน: การนำโพชั่นฟื้นฟูพลังชีวิตระดับต้นมาทำให้เข้มข้นขึ้นถึงยี่สิบเท่า โดยใช้ศิลานักปราชญ์เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อให้ได้ผลลัพธ์เทียบเท่าโพชั่นระดับสูง ข้าควรจะเรียกเจ้าว่าอัจฉริยะ หรือควรจะด่าว่าเจ้าช่างผลาญของดี?】

เมื่อทอดมองคำประเมินที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า เพอร์เฟกต้าเลือกที่จะเมินเฉยต่อประโยคครึ่งหลังไปเสียสนิท สำหรับเธอแล้ว ขอเพียงผลลัพธ์บรรลุเป้าหมายที่คาดหวังไว้ก็เพียงพอแล้ว

ส่วนเรื่องที่ว่าผลาญของงั้นหรือ? สำหรับผู้ที่ถือครองศิลานักปราชญ์อยู่ในมืออย่างเพอร์เฟกต้า นั่นไม่ใช่สิ่งที่ต้องเก็บมาใส่ใจเลยสักนิด

ขอเพียงแค่เธอยอมให้ช่างเล่นแร่แปรธาตุคนอื่นยืมไม้กายสิทธิ์ประดับศิลานักปราชญ์ในมือนี้ไปใช้งาน ย่อมมีผู้คนมากมายพร้อมจะประเคนสิ่งที่เธอต้องการมาให้ถึงที่ เพียงเพื่อแลกกับสิทธิ์ในการขอยืมใช้ชั่วครั้งชั่วคราว

เพราะนี่คือมงกุฎแห่งความสำเร็จสูงสุดของวิชาเล่นแร่แปรธาตุ ไม่ว่าจะเป็น ไข่นักปราชญ์, น้ำยาสีแดง, หินจากฟากฟ้า หรือธาตุที่ห้า... มันคือศิลานักปราชญ์ที่สามารถทำลายสัจธรรม "การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม" ของวิชาเล่นแร่แปรธาตุลงได้อย่างสิ้นเชิง!

【ไม้กายสิทธิ์ประดับศิลานักปราชญ์】

【วัสดุในการผลิต: ตำนาน】

【เทคนิคการผลิต: ยอดเยี่ยม】

【สรรพคุณ: เมื่อใช้ในพิธีกรรมเล่นแร่แปรธาตุ จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของพิธีกรรม 120% เพิ่มอัตราความสำเร็จ 40% สามารถละเว้นกฎการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม และใช้ทดแทนวัสดุหรือสื่อกลางในพิธีกรรมเล่นแร่แปรธาตุใดๆ ก็ได้】

【คำประเมิน: เมื่อครอบครองศิลานักปราชญ์ ต่อให้เป็นหมูก็สามารถกลายเป็นปรมาจารย์นักเล่นแร่แปรธาตุได้】

หญิงสาวมองดูไม้กายสิทธิ์ที่ดูธรรมดาสามัญหลังจากแสงของอัญมณีที่ปลายไม้ดับลง พลางทอดถอนใจ ใครจะไปคาดคิดว่าความสำเร็จสูงสุดที่นักเล่นแร่แปรธาตุทั่วหล้าต่างใฝ่ฝันถึง จะกลายมาเป็นเพียงอุปกรณ์เสริมสารพัดประโยชน์สำหรับพิธีกรรมในมือของเธอเช่นนี้?

สำหรับนักเล่นแร่แปรธาตุคนอื่นๆ สิ่งนี้คือไอเทมที่โกงจนเกินความเป็นจริงไปมาก

หลักการและรากฐานที่สำคัญที่สุดของวิชาเล่นแร่แปรธาตุคือกฎการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม เพราะการปฏิบัติตามกฎนี้ นักเล่นแร่แปรธาตุจึงสามารถสร้างปาฏิหาริย์อันเหลือเชื่อต่างๆ ขึ้นมาได้

นี่คือหนึ่งในกฎเหล็กแห่งโลกวัตถุที่สะท้อนถึงกฎการอนุรักษ์มวล และเป็นรากฐานที่ทำให้วิชาเล่นแร่แปรธาตุก่อกำเนิดขึ้นมาได้

ทว่าศิลานักปราชญ์กลับสามารถทำลายกฎการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม โดยใช้ตัวมันเองเป็นสิ่งทดแทนวัสดุหรือสื่อกลางที่จำเป็นต้องใช้ในพิธีกรรม นี่ต่างหากคือปาฏิหาริย์ที่แท้จริงสำหรับเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุ

ด้วยเหตุนี้ ศิลานักปราชญ์จึงถูกขนานนามว่าเป็นผลงานชิ้นเอกสูงสุดของวิชาเล่นแร่แปรธาตุ

ดังนั้น สำหรับคุณหนูเพอร์เฟกต้าผู้ครอบครองวัตถุวิเศษชิ้นนี้อยู่ในมือ คำว่าสิ้นเปลืองจึงเป็นคำที่ไม่จำเป็นต้องอยู่ในพจนานุกรมของเธอ

ไม่ว่าจะเป็นการใช้ศิลานักปราชญ์ผลิตทองคำจำนวนมหาศาล หรือการปล่อยเช่าศิลานักปราชญ์ให้นักเล่นแร่แปรธาตุคนอื่นๆ ล้วนสามารถทำให้เพอร์เฟกต้ารวบรวมความมั่งคั่งได้อย่างรวดเร็วในระยะเวลาอันสั้น กระทั่งกลายเป็นผู้ที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองลังดอน หรือแม้แต่ในจักรวรรดิเลยก็ย่อมได้

"ในที่สุดก็เสร็จเสียที ขอเพียงแค่ดื่มเจ้านี่เข้าไป ร่างกายของปู่ฝูก็จะฟื้นฟูกลับไปสู่ช่วงที่แข็งแกร่งที่สุด ทีนี้เขาก็จะสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดของอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ และกลายเป็นผู้วิเศษระดับสูงได้แล้ว" เพอร์เฟกต้าหยิบขวดรูปกรวยขึ้นมา รินโพชั่นสีเขียวมรกตลงในหลอดทดลอง ปิดผนึกด้วยจุกก๊อกอย่างแน่นหนา แล้วเก็บใส่กระเป๋าเสื้อกาวน์ของเธอ

หลังจากทำความสะอาดและจัดเก็บโต๊ะทดลองเรียบร้อย เธอก็ล้วงนาฬิกาพกออกจากกระเป๋าเสื้อตรงหน้าอก เปิดฝาดูเวลา

มันเป็นนาฬิกาพกที่ดูเก่าแก่มาก บนตัวเรือนสลักตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลแบรนดิส เป็นรูปโล่ที่มีหัวหมาป่าและค้อนรบสองด้ามไขว้กันอยู่

ส่วนภายในฝาพับนั้น ประดับด้วยรูปถ่ายที่สร้างขึ้นด้วยวิชาเล่นแร่แปรธาตุ ซึ่งสามารถเคลื่อนไหวได้ ภาพนั้นเผยให้เห็นคู่สามีภรรยาหนุ่มสาวที่กำลังส่งยิ้มอย่างสดใส รูปร่างหน้าตาของพวกเขาดูคล้ายคลึงกับเพอร์เฟกต้าเป็นอย่างมาก

และในรูปนั้นก็มีเพอร์เฟกต้ารวมอยู่ด้วย ทว่าสีหน้าของเธอกลับดูไม่เต็มใจนัก เธอยืนอยู่ตรงกลางระหว่างคู่สามีภรรยา คล้ายกับเด็กสาวที่กำลังงอนเพราะถูกพ่อแม่บังคับให้มาถ่ายรูปครอบครัว

แต่จากแววตาซุกซนที่ฉายแววหยอกล้อในดวงตาสีอำพันของเธอ ก็พอบอกได้ว่าเธอไม่ได้ต่อต้านการถ่ายรูปอย่างที่แสดงออก

เมื่อมองภาพนี้ เพอร์เฟกต้าก็อดไม่ได้ที่จะเหม่อลอย หวนนึกถึงอุบัติเหตุเมื่อสามปีก่อน และคู่สามีภรรยาที่ยอมสละชีวิตใช้ร่างกายปกป้องเธอเอาไว้

"ไม่น่าเชื่อเลยว่าเวลาจะผ่านไปสามปีแล้ว" เธอลูบคลำนาฬิกาพกในมือ พึมพำด้วยความสะท้อนใจ ก่อนจะพยายามเก็บซ่อนอารมณ์ ปิดฝานาฬิกาแล้วเก็บมันกลับลงไปในกระเป๋าเสื้อตามเดิม

สำหรับเพอร์เฟกต้าที่เคยเป็นเพียงคนธรรมดาในโลกก่อน วินาทีหนึ่งเธอกำลังยืนดูแบบจำลองของเครื่องจักรผลต่างที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ แต่วินาทีถัดมา ภาพตรงหน้ากลับกลายเป็นร่างที่อาบโชกไปด้วยเลือดสองร่างซึ่งนอนทับอยู่บนตัวเธอ และกำลังกล่าวคำสั่งเสีย ไม่ว่าใครเจอเหตุการณ์เช่นนี้ก็คงต้องฝังใจยากจะลืมเลือน

และสำหรับเพอร์เฟกต้า แม้เรื่องราวจะผ่านไปถึงสามปีแล้ว เธอก็ยังคงหวนนึกถึงเหตุการณ์ในตอนนั้นอยู่บ่อยครั้ง จนต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก

เธอพยายามจะลืมมันไป แต่ความทรงจำนั้นช่างหนักอึ้งและฝังลึกเกินไป

บางที นี่อาจจะเป็นความยึดติดสุดท้ายของเจ้าของร่างเดิมกระมัง? สำหรับร่างเดิมแล้ว คู่สามีภรรยาที่ยอมตายเพื่อปกป้องเธอเมื่อสามปีก่อน อาจเป็นความทรงจำและความผูกพันที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเธอก็เป็นได้

ความทรงจำในอดีตไม่ได้กักขังเพอร์เฟกต้าไว้นานนัก เธอเก็บนาฬิกาพก ปรับอารมณ์ของตัวเองให้เป็นปกติ และเตรียมพร้อมที่จะทำงานต่อ

ภายในห้องปฏิบัติการ ยังมีโต๊ะยาวอีกตัวหนึ่งตั้งอยู่ นั่นคือโต๊ะทำงานของเพอร์เฟกต้า

บนพื้นโต๊ะที่ทำจากไม้โอ๊กขาวชั้นดี มีแบบแปลนกระจัดกระจายอยู่มากมาย บางแผ่นถูกม้วนซ้อนกันไว้ บางแผ่นก็ถูกกางออกบนโต๊ะ มีอุปกรณ์เขียนแบบและที่ทับกระดาษวางทับไว้ เห็นได้ชัดว่ายังวาดไม่เสร็จ

และที่ด้านหน้าโต๊ะยาวตัวนี้ มีแท่นจัดแสดงตั้งอยู่ ด้านบนมีขาตั้งที่รองรับแบบจำลองของเรือเหาะลำหนึ่งเอาไว้

(จบแล้ว)