ตอนที่ 94 เหนือความคาดหมาย!

ตอนที่ 94 เหนือความคาดหมาย!

ทันใดนั้นหน้าไม้ของกลุ่มวารีทมิฬหลายคนก็ตกลงสู่พื้นขณะที่พวกเขากำลังส่งเสียงกรีดร้องและคร่ำครวญออกมา

หญิงสาวในชุดสีแดงค่อยๆเข้าไปในห้องโถง หลังจากนั้นดวงตาของจางเทียนหวู่ก็หรี่ลงเล็กน้อย จากนั้นใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงและเขาก็พูดช้าๆทีละคํา “นะ..นางพิษสีชาด…หยางซานเนียงเรอะ!”

จางเทียนหวู่เริ่มรู้สึกว่าตอนนี้เขาเริ่มเข้าตาจนซะแล้ว

หยางซานเนียงมีความสามารถด้านการใช้ยาพิษ แม้ว่าเธอจะถูกรุมขณะที่ต่อสู้แต่ด้วยฝุ่นพิษจํานวนมากที่กระจัดกระจายไปในอากาศ มันทำให้ศัตรูของเธอต้องยอมแพ้เธออย่างง่ายดาย

“เฮฮะ มีใครอีกหล่ะ? แน่จริงก็ออกมาพร้อมๆกันเลยสิวะ!”

จางเทียนหวู่พูดอย่างเย็นชา

"โครมมมม"

ทันใดนั้นกระเบื้องจากเพดานห้องโถงก็เริ่มตกลงมาทีละแผ่น

“ตู้มมมมมม”

“จะ…เจ้า! ผู้มีพลังขอบเขตการปรับแต่งอวัยวะโดยกําเนิด เจาหยวนบางั้นรึ?!”

ดวงตาของจางเทียนหวู่เบิกกว้างขึ้นทันที

เจาหยวนบา, หลี่ฮวน, หยางซานเนียง...

ยิ่งไปกว่านั้น นักศิลปะการต่อสู้คนอื่นๆอีกจํานวนหนึ่งในโลกแห่งการต่อสู้ก็มาถึงที่นี่เช่นกัน แม้ว่าพวกเขาอาจไม่ได้มีชื่อเสียงในระดับเดียวกับสามคนนี้ แต่ความแข็งแกร่งก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกเขาเลย เพราะพวกเขาทั้งหมดเป็นนักศิลปะการต่อสู้ในขอบเขตการปรับแต่งอวัยวะ

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาทั้งหมดมาที่นี่เพื่อชิงสมบัติของกบสี่ตา!

“จางเทียนหวู่ มอบสมบัติของกบสี่ตาให้ข้าซะ!” เจาหยวนบาพูดอย่างเย็นชา

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ร่วมมือกัน แต่พวกเขามาก็ที่กลุ่มวารีทมิฬอย่างพร้อมเพรียงกัน

"นายท่าน พวกเราควรทําอย่างไรดี?"

"นายท่าน ท่านมีสมบัติของกบสี่ตาจริงๆงั้นหรือ?"

"นายท่าน ได้โปรดช่วยพวกเราด้วยเถอะ..."

ทุกคนในกลุ่มวารีทมิฬที่ได้เห็น "นักศิลปะการต่อสู้" ที่โด่งดังทั้งสามและคนอื่นๆถึงกับตกใจและพยายามโน้มน้าวจางเทียนหวู่ให้มอบสมบัติของกบสี่ตาให้กับพวกเขาไป

จางเทียนหวู่สูดหายใจเข้าลึก ๆ สายตาของเขากวาดไปหานักศิลปะการต่อสู้หลายคนในห้องโถงทีละคน จากนั้นเขาก็หัวเราะออกมาอย่างเย็นชาและพูดว่า "ใช่ สมบัติของกบสี่ตาอยู่ในมือข้า"

"แต่พวกเจ้าน่ะไม่คู่ควรกับมันแม้แต่น้อย!"

เสียงของจางเทียนหวู่นั้นดังก้องอยู่ในห้องโถง ซึ่งทําให้ทุกคนตกตะลึง

“จางเทียนหวู่...เจ้าเป็นบ้าไปแล้วงั้นรึ?”

"เจ้าหมายความว่าอะไรกัน?!"

"จางเทียนหวู่ นี่เจ้าโง่รึเปล่าน่ะ?"

“นักศิลปะการต่อสู้จํานวนมากที่มารวมตัวกันในกลุ่มวารีทมิฬที่นี่ล้วนต้องการให้มอบสมบัติของกบสี่ตาทุกคน!”

นักศิลปะการต่อสู้หลายคนเริ่มแสดงท่าทีที่โหดร้ายออกมา

ไม่ว่าจางเทียนหวู่จะบ้าไปแล้วจริงหรือไม่ แต่เขาก็ต้องมอบสมบัติของกบสี่ตาให้กับพวกเขาแต่โดยดี!

"นายท่าน นี่ท่าน..."

แม้แต่สมาชิกของกลุ่มวารีทมิฬเองก็สับสนเช่นกัน

ในช่วงเวลาแบบนี้ ทําไมนายท่านของพวกเขาถึงได้พูดออกมาว่ามีสมบัติของกบสี่ตาอยู่ในมือของเขา?

พวกเขาไม่สามารถยอมรับเรื่องแบบนี้ได้เป็นอันขาด!

"ฟิ้วว"

ในขณะที่เหล่าฝูงชนกำลังตกอยู่ในความโกลาหลและมีหลายคนไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น กริชบินก็ถูกขว้างไปหาจางเทียนหวู่ อย่างรวดเร็ว

กริชบินนั้นเร็วมากจนหลายคนไม่ทันได้สังเกตเห็นด้วยซ้ำ

และกว่าที่พวกเขาจะรู้ตัว กริชบินก็ไปอยู่ตรงหน้าจางเทียนหวู่แล้ว

จางเทียนหวู่เองก็เริ่มตอบสนองได้แล้วเช่นกัน

กริชบินนั้นเงียบและเร็วมาก แม้แต่เขาก็ยังสัมผัสได้ถึงความคมของมันได้อย่างคลุมเครือเมื่อมันอยู่ตรงหน้าเขา

"วิชากริชบินของหลี่ฮวนรึ!"

“กริชบินของหลี่ฮวนเป็นโจมตีแบบไร้เสียงและการโจมตีนั้นไม่เคยพลาดเป้าเลยสักครั้ง”

“บางทีจางเทียนหวู่อาจมีไม้ตายบางอย่างที่ซ่อนอยู่ หรือบางทีเขาก็ไม่คิดจะแสดงสมบัติของกบสี่ตาออกมา แต่น่าเสียดายที่หลี่ฮวนนั้นชิงลงมือก่อนโดยไม่เปิดโอกาสให้จางเทียนหวู่ได้ใช้ไม้ตายของเขา!”

“ถ้าหากว่าจางเทียนหวู่ตาย พวกเราก็จะได้รู้ว่าใครจะได้รับสมบัติของกบสี่ตาไป!”

ในขณะนั้น ความคิดมากมายแว่บเข้ามาในจิตใจของทุกคน

"กริชบิน" ของหลี่ฮวนนั้นไม่เคยพลาดและการโจมตีของเขาก็มีผลถึงตายทุกครั้ง

ในสายตาของหลายๆคน จางเทียนหวู่กําลังจะตายในอีกไม่ช้า!

มีเพียงจางเทียนหวู่เท่านั้นที่กำลังเผชิญหน้ากับกริชบินที่กำลังจะพุ่งมาแทงคอของเขา แต่ทันใดนั้นเขาก็เผยให้เห็นรอยยิ้มแปลก ๆที่มุมปากของเขา

"ฟุ่บบ"

ทันใดนั้น จางเทียนหวู่ได้ยื่นมือออกไปและใช้เพียงแค่สองนิ้วเพื่อหยุดกริชบินเอาไว้

กริชบินที่แหลมคมถูกหยุดเอาไว้ด้วยสองนิ้วของจางเทียนหวู่

ฉากนี้ทําให้ทุกคนถึงกับเบิกตากว้าง

นั่นคือกริชบินของหลี่ฮวนเชียวนะ!

ทำไมจางเทียนหวู่ถึงได้คว้ามันเอาไว้ด้วยมือเปล่าของเขาง่ายๆแบบนั้นได้?

ไม่ใช่แค่มือเปล่าเท่านั้น แต่เขาสามารถหยุดกริชบินได้ด้วยนิ้วเพียงแค่สองนิ้วอีกด้วย!

"แก๊งง"

จางเทียนหวู่ออกแรงเล็กน้อยและทำลายกริชบินทันที

เขาโยนกริชที่แตกลงกับพื้นไป

เสียงของกริชที่แตกนั้นดูเหมือนจะ "กระทบ" ต่อจิตใจของหลี่ฮวนเป็นอย่างมาก

ใบหน้าของเขาซีดราวกับไก่ต้ม

กริชบินของเขาเป็นกริชที่พิเศษและถูกสร้างด้วยเหล็กชนิดพิเศษที่ถูกเพิ่มเข้าไป ซึ่งทําให้มันคมและแข็งแรงได้อย่างไม่น่าเชื่อ

แต่ถึงแม้จะมีความแหลมคมและความแข็งแรง จางเทียนหวู่ก็สามารถทำลายมันลงด้วยมือเปล่าของเขาอย่างง่ายดาย

จางเทียนหวู่ยืนขึ้นและเดินเข้าไปหาคนอื่นๆทีละก้าว

“อะอ้าว หลี่ฮวน ดูเหมือนว่ากริชบินของเจ้าจะถูกข้าทำลายไปซะแล้ว!”

การจ้องมองของจางเทียนหวู่เปลี่ยนไปและมองไปที่เจาหยวนบา

"ฮึ่ม จางเทียนหวู่ ถ้าอย่างนั้นก็จงรับพลังของข้าไปซะ!"

เจาหยวนบาตะคอก จากนั้นเขาก็ยกรูปปั้นในห้องโถงขึ้นด้วยมือทั้งสองข้างแล้วปามันไปที่จางเทียนหวู่

รูปปั้นนั้นมีน้ำหนักถึงหนึ่งพันจิน และเมื่อเจาหยวนบาปามันออกไปอย่างสุดกําลังของเขา พลังที่จะเกิดขึ้นจึงน่ากลัวเกินบรรยายได้

มันอาจจะทำลายร่างกายของจางเทียนหวู่ได้ทันทีเลยด้วยซ้ำ

แต่ถึงอย่างนั้น จางเทียนหวู่ก็เอื้อมมือไปรับมันไว้ได้อย่างง่ายดาย

รูปปั้นน้ำหนักพันจินถูกคว้าเอาไว้ได้ด้วยฝ่ามือของจางเทียนหวู่โดยที่เขาไม่ได้ถอยหลังเลยแม้แต่ก้าวเดียว

"เอาล่ะเจาหยวนบา ข้ามีคำถามบางอย่างจะถามเจ้า"

“เจ้าคิดว่าเจ้าจะรับรูปปั้นหินนี้ได้หรือไม่?